• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Δείτε μέσα από «Τα γυαλιά της διαφορετικότητας»

Μέσα από την ιδέα των «αόρατων ανθρώπων» γύρω μας, εκείνων δηλαδή που όλοι μας συχνά επιλέγουμε να αγνοούμε, αυτή η μικρή ταινία προσπαθεί να δείξει ότι η αποδοχή της διαφορετικότητας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της στάσης ενός ενεργού πολίτη. 

Πρόκειται για «Τα γυαλιά της διαφορετικότητας», μια σύντομη ταινία κινουμένων σχεδίων του Προγράμματος Επιχορήγησης Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) για την Ελλάδα, που έχει τίτλο »Είμαστε όλοι Πολίτες». 

Στόχοι του Προγράμματος είναι η ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών και η μεγιστοποίηση της συνεισφοράς των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στους τομείς της κοινωνικής δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της βιώσιμης ανάπτυξης.

 

Advertisements

Τρόποι διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς

Autumn____by_mechtaniya

Ένα χρήσιμο εγχειρίδιο που αναφέρεται στα στυλ διαπαιδαγώγησης, τις τεχνικές και τους κανόνες που μπορούν να εφαρμόσουν οι γονείς, σάς παρουσιάζουμε εδώ.

Πρακτικές συμβουλές για να αρθρωθούν σωστά οι υποδείξεις προς το παιδί και γενικές γνώσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε πολλά και διαφορετικά πλαίσια, ανάλογα με το ζήτημα συμπεριφοράς και τον χαρακτήρα του γονιού.

Η πρώτη ενότητα του εγχειριδίου αναφέρεται σε δύο από τα πιο συχνά ζητήματα συμπεριφοράς που αντιμετωπίζουν οι γονείς: στην επιθετικότητα και τις διαταραχές προσοχής.

Περιγράφονται τα συμπτώματα όσο και οι τεχνικές που μπορούν να εφαρμόσουν οι γονείς. Στην ουσία πρόκειται για έναν οδηγό που σας δίνει ιδέες, σας προβληματίζει ίσως, σας κινητοποιεί – πιο σωστά.

Όσοι γονείς διαβάζετε αυτό το εγχειρίδιο θα πρέπει να έχετε στο νου σας ότι όσες εξειδικευμένες αναλύσεις και εάν διαβάσετε για το πρόβλημα που σας απασχολεί, σε καμία περίπτωση ένα βιβλίο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρέμβαση ενός ψυχολόγου. Ο ειδικός λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό και καταγράφοντας με πολύ πιο συστηματικό και εξατομικευμένο τρόπο τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι σε θέση να σας βοηθήσει πολύ περισσότερο και με μεγαλύτερη ακρίβεια σε σχέση με οποιοδήποτε εγχειρίδιο συμβουλευτικής.

Ο οδηγός για γονείς στον οποίον αναφερόμαστε και που τιτλοφορείται Τρόποι διαπαιδαγώγησης, γράφτηκε από τον Ψυχολόγο Δημήτρη Αγοραστό θα τον βρείτε 

ε δ ώ

Τα θέματα ψυχικής υγείας στις σχολικές αίθουσες του Καναδά

σχ.τάξη

Η βελτίωση των γνώσεων για την ψυχική υγεία είναι ένας βασικός τρόπος για την αντιμετώπιση των αναγκών ψυχικής υγείας των νέων. Η αξιολόγηση από την Επιτροπή Ψυχικής Υγείας για την πρωτοβουλία Opening Minds του Καναδά, εντόπισε αλλαγές στο αίσθημα στιγματισμού μέσω της αύξησης της κοινωνικής ανοχής στις αντιδράσεις των μαθητών -μέσα από μια σειρά ψηφιακών μαθημάτων που εντάχθηκαν στις αίθουσες διδασκαλίας σχολείων, ύστερα από την συνεργασία του κοινοτικού οργανισμού mindyourmind που επικεντρώνεται στη νεολαία και το τοπικό σχολικό συμβούλιο-που δείχνει ότι αυτή η προσέγγιση λειτούργησε.

Πρόσφατα στον Καναδά, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, οι συναισθηματικές και ψυχικές ανάγκες υγείας των νέων βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής. Πολλοί νέοι άνθρωποι χειρίζονται τις αλλαγές της εφηβείας ομαλά, όμως κάποιοι άλλοι αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες. Τα προβλήματα ψυχικής υγείας όπως το άγχος και οι διαταραχές της διάθεσης, η ψύχωση, οι διατροφικές διαταραχές, οι διαταραχές προσωπικότητας και η κατάχρηση ουσιών αρχίζουν να συνδιαμορφώνονται κατά την παιδική ηλικία, κατά τη διάρκεια ανάπτυξης του εγκεφάλου, και παράλληλα επηρεάζονται από τις περίπλοκες κοινωνικές καταστάσεις. [1]στους 5 νέους του Καναδά βρίσκεται σε κίνδυνο εμφάνισης ψυχικής ασθένειας [2] ενώ μόνο το 25% της νεολαίας λαμβάνει τη βοήθεια που χρειάζεται, με τον κατάλληλο και σωστό τρόπο. [3]

Ο στιγματισμός είναι ένα τεράστιο εμπόδιο για τους νέους που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας. Συμβάλλει στη δημιουργία αισθήματος ντροπής για την διαφορετικότητα και διαιωνίζει τη σιωπή.

Μια νεαρή ενήλικας περιγράφει το βάρος του στίγματος κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης εμπειρίας της στο σχολείο: «Δεν ξέρεις πώς να τους το πεις (συμμαθητές) και δεν είναι κάτι που μπορούν να διακρίνουν καθαρά σε σένα … Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω πίσω το χρόνο, να σταθώ μπροστά στην τάξη μου και να πω, γεια είμαι η Paige και πάσχω από αγχώδη διαταραχή».

Αντί να βρει υποστήριξη από τους συμμαθητές της, η Paige ολοκλήρωσε με δυσκολία το γυμνάσιο – κάτι που φάνταζε αδύνατο να το διαχειριστεί μόνη της.

Η άρση των εμποδίων του στίγματος απαιτεί αυξημένη κατανόηση και καλύτερη αναγνώριση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, και αυτό μπορεί να ξεκινήσει στην τάξη με την ενσωμάτωση της διδακτικής ενότητας της αγωγής ψυχικής υγείας. Μια πρόσφατη καναδική μελέτη διαπίστωσε ότι οι έφηβοι μεγαλύτερης ηλικίας και οι νεαροί ενήλικες είναι περισσότερο διατεθειμένοι να αυτο-διαχειρίζονται τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ή να ζητούν την υποστήριξη από τους φίλους ή την οικογένεια τους, πριν προβούν σε βοήθεια από μια τυπική, παραδοσιακή παρέμβαση φροντίδας ψυχικής υγείας. [4] Για την υποστήριξη της αυτο-βοήθειας, είναι σημαντικό για τους ενήλικες και τους νέους να είναι εξοπλισμένοι με τις κατάλληλες γνώσεις ώστε να μπορούν να βασίσουν σε αυτές την καθημερινή τους ζωή.

«Μindyourmind»

Η οικοδόμηση αυτής της βάσης γνώσεων από νωρίς είναι ένας από τους στόχους της mindyourmind, ένα μη-κερδοσκοπικό πρόγραμμα που χρηματοδοτείται εν μέρει από το Υπουργείο Υγείας του Οντάριο και το Long Term Care. Το πρόγραμμα αναγνωρίζει ότι οι νέοι άνθρωποι θέλουν αξιόπιστες πληροφορίες και παρέχει 24-ωρη  πρόσβαση σε ιστοσελίδα και σε κοινωνικές πλατφόρμες μέσων μαζικής ενημέρωσης , όπου οι νέοι μπορούν να αναζητήσουν πηγές σχετικά με την ψυχική υγεία που να απευθύνονται σε αυτούς και το πρόβλημα τους.

Η ιστοσελίδα του προγράμματος, που σχεδιάστηκε με στόχο τη μείωση του στίγματος που συνδέεται με την ψυχική ασθένεια αλλά και την αύξηση της χρήσης τόσο της επαγγελματικής υποστήριξης όσο και της υποστήριξης από φίλους και συμμαθητές, δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τη νεολαία. Αυτή η συνεργασία διασφαλίζει ότι οι πηγές συντονίζονται με το χρήστη. Με τη συμμετοχή της νεολαίας στην προαγωγή της ψυχικής υγείας τόσο διαδικτυακά όσο και πρόσωπο με πρόσωπο, το mindyourmind προωθεί σχετική ευαισθητοποίηση για τη ψυχική υγεία και εμπνέει τους νέους να δράσουν, να λάβουν βοήθεια αλλά και να δώσουν βοήθεια στις δύσκολες στιγμές.

Ένα από τα διαδραστικά εργαλεία ψηφιακής μορφής, «Η Ανατομία μιας επίθεσης πανικού» (“The Anatomy of a Panic Attack,”) συν-αναπτύχθηκε  από μια ομάδα 10 νέων ηλικίας 15-24 ετών από όλον τον Καναδά και περιγράφει τι είναι μια κρίση πανικού (σωματικά και ψυχολογικά συμπτώματα), προσφέροντας προτάσεις για την αντιμετώπιση της.

Διάφορα βίντεο νέων ανθρώπων που συζητούν θέματα ψυχικής υγείας παρέχουν συνοπτικές πληροφορίες και προσωπικές ιστορίες, γραμμένες από τους ίδιους τους νέους, δίνοντας μια αυθεντικότητα που οι μαθητές μπορούν να ταυτιστούν και να μάθουν από αυτές, όσο και περιθώρια για προβληματισμό και μεταφορά γνώσης μεταξύ των νέων.

Μέσα στην τάξη

Πολλές θετικές αντιδράσεις αναφέρονται από τους μαθητές κατά την παράδοση των μαθημάτων μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας. Σε ένα εργαστήριο υπολογιστών, φοιτητές έχουν πρόσβαση και χρησιμοποιούν τις αυτές τις ενότητες του προγράμματος είτε αυτο-κατευθυνόμενοι  ή με καθοδηγούμενο τρόπο, ανάλογα με την προτίμησή του δασκάλου, μαθαίνοντας και κάνοντας πράξη την αύξηση της αυτογνωσίας,  μέσω ρύθμισης στόχων, λήψης αποφάσεων και χτίσιμο διαπροσωπικών δεξιοτήτων.

Οι μαθητές διερευνούν τις θετικές και αρνητικές επιδράσεις του στρες, περιγράφουν την επίδραση της ψυχικής υγείας στην συνολική ευημερία και έρχονται σε επαφή με προσωπικές ιστορίες νέων ανθρώπων που αντιμετωπίζουν θέματα ψυχικής υγείας, που κυμαίνονται από το καθημερινό στρες μέχρι συγκεκριμένες ασθένειες όπως τη διαταραχή άγχους και τη σχιζοφρένεια.

[1] T. Paus, M. Keshavan and J. N. Giedd, “Why do many psychiatric disorders emerge during adolescence?” Nature Reviews Neuroscience 9, No. 12 (2008): 947-957

[2] Canadian Psychiatric Association, Youth and Mental Illness (2013). http://publications.cpa-apc.org/browse/documents/20

[3] Statistics Canada, Canadian Community Health Survey: Mental health and well being (2002). www.statcan.gc.ca/daily-quotidien/030903/dq030903a-eng.htm

[4] M. Marcus and H. Westra, H., “Mental Health Literacy in Canadian Young Adults: Results of a national survey,” Canadian Journal of Community Mental Health 31, no. 1 (2012): 1-15.

 

 

Πηγές: cea-ace.ca, socialpolicy.gr

 

Ζωή ψηφιακή, κινητά «έξυπνα» και άνθρωποι, άραγε τι;

Ψηφιακή πραγματικότητα, ψηφιακές ανάγκες, ψηφιακοί άνθρωποι… Πάει να πει, η εποχή μας. Ο κόσμος μας. Δείτε δύο πανέξυπνες ταινίες μικρού μήκους που σατιρίζουν τη μανία μας για τα “πανέξυπνα” κινητά με τις βιντεοσκοπήσεις και τα ασταμάτητα κλικ των καθημερινών στιγμών μας…

Ζωή που τη βλέπεις, τη φωτογραφίζεις, την παρακολουθείς σε video, αλλά δεν τη ζεις! Ζωή που ναρκισσεύεται με selfies (ξέρετε πως μία από τις πιο δημοφιλείς τάσεις της ψηφιακής επανάστασης είναι να διαμοιράζουμε την αφεντιά μας με άλλους: φωτογραφίζεις τον εαυτό σου, συνήθως με ένα smartphone και την ανεβάζεις σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης).

Ζωή λοιπόν με πρόσωπο ψηφιακό. Που μπορεί να σε αλλοτριώσει τόσο, που να χάσεις την ουσία της ανθρώπινης υπόστασής σου

Δείτε μικρά κόκκινα ρομπότ να ψωνίζουν “έξυπνα” τηλέφωνα και μετά να καταναλώνουν ό,τι περιεχόμενο τους σερβίρουν και προσπαθήστε να ανακαλύψετε ομοιότητες και διαφορές με σας, με μας, με όλους!  

Τροφή για σκέψη.

Είτε θεωρείτε τον εαυτό σας γνώστη του ψηφιακού κόσμου ή «αρχάνθρωπο» της τεχνολογίας, σάς ενδιαφέρει:

Δίχως άλλο, η έλευση των πρώτων κινητών, εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ’90, άλλαξε δραστικά την άποψη που είχαν οι Έλληνες για την επικοινωνία. Μπορεί να ήταν βαριά και δυσλειτουργικά, αλλά διαμόρφωναν μια καινούργια κουλτούρα γύρω από τι λέμε «τηλέφωνο».

Εύκολα, λοιπόν, μπορεί να αντιληφθεί κανείς πως τα μοντέρνα, «ευφυή» κινητά έχουν αλλάξει ολοκληρωτικά τη σχέση που έχει ο μέσος Έλληνας όχι μόνο με την επικοινωνία, αλλά και με την καθημερινότητά του.

Όπως αναφέρει το Vima.gr, ο «εθισμός» των πολιτών με τα «ευφυή» κινητά τηλέφωνα διαμορφώνει ένα νέο πεδίο στην αγορά, καθώς οι κινητές συσκευές δημιουργούν καινούργιες συνήθειες για τους καταναλωτές, που έρχονται να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των επιχειρήσεων. Μάλιστα, μέσω της επεξεργασίας μεγάλου όγκου δεδομένων, είναι πλέον εφικτό για τις επιχειρήσεις που έχουν τα κατάλληλα εργαλεία, να εστιάσουν ακριβώς στους χρήστες που θέλουν.

Η στροφή των καταναλωτών προς την κινητή ευρυζωνικότητα είναι τέτοια που πλέον το 1/3 της κίνησης του ελληνικού Διαδικτύου πραγματοποιείται από κινητές συσκευές, χωρίς μάλιστα να συνυπολογίζονται σε αυτές τις επιδόσεις οι ψηφιακές εφαρμογές.

Μάλιστα, ως το τέλος του 2015 η διαδικτυακή κίνηση μέσω κινητών και ταμπλετών θα φτάσει το 50% στην Ελλάδα. Αξίζει να σημειωθεί ότι περί το 70% της διαδικτυακής κίνησης στις κινητές συσκευές έχει νήμα εκκίνησης στο Facebook. Ένα παράδειγμα αυτών των αλλαγών είναι ότι κάθε μέρα γίνονται στη χώρα μας μέσω κινητών συσκευών περί τις 5 χιλιάδες παραγγελίες φαγητού «ντελίβερι».

Μες σ’ αυτήν τη ψηφιακή πραγματικότητα έχει θέση άραγε ένα χάδι, ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα, ένα νεύμα, ένα μήνυμα σιωπής;

Μοιράσου αυτό το φιλμάκι για να σταματήσει το bullying!

Όσο περισσότερο μοιραζόμαστε αυτό το φιλμάκι κατά του bullying, τόσο αυτό μικραίνει και μαζί, μικραίνουν η ανασφάλεια, η μοναξιά, η θλίψη και η αδικία που νιώθει όποιος εκφοβίζεται! Γιατί όταν μιλάμε για τη βία που βιώνουμε, προστατεύουμε τον εαυτό μας και τη συνθλίβουμε. 

161012-share_it_to_end_it-600x431

Μία οργάνωση κατά του bullying ενάντια στα παιδιά και τους νέους στη Σιγκαπούρη, (Singapore’s Coalition Against Bullying for Children and Youth) λάνσαρε ένα πρωτότυπο φιλμάκι που μικραίνει κάθε φορά που το μοιράζεσαι.

Το ασπρόμαυρο φιλμάκι δείχνει ένα αγόρι που το κοροϊδεύουν στο σχολείο. «Δε νιώθω ασφαλής πουθενά», δηλώνει με παράπονο το μικρό αγόρι. «Νιώθω ολομόναχος».

Αυτό το βιντεάκι, που η αρχική εκδοχή του διαρκεί κάτι λιγότερο από 2 λεπτά, έχει σχεδιαστεί ώστε να μπορούν να το μοιράζονται με share οι χρήστες του Facebook. Αφού ένας χρήστης κάνει share, ο επόμενος βλέπει μία εκδοχή που είναι κατά ένα μιλιδευτερόλεπτο (0,001 δευτερόλεπτα) μικρότερο.

Τελικά, το φιλμάκι θα συρρικνωθεί μέχρι να γίνει μία μόνο εικόνα. Η ιδέα πίσω από αυτήν την καμπάνια είναι πως όσο περισσότερο μιλάμε για το bullying τόσο το εξαλείφουμε.

Το μικρό αγόρι στο βιντεάκι καταφέρνει να αναδείξει με εκπληκτικό τρόπο, τον τρόμο που βιώνουν τα μικρά παιδιά και οι νέοι που υφίστανται το bullying και να ευαισθητοποιήσει, πετυχαίνοντας το στόχο του με έναν πολύ απλό, αλλά φοβερά έξυπνο τρόπο.

«Δε θέλω να το μοιραστώ αυτό.

Ποιο το νόημα; Κανείς δε μπορεί να βοηθήσει.

Θέλω να πω πως φοβάμαι.

Κι αν τα πράγματα γίνουν χειρότερα;

Δε μπορώ να το μοιραστώ αυτό με κανέναν».

Το όνομα της καμπάνιας είναι «Share it to end it», δηλαδή «Μοιράσου το για να το σταματήσεις». Αυτή τη στιγμή το βίντεο έχει μοιραστεί πάνω από 55.500 φορές.

Ε δ ώ φαίνεται πόσο έχει συρρικνωθεί το φιλμάκι. 

Δείτε και κυρίως μοιραστείτε, το φιλμάκι κατά του bullying που μικραίνει με κάθε μοίρασμα:

Πηγή: tvxs.gr

Δύσκολα αποχωρίζεσαι την πατρική εστία…

LEAVING.HOME

Για τις σχέσεις γονιών και παιδιών, αυτόν τον κορυφαίο συναισθηματικό δεσμό μάς μιλά ετούτο το πολύ γλυκό φιλμάκι του Joost Lieuwma. Ο Ρίτσαρντ, ανοίγει την πόρτα της ενηλικίωσης και ο πατέρας του τού δείχνει εκείνη της εξόδου. Μόνο που… ο Ρίτσαρντ όλο και βρίσκει τρόπους και λόγους επιστροφής. Λες και ο σύνδεσμος με το πατρικό σπίτι είναι τόσο βαθύς που τον κρατά δέσμιό του. Μια απρόσμενη, δυσάρεστη ανατροπή, τον υποχρεώνει τελικά να σταθεί στα πόδια του και ν΄ αποχαιρετήσει την εφηβεία του.

Θαλπωρή, φροντίδα και ασφάλεια στην οικογένεια vs
ανάγκη για ανεξαρτητοποίηση, σημειώσατε δύο…

Οι θετικές σχέσεις στο σχολείο κρατούν μακριά το bullying

End_of_Glory_of_Colors_by_hummingbird44

Πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει πως για την αποτελεσματική πρόληψη του σχολικού εκφοβισμού, τα σχολεία οφείλουν να κατανοήσουν την έννοια του θετικού σχολικού κλίματος, να χρησιμοποιούν αξιόπιστα μέτρα για την αξιολόγησή του, καθώς και αποτελεσματικά προγράμματα πρόληψης και παρέμβασης για τη βελτίωσή του.

Η Cixin Wang, επίκουρη καθηγήτρια στο Graduate School of Education του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, είναι συν-συγγραφέας του άρθρου «Ο κρίσιμος ρόλος του σχολικού κλίματος στην αποτελεσματική πρόληψη του εκφοβισμού» («The Critical Role of School Climate in Effective Bullying Prevention») μαζί με τους Brandi Berry και Susan M. Swearer, από το Πανεπιστήμιο Νεμπράσκα-Λίνκολν. Η δημοσίευση του άρθρου έγινε στο περιοδικό Theory Into Practice.

«Ο εκφοβισμός αποτελεί ένα ιδιαίτερα πολυσύνθετο πρόβλημα», αναφέρει η Wang. «Με αυτή τη μελέτη, προσπαθούμε να παρέχουμε στο προσωπικό των σχολείων κάποια βήματα, με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα, ώστε να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο».

Τα τελευταία χρόνια, υπήρξε αυξημένο ενδιαφέρον από πλευράς του προσωπικού των σχολείων, των  γονέων και των μαθητών για τη μείωση της εκφοβιστικής συμπεριφοράς. Ωστόσο, παραμένει μία πρόκληση για τους εκπαιδευτικούς ο τρόπος αξιολόγησης των παραγόντων που προκαλούν το φαινόμενο του εκφοβισμού, καθώς και η επιλογή αποτελεσματικών προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης.

Η Wang και οι συνεργάτες της προσπάθησαν να διερευνήσουν αυτά τα ζητήματα, τονίζοντας τη σημασία του σχολικού κλίματος στην πρόληψη του εκφοβισμού και πραγματοποιώντας ανασκόπηση των προγραμμάτων αξιολόγησης και παρέμβασης του σχολικού κλίματος.

Αυτό που βρήκαν είναι ότι οι θετικές σχέσεις μεταξύ των μαθητών και των εκπαιδευτικών, καθώς και η αρνητική στάση απέναντι σε ανάρμοστες συμπεριφορές, όπως ο εκφοβισμός, αποτελούν βασικά στοιχεία ενός θετικού σχολικού κλίματος. Για τη δημιουργία αυτού του θετικού κλίματος, το προσωπικό του σχολείου πρέπει να προάγει και να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση κατάλληλων στάσεων και συμπεριφορών, όπως η φροντίδα και ενσυναίσθηση, καθώς και κατάλληλων αλληλεπιδράσεων μεταξύ των εκπαιδευτικών και εκπαιδευτικών-μαθητών.

Για την υιοθέτηση στάσεων κατά του εκφοβισμού, εκτός από την προώθηση της γνώσης και της ευαισθητοποίησης σχετικά με το θέμα, οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει, επίσης, να λαμβάνουν πολύ σοβαρά την αναφορά κάθε περιστατικού εκφοβισμού και να παρεμβαίνουν με συνέπεια, σύμφωνα με τους κανόνες του σχολείου, και όχι να αγνοούν την εκφοβιστική συμπεριφορά.

Ζωτικής σημασίας για την εδραίωση ενός υγιούς σχολικού κλίματος είναι και η συμπεριφορά των ίδιων των ενηλίκων, οι οποίοι οφείλουν να απέχουν από συμπεριφορές εκφοβισμού μαθητών ή άλλων στο σχολείο. Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να ενσωματώσουν τις παρεμβάσεις για τη βελτίωση του σχολικού κλίματος στο επίσημο πρόγραμμα μαθημάτων του σχολείου και να χρησιμοποιούν στιγμές διδασκαλίας για να συζητήσουν ανοιχτά θέματα, που σχετίζονται με τον εκφοβισμό, όπως είναι η δημοτικότητα και ο κοινωνικός εξοστρακισμός.

Τέλος, ο εκφοβισμός δεν αποτελεί ένα πρόβλημα συμπεριφοράς μόνο, αλλά είναι και ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι μαθητές, που εμπλέκονται σε φαινόμενα εκφοβισμού, αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες ψυχικής υγείας και εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα γνωστικών στρεβλώσεων. Συνεπώς, οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αναζητούν βοήθεια από επαγγελματίες ψυχικής υγείας για τους μαθητές, που συμμετέχουν σε πράξεις εκφοβισμού και βιώνουν προβλήματα ψυχικής υγείας.

Πηγή:
University of California – Riverside (2013, November 25). School climate key to preventing bullying. ScienceDaily.