• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Τρυφερή ταινία για το όνειρο που ακόμα «τρίζει» μέσα μας…

Η ιστορία ενός αγοριού που μεγαλώνει υπό παράξενες συνθήκες. Απόψε, για πρώτη φορά, ο μπαμπάς και ο παππούς του τον παίρνουν μαζί τους στη δουλειά. Μπαίνουν σε μια παλιά βάρκα, ξανοίγονται στη θάλασσα και περιμένουν. Θα ακολουθήσει τα χνάρια του μπαμπά ή του παππού; Θα μπορέσει να βρει το δικό του δρόμο, ανάμεσα στις αντίθετες απόψεις και τις παραδόσεις χρόνων;

laluna

Υπάρχουν τρεις χαρακτήρες στο Λα Λούνα: ένα αγόρι, ο πατέρας και ο παππούς του. Με την πρώτη ματιά, είναι και οι τρεις κομμένοι από το ίδιο καλούπι. Φορούν φόρμες και καπέλα και έχουν σκούπες. Αλλά οι μικρές τους αντιθέσεις αποκαλύπτουν και τους χαρακτήρες τους.

Από το πέρας του χρόνου τα μάτια των δύο ενήλικων ανδρών δεν φαίνονται, και ούτε οι ίδιοι μπορούν να δουν τόσο καθαρά όσο το αγόρι, του οποίου τα μεγάλα μάτια βλέπουν ανεμπόδιστα και με έκπληξη τη μαγεία γύρω του. Μια απλή, γλυκιά, ονειρική ιστορία, η οποία απευθύνεται στο παιδί που κρύβουμε μέσα μας, με εντυπωσιακά, πανέμορφα γραφικά και μια μαγευτική μελωδία να συνθέτουν μία από τις πιο αγαπημένες ταινίες μικρού μήκους μικρών και μεγάλων!

Το Λα Λούνα, έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων Ανεσί στην Γαλλία στις 6 Ιουνίου του 2011, και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους έναν χρόνο αργότερα, συνοδεύοντας την βραβευμένη με Όσκαρ ταινία της Pixar, Brave (2012) – Η Γενναία.

Η ταινία είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας Disney και Pixar και αγαπήθηκε τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς με αποτέλεσμα να είναι υποψήφια μεταξύ άλλων και για Όσκαρ καλύτερης ταινίας!

Πηγή: paidikaicinema.blogspot.gr

Δευτέρα 14/12/15, στις 5.30 στο 2ο Γυμνάσιο Ηρακλείου – «Γονείς και έφηβοι: Μεγαλώνουμε μαζί και χτίζουμε σχέσεις»

Συνεχίζοντας τις ενδοσχολικές επιμορφώσεις το 2ο Γυμνάσιο Ηρακλείου, η Δ/νση και οι Σύλλογοι Διδασκόντων και Γονέων, διοργανώνουν εκδήλωση-συζήτηση με θέμα: «Γονείς και έφηβοι: Μεγαλώνουμε μαζί και χτίζουμε σχέσεις» με εισηγήτρια την κα Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγο – Κοινωνιολόγο, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων ν. Ηρακλείου και Συντονίστρια Κρήτης Δράσεων Πρόληψης και Αντιμετώπισης Σχολικού Εκφοβισμού, τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015, στις 5:30 μμ, στο αμφιθέατρο του σχολείου (Κονδυλάκη 32, Ηράκλειο, τηλ.2810252111).


2015-12-14 (3)

Η κ. Παναγιωτάκη στην ομιλία της θα επικεντρωθεί στην ταραχώδη και ιδιαίτερα σημαντική περίοδο της εφηβείας κατά τη διάρκεια της οποίας συμβαίνουν πολλές πρωτόγνωρες – για τον ίδιο τον έφηβο – και έντονες αλλαγές. Περίοδος μεταβατική που συνδέει την παιδικότητα με την ενηλικίωση, δύσκολη στη διαχείρισή της για όλη την οικογένεια, η εφηβεία είναι μέσα στις δυσκολίες, τις συγκρούσεις και τις αντιφάσεις της, ένα ταξίδι μαγικό.


Στην εκδήλωση θα συστηματοποιηθούν τα χαρακτηριστικά της εφηβείας, οι ανάγκες και οι στόχοι της, οι ανησυχίες και οι αναζητήσεις της. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η κ. Παναγιωτάκη θα φωτίσει τους εφήβους που μεγαλώνουν αναζητώντας την ταυτότητά τους και τους γονείς που μεγαλώνουν κι εκείνοι μαζί τους, γνωρίζοντας τα παιδιά τους από την αρχή.

Το προβάδισμα θα δοθεί στις σχέσεις.
Αυτό είναι άλλωστε το ζητούμενο ώστε οι έφηβοι να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν σε ώριμους, συνειδητοποιημένους, ελεύθερους και αυτοδύναμους ανθρώπους. Σχέσεις δυνατές, σχέσεις έντονες, σχέσεις υποστηρικτικές, με διαφωνίες αλλά κυρίως με αποδοχή και κατανόηση, εκείνες των εφήβων με τους γονείς τους!

 

Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού και… γιορτάζουμε όλοι μας!

2015-12-11

Σήμερα, 11 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού, ας συλλέξουμε πολύτιμες και μονάκριβες μνήμες από το σπίτι που μεγαλώσαμε κι ας δώσουμε μπόλικο, φωτεινό χώρο κι αέρα καθαρό στο παιδί που λαγοκοιμάται, κουρνιάζει ή ασφυκτιά εντός μας…

Ούτως ή άλλως οι «κατασκευασμένες» ημέρες, ιδίως σε μια εποχή πολλαπλών απωλειών όπως η τωρινή, μοιάζουν κενό γράμμα. Στη καρδιά όμως, στη γη των βιωμάτων και του συναισθήματος, έχουν να πουν και να θυμίσουν πολλά.

Έστω για σήμερα, που… παιδιά είμαστε κι ας μη φαινόμαστε, αχ και να γινόντουσαν «τα θρανία δέντρα και η κιμωλία ακτή», όπως λέει μια φωνή αγαπημένη!

   «Σελίδα γραπτού»

Δύο και δύο τέσσερα
τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκαέξι…

Επαναλάβετε! λέει ο δάσκαλος
Δύο και δύο τέσσερα
τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκαέξι.

Μα να το πουλί-λύρα που περνά στον ουρανό
το παιδί το βλέπει
το παιδί τ’ ακούει
το παιδί το καλεί:
Σώσε με παίξε μαζί μου πουλί!
Τότε το πουλί κατεβαίνει
και παίζει με το παιδί
Δύο και δύο τέσσερα… 

Επαναλάβετε λέει ο δάσκαλος
και το παιδί παίζει
το πουλί παίζει μαζί του…

Τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκαέξι
δεκαέξι και δεκαέξι πόσο κάνουν;
Δεν κάνουν τίποτα δεκαέξι και δεκαέξι
κυρίως με τίποτα δεν κάνουν τριανταδύο
και φεύγουν.

Και το παιδί έκρυψε το πουλί μες στο θρανίο του
και όλα τα παιδιά ακούνε το τραγούδι του
και όλα τα παιδιά ακούνε τη μουσική
και οχτώ κι οχτώ με τη σειρά τους φεύγουν
και τέσσερα και τέσσερα και δύο και δύο
με τη σειρά τους αδειάζουν τη γωνιά
και ένα και ένα δεν κάνουν ούτε ένα ούτε δύο
ένα ένα ομοίως φεύγουν.
Και το πουλί-λύρα παίζει
και το παιδί τραγουδάει
και ο καθηγητής φωνάζει:
Πότε θα πάψετε να κάνετε τους γελωτοποιούς!

Μα όλα τ’ άλλα παιδιά ακούνε τη μουσική
και οι τοίχοι της τάξης καταρρέουν ήσυχα.
Και τα τζάμια ξαναγίνονται άμμος
το μελάνι ξαναγίνεται νερό
τα θρανία ξαναγίνονται δέντρα
η κιμωλία ξαναγίνεται ακτή
το φτερό ξαναγίνεται πουλί. 

Ζακ Πρεβέρ

Ένας Οδηγός για τα Δικαιώματα στη Ψυχική Υγεία

xeria.egefalos

Η ψυχική υγεία αποτελούσε πάντοτε πεδίο δοκιμασίας της ελευθερίας. Ο ψυχικά ασθενής, ιδιαίτερα στην δυτική κουλτούρα, έχει πάρει πολλές διαφορετικές θέσεις μέσα στις κοινωνικές ομάδες, ώσπου να αρχίσoυμε να καταλαβαίνουμε ότι είναι άνθρωπος, ισότιμο μέλος της κοινωνίας.

Όσο περισσότερο οι ψυχικά ασθενείς ζουν μέσα στην κοινωνία, όσο περισσότερο σηκώνεται η «κουρτίνα» του στίγματος, τόσο πιο επιτακτικά τίθεται το ερώτημα : οι ψυχικά ασθενείς είναι πολίτες; Έχουν δικαιώματα που απορρέουν από την κατάστασή τους; Έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους πολίτες; 

Οι απαντήσεις δεν είναι αυτονόητες, είναι όμως σαφείς: Ο ψυχικά ασθενής είναι πολίτης, έχει δικαιώματα, όπως όλοι οι πολίτες, καθώς επίσης και υποχρεώσεις. Είναι υποκείμενο αυτόνομο. Ο νόμος υπάρχει για να τον προστατεύει και να τον βοηθά. Έτσι οδηγούμαστε στην προσπάθεια να προστατεύσουμε τα δικαιώματα του ψυχικά ασθενή. Στην προσπάθεια ο ψυχικά ασθενής να νιώσει πολίτης που πάσχει από κάποια ασθένεια και όχι ασθενής που βρίσκεται μέσα σε μια κοινωνία που τον ανέχεται. 

Ένας Οδηγός για τα Δικαιώματα στη Ψυχική Υγεία ονομάζεται το εγχειρίδιο που θα βρείτε

ε δ ώ. 

Ο Οδηγός αυτός θα δώσει την απαραίτητη πληροφόρηση προκειμένου οι φορείς ψυχικής υγείας και οι επαγγελματίες του χώρου να είναι σε θέση να ενημερώνουν τα άτομα με ψυχοκοινωνική αναπηρία για τα δικαιώματά τους.   Οι συμβολές νομικών και κλινικών επιστημόνων, με σημαντική εμπειρία στην αντιμετώπιση περιστατικών, καλύπτουν τους βασικούς τομείς δοκιμασίας των δικαιωμάτων στην ψυχική υγεία, τονίζοντας τη λειτουργική αξία των εγγυήσεων που, σήμερα, συναντάμε στον νόμο.

Ένα θαυμάσιο animation για το δύσκολο θέμα του bullying

 kate_winslet_anibullying

Βασισμένο στο μυθιστόρημα «Dandelion» του Γκάλβιν Σκοτ Ντέιβις, το «Daisy Chain» είναι ένα animation για το bullying που απευθύνεται και στα παιδιά και στους γονείς.

Στην μικρού μήκους ταινία που μας έρχεται από την Αυστραλία δανείζει τη φωνή της η Κέιτ Γουίνσλετ,! Η αγαπημένη ηθοποιός έχει καταθέσει δημόσια ότι έχει υπάρξει θύμα bullying τόσο στο σχολείο, όσο και στον «τέλειο» κόσμο του Hollywood.

Το «Daisy Chain» κυκλοφορεί ελεύθερα στο διαδίκτυο ως μέρος μιας μεγάλης καμπάνιας εναντίον του bullying που τρέχει αυτή την περίοδο στην Αυστραλία.

Πηγή: tvxs.gr

Ζωγραφιές που φεύγουν από το χαρτί και βρίσκονται εδώ, μπροστά μας!

3D13

Ζωγραφιές ενός καλλιτέχνη που θολώνει τις γραμμές μεταξύ πραγματικότητας & τέχνης! Σχέδια εξαιρετικά, εντυπωσιακά που αποκτούν διαστάσεις πραγματικές.

Απολαύστε τα απίστευτα τρισδιάστατα έργα ζωγραφικής του καλλιτέχνη που εντυπωσιάζουν τα αχόρταγα μάτια μας.

3D6

Ο καλλιτέχνης Stefan Pabst, 35 ετών, χρησιμοποιεί την τεχνική trompe l’oeil. Πρόκειται για έναν γαλλικό όρο που αφορά στην εξαπάτηση του ματιού, σε τέχνασμα δηλαδή που δημιουργεί αλλιώτικη – από την πραγματική – αίσθηση.

Ο εξαιρετικός καλλιτέχνης δημιουργεί οπτικές παραισθήσεις και φωτορεαλιστικά πορτρέτα που μοιάζουν λες και ξεπηδούν από τη σελίδα!

Ο Pabst γεννήθηκε στη Ρωσία και μεγάλωσε στη Γερμανία από 15 χρονών, αλλά τώρα απολαμβάνει αναγνώρισης σε όλο τον κόσμο, μετά από χρόνια εμπειρίας και τελειοποίησης των δεξιοτήτων του. Ξεκίνησε να σχεδιάζει δε, μόλις στα πέντε!

Επίσης έχει ένα κανάλι Youtube που δημοσιεύει βίντεο που αποδεικνύουν πώς δημιουργεί τα τρισδιάστατα αριστουργήματά του.

3D4

Αυτά είναι τα απίστευτα έργα της τέχνης που δραπετεύουν από τη σελίδα, δημιουργημένα από έναν καλλιτέχνη που θολώνει τις γραμμές μεταξύ της πραγματικότητας και της τέχνης.

Όντως, αυτές εδώ είναι ζωγραφιές που ξεπερνούν το χαρτί!

Η εργασία του αφορά σε μεγάλη ποικιλία οπτικών δημιουργιών παραίσθησης, κάθε μία από τις οποίες χρειάζεται περίπου τρεις ώρες για να την ολοκληρώσει.

3D1

Ο Stefan άρχισε να σχεδιάζει στην ηλικία των πέντε αφότου εμπνεύστηκε να αναδημιουργήσει εικόνες μιας παλαιάς Βίβλου, 250 ετών. Ζωγράφισε στην τάξη ό,τι έβλεπε από το παράθυρο, πουλιά, ανθρώπους, αντικείμενα και οι συμμαθητές του εντυπωσιάστηκαν. Ο ενθουσιασμός τους αφορούσε κυρίως πορτρέτα ανθρώπων που, για τον μικρό καλλιτέχνη, ήταν τ’ αγαπημένα του.

Καθώς βελτιώνονταν τα σχέδιά του, τόσο πιο απλές γραμμές χρησιμοποιούσε. Το επίπεδό του γινόταν όλο και πιο υψηλό. Μια από τις αξέχαστες ζωγραφιές των παιδικών του χρόνων ήταν ένα ζευγάρι χείλη.

3D3

Μετά από το σχολείο, ο Stefan, στα 15 του, μεταφέρθηκε στη Γερμανία όπου προσχώρησε σε μια ομάδα νέων καλλιτεχνών και δόθηκε στη μαγεία της τέχνης.

Όταν δημιούργησε ένα ξεχωριστό πορτρέτο για τα γενέθλια ενός φίλου του, η σταδιοδρομία του άρχισε πραγματικά. Σ΄εκείνα τα γενέθλια κάποιος τον ρώτησε γιατί δεν έχει κάνει το χόμπι του επάγγελμα.

«Εκείνη την περίοδο δεν θα μπορούσα να φανταστώ να ζω μόνο από την τέχνη», ισχυρίζεται ο ίδιος.

Κατά τη διάρκεια της επόμενης εβδομάδας, ο Stefan άρχισε να δουλεύει on-line και δέχθηκε αμέσως παραγγελίες για πορτρέτα, ενώ η εργασία του χρησιμοποιείται ως υλικό εκμάθησης από σχολείο τέχνης στην Αμερική. 

Θαυμάστε τον εν ώρα εργασίας:

 

 

Πηγή: dailymail.co.uk

Ημερίδα στα Χανιά, Παρασκευή 4/12/15: «Μονογονεϊκότητα: από το Χθες στο Σήμερα»

Prosklsi

Η Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Κρήτης οργανώνει ημερίδα με θέμα: «Μονογονεϊκότητα: από το Χθες στο Σήμερα», που θα πραγματοποιηθεί αύριο Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2015 στα Χανιά στην αίθουσα «Πολυχρόνης – Πολυχρονίδης» του Πνευματικού Κέντρου Χανίων από τις 09:30 πμ. έως 15:30 μμ.

Η ημερίδα εντάσσεται στα πλαίσια των πρωτοβουλιών που έχει αναλάβει η Περιφέρειας Κρήτης για την στήριξη των ευαίσθητων κοινωνικά ομάδων του πληθυσμού και στόχο έχει την ενημέρωση των Μονογονεϊκών Οικογενειών για τα δικαιώματα τους, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθώς και την ενημέρωση των πολιτών για τη νέα αυτή μορφή οικογένειας.

Στην ημερίδα, στην οποία λαμβάνουν μέρος ειδικοί επιστήμονες, καθηγητές Πανεπιστημίου, νομικοί, εκπρόσωποι υπουργείων, εκπρόσωπος του Συνήγορου του Πολίτη και εκπρόσωπος της Εκκλησίας, ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ηρακλείου συμμετέχει με την εισήγηση: «Μεγαλώνοντας με τον ένα γονέα: Ψυχοκοινωνική στήριξη στο χώρο της εκπαίδευσης».

Programma1 Programma2

Το πρόγραμμα της ημερίδας

09:30- 10:00 Προσέλευση – Εγγραφές

10:00-10:30 Έναρξη – Χαιρετισμοί

10:30-12:10 Α’ Συνεδρία “Ανθρωπολογικές, κοινωνικές και ψυχολογικές προσεγγίσεις της μονογονεϊκότητας”

Συντονίστρια: Μαρία Τζανακάκη – Μελισσάρη Νευρολόγος – Ψυχίατρος. Συντονίστρια – Διευθύντρια Ψυχιατρικού Τμήματος Γεν. Νοσοκ. Χανίων, Αντιπρόεδρος Πανελ. Ομοσπονδίας Ν. Alzheimer. Περιφερειακή Σύμβουλος σε θέματα Ψυχικής Υγείας.

Οικογένεια: Ανθρωπολογικές και κοινωνιολογικές προσεγγίσεις
Γεώργιος Νικολακάκης. Κοινωνικός Ανθρωπολόγος. Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών Πανεπιστημίου Κρήτης.

Οι επιδράσεις του κοινωνικο-οικονομικού αποκλεισμού σε μονές μητέρες και η διαπαιδαγώγησή των παιδιών τους.
Γεωργία Σ. Τζαμαλούκα. Δρ. Κοινωνικής Ψυχολογίας. Επιστημονική Συνεργάτης Εργαστηρίου Υγείας και Οδικής Ασφάλειας. Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας ΤΕΙ Κρήτης και Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ.

Μεγαλώνοντας με τον ένα γονέα: Ψυχοκοινωνική στήριξη στο χώρο της εκπαίδευσης
Μαρία Παναγιωτάκη. Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος. Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου.

Η μοναξιά των διαζευγμένων μητέρων με τα παιδιά τους και οι τρόπο που την αντιμετωπίζουν: Μελέτη περίπτωσης με βάση τη συστημική και τη βιογραφική – αφηγηματική μεθοδολογία.
Αλίκη Τζώρτζη. Ψυχολόγος. ΚΕΔΔΥ Ρεθύμνου. Υποψήφια Διδάκτορας, Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης, Σχολή Επιστημών Αγωγής Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Μάριος Πουρκός. Καθηγητής. Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης, Σχολή Επιστημών Αγωγής Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Πολιτικές στήριξης μονογονεϊκής οικογένειας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη
Ελένη Απουσίδου. Προϊσταμένη του Τμήματος Υιοθεσιών, Αναδοχών και Κεντρικής Αρχή Διακρατικών Υιοθεσιών. Διεύθυνση Προστασίας Οικογένειας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

12:10-12:30 Ερωτήσεις – Τοποθετήσεις

12:30-13:00 Διάλειμμα

13:00-14:40 Β’ «Πεδία προσέγγισης και παρέμβασης της μονογονεϊκότητας»

Συντονιστής: Παναγιώτης Σημανδηράκης

Οικονομολόγος-Αντιπεριφερειάρχης Διά Βίου Μάθησης και Απασχόλησης.

Το νομικό πλαίσιο της μονογονεϊκότητας
Μαρικίτα Καλογεράκη. Δικηγόρος. Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων.

Δικαιώματα παιδιών μονογονεϊκών οικογενειών
Μαρία Μπλιάτη. Δικηγόρος. Ειδική Επιστήμων στο «Συνήγορο του Πολίτη».

Ψυχοσυναισθηματική παιδιών σε μονογονεϊκές οικογένειες. Σχέσεις γονέα – παιδιών
Ιωάννα Πινακουλάκη. Παιδοψυχίατρος. Διευθύντρια – Συντονίστρια Ιατροπαιδαγωγικού Κέντρου. Διευθύντρια Ψυχιατρικού Τομέα Βενιζέλειου Πανάνειου Νοσοκομείου.

Στήριξη της εκκλησίας στις μονογονεϊκές οικογένειες
Πρωτοπρεσβύτερος Εμμανουήλ Αντωνακάκης. Καθηγητής Θεολογίας MSc Βιοηθικής της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης.

Η συμβολή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην υποστήριξη των μονογονεϊκών οικογενειών: Το παράδειγμα του “Single Parent”. Χαριτάκη Κυριακή- Ιδρύτρια του ¨Singleparent.gr¨.
Κωνσταντίνος Πλαβούκος-Προγραμματιστής. IT Manager του ¨Singleparent.gr¨.

14:40-15:00 Ερωτήσεις – Τοποθετήσεις

15:00-15:30 Συμπεράσματα – Προτάσεις