• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

H ποιότητα των πρώτων σχέσεων μέσα στην οικογένεια

ΦΥΤΕΥΩ

Τα πρώτα βιώματα, οι πρώτες εμπειρίες και κυρίως η ποιότητα των πρώτων σχέσεων μέσα στην οικογένεια, έχουν καθοριστική σημασία στην ψυχική υγεία του παιδιού. Η ποιότητα των πρώτων βασικών σχέσεων και εμπειριών αποτελεί τη βάση για να νιώσει το παιδί σίγουρο για τον εαυτό του, παραδεκτό και υπολογίσιμο μέσα στην πρώτη κοινωνική ομάδα, την οικογένεια. Τα συναισθήματα αυτά είναι μεγάλης σπουδαιότητας για τη μετέπειτα κοινωνική του προσαρμογή και λειτουργία.

Επικοινωνία για σωστή λειτουργία της οικογένειας
Η οικογένεια διαδραματίζει σωστά το ρόλο της μόνο όταν υπάρχει επικοινωνία. Ουσιαστική επικοινωνία μέσα στην οικογένεια υπάρχει όταν τα μέλη της νιώθουν ότι τους ακούνε πραγματικά και τους καταλαβαίνουν. Ο συνομιλητής που νιώθει ότι τον καταλαβαίνουν αισθάνεται ασφαλής να εκφράσει τη γνώμη του και τα συναισθήματά του. Αυτό ισχύει περισσότερο για ένα παιδί, το οποίο δεν αισθάνεται σίγουρο για τον εαυτό του, εφόσον η ανάπτυξή του δεν έχει ολοκληρωθεί και η προσωπικότητά του δεν έχει διαμορφωθεί.

Ενεργητική ακρόαση, προϋπόθεση για ουσιαστική επικοινωνία
Ένας βασικός ρόλος των γονιών είναι να οδηγήσουν το παιδί στην αυτονομία και να κατανοήσουν ότι πρόκειται για μια ξεχωριστή οντότητα. Για να το καταφέρουν αυτό απαραίτητη προϋπόθεση είναι να ακούνε ενεργητικά το παιδί τους. Η ενεργητική ακρόαση μπορεί να βελτιώσει αισθητά τη ζωή της οικογένειας και να συμβάλει στην ψυχική υγεία του παιδιού.
Το παιδί πρέπει να νιώσει ότι το ακούμε και λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη αυτά που λέει. Όταν το ακούμε, το βοηθάμε να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του εφόσον μέσα από την ενεργητική ακρόαση το παιδί αισθάνεται πως είναι αποδεχτό από τους γονείς του. Αυτό, στη συνέχεια, θα το βοηθήσει να ψάξει με περισσότερη θέληση για να βρει μόνο του λύσεις, όταν εμφανιστούν στην καθημερινότητά του καινούρια προβλήματα.

Προϋποθέσεις για μια αποτελεσματική, ενεργητική ακρόαση:
– Να αφιερώσουμε το χρόνο που χρειάζεται για να ακούσουμε το παιδί.
– Να θεωρήσουμε το παιδί ικανό ότι θα λύσει μόνο του το πρόβλημα.
– Να θεωρήσουμε το πρόβλημα του παιδιού σημαντικό, ακόμα και εάν για μας δεν είναι.

Μαμά, μη φεύγεις!

Αγωνιώδης έκκληση του πιτσιρικά προς τη μαμά: «Μαμά, μη φεύγεις!» Χαρακτηριστική όσο και κοινή σκηνή που ξετυλίγεται σε σχολεία, σπίτια, χώρους δημόσιους και ιδιωτικούς. Δύσκολος συχνά ο αποχωρισμός – ακόμα κια ο σύντομος – κι ακόμη δυσκολότερη η διαχείριση του άγχους του. Έχετε αλήθεια ακούσει για το άγχος του αποχωρισμού;

xrwma.proswpo

Αναφέρεται στο άγχος που βιώνουν τα παιδιά όταν πρέπει να αποχωριστούν σημαντικά άτομα της ζωής τους, συνήθως τη μητέρα τους. Στα παιδιά προσχολικής ηλικίας το άγχος αποχωρισμού μπορεί να εμφανιστεί κατά τη φοίτησή τους στο νηπιαγωγείο ιδίως αν δεν είναι συνηθισμένα να περνούν αρκετό χρόνο με άλλα άτομα εκτός από τους γονείς τους. Το άγχος αποχωρισμού αποτελεί φυσιολογική αντίδραση κατά τη νηπιακή ηλικία. Σε περιπτώσεις όπου επηρεάζει τη λειτουργικότητα του παιδιού και της οικογένειας για μεγάλο χρονικό διάστημα τότε μπορείτε να αποταθείτε σε κάποιο ειδικό (ψυχολόγο) για αντιμετώπισή του.

Έντονο άγχος αποχωρισμού, που δεν τυγχάνει χειρισμού για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργίες, σχολική φοβία και γενικευμένο άγχος.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να ενδυναμώσουν τα παιδιά τους και να αντιμετωπίσουν το άγχος αποχωρισμού:

1. Προσπαθήστε να μην αφήνετε τον εαυτό σας ευάλωτο σε ενοχές. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι γονείς να μην αισθάνονται ενοχές που το παιδί τους αντιδρά στον αποχωρισμό με δάκρυα και συναισθηματικά ξεσπάσματα. Τα παιδιά χρειάζεται να αναπτύξουν μια ρουτίνα και να μπορούν να προσαρμοστούν στην καθημερινότητα. Για να το κάνουμε αυτό, είναι σημαντικό να εντάξουμε σταδιακά και άλλα άτομα στη ζωή τους με τα οποία θα περνούν αρχικά χρόνο με τη δική μας παρουσία, ενώ σταδιακά θα μειώνεται η δική μας με την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ τους. Επίσης, τα παιδιά νιώθουν λιγότερο αγχωμένα όταν ξέρουν ότι μπορούν να έχουν μαζί τους ένα αντικείμενο που τα παρηγορεί, π.χ. το αγαπημένο τους παραμύθι, το αγαπημένο τους αρκουδάκι κ.τ.λ.

2. Μην αγνοείτε το παιδί σας όταν είναι αναστατωμένο, αφού το άγχος αποχωρισμού που νιώθει κατά την αποχώρησή σας είναι αληθινό. Αντί αυτού, προσπαθήστε να προειδοποιήσετε το παιδί σας για το γεγονός ότι εσείς θα λείψετε για κάποιο χρονικό διάστημα και εξηγήστε με λεπτομέρειες πού, αλλά και με ποιον θα βρίσκεται το ίδιο εκείνη τη στιγμή. Επιπλέον, ενημερώστε το παιδί πότε θα φύγετε. Μην φεύγετε από το σπίτι κρυφά, αφού με τον τρόπο αυτό δημιουργείτε περαιτέρω ανασφάλειες στο παιδί.

3. Περιορίστε το δικό σας άγχος αποχωρισμού από το παιδί!

Oι γονείς ενισχύουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού όταν…

Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του παιδιού τους; Ερώτημα που απευθύνουν συχνά οι γονείς στην προσπάθειά τους να ενδυναμώσουν την αυτοαξία των παιδιών και να τα ωθήσουν να πατάνε γερά στα πόδια τους ώστε να κάνουν βήματα σταθερά και αποφασιστικά στη ζωή. Κάποιες ιδέες λοιπόν για να καθρεπτίζουν τα παιδιά τον καλύτερο εαυτό τους στα μάτια των μεγάλων, θα μπορούσαν να είναι οι παρακάτω…

vroxi.toixos
Επικοινωνήστε με σεβασμό με τον/τη σύντροφό σας αλλά και τα παιδιά σας.

• Δείξτε ενδιαφέρον στις δραστηριότητες και εργασίες του παιδιού.

• Αφιερώστε χρόνο με το παιδί σας κάνοντας μαζί του δραστηριότητες που το ευχαριστούν.

• Ενθαρρύνετε την ένταξη του παιδιού σε κοινωνικές δραστηριότητες και την ανάπτυξη φιλίας με άλλα παιδιά.

• Αναθέστε υπευθυνότητες στο παιδί σας. Με τον τρόπο αυτό το παιδί σας θα νιώσει ότι είναι σημαντικό αλλά και βοηθητικό στην οικογένεια. Επίσης, θα σας δοθούν επιπρόσθετες ευκαιρίες για παροχή επιβράβευσης στο παιδί για τις υπευθυνότητες που ανέλαβε.

• Δώστε επιλογές στα παιδιά σας. Είναι σημαντικό να δίνετε δύο επιλογές στα παιδιά σας όταν τους ζητάτε να ολοκληρώσουν κάποιες υπευθυνότητες ούτως ώστε να νιώσουν ότι από τη μια οριοθετούνται από εσάς αλλά από την άλλη έχουν και εκείνα το δικαίωμα να εκφράσουν την άποψή τους σε αποφάσεις που τα αφορούν.

• Αποδεχτείτε τα λάθη. Δείξτε στο παιδί ότι όλοι κάνουμε λάθη και ότι αυτό είναι το φυσιολογικό, αφού μαθαίνουμε και βελτιωνόμαστε από τα λάθη μας.

• Επιβραβεύστε τις επιτυχίες που έχει το παιδί ακόμα και τις πιο μικρές & ασήμαντες. Εξίσου σημαντικό όμως είναι να επιβραβεύετε την προσπάθεια του παιδιού έστω και όταν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό.

• Μιλήστε στο παιδί σας με ένα τρόπο και τόνο φωνής που δείχνει ότι το σέβεστε. Για παράδειγμα, ακόμα και αν το παιδί επιδεικνύει μια μη αποδεκτή συμπεριφορά, σιγουρευτείτε ότι θα το προσεγγίσετε με ένα ουδέτερο τόνο φωνής. Παράλληλα, σιγουρευτείτε ότι θα δώσετε έμφαση στο γεγονός ότι αν και αγαπάτε το παιδί δεν σας αρέσει η συμπεριφορά που επέδειξε τη συγκεκριμένη στιγμή. Είναι δηλαδή πολύ σημαντικό για το παιδί να κατανοήσει ότι αν και αποδέχεστε το ίδιο δεν αποδέχεστε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά.

• Διδάξτε στα παιδιά να προστατεύουν τον εαυτό τους. Πρέπει να μάθουν να λένε «όχι» σε περίπτωση που βρεθούν αντιμέτωπα με μια δύσκολη κατάσταση.

Αποφύγετε:
– την κριτική
– την απόρριψη
– τη βία
– τη σύγκριση με άλλα παιδιά, ιδίως αδέλφια
– τις απειλές
– τη χρήση δηλώσεων που δεν πρόκειται ποτέ να πραγματοποιήσετε.

Τα παιδιά αξίζουν μια ζωή που να εμπνέεται από αγάπη & να καθοδηγείται από γνώση

koukla1

Kάθε παιδί γεννιέται με μια ιδιοσυγκρασία που καθορίζεται γενετικά, η οποία, μέσα από τις αλληλεπιδράσεις του περιβάλλοντος διαμορφώνεται δυναμικά και καθορίζει το χαρακτήρα του. Πολύπλοκοι γενετικοί, περιβαλλοντικοί, κοινωνικοί και συναισθηματικοί παράγοντες καθορίζουν την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και τη μελλοντική του πορεία.

Η νηπιακή, προ-σχολική ηλικία (3-6 χρονών) είναι περίοδος γρήγορων ρυθμών μάθησης, ανάπτυξης πολλών δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Χαρακτηριστικό της η ανάπτυξη της κοινωνικής προσαρμογής και το δημιουργικό παιχνίδι. Το νήπιο μαθαίνει μέσα από την οικογένεια, το σχολείο και το άμεσο κοινωνικό περιβάλλον με υπερβολικά γρήγορους ρυθμούς.
Το παιδί της νηπιακής ηλικίας αντιμετωπίζει την πραγματικότητα μέσα από τη δική του διαφορετική εικόνα, μια εικόνα όπου τα γεγονότα αποκτούν μεγαλύτερη σημασία και η καθημερινότητα δεν καταλήγει πάντοτε στη ρουτίνα. Η νηπιακή ηλικία θεωρείται ευχάριστη και ευτυχισμένη. Θεωρείται η περίοδος των παραμυθιών, της φαντασίας και των θαυμάτων. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και η περίοδος της συναισθηματικής ανάπτυξης του ατόμου που μπορεί να φέρει μαζί της την ανάπτυξη άγχους, φοβικών αντιδράσεων και συναισθηματικές δυσκολίες με έμφαση στη δυσκολία αποχωρισμού και απεξάρτησης από τους γονείς.

Τα πρώτα παιδικά χρόνια αποτελούν στην πραγματικότητα μια δυναμική μεταβατική περίοδο για ανάπτυξη σε όλους τους τομείς. Είναι η περίοδος εκείνη όπου η μάθηση, με την ευρύτερη σημασία του όρου (εκπαιδευτική, κοινωνική, συναισθηματική), αποκτά έννοια και πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή του παιδιού.
Το παιδί για πρώτη φορά βρίσκεται σε ένα χώρο εκτός οικογένειας, στο σχολείο, σ’ ένα χώρο με νέες απαιτήσεις και νέες προκλήσεις. Η πρώτη και μεγαλύτερη απαίτηση του νέου αυτού χώρου είναι η υγιής ανάπτυξη σχέσης μεταξύ του παιδιού και ενός ενήλικου ατόμου, του/της εκπαιδευτικού και η γενικότερη προσαρμογή του στο σχολικό περιβάλλον. Το σχολείο είναι ένας χώρος με κανόνες που το παιδί χρειάζεται να αντιληφθεί και να ακολουθήσει σταδιακά και συστηματικά. Το σχολικό περιβάλλον αποτελεί την πρώτη οργανωμένη κοινωνική ομάδα που θα βοηθήσει το παιδί να ξεκινήσει τη σχολική του πορεία και θα το προετοιμάσει για τη μάθηση με την ευρύτερη έννοια του όρου.
Στα πρώτα σημαντικότερα ίσως χρόνια της ζωής, ο άνθρωπος χρειάζεται ένα σταθερό περιβάλλον και σταθερές σχέσεις για να αποκτήσει το αίσθημα της ασφάλειας και σταδιακά το αίσθημα της αυτοπεποίθησης. Η σταθερότητα στο περιβάλλον αποτελεί για το παιδί αναγκαιότητα, αφού δημιουργεί συναισθήματα ασφάλειας, προστασίας και μείωση του άγχους.
Έρευνες έχουν καταδείξει ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που μεγαλώνουν έχοντας ένα σταθερό πρότυπο που να μπορεί να τους παρέχει συναισθηματική ασφάλεια, αναπτύσσουν καλύτερη προσαρμοστική συμπεριφορά και δρουν χωρίς έντονο άγχος και ανασφάλειες ως ενήλικες.

Η προσχολική ηλικία είναι η ηλικία της μίμησης και της ταύτισης και η γνώση είναι συχνά αποτέλεσμα μίμησης. Παιδιά που μεγαλώνουν σε ήρεμο περιβάλλον γίνονται συχνότερα ήρεμοι ενήλικες. Παιδιά που μεγαλώνουν σε περιβάλλον γεμάτο άγχος, ένταση, θυμό, βία, συχνά και ευκολότερα καταφεύγουν στο θυμό και τη βία ως ενήλικες.
Σταδιακά από τη μίμηση τα παιδιά ανακαλύπτουν τη δυνατότητα της επιλογής. Αντιλαμβάνονται ότι μπορούν να εκφράσουν άποψη και αναγνωρίζουν τη δύναμη της επιλογής τους. Έτσι, ξαφνικά, μπορεί ένα ήσυχο βρέφος να μετατραπεί σ’ ένα απαιτητικό παιδί, που συνεχώς αντιδρά αρνητικά προς τους γονείς ή προς το άμεσο περιβάλλον. Η αντίδραση, η έκφραση διαφορετικής άποψης, αποτελούν καινούριες εμπειρίες, με τις οποίες πειραματίζεται και προκαλεί.

Τα πρώτα χρόνια είναι σημαντικά στην ανάπτυξη του ανθρώπου. Το παιδί χρειάζεται να εμπλακεί στη διαδικασία της μάθησης σταδιακά και με ευχάριστο τρόπο. Η πρώτη δοκιμασία για το παιδί και τους γονιούς είναι ο αποχωρισμός που επέρχεται με τη φοίτηση του παιδιού στο νηπιαγωγείο. Το άγχος του αποχωρισμού είναι κάποιες φορές εντονότερο και ίσως οδηγήσει σε μετέπειτα προβλήματα. Οι γονείς χρειάζεται να αντιληφθούν το δικό τους άγχος και τα δικά τους συναισθήματα αποχωρισμού, τα οποία συχνά μεταφέρουν προς το παιδί τους και προς το σχολικό περιβάλλον. Το παιδί κάτω των πέντε χρονών πολύ συχνά αναπτύσσει φοβίες. Οι φοβίες (είτε ειδικές και συγκεκριμένες, όπως φόβος για το σκοτάδι είτε γενικές, όπως άγχος και ανησυχία) είναι συχνό φαινόμενο στην ηλικία αυτή και ξεπερνιούνται σχετικά εύκολα με την ανάπτυξη του ατόμου.

Η μάθηση πρέπει πάντοτε και ειδικά στη νηπιακή ηλικία να προκαλεί το ενδιαφέρον του παιδιού. Η εκπαίδευση χρειάζεται να είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες και την ηλικία του κάθε παιδιού.
Το μάθημα στο νηπιαγωγείο πρέπει να γίνεται με ευχάριστες και διασκεδαστικές για τα παιδιά δραστηριότητες. Έτσι ευχάριστα, τα νήπια αρχίζουν να μαθαίνουν καινούργια πράγματα και να αποκτούν νέες εμπειρίες και δεξιότητες. Με τον ίδιο ευχάριστο και παιγνιώδη τρόπο μάθησης χρειάζεται να απασχολούν και οι γονείς στο σπίτι τα παιδιά τους. Μέσα από το παιχνίδι, μέσα από ευχάριστες εμπειρίες, που προκαλούν το ενδιαφέρον του παιδιού, θα αρχίσει το νήπιο να αντιλαμβάνεται τις πρώτες μαθηματικές έννοιες και να απασχολείται με δραστηριότητες προγραφής και ανάγνωσης. Με κίνητρο τη μάθηση, κάθε δραστηριότητα μπορεί να μετατραπεί σε παιχνίδι και να προσαρμόζεται στις ανάγκες της νηπιακής ηλικίας. Η άμεση, πιεστική και πληκτική για το παιδί προσπάθεια μάθησης μπορεί να δημιουργήσει αρνητικά αποτελέσματα και πιθανό αρνητικά συναισθήματα προς το σχολικό θεσμό και την εκπαίδευση.

Μια καλή ζωή είναι αυτή που εμπνέεται από την αγάπη και καθοδηγείται από τη γνώση, είχε πει ο Bertrand Russel και, δίχως άλλο, αυτήν θέλουμε για τα παιδιά μας!

Πρώτα τα Παιδιά: Διεθνές Συνέδριο για την Παιδική Ηλικία

paidikh_ilikia

Το Εργαστήριο Κοινωνικών Επιστημών του Τομέα Ανθρωπιστικών Σπουδών του  Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Εθνικού και  Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με:

– την Παιδαγωγική Εταιρεία Ελλάδος
– το Research Center “Childhoods.Societes” Wuppertal University,
– την Ελληνική Κοινωνιολογική Εταιρεία,
– το European Sociological Association, Childhood Stream,

Συνδιοργανώνουν Διεθνές Συνέδριο με Θέμα: «Παιδική Ηλικία: Κοινωνιολογικές, Πολιτισμικές, Ιστορικές και  Παιδαγωγικές Διαστάσεις», που θα πραγματοποιηθεί από 11-14 Απριλίου  2013 στην Αθήνα.

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων της Δ/νσης Β/θμιας Εκπ/σης Ν.Ηρακλείου συμμετέχει στο Διεθνές Συνέδριο με την εισήγηση

“Οι φιλικές σχέσεις μεταξύ μαθητών Γυμνασίου

και η δυναμική των ποιοτικών διαστάσεων της φιλίας”

Το Πρόγραμμα του Συνεδρίου μπορείτε να το βρείτε   ε δ ώ.

Tο παιδί και η παιδική ηλικία τυγχάνει ως θέμα ιδιαίτερης προσοχής στο χώρο των κοινωνικών επιστημών και της παιδαγωγικής αλλά αποτελεί και αντικείμενο γενικότερα πολυεπιστημονικού ενδιαφέροντος.
Η συγκριτική και διαπολιτισμική ανάλυση έχει αποκαλύψει μία ποικιλία παιδικών ηλικιών, παρά μία παιδική ηλικία ως ένα μοναδικό και οικουμενικό γεγονός. Οι αλλαγές στην εμπειρία της παιδικής ηλικίας εξαρτώνται από τη χώρα, την κοινωνική τάξη, το φύλο, την εθνότητα, πράγμα που σημαίνει ότι η παιδική ηλικία αποτελεί μία μεταβλητή της κοινωνικής ανάλυσης που δεν μπορεί να διαχωριστεί εντελώς από τις λοιπές προαναφερθείσες μεταβλητές.

Η παιδική ηλικία δεν αναφέρεται σε ένα άτομο ή σε ένα παιδί, αλλά επικεντρώνεται στη γενική κατάσταση του να είσαι παιδί. Είναι μία κοινωνική και πολιτισμική έννοια, ιδέα και κατηγορία και σχετίζεται με μία δύσκολα και αυθαίρετα οριζόμενη χρονική φάση της ζωής του ανθρώπου, καθώς ο καθορισμός αυτός γίνεται υποκειμενικά από τους ενήλικες.
Σε κάθε περίπτωση, δεν αποτελεί ένα στατικό αντικειμενικό και οικουμενικό γεγονός της ανθρώπινης φύσης με νατουραλιστικό υπόβαθρο, χωρίς αυτό να ακυρώνει τη βασική σημασία των βιολογικών σχέσεων. Αποτελεί ένα σχετικό και μεταβαλλόμενο πλαίσιο ιδεών και αντιλήψεων που καθορίζουν την εμπειρία του να είσαι παιδί, συνιστώντας έτσι μία κοινωνιολογική κατηγορία μεταβαλλόμενη στον χώρο και στον χρόνο, που δεν μπορεί να μελετάται απομονωμένη από την υπόλοιπη κοινωνία, της οποίας και αποτελεί κατασκευή.

Η κοινωνική και πολιτισμική επινόηση της παιδικής ηλικίας επιβεβαιώνει το πόσο δραματικά έχουν αλλάξει μέσα στους αιώνες οι αναπαραστάσεις σε σχέση με την παιδική ηλικία αλλά και γενικότερα οι αντιλήψεις για το πως μεγαλώνει ένα παιδί.
Είναι αλήθεια ότι αυτές διαφοροποιούνται στον τόπο και χρόνο, ότι υπάρχει διχογνωμία μεταξύ όχι μόνον των διαφόρων ερευνητών αλλά και των κοινών ανθρώπων ανά χρονικές περιόδους σε σχέση με τα ζητήματα αυτά,
καθώς επίσης και ότι σε διάφορες φάσεις της ιστορίας έχουν αναδειχθεί αντιλήψεις για την παιδική ηλικία, οι οποίες κατεγράφησαν ως επικρατέστερες, εκπροσωπώντας την ανακάλυψη ή αποκωδικοποίηση της παιδικής ηλικίας της εκάστοτε περιόδου.
Η διαφοροποίηση των συνθηκών διαβίωσης και του επιπέδου ευημερίας ανάμεσα στα μπαιδιά των ανώτερων, των μεσαίων και των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων που χαρακτηρίζουν την παιδική ηλικία, δημιουργούν «πολλές παιδικές ηλικίες».

Τι γίνεται με τους κοινωνικούς κινδύνους που απειλούν την παιδική ηλικία σήμερα; έξαρση της βίας, της ενδοοικογενειακής βίας, της βίας στο σχολείο, σεξουαλική κακοποίηση και παραμέληση των παιδιών, παιδοφιλία στο Ιντερνετ, αύξηση της παραβατικότητας των ανηλίκων;

Ακόμη, αν και τα παιδιά θεωρούνται πολύτιμα για την κοινωνία, παραμένουν μια κατηγορία με πολύ υψηλό δείκτη φτώχειας. Kαθώς το παιδί μελετάται στα πλαίσια ιδίως των χώρων στους οποίους εντοπίζεται ιστορικά, δηλαδή στα πλαίσια της οικογένειας και της εκπαίδευσης, αποτελεί ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας η μελέτη των μεγάλων μεταβολών που  υφίστανται σήμερα αυτοί οι θεσμοί, πολύ περισσότερο που σήμερα πλέον η ερμηνεία, η κατανόηση, η κατασκευή και βεβαίως η κοινωνιολογική και κοινωνικοϊστορική μελέτη της παιδικής ηλικίας τείνει να προκύπτει συνδυαστικά από τη διερεύνηση τόσο της λειτουργίας της κοινωνικής δομής όσο και της δράσης του ιδίου του παιδιού ως κοινωνικού υποκειμένου.

Ασφαλές Διαδίκτυο: Γνωρίζω, έχω Ευθύνη, Προστατεύομαι

ΝΕΤ.10.4.13

Αχ, κυρ-Δάσκαλε, κυρ-Δάσκαλε…

daskalos2