• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Οι Έλληνες μαθητές με μέτριες επιδόσεις & αρνητική διάθεση για μάθημα…

Η αποτελεσματικότητα αλλά και η σωστή λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος της Ελλάδας είναι ένα μόνιμο θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια. Τα υπερβολικά φροντιστήρια, οι αγχωτικές πανελλήνιες αλλά και η απαξίωση του ίδιου του σχολείου ειδικά στις τελευταίες τάξεις είναι παράγοντες που, όπως είναι λογικό, επηρεάζουν τόσο την απόδοση όσο και την διάθεση που έχουν οι μαθητές κάθε πρωί που ξεκινάνε για το σχολείο.

Αυτά τα προβλήματα ήρθε να αποκαλύψει το διάγραμμα που παρουσίασε ένας διεθνής θεσμός, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), με άξονες τις επιδόσεις των μαθητών αλλά και τη θετική ή αρνητική διάθεσή τους ανά χώρα. Η Ελλάδα έχει μια θέση στο κάτω αριστερό μέρος του διαγράμματος, κάτι που σημαίνει πως οι μαθητές της συνδυάζουν δύο αρνητικά χαρακτηριστικά. Πέρα από τις μέτριες προς κακές επιδόσεις τους στα διαγωνίσματα, εμφανίζουν μια υπερβολικά αρνητική διάθεση να κάνουν μάθημα.

Αυτό είναι και το κύριο πρόβλημα, καθώς αν βελτιωθεί ο τρόπος με τον οποίο αντικρίζουν οι Έλληνες μαθητές το σχολείο, τότε το φυσιολογικό είναι να βελτιωθούν και οι επιδόσεις τους. Προς το παρόν όμως, τα Ελληνικά σχολεία έχουν τη τέταρτη χειρότερη θέση ανάμεσα στα σχολεία του διαγράμματος, μετά από το Κατάρ, την Αργεντινή και την Κύπρο. Πράγμα που σημαίνει πως ο συνδυασμός επίδοσης και διάθεσης είναι απογοητευτικός.

Από την αντίθετη μεριά, τα σχολεία της Σιγκαπούρης, του Ταϊβάν και της Ελβετίας έχουν τις τρεις πρώτες θέσεις στο κατάλογο που συνδυάζει θετικές επιδόσεις και όρεξη για μάθημα. Παράλληλα, υπάρχουν κάποιες περίεργες περιπτώσεις χωρών στις οποίες εμφανίζονται πολύ καλές επιδόσεις αλλά και πολύ αρνητική διάθεση για μάθημα, όπως για παράδειγμα η Νότια Κορέα και η Εσθονία, αλλά και χώρες που οι μαθητές είναι μόνο… χαρούμενοι αλλά δεν έχουν καθόλου καλά αποτελέσματα, όπως η Κολομβία, το Περού και η Ινδονησία.

Δείτε αναλυτικά το διάγραμμα του ΟΟΣΑ αλλά και τους καταλόγους των καλύτερων και των χειρότερων σχολείων:

happy.students

 unhappy.studentsΠηγή: iefimerida.gr

Advertisements

«Έχω 99 προβλήματα. Η εγκεφαλική παράλυση είναι μόνο ένα απ’ αυτά!»

«Έχω εγκεφαλική παράλυση. Ταρακουνιέμαι συνεχώς», λέει η Μεϊσούν Ζαΐντ στην αρχή αυτής της συναρπαστικής, ξεκαρδιστικής ομιλίας. «Είμαι σαν τη Σακίρα σε συνδυασμό με τον Μοχάμεντ Άλι».

Με χάρη και πνεύμα, η Αραβο-Αμερικανίδα κωμικός μάς πηγαίνει μια περιοδεία στις περιπέτειες που έζησε ως ηθοποιός, φιλάνθρωπος και συνήγορος για τα άτομα με αναπηρία. Συγκινητική, αυθεντική, ειλικρινής, βαθιά ευαίσθητη και απίστευτα γενναία…

Τα συναισθήματα της εγκύου επηρεάζουν το έμβρυο;

mama.paidi

Στις λαογραφικές παραδόσεις πολλών κοινωνιών συναντούμε τη δοξασία ότι οι εμπειρίες της εγκύου επηρεάζουν σημαντικά τη μεταγεννετική ανάπτυξη του παιδιού: ό,τι επιθυμεί η μητέρα, ό,τι φοβάται ή θαυμάζει, το έμβρυο – και αργότερα το παιδί – θα το επιθυμεί, θα το φοβάται και θα το θαυμάζει.

Τέτοιου είδους δοξασίες φαίνεται να είναι εύστοχες εάν ανακαλέσουμε την έρευνα του De Casper και των συνεργατών του (1994) , οι οποίοι ζήτησαν από 17 εγκύους να διαβάσουν ένα συγκεκριμένο παιδικό ποίημα στα έμβρυά τους τρεις φορές την ημέρα, επί έναν μήνα, αρχίζοντας την έκτη εβδομάδα πριν από την αναμενόμενη ημερομηνία του τοκετού. Τέσσερις εβδομάδες αργότερα, έφεραν τις γυναίκες αυτές στο εργαστήριο και έπαιξαν μαγνητοφωνημένο το ίδιο ακριβώς παιδικό ποίημα, καθώς και μία άγνωστη ιστορία, με το μεγάφωνο τοποθετημένο πάνω από την κοιλιά των γυναικών. Οι ερευνητές βρήκαν ότι οι καρδιακοί παλμοί των εμβρύων αυξάνονταν όταν παιζόταν το συγκεκριμένο παιδικό τραγούδι, αλλά η καινούργια ιστορία δεν προκαλούσε καμία αλλαγή στους παλμούς.

Μιας και τα αποτελέσματα αυτά αποτελούν ισχυρές ενδείξεις για την επιρροή στο έμβρυο των περιβαλλοντικών μας καταστάσεων, αξίζει να αναφέρουμε τις επιδράσεις των στάσεων της μητέρας ως προς το έμβρυο και το παιδί μετέπειτα. Πολλοί είναι οι επιστήμονες, οι οποίοι θεωρούν ότι τα αισθήματα ευημερίας της μητέρας και η στάση της προς την εγκυμοσύνη της επηρεάζουν την ευημερία του εμβρύου που φέρει μέσα της και του βρέφους μετά την γέννηση. Ακόμα, ένας συμπάσχων σύντροφος, η επαρκής στέγαση και η σταθερή απασχόληση φαίνεται να δίνουν στην γυναίκα μία βασική αίσθηση ασφάλειας, ικανή για την προαγωγή των προοπτικών ενός υγιούς βρέφους.

Πιο συγκεκριμένα, έρευνες που εξέτασαν μητέρες οι οποίες παρουσίαζαν αρνητικές στάσεις προς την εγκυμοσύνη δείχνουν κατά μέσον όρο να γεννούν παιδιά με μικρότερο βάρος γέννησης τα οποία χρειάστηκαν περισσότερη ιατρική φροντίδα, παρόλο που οι μητέρες αυτές είχαν άμεση πρόσβαση στην ιατρική φροντίδα και η υγεία τους ήταν καλή. Λιγότερα ανεπιθύμητα παιδιά είχαν θηλάσει, είχαν περισσότερες δυσκολίες στο σχολείο και παραπέμπονταν πιο συχνά για ψυχιατρική βοήθεια στην εφηβεία.

Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί επίσης η ψυχολογική διάθεση της μητέρας κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Έρευνες αποδεικνύουν ότι οι μητέρες που νιώθουν στρες ή που αναστατώνονται συναισθηματικά εκκρίνουν ορμόνες όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόνη, οι οποίες περνούν μέσω του πλακούντα και έχουν μετρήσιμες επιδράσεις στην κινητικότητα του εμβρύου. Όταν μία γυναίκα βρίσκεται κάτω από υπερβολικό στρες για μεγάλο διάστημα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης κινδυνεύει περισσότερο να συναντήσει σοβαρές επιπλοκές όπως η αποβολή, ή ένας μακρύς, επώδυνος ή ακόμα και πρόωρος τοκετός. Έχει ακόμα περισσότερες πιθανότητες να γεννήσει ένα παιδί ευερέθιστο και υπερκινητικό, με προβλήματα διατροφής, ύπνου και πέψης.

 

Νικόλαος Φρατζής, Ψυχολόγος

Η κοινωνική συμπεριφορά των πλουσίων και των φτωχών

Ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο για μία έρευνα του Πανεπιστημίου Berkley, σχετικά με την κοινωνική συμπεριφορά των πλουσίων και των φτωχών, σας παρουσιάζουμε εδώ:

«Μα γιατί δε με παίζουν τα άλλα παιδιά;»

Η σχολική ζωή έχει αρκετές δυσκολίες για τα πρωτάκια, που παρότι σε εμάς μπορεί να φαίνονται μικρές, για τα ίδια είναι καθοριστικές. Μια απ αυτές είναι η ένταξη του παιδιού στο περιβάλλον του σχολείου και η απόκτηση φίλων.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρία το να κάνει ένα παιδί φίλους είναι η πιο σπουδαία αποστολή κατά τη σχολική ηλικία! Και πράγματι, βλέποντας γύρω μου παιδιά κάθε ηλικίας να παίζουν σε παρέες, στη θάλασσα και στην άμμο, σκέφτηκα πόσο ακριβές είναι αυτό. Ωστόσο, έχοντας δύο δικά μου παιδιά και έχοντας περάσει διάφορα στάδια και φάσεις όπως “μαμά, δεν με παίζουν στο σχολείο” και “μαμά, δεν έχω φίλους”, μπορώ πολύ εύκολα να αντιληφθώ πως η εκπλήρωση της “αποστολής” δεν είναι πάντοτε εύκολη υπόθεση!

other_icon64

Γιατί είναι σημαντικό για το παιδί να έχει φίλους

Από την νηπιακή του ηλικία το μικρό μας κάνει τις πρώτες του φιλίες με παιδιά του οικογενειακού μας περιβάλλοντος ή του συμμαθητές του από τον παιδικό σταθμό. Καθώς μεγαλώνει και πηγαίνει στο σχολείο, η αποστολή “απόκτηση φίλων” γίνεται λίγο πιο περίπλοκη για ορισμένα παιδιά.

Είναι ωστόσο σημαντικό για το παιδί να αισθανθεί πιο κοντά με παιδιά της ηλικίας του, ειδικά στο ξεκίνημα του δημοτικού, το οποίο σηματοδοτεί μια καινούργια αναπτυξιακή και γνωστική αφετηρία στη ζωή του. Εκεί, μέσα από την καθημερινή επαφή και τη φιλία με συνομηλίκους του, το παιδί εξασκεί τις επικοινωνιακές του δυνατότητες, μαθαίνει να συνεργάζεται, να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του αλλά και να αντιμετωπίζει και να διαχειρίζεται τις διαφωνίες και τους καυγάδες που μπορεί να προκύψουν.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να αποκτήσει φίλους

Δεν είμαστε όλοι οι ενήλικες ίδιοι, ούτε όλα τα παιδιά. Έτσι για ορισμένα παιδιά είναι παιχνιδάκι να αποκτήσουν παρέες και φίλους όπου βρεθούν, ενώ για άλλα είναι πιο περίπλοκη διαδικασία. Ευτυχώς υπάρχουν τρόποι για να βοηθήσουμε ένα πιο κλειστό παιδί να κάνει φιλίες:

  • Γράφουμε το παιδί στις δραστηριότητες που διοργανώνει το σχολείο ή ο σύλλογος γονέων τα Σαββατοκύριακα, όπως χοροί, σκάκι, ζωγραφική. Μέσα απ’ αυτές τις εξωσχολικές δραστηριότητες, το παιδί θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει ακόμη περισσότερα παιδιά.
  • Πηγαίνουμε τακτικά βόλτα σε χώρους όπως στην παιδική χαρά ή στο πάρκο της γειτονιάς, που προσφέρουν μια καλή ευκαιρία στο παιδί μας να συναντήσει συμμαθητές από το σχολείο του και να παίξουν μαζί.
  • Αν υπάρχει αθλητικός ή άλλου είδους σύλλογος, π.χ. καλλιτεχνικές δραστηριότητες, στη γειτονιά μας ενθαρρύνουμε το παιδί να γραφτεί. Εκεί θα μπορεί να συναντά παιδιά της ηλικίας του, με τα οποία θα έχει κοινά ενδιαφέροντα και θα είναι ευκολότερο να αναπτύξει μια φιλική σχέση.

Αν το παιδί μας είναι πολύ κλειστό και δυσκολεύεται να κάνει παρέα με τα παιδιά της ηλικίας του είναι καλή ιδέα να του πάρουμε ένα σκυλάκι. Βγάζοντάς το μαζί βόλτα στη γειτονιά ή στο πάρκο, το σκυλάκι είναι η ιδανική αφορμή για να λιώσει ο πάγος και να γνωριστεί με άλλα παιδιά.

other_icon68

Πότε θα ήταν καλό να μιλήσουμε με τη δασκάλα

Το θέμα δεν είναι απλά να μιλήσουμε στη δασκάλα μόνο για να διαπιστώσουμε αν το παιδί μας έχει παρέες και φίλους στο σχολείο, αλλά για να ζητήσουμε τη βοήθειά της να ενταχθεί στην ομάδα της τάξης του. Κι αν νιώθετε παράξενα στη σκέψη αυτή, έχετε υπόψη σας πως ένα μέρος του ρόλου της δασκάλας στις πρώτες τάξεις του δημοτικού είναι ακριβώς αυτό, να βοηθήσει τα παιδιά να ενταχθούν στην ομάδα και να δημιουργήσουν φίλους και παρέες. Επιπλέον, πολλές δασκάλες ακολουθούν τα τελευταία χρόνια μια τακτική “ομάδας” στην οργάνωση και την ανάθεση εργασιών στους μικρούς μαθητές. Ενθαρρύνουν έτσι τη γνωριμία και την ανάπτυξη μιας φιλίας μεταξύ των παιδιών.

Καλό θα ήταν επίσης να μιλήσουμε με τη δασκάλα αν το παιδί μάς διαμαρτύρεται πως υπάρχουν συμμαθητές που του φέρονται άσχημα ή που το απομονώνουν από την ομάδα. Σε αυτή την περίπτωση, η ματιά της δασκάλας είναι σημαντική για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει αλλά και για να βρούμε τρόπους να βοηθήσουμε το παιδί, εμείς από το σπίτι και η δασκάλα στην τάξη, να ενσωματωθεί στις σχολικές παρέες.

other_icon66

Τι μπορούμε να απαντήσουμε στα παράπονα του παιδιού μας

Ας έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες: ούτε όλα τα παιδιά είναι σούπερ κοινωνικά ούτε είναι όλοι οι συμμαθητές φίλοι τους. Κι αυτόν ακριβώς το ρεαλισμό μπορούμε να περάσουμε και στο παιδί μας που διαμαρτύρεται πως δεν το παίζουν τα άλλα παιδιά. Μπορούμε μάλιστα να αντιστρέψουμε την ερώτηση και να το ρωτήσουμε αν το ίδιο θέλει όλα τα παιδιά της τάξης για φίλους του. Το πιθανότερο είναι πως θα απαντήσει όχι, αφού είναι δύσκολο να τα βρίσκει και να ταιριάζει με όλα. Το παιδί μας πιθανότατα θα έχει προτίμηση σε ένα, δύο, τρία, τέσσερα παιδιά από την τάξη του. Αν με αυτά τα παιδιά έχει ήδη μια καλή σχέση, έστω κι αν δεν έχουν γίνει “οι καλύτεροι φίλοι”, τότε θα πρέπει να το ενθαρρύνουμε να νιώσει καλά που έχει κάνει ήδη τόσους φίλους στην αρχή της χρονιάς!

Στη συνέχεια, μπορούμε να του προτείνουμε να καλέσουμε στο σπίτι μας ένα απ’ αυτά τα παιδιά για να παίξουν ένα απόγευμα, ώστε να έχουν την ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα. Θυμηθείτε πως είναι προτιμότερο να φέρουμε το παιδί μας πιο κοντά με ένα παιδί κάθε φορά, ώστε να δημιουργηθεί ένας σύνδεσμος μεταξύ τους. Αφού γνωριστεί καλά με δυο τρεις συμμαθητές ή συμμαθήτριές του, τότε μπορούμε να ανοίξουμε το κάλεσμά μας σε όλη την παρεούλα.

Τα παιδιά με κοροϊδεύουν!

other_icon69Μέσα στα σχολικά χρόνια, και ειδικά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, είναι πιθανό να έρθει μια μέρα το παιδί μας στο σπίτι και να διαμαρτυρηθεί ότι κάποιο παιδί το κορόιδεψε. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε αρχικά είναι να χρησιμοποιήσουμε την τεχνική της “αντίστροφης ψυχολογίας” για να βοηθήσουμε το παιδί να αισθανθεί καλύτερα, εξηγώντας του ότι ασχολούνται μαζί του γιατί δεν περνά απαρατήρητο και γι’ αυτό τραβά την προσοχή των άλλων. Μόνο, μπορούμε να εξηγήσουμε, που δεν γνωρίζουν όλα τα παιδιά πως να ασχολούνται με τους άλλους θετικά και συχνά μόνος τρόπος που έχουν είναι τα πειράγματα.

Μπορούμε επίσης να το συμβουλέψουμε να αδιαφορήσει. Από τη στιγμή που το παιδί θα πάψει να ενοχλείται από τα πειράγματα δεν θα έχει νόημα για τους άλλους να συνεχίσουν. Αν, ωστόσο, το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο, αν συνεχιστεί και το παιδί βιώνει συχνά πειράγματα από τους συμμαθητές του, θα είναι καλό να ενημερώσουμε τη δασκάλα και να το συζητήσουμε μαζί της.

other_icon65

Πηγή: kidsgo.com.cy

Μήπως να παραδειγματιστούμε από τις Γαλλίδες μαμάδες;

«Γιατί τα Γαλλάκια δεν το κάνουν ποτέ αυτό;» αναρωτήθηκε μεταξύ άλλων και η Πάμελα Ντράκερμαν, μια Βρετανίδα μαμά που ζει στο Παρίσι και βρήκε την απάντηση καταγράφοντάς την στο βιβλίο της «French Children Don’ t Throw Food».

ta paidia xeroun

Η Πάμελα Ντράκερμαν όταν μετακόμισε εκεί, είχε μια κόρη 18 μηνών και εντυπωσιάστηκε από το πόσο διαφορετικά φέρονταν τα παιδιά εκεί, σε σχέση με τα νήπια στην πατρίδα της. Έτσι, αποφάσισε να αναζητήσει τις αιτίες που κάνουν τα πιτσιρίκια στη Γαλλία λιγότερο κακομαθημένα.

Αναφέρει χαρακτηριστικά στις σελίδες της:

Οι Γάλλοι γονείς δεν τρέχουν στην κούνια με το που ακούνε το μωρό τους να κλαίει

Η συντριπτική πλειοψηφία των γονιών στη Γαλλία ισχυρίζονται ότι τα παιδιά τους κοιμούνται όλη τη νύχτα από την ηλικία των τριών μηνών και ότι δεν χρειάστηκε ποτέ να τα αφήσουν να κλαίνε με τις ώρες μέχρι να το πάρουν απόφαση και να πέσουν για ύπνο.

Απλά, ήδη από τις πρώτες ημέρες της ζωής τους, δεν τα παίρνουν αγκαλιά με το που θα κάνουν το πρώτο «ουά» τη νύχτα, αλλά περιμένουν μήπως τα ξαναπάρει ο ύπνος, και τις περισσότερες φορές αυτό συμβαίνει.

Οι Γαλλίδες μαμάδες είναι ιδιαίτερα αυστηρές σε ό,τι αφορά το φαγητό

Τα βιβλία με συμβουλές για νέους γονείς γράφουν ότι, όταν ένα μωρό αρνείται να φάει κάποια συγκεκριμένη τροφή, θα πρέπει να περιμένουμε μερικές μέρες και μετά να του τη δώσουμε ξανά. Στη Γαλλία, παίρνουν τη συμβουλή αυτή πολύ σοβαρά, γιατί θεωρούν ότι είναι υποχρέωσή τους να διδάξουν στα παιδιά τους ότι κάθε τροφή έχει τη δική της αξία για τη διατροφή μας και ότι δεν πρέπει να αποκλείουμε καμία. Ο κανόνας που συνήθως ακολουθούν είναι να συμβιβάζονται με τα παιδιά, εξηγώντας τους ότι δεν πρέπει να το φάνε όλο, αλλά ότι είναι απαραίτητο τουλάχιστον να το δοκιμάσουν.

Το αποτέλεσμα; Στη Γαλλία, υπάρχουν ελάχιστα παιδιά που αρνούνται να φάνε οτιδήποτε εκτός από πατάτες και μακαρόνια, ενώ τα περισσότερα απολαμβάνουν με ευχαρίστηση καθετί που υπάρχει στο οικογενειακό τραπέζι. Έτσι, μόνο το 1 στα 6 παιδιά είναι υπέρβαρο (ενώ στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό είναι 1 στα 3).

skia.nero

Οι Γαλλίδες έχουν προσωπική ζωή και μετά το παιδί

Τα μωρά στη Γαλλία πρέπει να κοιμούνται μια συγκεκριμένη ώρα, όχι μόνο επειδή χρειάζονται ύπνο για να αναπτυχθούν και να ηρεμήσουν, αλλά και επειδή οι γονείς τους έχουν ανάγκη να περάσουν χρόνο μαζί, πίνοντας ένα ποτήρι κρασί ή κάνοντας παρέα με φίλους. Η ανάγκη να έχει το ζευγάρι ιδιωτικές στιγμές μετά τη γέννηση του παιδιού στη Γαλλία αντιμετωπίζεται ως ανθρώπινο δικαίωμα και όχι ως ένα προνόμιο που πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να κατακτήσει.

Τα μεγαλύτερα παιδιά, όταν πια δεν κοιμούνται πολύ νωρίς, μπορούν να παίξουν ή να διαβάσουν ήσυχα στο δωμάτιό τους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να ενοχλούν τη μαμά και τον μπαμπά. Οι Γάλλοι γονείς θεωρούν ότι αυτή η συνήθεια δίνει ένα σημαντικό μάθημα στο παιδί: Ότι και οι ενήλικοι έχουν επιθυμίες και δικαιώματα, τα οποία εκείνο οφείλει να σέβεται.

Οι Γαλλίδες μαμάδες δεν ενδίδουν στα πείσματα

Δεν είναι μόνο τα δικά μας παιδιά που αποφασίζουν να δοκιμάσουν τις αντοχές μας, ξαπλώνοντας ανάσκελα καταμεσής του σουπερμάρκετ, για να τους κάνουμε το χατίρι να τους αγοράσουμε σοκολάτα. Το κάνουν πού και πού και τα Γαλλάκια, όμως οι πιθανότητες να το επαναλάβουν είναι ελάχιστες, καθώςη μέση γαλλίδα μάνα θα συνεχίσει αμέριμνη τα ψώνια της, χωρίς να δίνει σημασία στο μικρό Πιερ που χτυπιέται σαν χταπόδι. Το μόνο που θα του πει είναι «Νo» (όχι) ή «Ca suffit» (αρκετά). Και θα το εννοεί. Έτσι, ο Πιερ θα αναγκαστεί σύντομα να «μαζέψει» τη χαμένη του αξιοπρέπεια και να ακολουθήσει τη μαμά του πειθήνια, ξέροντας ότι αυτό είναι ένα… χαρτί που δεν μπορεί να ξαναπαίξει.

Οι Γαλλίδες μαμάδες εξηγούν τα πάντα στα παιδιά τους

Σύμφωνα με την «γκουρού» της παιδικής ψυχανάλυσης την παιδοψυχίατρο Φρανσουάζ Ντολτό, ακόμα και τα βρέφη μπορούν να μας καταλάβουν όταν τους μιλάμε. Είναι πιθανό λοιπόν να ακούσετε μια μητέρα στη Γαλλία να λέει στο μόλις έξι μηνών μωρό της: «Μην πετάς κάτω το μωρομάντιλο… γιατί θα λερώσεις το πάρκο και μετά κάποιος θα πρέπει να κουραστεί για να το καθαρίσει», αλλά ποτέ δεν θα ακούσετε να λέει: «…επειδή το λέω εγώ»!

Με τον ίδιο τρόπο, θα εξηγήσει στο μωρό ή ακόμα και στο βρέφος ότι θα χρειαστεί να λείψει για κάποιες ώρες από το σπίτι για δουλειές ή ότι το απόγευμα θα περάσει από το σπίτι μια οικογενειακή φίλη για να το γνωρίσει. Η Ντολτό υποστηρίζει ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να λένε στα παιδιά τους πάντα την αλήθεια, κι εκείνα θα τους καταλάβουν – όποια κι αν είναι η ηλικία τους. Οι Γάλλοι, όχι μόνο το πιστεύουν, αλλά το κάνουν πράξη.

Οι Γαλλίδες δεν κουβαλάνε μπισκότα στην τσάντα τους

Στη Γαλλία, συνηθίζουν να τρώνε τα τρία κύρια γεύματα της ημέρας (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό), και ένα απογευματινό σνακ γύρω στις 4 μ.μ., το οποίο ονομάζουν «gouter». Συνήθως είναι κάτι γλυκό, ένα κομμάτι κέικ, ένα φρούτο ή σοκολάτα. Τα γεύματα αυτά τηρούνται αυστηρά, και κατά τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας δεν τσιμπολογάνε τίποτα. Αν, για κάποιο λόγο, τα παιδιά αρνηθούν να φάνε σε κάποιο γεύμα, θα πρέπει να περιμένουν το επόμενο. Ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθονται φρόνιμα και τρώνε στα εστιατόρια – επειδή δεν έχουν χορτάσει τρώγοντας διάφορα σνακ μέχρι να φτάσουν εκεί.

Το βιβλίο «French Children Don’ t Throw Food», της Pamela Druckerman, κυκλοφορεί (στα Αγγλικά) από τις εκδόσεις Doubleday.

Ένας μαύρος σκύλος που λέγεται κατάθλιψη

Ένα εκπληκτικό βίντεο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Είναι η ασθένεια της εποχής και τα σημάδια της δεν είναι πάντα εμφανή. Κι όμως, υπάρχουν και δρουν υποδόρια στη ψυχή του ανθρώπου. Πρόκειται για την κατάθλιψη ως αποτέλεσμα οικονομικών και άλλων συνθηκών.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κυκλοφόρησε ένα ουσιαστικό βίντεο που παρομοιάζει την κατάθλιψη με έναν μαύρο σκύλο. Έναν σκύλο που σε ακολουθεί όπου και αν πας και που όταν αποφασίσεις να ανοιχτείς και να μιλήσεις, τότε γίνεται φιλικός και χαριτωμένος. Όταν, όμως, τον κρατήσεις μέσα σου, δηλαδή την κατάθλιψη, γιγαντώνεται και γίνεται επιθετικός.

Το συγκεκριμένο βίντεο έχει στόχο να ενεργοποιήσει τους ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη ή οδεύουν προς αυτήν. Να τους βοηθήσει να αποβάλουν τα ενοχικά συναισθήματα και να μιλήσουν.

Δείτε και θα καταλάβετε (μπορείτε να ενεργοποιήσετε και τους αγγλικούς υπότιτλους πατώντας το σχετικό «κουμπί’ δίπλα στο γρανάζι ή να προτιμήσετε την αυτόματη, ελαφρώς κακή, μετάφραση στα ελληνικά).