• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Το Σχολείο των Ονείρων μας, συνεχίζει τη… «λειτουργία» του!

Το δεύτερο μέρος από το Μανιφέστο για ένα Φανταστικό Σχολείο του Γιάννη Πετρόπουλου παρουσιάζουμε εδώ, με λαχτάρα παιδιάστικη και διάθεση να σαρκωθούν κάποτε τούτες οι ιδέες, να βρούνε δρόμο και ουρανό να απλωθούν αυτές οι ζωηρόχρωμες σκέψεις! Ειδικά στις μέρες μας, δεν υπάρχει σκληρότερο πράγμα από το να τσακίζεις την παιδική αθωότητα στο βωμό του άκρατου ανταγωνισμού της γνώσης…

νέοι
Υπάρχει,

λένε, ένα σχολείο με όνομα και όχι με αριθμό. Τους αριθμούς τους ξέρουν και τους αγαπούν αλλά δεν τους χρησιμοποιούν για να δηλώσουν το σχολείο τους. Το σχολείο τους είναι το σχολείο της ονειροφαντασίας και έτσι το έχουν γραμμένο στην είσοδο και στους φακέλους αλληλογραφίας. Υπάρχει τεράστια αλληλογραφία με άλλα σχολεία της περιφέρειας που ζητούν την επικοινωνία μαζί τους. Η σελίδα του σχολείου της φαντασίας στο internet είναι αυτή που δέχεται τους περισσότερους επισκέπτες. Τα παιδιά της ονειροφαντασίας χαίρονται να επικοινωνούν με άλλα σχολεία, γιατί λένε πως το σχολείο τους μπορεί να βρει μιμητές και συμπαραστάτες. Απλώς απαγορεύουν να ονομαστούν και άλλα σχολεία με τον ίδιο τίτλο. Υπάρχουν, λένε, χιλιάδες λέξεις που μπορούν να ικανοποιήσουν και το πιο απαιτητικό παιδόκοσμο. Ναι, είναι σχολείο με όνομα και έτσι το συστήνουν στους φίλους τους, έτσι το συστήνουν στα πέρατα της οικουμένης.

Υπάρχει,

λένε, ένα σχολείο όπου οι δάσκαλοι εκτός από τα παιδαγωγικά και τις διδακτικές γυμνάζονται και στην αίθουσα της ονειροφαντασίας. Μπορούν και αυτοί να πετάξουν με τα μαγικά χαλιά που είναι στην κασέλα με τα εγχειρίδια των θεατρικών δρώμενων, να γίνουν δέντρα ή δάση που φιλοξενούν αφώλιαστα πουλιά, ακόμα και παντογνώστες, κι έτσι δεν θα μπορούν να πουν αυτό δε το γνωρίζω. Γιατί είναι δύσκολο για έναν άνθρωπο να ξέρει τα πάντα. Αυτό το γνωρίζουν τα παιδιά και οι δάσκαλοι δεν κάνουν πως τα ξέρουν όλα. Αυτά τα κάνουν στο χώρο της ονειροφαντασίας, όταν γίνονται με μια έντεχνη κίνηση παντογνώστες.

Υπάρχει,

λένε, ένα σχολείο που είναι Αριστοκρατικό και Κοσμοπολίτικο. Είναι αριστοκρατικό, γιατί όλα τα παιδιά είναι άριστα και κοσμοπολίτικο, γιατί είναι ανοιχτό σε όλον τον κόσμο, αγαπά όλους τους ανθρώπους του κόσμου, έχει τους διαύλους επικοινωνίας ανοιχτούς με όλα τα σχολεία του κόσμου και δεν χάνει ευκαιρία να το αποδεικνύει και στην πράξη. Οι εργασίες τους ταξιδεύουν στα πέρατα της οικουμένης, δέχονται ιδέες και προτάσεις από τα τέσσερα σημεία της γης και πολλές φορές, όταν το επιτρέπουν τα οικονομικά τους, φιλοξενούν στα σπίτια τους παιδιά από άλλες περιοχές της χώρας τους ή του κόσμου και τότε η ονειροφαντασία παίρνει στη κυριολεξία φωτιά. Γίνεται ένα κέντρο επικοινωνίας που αντάξιό του δεν υπάρχει σε άλλους φορείς. Δίνει το στίγμα του για την κοινωνία των ανθρώπων που αντικρίζει το μέλλον.

Υπάρχει,

λένε, ένα δημόσιο σχολείο, όπου το κράτος δεν μπορεί να παραβιάσει το καταστατικό του που είναι ταυτόχρονα και το σύνταγμά του. Οι διατάξεις και οι νόμοι πρέπει να εναρμονίζονται με το σύνταγμα που το ίδιο το σχολείο έχει ψηφίσει και που οι ιδέες του εμφορούνται από τις αρχές του Διαφωτισμού και τον παγκόσμιο καταστατικό χάρτη των δικαιωμάτων του παιδιού. Κάθε προσπάθεια για παραβίαση των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων στηλιτεύεται και απορρίπτεται από το παγκόσμιο όργανο διαφύλαξης και εφαρμογής της ακεραιότητάς και της αυτονομίας τους. Είναι ακριβώς όπως το πανεπιστημιακό άσυλο. Κανείς δεν μπορεί να μπει και να αυθαιρετήσει σε βάρος των παιδιών που βιώνουν τη ζωή με το δικό τους τρόπο. Είναι ένας πνεύμονας ελευθερίας και αυτό το υπερασπίζονται.

Υπάρχει,

λένε, ένα σχολείο που κάνει προτάσεις προς την κοινωνία των πολιτών και ο λόγος του δεν περνά απαρατήρητος. Τα παιδιά μιλούν για το δικαίωμα της εργασίας, για το τρία οχτάρια που ήταν η κορυφαία διεκδίκηση του εργατικού κινήματος στις αρχές του αιώνα και που τώρα, ύστερα από ένα αιώνα ιστορίας, με τη βοήθεια της τεχνολογίας το οχτάωρο της εργασίας είναι πολύ, έτσι ισχυρίζονται τα παιδιά και φέρνουν για παράδειγμα τις απόψεις του Μικρού Πρίγκιπα για τον ελεύθερο χρόνο. Είναι προτιμότερο, λένε τα παιδιά, να πας αργά αργά σε μια βρύση για να απολαύσεις το τραγούδι του νερού παρά να τρέχεις αγχωμένος και καταϊδρωμένος ολημερίς για τον άρτο τον επιούσιο από το χάραμα ως το μούχρωμα. Έτσι θα μπορούμε να βλέπουμε περισσότερο τους γονείς μας, λένε, θα πηγαίνουμε εκδρομές και άγιος ο θεός.

Για τους πλούσιους του κόσμου τούτου λένε τα εξής: Μια τριήρη για το κράτος και επώνυμα σχολεία για τα παιδιά. Το όριο του πλούτου το ορίζουν τα παιδιά και κανείς μπαγαπόντης λογιστής δεν μπορεί να τους γελάσει. Εξάλλου και οι πλούσιοι πιστεύουν στο Χριστό ή στον Μωάμεθ ή στον Βούδα.

Για τους αρχιεπισκόπους όλου του κόσμου λένε τούτα: Τι δουλειά έχουν οι αστραφτερές μερσεντές έξω από τα πολυτελέστατα γραφεία τους. Ε! Τι γυρεύει η χλιδή εκεί όπου θα ΄πρεπε να υπάρχει το μνημείο της ταπεινοφροσύνης! Τα παιδιά και οι δάσκαλοι αυτού του σχολείου ισχυρίζονται πως ο πλανήτης γη έχει τόσο πλούτο που μπορεί να ταΐσει χωρίς προβλήματα όλους τους ανθρώπους από τη μακρινή Αλάσκα μέχρι το πράσινο ακρωτήρι. Καλά θα κάνουν οι άνθρωποι της Εύκρατης ζώνης, λένε τα παιδιά, να ξανακοιτάξουν τον Λιτό άνθρωπο και να, μην τα θέλουν όλα δικά τους.

Υπάρχει,

λένε, ένα σχολείο που είναι στις καρδιές κάποιων δασκάλων, είναι στα όνειρα κάποιων παιδιών, κάποιων γονιών και κάποιων στοχαστών της ανθρώπινης ιστορίας και πιστεύουν πως η ώρα της εγκαθίδρυσής του είναι θέμα που αφορά όλους τους ανθρώπους που βάζουν την φαντασία πάνω από τον σκληρό ρεαλισμό ξεπερασμένων αντιλήψεων και ανήθικων συμπεριφορών. Γιατί δεν υπάρχει σκληρότερο πράγμα να τσακίζεις την παιδική αθωότητα στο βωμό του άκρατου ανταγωνισμού της γνώσης μια και όλα αυτά μπορούν να λυθούν τόσο εύκολα, που καταντά κουτό να επιμένεις σε κάτι που έχει από καιρό πεθάνει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: