• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Η τσακισμένη παιδικότητα των εργοστασίων και της φτώχειας

Η σκληρή, βάναυση καθημερινότητα των παιδιών της Αμερικής τον προηγούμενο αιώνα αποτυπώνεται στο φιλμ του φωτογράφου Κοινωνιολόγου Lewis Hine και μας μεταφέρει την πνιγηρή, απάνθρωπη ατμόσφαιρα των εργοστασίων και των ανθρακορυχείων.

0001child_labor_united_states_lewis_hines_rollΕργάτρια σε εκκοκκιστήριο βαμβακιού, 1909

Στις αρχές του περασμένου αιώνα, οι νόμοι για την παιδική εργασία στις Η.Π.Α. ήταν σχεδόν ανύπαρκτοι. Μικρά παιδιά εργάζονταν σε ορυχεία, εργοστάσια και ξυλουργεία, για να συντηρήσουν τις οικογένειές τους. Ανέπνεαν καπνούς, σκόνη, δούλευαν πάνω σε επικίνδυνα μηχανήματα, κάτω από απάνθρωπες συνθήκες και για πολλές ώρες, και αμείβονταν με ελάχιστα δολάρια.

14child_labor_united_states_lewis_hines_rollEstelle, 15 ετών, στο νοσοκομείο για εργατικό ατύχημα

Τα εργατικά ατυχήματα ήταν συχνά, αφήνοντάς τους πολλές φορές με μόνιμες σωματικές αναπηρίες, αλλά και ψυχικές, λόγω των άθλιων εργασιακών συνθηκών. Η παιδική εκμετάλλευση αποτυπώθηκε στο φιλμ του φωτογράφου και κοινωνιολόγου Lewis Hine, για λογαριασμό της Εθνικής Επιτροπής Παιδικής Ηλικίας. Εργατική νομοθεσία – παιδιά, 1-0.

06child_labor_united_states_lewis_hines_rollΕργάτες σε εργοστάσιο, Ν. Καρολίνα

Σήμερα στην Αμερική τα παιδιά που γεννιούνται φτωχά παραμένουν φτωχά, ενώ η χώρα διαθέτει το μεγαλύτερο ποσοστό αναλφάβητων παιδιών στη Δύση.

001child_labor_united_states_lewis_hines_rollΜικροί ανθρακωρύχοι. Ο επιστάτης τούς επιτηρούσε με τη ράβδο 

15child_labor_united_states_lewis_hines_rollΜικροί εργάτες σε κονσερβοποιείο, Μέιν

Βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες της τσακισμένης παιδικότητας του εικοστού αιώνα ας ρίξουμε μια ματιά σ’ ένα ενδιαφέρον κείμενο του Jeffrey D. Sachs, ο οποίος είναι είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, διευθυντής του Earth Institute και ειδικός σύμβουλος του Γ.Γ. του ΟΗΕ

Ο Sachs αναφέρεται στις χαμένες γενιές των φτωχών παιδιών: 

Ένα νέο ντοκιμαντέρ, το “The House I Live In” («Το σπίτι όπου ζω»), εδραιώνει την πεποίθηση ότι η φτώχεια κληρονομείται. Πρόκειται για μια ταινία (με παραγωγό τον Μπραντ Πιτ) που καταγράφει το εξωφρενικό φαινόμενο στην πλούσια Αμερική.

01child_labor_united_states_lewis_hines_rollΑνθρακωρύχοι, ΠενσυλβάνιαΈβγαζαν τον άνθρακα με τα χέρια

Γιατί στην πρόκληση της παιδείας τόσες πολλές χώρες αποτυγχάνουν; Μερικές είναι απλώς υπερβολικά φτωχές για να παράσχουν αξιοπρεπή σχολεία. Αλλά και οι πλούσιες χώρες αποτυγχάνουν. Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, αφήνουν με σκληρότητα τα φτωχότερα παιδιά τους να υποφέρουν. Οι φτωχοί ζουν σε φτωχογειτονιές με φτωχά σχολεία. Οι γονείς είναι συχνά άνεργοι, άρρωστοι, χωρισμένοι ή φυλακισμένοι. Τα παιδιά παγιδεύονται σε έναν επίμονο δια-γενεαλογικό κύκλο φτώχειας, παρά τη γενικότερη ευημερία της κοινωνίας. Πολύ συχνά, τα παιδιά που μεγαλώνουν στη φτώχεια καταλήγουν φτωχοί ενήλικες.

002child_labor_united_states_lewis_hines_rollFrancis, 5 ετών, εφημεριδοπώλης, Μιζούρι, 1908

05child_labor_united_states_lewis_hines_rollΕντεκάχρονη εργάτρια σε καλτσοβιομηχανία, Β. Καρολίνα

Το ντοκιμαντέρ στο οποίο αναφερόμαστε, το “The House I Live In” («Το σπίτι όπου ζω»),δείχνει ότι η ιστορία της Αμερικής είναι ακόμη πιο θλιβερή και σκληρή λόγω των καταστροφικών πολιτικών που εφαρμόζονται. Πριν από περίπου 40 χρόνια, οι αμερικανοί πολιτικοί κήρυξαν «πόλεμο κατά των ναρκωτικών», δήθεν για να καταπολεμήσουν τη χρήση εθιστικών ουσιών. Όπως όμως δείχνει με σαφήνεια η ταινία, ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών έγινε πόλεμος κατά των φτωχών, ιδίως των φτωχών που ανήκουν σε μειονότητες. Ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών οδήγησε στη μαζική φυλάκιση νέων μειονοτικών αντρών. Στις ΗΠΑ είναι φυλακισμένοι ανά πάσα στιγμή 2,3 εκατομμύρια άνθρωποι. Η χώρα έχει το υψηλότερο ποσοστό φυλακισμένων παγκοσμίως: 743 άτομα ανά 100.000!

02child_labor_united_states_lewis_hines_rollΠιτσιρίκια εργάτες σε εργοστάσιο, Γεωργία, 1909

13child_labor_united_states_lewis_hines_rollΕφημεριδοπώλες, από 9 έως 11 ετών, Ν. Τζέρσι

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει έναν εφιαλτικό κόσμο, στον οποίο η φτώχεια περνάει από τη μια γενιά στην άλλη, ενώ ο ωμός, δαπανηρός και αναποτελεσματικός «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» διευκολύνει τη διαδικασία. Οι φτωχοί, συχνά, Αφροαμερικανοί δε μπορούν να βρουν δουλειά. Ζουν στη φτώχεια και στρέφονται στα ναρκωτικά. Αντί όμως να λάβουν κοινωνική και ιατρική βοήθεια, συλλαμβάνονται και μετατρέπονται σε εγκληματίες. Από εκείνη τη στιγμή, μπαινοβγαίνουν στις φυλακές και έχουν ελάχιστες πιθανότητες να βρουν μια νόμιμη δουλειά που θα τους επιτρέψει να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Τα παιδιά τους μεγαλώνουν χωρίς τον ένα γονιό στο σπίτι. Συχνά γίνονται και τα ίδια ναρκομανείς, καταλήγουν στη φυλακή, υφίστανται βία ή πεθαίνουν νωρίς.

12child_labor_united_states_lewis_hines_rollΞυλουργοί σε μύλο, Ν. Καρολίνα

003child_labor_united_states_lewis_hines_rollΑδέλφια εφημεριδοπώλεις, Τέξας, 1913. Ωράριο: 6 π.μ. -10 μ.μ.

Για να σπάσει τον κύκλο της φτώχειας, μια χώρα πρέπει να επενδύσει στο μέλλον των παιδιών της και όχι στη φυλάκιση 2,3 εκατ. ανθρώπων τον χρόνο. Πολλοί πολιτικοί είναι πρόθυμοι συνεργοί αυτής της τρέλας. Εκμεταλλεύονται τους φόβους της μεσαίας τάξης, ιδίως το φόβο της για τις μειονότητες, προκειμένου να διαιωνίσουν αυτήν την κακή διαχείριση κοινωνικής προσπάθειας και κρατικών δαπανών.

03child_labor_united_states_lewis_hines_rollManuel, 5 ετών, γαριδο-συλλέκτης, Μισισίπι 

10child_labor_united_states_lewis_hines_rollCallie, 11 ετών, βαμβακο-συλλέκτρια

Στη Σκανδιναβία αλλά και σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Κόστα Ρίκα, οι κοινωνικές επενδύσεις είναι υψηλές και χρηματοδοτούνται από υψηλούς φόρους, τους οποίους οι πλούσιοι όντως πληρώνουν αντί να γλιτώνουν. Αυτή είναι η μέθοδος για να σπάσει ο δια-γενεαλογικός κύκλος της φτώχειας. Ένα φτωχό παιδί στη Σουηδία έχει πλεονεκτήματα από την αρχή.

04child_labor_united_states_lewis_hines_rollΕργάτες σε καπνεργοστάσιο, καπνιστές και οι ίδιοι, Φλόριντα 

09child_labor_united_states_lewis_hines_rollAmos, 6 ετών & Horace, 4 ετών,  εργάτες σε καπνοχώραφο, Κεντάκι

Μια σύγκριση ΗΠΑ – Σουηδίας είναι αποκαλυπτική. Οι ΗΠΑ έχουν ποσοστό φτώχειας 17,3%, διπλάσιο από το 8,4% της Σουηδίας. Αλλά το αμερικανικό ποσοστό φυλακισμένων είναι δεκαπλάσιο από το σουηδικό των 70 ατόμων ανά 100.000. Οι ΗΠΑ είναι γενικώς πλουσιότερες από τη Σουηδία, αλλά στην Αμερική η ψαλίδα ανάμεσα στους πλουσιότερους και τους φτωχότερους είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο στη Σουηδία. Οι ΗΠΑ συμπεριφέρονται στους φτωχούς σαν να τους τιμωρούν αντί να τους υποστηρίζουν.

08child_labor_united_states_lewis_hines_rollVance, 15 ετών, φύλακας σε ορυχείο, Δ. Βιρτζίνια

005child_labor_united_states_lewis_hines_rollΕργάτες σε κονσερβοποιείο, 1910. Πλήρες ωράριο 

Σοκ προκαλεί επίσης ότι τα τελευταία χρόνια η Αμερική έχει σχεδόν το χαμηλότερο ποσοστό κοινωνικής κινητικότητας ανάμεσα στις εύπορες χώρες. Τα παιδιά που γεννιούνται φτωχά παραμένουν φτωχά, εκείνα που γεννιούνται εύπορα γίνονται εύποροι ενήλικες. Αυτό ισοδυναμεί με το ότι πολλά ανθρώπινα ταλέντα πάνε χαμένα. Αν δεν αλλάξει πορεία η Αμερική, θα πληρώσει το τίμημα μακροχρόνια.

006child_labor_united_states_lewis_hines_rollΒαμβακοσυλλέκτες, 1910. Στόχος: Μάζεμα 10-15 κιλών την ημέρα

07child_labor_united_states_lewis_hines_rollΚλέβοντας κάρβουνα από σιδηρόδρομο, Βοστώνη

Πηγές: doctv.gr, The Project Syndicate, Το Βήμα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: