• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Έχεις δύο ζωές. Η δεύτερη αρχίζει μόλις συνειδητοποιήσεις ότι έχεις μόνο μία

Ένα ιδαίτερα ενδιαφέρον κείμενο για την καθοριστική αλλαγή που μπορεί να γίνει σε έναν άνθρωπο, τη μετακίνηση δηλαδή στον τρόπο σκέψης και δράσης με αφορμή τις καλοκαιρινές διακοπές, διαβάσαμε πρόσφατα στον τύπο. Παράλληλα βέβαια, στην ίδια εφημερίδα, υπήρχε το αποτέλεσμα έρευνας σύμφωνα με την οποία ένας στους δύο Έλληνες δεν θα μπορέσει να πάει διακοπές φέτος… Πέραν του οξύμωρου που αναδύεται από την πραγματικότητα που μάς περιβάλλει και την επιθυμία που μάς διακατέχει, ας ρίξουμε για λίγο τα χαμηλά φώτα της ψυχούλας μας σε τούτες εδώ τις σκέψεις, μήν τυχόν και ανοίξουν νέους ορίζοντες εμπρός μας…

crisis...

Πριν από δέκα καλοκαίρια ακριβώς, ένας καλός φίλος παραθέριζε στη Φολέγανδρο. Η αγαπημένη του παραλία είχε το οξύμωρο όνομα «Κάτεργο» – είναι εκείνη με τον εντυπωσιακό βράχο που αναδύεται μέσα από τη θάλασσα και προκαλεί τους τολμηρούς να τον σκαρφαλώσουν και να βουτήξουν. Λίγο πριν από την έναρξη της άδειάς του, του είχε γίνει μια ενδιαφέρουσα επαγγελματική πρόταση, που όμως απαιτούσε από τον ίδιο να αναλάβει πολλές νέες ευθύνες από τον Σεπτέμβριο. Θα ήταν όμως κάτι εντελώς διαφορετικό από ό,τι είχε κάνει ως τότε. 

«Ήμουν στο Κάτεργο και σκεφτόμουν ότι δεν ήθελα να ξαναγυρίσω από φθινόπωρο στα κάτεργα. Η ομορφιά αυτής της παραλίας με έκανε να αποφασίσω ότι ήθελα να τολμήσω αυτή την αλλαγή, να βουτήξω από τον ψηλό βράχο, κι ό,τι γίνει» μου είχε πει. Και όντως το έκανε. Ακόμη και σήμερα, δέκα χρόνια μετά τη μεγάλη αλλαγή, που τελικά του βγήκε σε καλό, με τις όποιες δυσκολίες, κάθε φορά που πιέζεται ψυχολογικά και πρέπει να πάρει μια απόφαση, φέρνει την εικόνα αυτής της παραλίας σαν καρτ ποστάλ στο μυαλό του και όλα μοιάζουν πιο ξεκάθαρα. 

Σε μεγάλο αφιέρωμα και cover story που φιλοξένησε το περιοδικό «Psychology Today» με τίτλο «Reinvent Yourself. How to Plan Your Next Act» («Η επανεφεύρεση του εαυτού. Πώς να σχεδιάσεις το επόμενο βήμα»), μία ομάδα ειδικών, καθώς και άνθρωποι που έκαναν στροφή 180 μοιρών στη ζωή τους, μίλησαν για τη σημασία τού να πατάς το κουμπί της επανεκκίνησης, όσα κι αν έχεις καταφέρει ως σήμερα.

Τρεις είναι οι βασικές περίοδοι κατά τις οποίες ο άνθρωπος είναι πιο ανοιχτός στο να κάνει δραστικές αλλαγές στη ζωή του, προχωρώντας σε αυτό που ονομάζουμε «επινόηση του εαυτού»: τα γενέθλιά του, η Πρωτοχρονιά και κυρίως οι διακοπές, καθώς όταν το μυαλό αδειάζει από τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας είναι έτοιμο να επεξεργαστεί μεγαλόπνοα όνειρα, απωθημένα, προβληματικές συμπεριφορές που εμποδίζουν την εξέλιξή του και τόσα άλλα. Αν αναλογιστούμε, λοιπόν, ότι ο νέος χρόνος ουσιαστικά ξεκινά από τον Σεπτέμβριο – όπως για τους μαθητές η νέα σχολική χρονιά -, μια καλή επανάληψη και ανακεφαλαίωση στα θέλω μας κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής ανάπαυλας θα μπορούσε να μας οδηγήσει με εντυπωσιακό τρόπο στον νέο μας εαυτό. 

Το τώρα και το αύριο 

Οι διακοπές προσφέρονται για αλλαγές όπως εκείνες που μπορείς να κάνεις άμεσα ενώ βρίσκεσαι μακριά από τις καθημερινές σου υποχρεώσεις. Οπως το να δεις τον σύντροφό σου καθαρά και όχι κάτω από την πίεση του «δεν έχω χρόνο». Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα μισά ζευγάρια χωρίζουν και τα άλλα μισά αποφασίζουν να συγκατοικήσουν ύστερα από κοινές διακοπές. Μπορείς επίσης να αρχίσεις ένα ωφέλιμο χόμπι, όπως κολύμβηση, τρέξιμο ή ποδηλασία, χάνοντας περιττά κιλά και γυμνάζοντας το σώμα σου, ή να κόψεις μια κακή συνήθεια, όπως το κάπνισμα. Το 75% που κατάφερε να κόψει το τσιγάρο το κατάφερε την καλοκαιρινή περίοδο, ακριβώς επειδή βρισκόταν μακριά από το αγχωτικό εργασιακό του περιβάλλον. 

Οι αλλαγές στο σπίτι είναι επίσης κάτι που μπορείς να κάνεις με μεγαλύτερη άνεση, καθώς κατά τη διάρκεια του χειμώνα δεν έχεις ούτε τον χρόνο ούτε τη διάθεση να μετακινήσεις έπιπλα και να ξεφορτωθείς ένα σωρό άχρηστα αντικείμενα που σου κλείνουν τον ορίζοντα. Το καλοκαίρι είναι και η εποχή των «μεγάλων κλασικών»: όλα εκείνα τα πολυσέλιδα βιβλία που πάντα ήθελες, αλλά ποτέ δεν αξιώθηκες να διαβάσεις, μπορούν να χωρέσουν σε μια τσάντα παραλίας και να σου μεταγγίσουν κάτι από τη σοφία τους. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να κατανοήσεις βιβλία που μπορούν να σε σημαδέψουν, από το να τα διαβάσεις με φόντο ένα ήσυχο, καλοκαιρινό σκηνικό. 

Η τέχνη της ενδοσκόπησης 

Η γνωσιακή ψυχολόγος Εύη Σύρου παρατηρεί ότι «αν κάποιος προέρχεται από έναν ιδιαίτερα έντονο ρυθμό χειμερινής καθημερινότητας, είναι προτιμότερο να ανακαλύψει μέσα από τη χαλάρωση (περίπατος ή πολύωρο μπάνιο στη θάλασσα χωρίς παρέα, παρατήρηση της φύσης, ησυχία) την επαφή με τον συναισθηματικό του κόσμο. Ρίχνοντας τον ρυθμό μπορούμε να ελέγξουμε τι θα έρθει στη σκέψη μας – αναμνήσεις ή ελλιπή συναισθήματα που θέλουν φροντίδα, άνθρωποι, καταστάσεις, εμπειρίες. Αυτά είναι τα συναισθήματα που εν δυνάμει μπορεί να γίνουν και κίνητρα για μια μεγάλη αλλαγή».

Η συζήτηση με ανθρώπους που τόλμησαν και κατάφεραν μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους πάντα βοηθάει. Συνειδητοποιείς τότε ότι η πραγματικότητα δεν είναι σαν διαφημιστικό σποτ όπου στο τέλος όλοι χαμογελούν ευτυχισμένοι. Παντού υπάρχουν εμπόδια και απογοητεύσεις, με τη διαφορά ότι τα ξεπερνάς με περισσότερη πυγμή όταν είσαι δοσμένος σε κάτι που αγαπάς πραγματικά. Έχει αποδειχθεί ότι η αδρεναλίνη που εκκρίνεται στον οργανισμό όταν βρίσκεσαι σε διαδικασία αλλαγής είναι αντίστοιχη με τις ουσίες που εκκρίνουμε όταν είμαστε ερωτευμένοι και ικανή να μας κρατήσει σε εγρήγορση για έναν ολόκληρο χρόνο. 

Μεγάλη σημασία έχει να είμαστε ωμά ειλικρινείς με τον εαυτό μας και τα θέλω μας. Αν δεν ξέρεις ποιος πραγματικά είσαι, πώς θα βρεις ποιος στ’ αλήθεια θέλεις να γίνεις; Το Facebook είναι γεμάτο από αποφθέγματα-προτροπές να αδράξεις τη μέρα, να κάνεις αυτό που πάντα ονειρευόσουν. Ολα αυτά, όσο δεν κάνεις τίποτε άλλο εκτός από like, μοιάζουν με κέρματα σε μια άνυδρη λίμνη όπου δεν πιάνει καμία ευχή. Ένα από τα πιο εύστοχα, πάντως, ήταν το εξής: «Όλοι έχουμε δύο ζωές. Η δεύτερη αρχίζει με το που θα συνειδητοποιήσεις ότι έχεις μόνο μία». Κάθε βουτιά στη θάλασσα μπορεί να ισοδυναμεί με ένα νέο βάπτισμα. Θα κρατήσεις το κεφάλι για ώρα κάτω από το νερό, μπορεί ακόμη και να κλάψεις, βγαίνοντας στην επιφάνεια, όμως, θα έχεις ένα νέο όνομα και έναν καινούργιο εαυτό να αναμετρηθείς και να γνωρίσεις από Σεπτέμβριο. 

Θα έκανα παρέα μαζί μου; 

Κάτω από το σκληρό φως του αυγουστιάτικου ήλιου, που έχει το θράσος να φανερώνει κάθε μας σημάδι και ψεγάδι, μπορούμε να κάνουμε την ειλικρινή αυτοκριτική μας. Να σκεφτούμε ανθρώπους με τους οποίους ήρθαμε σε αντιπαράθεση επειδή ήταν στ’ αλήθεια τοξικοί και άλλους από τους οποίους απομακρυνθήκαμε χωρίς λόγο. Επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές που μας δημιουργούν πρόβλημα έρχονται στο προσκήνιο τώρα που έχουμε περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μας. Είναι καλό να απομονώνεσαι ακόμη και σε μια πολύβουη παραλία και να αναρωτιέσαι: αν ήμουν κάποιος άλλος, θα έκανα παρέα μαζί μου; Τι θεωρώ ανυπόφορο στον χαρακτήρα μου; 

Στο πλαίσιο της εσωτερικής αναζήτησης, εκτός από τον ίδιο σου τον εαυτό, βάζεις στο μικροσκόπιο και τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Σκέφτεσαι αν έχεις ανάγκη να την αρχίσεις επειδή σου χρειάζεται, ή να τη σταματήσεις επειδή νιώθεις ότι έκανε τον κύκλο της και σου έδωσε ό,τι είχε να σου δώσει.

Ίσως όμως το πιο σημαντικό που πρέπει να κάνει κάποιος κατά τη διάρκεια των διακοπών είναι μια γενναία αποσύνδεση από την τεχνολογία. Με τρόπο δραστικό, όπως το να αφαιρέσει, για όσο βρίσκεται μακριά, το application που τον εισάγει αυτομάτως στο παράλληλο σύμπαν του Facebook, του Τwitter και του Instagram. Οι Αμερικανοί λένε «focus on yourself, not on your selfies», σχολιάζοντας ότι όσο είσαι με ένα κινητό στο χέρι φωτογραφίζοντας τον εαυτό σου προτού μπεις, αφού μπεις και όταν βγεις από τη θάλασσα εκλιπαρώντας για μερικά like, είναι ανθρωπίνως αδύνατο να βρεις τον εαυτό σου, όσα πιστά αντίγραφά του και αν έχεις τραβήξει μέσα σε μία ημέρα. 

indakia

Στροφή 180°  

Εκτός όμως από τις αλλαγές που μπορούν να επιτευχθούν κατά τη διάρκεια των διακοπών, υπάρχουν και εκείνες, οι μακροπρόθεσμες, που μπορούν να αποφασιστούν όσο βρίσκεσαι μακριά από όλους και από όλα. Το να αλλάξεις δουλειά, να αλλάξεις χώρα ή έστω πόλη, να γίνεις μητέρα ή πατέρας, φαντάζουν αδύνατα όταν σε πιέζουν τα άγχη του χειμώνα – το καλοκαίρι, όμως, ως διά μαγείας, όλα μοιάζουν πιο πιθανά. 

 
Τους περισσότερους μήνες του χρόνου αναλωνόμαστε στο να σκεφτόμαστε το μέλλον, αλλά κάνουμε ελάχιστα για να το φτιάξουμε όπως επιθυμούμε. Συνήθως χρειάζεται ένα ισχυρό σοκ που θα μας ταρακουνήσει συθέμελα για να δούμε τη ζωή αλλιώς: ένας θάνατος δικού μας ανθρώπου, μια δική μας περιπέτεια υγείας. Αλλά και σε περιόδους έντονης κρίσης και αβεβαιότητας όπως είναι η σημερινή, η ψυχολογία θυμίζει εκείνη ανθρώπου που βρίσκεται σε διαρκές, αν και βουβό, πένθος. Κάποιοι μουδιάζουν και ακινητοποιούνται, προσκολλώνται ακόμη πιο εμμονικά στη βολική τους «δουλίτσα, σχεσούλα, φωλίτσα» κ.τ.λ. Κάποιοι άλλοι, λες και ξυπνούν από βαθύ λήθαργο, αποφασίζουν να τα αλλάξουν όλα. Συνειδητοποιούν ξαφνικά ότι η δουλειά των ονείρων τους δεν τους προσφέρει πια τον μισθό των ονείρων τους, ενώ κάποιο απωθημένο συνεχίζει να τους χτυπάει την πόρτα. Το ρίσκο φαντάζει ως η πιο ασφαλής επιλογή όταν δεν έχεις τίποτα να χάσεις.  

Το μεγαλύτερο εμπόδιο στον δρόμο της επινόησης του εαυτού σου είναι ο ίδιος σου ο εαυτός: το να σπάσεις τη ρουτίνα είναι εξίσου δύσκολο με το να αλλάξεις μια κακή συμπεριφορά, που ενώ ξέρεις ότι σου δημιουργεί προβλήματα δεν μπορείς να την ξεφορτωθείς. Νιώθεις μια παράξενη ασφάλεια ακολουθώντας την πεπατημένη, όσο και αν ασφυκτιάς, τουλάχιστον ξέρεις τα κατατόπια. Το άγνωστο, όμως; Το να επινοήσεις τον εαυτό σου και να πρέπει να ξανασυστηθείτε; Αυτό σίγουρα προκαλεί τρόμο. Πολύ συχνά, λοιπόν, καταλήγουμε να τα παρατήσουμε ακριβώς τη στιγμή που πρέπει να προσπαθήσουμε ακόμη περισσότερο. Τα ιατρεία των ψυχιάτρων είναι γεμάτα από ανεκπλήρωτα όνειρα ζωής που κλωτσούν τους κατόχους τους σαν αγέννητα παιδιά. 

Όπως απέδειξε μια φιλόδοξη μελέτη που πραγματοποίησε το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ παρακολουθώντας 120 γυναίκες επί 50 συναπτά έτη, ποτέ δεν είναι αργά να επινοήσεις τον εαυτό σου. Ο Καρλ Γιουνγκ έλεγε ότι «η ζωή αρχίζει στα 40. Μέχρι τότε, απλώς κάνεις έρευνα». Η ερώτηση-κλειδί που πρέπει να απευθύνεις στον εαυτό σου για να καταλάβεις τι πραγματικά ζητάς, είναι μία: αν πέθαινα αύριο, τι θα μετάνιωνα που δεν έχω κάνει; Και από αυτό αρχίζεις. Και ξαναγεννιέσαι. 
 
Αλλάζοντας ζωή σε μια στιγμή 
 
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αλλαγής πλεύσης που αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια καλοκαιρινών διακοπών είναι η ιστορία της Αθηνάς Βορίλλα, συμβούλου επιχειρήσεων στον χώρο του τουρισμού, η οποία εδώ και κάποιον καιρό συνεργάζεται με τον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων σε θέματα επικοινωνίας και προβολής. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, καθώς ο πατέρας της μετανάστευσε στην Αμερική από τη Σπάρτη, και γνώρισε εκεί τη μητέρα της, Αμερικανίδα ελληνικής καταγωγής. Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, οι γονείς της την έβαζαν σε πτήσεις της Ολυμπιακής και περνούσαν στην Ελλάδα τα καλοκαίρια: «Πριν από περίπου δέκα χρόνια και ενώ εργαζόμουν στους «New York Times», στο Τμήμα Προώθησης, έκανα για μία ακόμη φορά τις διακοπές μου στην Ελλάδα. Την τελευταία ημέρα, θυμάμαι ότι κρατούσα την άμμο στα χέρια μου και αυτή έφευγε και εγώ δεν ήθελα να φύγει. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή είπα για πρώτη φορά ξεκάθαρα στον εαυτό μου ότι θέλω να μείνω μόνιμα στην Ελλάδα». 
 
Χρειάστηκαν άλλα δύο χρόνια για να μετακομίσει από τη Νέα Υόρκη στην Αθήνα. «Αυτές οι πόλεις μοιάζουν. Είναι ζωηρές, σε κάνουν να μη βαριέσαι, η Αθήνα όμως έχει και θάλασσα. Οι Ελληνες θα ήταν πολύ πιο ζορισμένοι ως λαός αν δεν είχαν τη θάλασσα. Η Ελλάδα προσφέρεται για να επινοήσεις τον εαυτό σου περισσότερο από κάθε άλλη χώρα, επειδή το κλίμα της είναι τέτοιο. Το τοπίο έχει τόσες εναλλαγές, έχεις βουνό και θάλασσα, πόλη και επαρχία, λες και όλα σού φωνάζουν να αλλάξεις και εσύ ξανά και ξανά». 
 
Φυσικά, μια τόσο μεγάλη αλλαγή δεν θα μπορούσε να γίνει αναίμακτα: «Όταν επέστρεψα στη Νέα Υόρκη ανακοίνωσα στην προϊσταμένη μου ότι σκόπευα να φύγω και της ζήτησα να συνεχίσω τη δουλειά μου εξ αποστάσεως. Η πρώτη της αντίδραση ήταν: «Είσαι τρελή; Εσύ θα κάνεις διακοπές στην Ελλάδα και εγώ θα σε πληρώνω;». Της είπα: «Δώσε μου μια ευκαιρία και θα σου αποδείξω ότι θα είναι σαν να βρίσκομαι στο διπλανό γραφείο». Για τρία χρόνια δούλευα για δύο χώρες ταυτόχρονα, το πρωί για την Ελλάδα και το βράδυ με ωράριο Νέας Υόρκης. Η τεχνολογία με βοήθησε, όσο και η λαχτάρα που είχα να μείνω μόνιμα στην Αθήνα». 
 
Υπολογίζεται ότι κάθε άνθρωπος ξοδεύει μία ώρα ανά οκτάωρο σκεπτόμενος το μέλλον του. Το ζητούμενο, όμως, είναι τι είδους σκέψεις κάνει και τι δράσεις αναλαμβάνει. Οι τρεις μεγαλύτεροι εχθροί της αλλαγής είναι ο φόβος, η τεμπελιά και η αναβλητικότητα. Συχνά, επίσης, υπερεκτιμούμε την ικανότητά μας να αλλάξουμε και υποτιμούμε την προσπάθεια που απαιτείται για να τα καταφέρουμε: φανταζόμαστε να κρατάμε ένα χαριτωμένο μωρό στην αγκαλιά, αλλά δεν σκεφτόμαστε τα ατελείωτα βράδια χωρίς ύπνο που έπονται. Ή ότι είμαστε υποψήφιοι για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, χωρίς όλο το τρέξιμο που χρειάζεται για να βρει κανείς εταιρεία παραγωγής για την ταινία που οραματίζεται να γυρίσει. 
 
Όλοι ονειρευόμαστε θριάμβους. Ελάχιστοι φαντασιώνονται τον κόπο που απαιτείται για να φτάσουν ως εκεί.

 

 

Πηγή: BHmagazino

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: