• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Ανήλικος και Ξένος

Η ιστορία του Κιαλό είναι μέρος του πολύ ενδιαφέροντος project «Portraits of Greece in Crisis«, στο οποίο αξίζει να ρίξετε μια ματιά.
 Πρόκειται για ένα μικρού μήκους φιλμ που προσπαθεί να περιγράψει τη ζωή ενός ξένου στην Eλλάδα, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την φασιστική απειλή. Ο Κιαλό Αμαντού είναι 15 ετών, έχει έρθει από τη Γουινέα και βρίσκεται στην Ελλάδα εδώ και τρεις μήνες. Μένει σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη και ζει πουλώντας πράγματα που βρίσκει στα σκουπίδια. Εκτός λοιπόν από την οικονομική εξαθλίωση, είναι αντιμέτωπος με τον εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας και τη φασίζουσα κρατική πολιτική: άνοδος του νεοναζιστικού κόμματος Χρυσή Αυγή, καθημερινές ρατσιστικές επιθέσεις, επιχείρηση «Ξένιος Δίας» της ελληνικής αστυνομίας, δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Οδηγίες για καλύτερη παρακολούθηση: Μόλις πατήσετε το κουμπί του play, περιμένετε λίγο, μέχρι να φορτώσει η ταινία. Τότε εμφανίζεται η ένδειξη cc, στο δεξιά τμήμα της οθόνης, που υποδεικνύει τη λειτουργία υποτίτλων, όταν υπάρχουν. Κάντε κλικ για να ενεργοποιήσετε τους υπότιτλους της επιλογής σας. Μπορείτε να επιλέξετε μεγαλύτερη ή μικρότερη ανάλυση του video, ανάλογα με την ταχύτητα της σύνδεσής σας, κάνοντας κλικ στην επιλογή ανάλυσης (240p, 360p, 480p κλπ). Πατώντας το εικονίδιο του ηλεκτρικού λαμπτήρα, πάνω δεξιά, μαυρίζετε το φόντο της οθόνης για πιο άνετη παρακολούθηση.

Πηγή: www. lifo.gr

Σχολείο & Δημιουργικότητα: Μπορούν να συνυπάρξουν;

Μια ιδιαίτερα δημοφιλή ομιλία του Σερ Κεν Ρόμπινσον παρακολουθούμε εδώ. Ο ομιλητής κάνει μια διασκεδαστική και έντονα συγκινητική πρόταση για τη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού συστήματος που να γαλουχεί (αντί να υπονομεύει) τη δημιουργικότητα.Τίτλος της ομιλίας, “Το σχολείο σκοτώνει τη δημιουργικότητα”.

Η ομιλία γίενται στο πλαίσιο του TED. Για κείνους που δεν έχουν ακουστά περί TED, πρόκειται για μια διεθνή κίνηση που ξεκίνησε πριν 25 χρόνια από την Αμερική και διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο όπως διαδίδονται όλες οι καλές ιδέες. Γιατί αυτός ακριβώς είναι ο στόχος του: να διαδοθούν ιδέες που μπορεί να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Επιλέγονται από επιτροπές άνθρωποι που έχουν κάτι να πουν (γιατροί, ασθενείς, αστροφυσικοί, ερευνητές, καλλιτέχνες- όλοι όσοι έχουν κάτι καινοτόμο, πρωτότυπο, θαυμαστό, εξαιρετικό, ελπιδοφόρο ή τρομακτικό να μοιραστούν μαζί μας) και τους δίνονται 20 μόνο λεπτά επί σκηνής για να το αναπτύξουν. Στη συνέχεια οι εισηγήσεις αναρτώνται στο διαδίκτυο στη σελίδα του TED. To ετήσιο TED Global οργανώνεται πια στην Οξφόρδη της Μ. Βρετανίας και παρακολουθείται διαδικτυακά από όλο τον κόσμο. Στο σαϊτ της οργάνωσης έχω δει θαυμαστά βιντεάκια -μεταξύ των οποίων του Χρηστάκη, συγγραφέα του βιβλίου Συνδεδεμένοι, του Στηβεν Χόκιν, του Μπιλ Γκέϊτς κλπ.

Η ομιλία που παρακολουθούμε εδώ είναι η δημοφιλέστερη ομιλία του TED και δόθηκε το Φεβρουάριο του 2006. Σχεδόν 14 εκατομμύρια views έχει μέσα σε 6 χρόνια!

Όσο πιο μακριά οι καρδιές, τόσο πιο δυνατά τα λόγια

Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του:

   «Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;»

   «Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους» απάντησε κάποιος.

   «Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;» επέμεινε ο σοφός.

   «Γιατί θέλουν να τους ακούσει» είπε ένας άλλος μαθητής.

   «Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;» ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.

     Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν τον ικανοποίησε.

    «Ξέρετε γιατί ουρλιάζουν δυο άνθρωποι όταν είναι θυμωμένοι;» τους είπε τότε.  «Επειδή όταν θυμώνουν, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ. ΄Ετσι, για να μπορέσει ο ένας ν’ ακούσει τον άλλο, πρέπει να φωνάξει δυνατά, ώστε να καλύψει την απόσταση. Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά πρέπει να φωνάξουν για ν’ ακουστούν. Το αντίθετο γίνεται, για παράδειγμα, όταν δυο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι. Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνίσουν. Μιλούν σιγανά και τρυφερά, επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο κοντά, που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν. Ψιθυρίζουν μονάχα. Κι όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή, δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχτούν. Έτσι συμβαίνει πάντα κι όταν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζει ο ένας τον άλλον.

   »Όταν συζητάτε, λοιπόν, μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μη λέτε λόγια που σας απομακρύνουν, γιατί θα έρθει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη, ώστε τα λόγια σας δεν θα βρίσκουν πια το δρόμο του γυρισμού».

Mahatma Gandhi

Η Δυναμική της Ομάδας

Μια σειρά από βιωματικές δράσεις που λειτουργούν σε ένα πλαίσιο επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στη δυναμική της ομάδας προτείνει η εκπαιδευτικός Πασχαλίνα Κόζυβα.

Ο σκοπός  της συγκεκριμένης πρότασης είναι η  απόκτηση ετοιμότητας των εκπαιδευτικών ώστε να λειτουργούν ως ομάδα, να επικοινωνούν λειτουργικά, να συμβάλλουν στο μετασχηματισμό της τάξης τους σε ομάδα, να γνωρίσουν και  να εξοικειωθούν  με  εναλλακτικές μορφές διδασκαλίας τις οποίες θα χρησιμοποιήσουν στην καθημερινή εκπαιδευτική πράξη για τη διδασκαλία των μαθημάτων τους.

Η πρόταση αναπτύσσεται σε 3 Θεματικές Ενότητες και έχει τη μορφή εργαστηρίου, με στόχο την απόκτηση δεξιοτήτων μετασχηματισμού της τάξης σε ομάδα, όπως επίσης και τη γνωριμία και εξοικείωση  με νέες διδακτικές προσεγγίσεις. Αφορά 20 εκπαιδευτικούς οποιασδήποτε ειδικότητας και προτείνεται η συμμετοχή δύο επιμορφωτών για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα οι οποίοι όμως θα έχουν την ίδια φιλοσοφία προσέγγισης .

Την πρόταση

Δυναμική της ομάδας: Εκπαιδεύοντας τους εκπαιδευτικούς

μπορείτε να την βρείτε  ε  δ  ώ .

Πρόληψη της κατανάλωσης αλκοόλ κατά την πολυήμερη εκδρομή της Γ΄ Λυκείου

Μια ενδιαφέρουσα ενότητα με βιωματικές δράσεις που έχουν ως θέμα «Πρόληψη της κατανάλωσης αλκοόλ στη διάρκεια της πολυήμερης εκδρομής της Γ΄ Λυκείου» εμπνεύστηκε και δόμησε ο εκπαιδευτικός Κωνσταντίνος Κιουρτσής.

Θεμελιώδης στόχος των δράσεων είναι οι τελειόφοιτοι/ες μαθητές/τριες της Γ΄ Λυκείου να αναλάβουν την ολική φροντίδα του εαυτού τους αναπτύσσοντας υπεύθυνες στάσεις και συμπεριφορές που αφορούν στην υγεία και την ασφάλειά τους.

Επιμέρους στόχοι ως προς το γνωστικό αντικείμενο και ως προς τη μαθησιακή διαδικασία είναι οι εξής:

  • Οι μαθητές/τριες να γνωρίσουν τις απόψεις των συνομηλίκων τους σχετικά με τη χρήση αλκοόλ.
  • Οι μαθητές/τριες να συνειδητοποιήσουν πως επηρεάζει η κατανάλωση αλκοόλ τις καθημερινές τους δραστηριότητες.
  • Οι μαθητές/τριες να διερευνήσουν θέματα σχέσεων με τους γονείς τους.
  • Οι μαθητές/τριες να δεσμευτούν ως ομάδα ότι δεν θα καταναλώσουν αλκοόλ στη διάρκεια της σχολικής εκδρομής .

Η μαθησιακή διεργασία είναι βιωματικού χαρακτήρα, δεν συμπεριλαμβάνει υποστήριξη από τεχνικά μέσα, ζητά μόνο θετική διάθεση, δημιουργικότητα, κέφι και κλίμα ανοιχτής επικοινωνίας με τους εφήβους.

Το Πρόγραμμα «Πρόληψη της κατανάλωσης αλκοόλ στη διάρκεια της πολυήμερης εκδρομής της Γ΄ Λυκείου»

το βρίσκετε  ε δ ώ.

Επιχειρηματικό Πνεύμα και Νέοι

Στελέχη από την Ελλάδα και την Ευρώπη εμπνέουν τη διεθνή νεανική επιχειρηματική κοινότητα!

Αντιπροσωπείες μελών της Ελληνικής Ένωσης Νέων Επιχειρηματιών αλλά και της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Νέων Επιχειρηματιών (YES) παίρνουν μέρος στο Παγκόσμιο Συνέδριο των G20 Υοung Entrepreneurs YEA (Νέων Επιχειρηματιών) που διεξάγεται από τις 26 ως τις 29 Οκτωβρίου στο Capri της Ιταλίας. Αντικείμενο της συνάντησης είναι ο προσδιορισμός των μεθόδων της οικονομικής αναμόρφωσης, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η καινοτομία μέσω της νεανικής επιχειρηματικότητας. Το 4ήμερο αυτό Συνέδριο σημαίνει παράλληλα και την έναρξη ενός νέου πλαισίου πολιτικής για το επόμενο Συνέδριο των G20 Young Entrepreneurs (YEA) που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία το 2013. Η διοργάνωση στο Capri συν-διοργανώνεται από την ιταλική Confidustria Young Entrepreneurs και την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών (ΥΕS), τελώντας βέβαια και υπό την αιγίδα της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαίκής Ένωσης.

To G20 YEA δημιουργήθηκε για την ευαισθητοποίηση των B20 και G20 ηγετών απέναντι στις ανάγκες της νεανικής επιχειρηματικότητας, για την ανταλλαγή ενδεδειγμένων πρακτικών και ιδεών αλλά και για τη δημιουργία ενός υγιούς και συνεργατικού διεθνούς περιβάλλοντος με στόχο την ανάπτυξη. Το Συνέδριο φιλοξενεί τους κορυφαίους φορείς του επιχειρείν από τις G20 χώρες.

«Είναι μεγάλη τιμή και ευχαρίστηση για την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών να υποστηρίξει ενεργά τη συνάντηση των G20 YEA στο Capri, η οποία φιλοξενείται από ένα εκ των ηγετικών μελών μας, δηλαδή την Confidustria Young Entrepreneurs. Aυτή τη στιγμή όλος ο κόσμος περιμένει μια ενεργή απάντηση από την Ευρώπη απέναντι στην οικονομική κρίση. Είμαστε βέβαιοι ότι οι νέοι της Ευρώπης θα σταθούν στο ύψος τους, προτάσσοντας ένα φρέσκο επιχειρηματικό πνεύμα με στόχο την ανάπτυξη βιώσιμων προτάσεων και τη δημιουργία νέων ποιοτικών θέσεων εργασίας με βάση το πολύ καλό διαθέσιμο ανθρώπινο κεφάλαιο», τονίζει ο Δημήτρης Τσίγκος, Πρόεδρος του YES – European Confederation of Young Entrepreneurs. «Από την πλευρά μας θέλουμε να ευχαριστήσουμε την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενεργή συμμετοχή στην αποστολή μας».

Οι παρακάτω ενέργειες και αντικείμενα μελέτης διαμορφώθηκαν μετά τις διαβουλεύσεις στη συνάντηση των G20 YEA που έγινε τον Ιούνιο στο Μεξικό και θα απασχολήσουν το Συνέδριο στο Capri αλλά και το επόμενο στη Ρωσία:

– Δημιουργία παραδοσιακών αλλά και καινοτόμων πηγών χρηματοδότησης με πολλαπλά κίνητρα για όλα τα στάδια της επιχειρηματικής ανάπτυξης.

– Βελτίωση της πρόσβασης που έχουν οι νέοι επιχειρηματίες σε απλοποιημένες πληροφορίες και σε υποστηρικτικά μέσα.

– Αναβάθμιση του συνεργατικού περιβάλλοντος μεταξύ ιδιωτικού τομέα, δημοσίου τομέα αλλά και του ακαδημαϊκού χώρου με στόχο οι νέοι επιχειρηματίες να μπορούν να αναπτυχθούν περισσότερο αποτελεσματικά, τόσο εντός των χωρών τους όσο και στις διεθνείς αγορές.

– Περιορισμός των κανονιστικών και φορολογικών εμποδίων για τις νεοφυείς επιχειρήσεις προκειμένου αυτές να μειώσουν τα κόστη και να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους.

– Η δημιουργία μιας ισχυρής νεανικής επιχειρηματικής κουλτούρας μέσα από τη διδασκαλία των αρχών της επιχειρηματικότητας και της εν γένει σωστής ενημέρωσης όσων θέλουν να δραστηριοποιηθούν σε αυτό το περιβάλλον.

«Συμφωνώ απόλυτα με τις προτάσεις που τίθενται στο G20 YEA» τόνισε ο Daniel Isenberg, Καθηγητής Επιχειρηματικών Πρακτικών και Διευθύνων Σύμβουλος του Babson Entrepreneurship Ecosystem Project (BEEP). «Ένα σημαντικό σημείο που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι πως δεν πρέπει να βασιζόμαστε τόσο πολύ στις κυβερνήσεις να εμπνεύσουν τους νέους. Πρέπει να πείσουμε τους εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα, των Πανεπιστημίων και των υπόλοιπων φορέων ότι είναι προς το συμφέρον τους να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στην παρακίνηση και στήριξη των φιλόδοξων και δυναμικών επιχειρηματιών όλων των ηλικιών. Φυσικά οι κυβερνήσεις πρέπει να έχουν στρατηγικό ρόλο στην ανάδειξη της επιχειρηματικότητας ως προτεραιότητα» υπογράμμισε ο Daniel Isenberg.

Σχετικά με την Ελληνική Ένωση Νέων Επιχειρηματιών:

Η Ελληνική Ένωση Νέων Επιχειρηματιών είναι ο μαζικός, συλλογικός και αντιπροσωπευτικός φορέας εκπροσώπησης των Ελλήνων επιχειρηματιών ηλικίας από 18 έως 40 ετών. Στοχεύει στην προώθηση μιας νέας, υγιούς επιχειρηματικής αντίληψης στη νέα γενιά ως πραγμάτωση της δημιουργικότητας των νέων με οικονομικά βιώσιμο τρόπο. Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνή forum και οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Επιχειρηματικών Αγγέλων και η Μεσογειακή Συνομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών.

Σχετικά με το YES (European Confederation of Young Entrepreneurs):

H Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών αριθμεί σήμερα 40.000 μέλη και έχει ως στόχο την υποστήριξη και αναβάθμιση του οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος για την νεανική επιχειρηματικότητα στην Ευρώπη. Με αυτά τα δεδομένα αποτελεί το μεγαλύτερο και πλέον δυναμικό δίκτυο επιχειρηματιών, με δυναμική που συνεχώς εξελίσσεται.

Σχετικά με τη Συμμαχία G20 Young Entrepreneurs (G20 YEA):

H «G20 Συμμαχία Νέων Επιχειρηματιών» αποτελείται από επιχειρηματικούς οργανισμούς με ηγετικό ρόλο που αντιπροσωπεύουν τις G20 χώρες και οι οποίοι έχουν ως στόχο την ανάπτυξη της νεανικής επιχειρηματικότητας ως άξονα για την οικονομική ανάπτυξη, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, την καινοτομία και την κοινωνική αλλαγή.

Πηγή: Δελτίο τύπου YES
Αναδημοσίευση: http://exelixeis.gr/

Υπέρ αναμνήσεως μιας υπέροχης δασκάλας

Ένα ακόμη επίκαιρο και συγκινητικό απόσπασμα από το βιβλίο «Ο καιρός της σοκολάτας» της Λόρης Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου:

«….. Το Δεκέμβρη του 1943, αρχή ενός ακόμα χειμώνα πείνας και παγωνιάς, άχνισε κάτι ζεστό ξαφνικά στην αυλή του σχολείου μας. ‘Ηταν ένα μεγάλο καζάνι και μέσα είχε συσσίτιο για τα παιδιά.

Γύρισα στο σπίτι περήφανη, κρατώντας με προσοχή ένα τενεκεδάκι γεμάτο σούπα πηχτή.

«Γιατί δεν την έτρωγες στο σχολείο, καρδούλα μου;» λαχτάρισε η μάνα μου. «Αν σου χυνόταν στο δρόμο;»

«Θα φάτε λίγη σούπα κι εσείς, αλλιώς δεν τρώω καθόλου», δήλωσα ορθά κοφτά.

«Το ίδιο κι εγώ», φώναξε ο Μάνος, ο αδερφός μου.

Κι έτσι γινόταν από κείνη τη μέρα σε κάθε συσσίτιο που κουβαλούσαμε οι δυο μας από το σχολείο.

Η σούπα ερχόταν τακτικά, πάντα η ίδια, άνοστη και πηχτή. ‘Ωσπου μια μέρα, μας μοίρασαν κάτι ξεχωριστό. Μπήκαμε στη γραμμή και μας έβαλαν στα τενεκεδάκια  κάτι σα μέλι, αλλά σκούρο κοκκινωπό. «Γλυκόζη» το είπαν. Βουτούσαν τα παιδιά το δάχτυλο στη γλυκόζη, το έγλειφαν με απόλαυση και γελούσαν ευτυχισμένα, πειράζονταν μεταξύ τους.

΄Ενα μεσημέρι, γυρίζοντας ο αδερφός μου από το σχολείο, δεν ήθελε να βάλει μπουκιά στο στόμα του – ούτε από τη σούπα ούτε από τη γλυκόζη. Ταραγμένος φαινόταν, έτοιμος να βάλει τα κλάματα.

«Τι συμβαίνει παιδί μου;» ανησύχησε η μαμά.

Εκείνος δεν έβγαζε λέξη. Κι όσο δε μιλούσε, τόσο επέμενε η μάνα μου να μάθει, τόσο μεγάλωνε και η δική μας η περιέργεια.

Με τα πολλά, αποφάσισε τελικά να μιλήσει. Κι αυτό που μας είπε γράφτηκε στη μνήμη μου ανεξίτηλα.

Στην  αυλή για το συσσίτιο βρισκόταν με της τάξης του τα παιδιά.

«Σκαρώνουμε κάτι;» άκουσε έναν από τους συμμαθητές του– “πειραχτήρης” ήταν το παρατσούκλι του – να ψιθυρίζει στον διπλανό, μόλις πήρε τη γλυκόζη στο τενεκεδάκι του.

 Ο άλλος έγνεψε «ναι». Τότε ο πειραχτήρης κάτι του είπε στ’ αυτί, κρυφογέλασαν οι δυο τους πονηρά κι εξαφανίστηκαν στη στιγμή.

Σε λίγο χτύπησε το κουδούνι να μπούνε στην τάξη.

Πρώτα έμπαιναν τα κορίτσια. ‘Υστερα τ’ αγόρια. Τελευταία η δασκάλα, που κόντευε να μην ξεχωρίζει από τα παιδιά, έτσι που είχε απομείνει πετσί και κόκαλο. Καταλάβαινες πως ήταν μεγάλη από τα μάτια της μόνο, που τα σκοτείνιαζαν ολόγυρα δυο μαύροι κύκλοι.

Οταν μπαίνανε όλοι στην τάξη, έκλεινε την πόρτα,  μετρούσε τα παιδιά σειρά σειρά, έλεγε «εντάξει, φρόνιμα τώρα, μην ακούσω μιλιά» κι αρχίζανε αμέσως το μάθημα.

Το «εντάξει, φρόνιμα τώρα, μην ακούσω μιλιά» τη φορά εκείνη δεν το είπε. Ούτε να τους μετρήσει την είδανε. Κοντά στην πόρτα της τάξης  στεκόταν σκυφτή, σαν να ψαχούλευε κάτι.

«Μα τι κάνει η κυρία εκεί;» ρώτησε παραξενεμένος ο Μάνος που δεν καλόβλεπε, τα περισσότερα παιδιά ήταν όρθια ακόμα.

 «Πασαλείψαμε το χερούλι με γλυκόζη», χασκογέλασε από δίπλα ο πειραχτήρης, «για να κολλήσουν τα χέρια της να γελάσουμε!»

Δε γελάσανε. Καθίσανε τελικά στα θρανία τους και δε μιλούσε κανείς. Βλέπανε τη δασκάλα τους τώρα όλοι βουβοί, σαστισμένοι… Είχε σκύψει κι έγλειφε με λαχτάρα μια το χερούλι της πόρτας, μια την παλάμη της… ‘Υστερα γύρισε και τους κοίταξε με παράπονο. Στα μάγουλά της έτρεχαν δάκρυα.

«Μην τη σπαταλάτε τη γλυκόζη, χρυσά μου, για τ’ όνομα του Θεού!», είπε ξέπνοα. «Σας τη δώσαμε όλη, ούτε μια σταγονίτσα δεν κρατήσαμε εμείς οι δάσκαλοι, για να τη φάτε να δυναμώσετε εσείς τα παιδιά. Μην τη σπαταλάτε, σας παρακαλώ, είναι κρίμα! Είν’ αμαρτία!»

Την πήραν πάλι τα δάκρυα. Κι έκλαιγε, έκλαιγε…

Μαζευτήκαν όλοι τριγύρω της. Μονάχα ο πειραχτήρης έμεινε στο θρανίο του με το κεφάλι κατεβασμένο. Οι άλλοι σπρώχνονταν ποιος πρώτα να την αγκαλιάσει, ποιος να της πρωτοπεί «από το δικό μου, από το δικό μου, κυρία, να πάρετε λίγο!»

Ούτ’ ένα τενεκεδάκι δεν άγγιξε η δασκάλα. Μόνο έκλαιγε, έκλαιγε… «