• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Γονείς & Εκπ/κοί: Πώς να μιλήσουμε σε παιδιά & εφήβους για την τρομοκρατία;

violence

Οι γονείς θέλουν να κάνουν τα πάντα προκειμένου να προστατεύσουν τα παιδιά τους. Οι εκπαιδευτικοί ανησυχούν όταν έρχονται αντιμέτωποι με καταστάσεις διαχείρισης κρίσεων. Είναι γεγονός πως ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι επιθέσεις γίνονται μέρος της καθημερινής ζωής μας. Άραγε, πώς εξηγούμε τις τρομοκρατικές πράξεις και άλλες μορφές βίας στα παιδιά;

Πρωταρχικός στόχος μας είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά να αισθανθούν ασφαλή. Επομένως:

Πώς μιλάμε για την τρομοκρατία με τα μικρά παιδιά;

(προσχολικής ηλικίας)

  • Αποφύγετε να δουν σκληρά βίντεο τα μικρά παιδιά. 

Όπως γνωρίζουμε αναπτυξιακά, η γραμμή μεταξύ του γεγονότος και της φαντασίας είναι συγκεχυμένη για τα μικρά παιδιά. Προκειμένου να αποτραπούν οι μεγεθυμένοι φόβοι και οι εφιάλτες, κρατήστε την τηλεόραση κλειστή την ώρα των ειδήσεων, όταν είναι πιτσιρίκια τριγύρω. Αλλά και στο ραδιόφωνο, φορτισμένες συγκινησιακά συνομιλίες για τα πρόσφατα γεγονότα, δεν θα ήταν με τίποτα βοηθητικές. Μπορεί να σκέφτεστε ότι τα παιδιά είναι απασχολημένα με το παιχνίδι τους και δεν ακούνε, όμως,  τα μικρά παιδιά είναι όπως τα σφουγγάρια: απορροφούν τα πάντα. Προσέχουν πολύ καλά τι συμβαίνει. Επομένως, ενημερωθείτε για τις εξελίξεις αργά το βράδυ, όταν ο μικρός ή η μικρούλα σας έχει πάει στο κρεβάτι.

 

  • Εάν μπείτε μέσα στο σπίτι και βρείτε το τετράχρονο καμάρι σας να παρακολουθεί στην τηλεόραση ένα βίντεο που αναφέρεται σε γεγονότα τρομοκρατικά, μείνετε ήρεμος/η.

Απλά πείτε «Έλα, ας αφήσουμε την τηλεόραση να ξεκουραστεί για λίγο», κλείστε την, και μετά με ήπιο τρόπο επαναπροσανατολίστε το παιδί σας: «Πες μου για εκείνη την όμορφη ζωγραφιά που έφτιαχνες με τόσο κόπο». Μην καλύψετε τα μάτια του παιδιού, μην αγχωθείτε ψάχνοντας το κοντρόλ, μη φωνάξετε «δεν επιτρέπεται να το βλέπεις αυτό». Εάν το κάνετε δραματικό, θα κάνει περισσότερη εντύπωση και θα δημιουργήσει μεγαλύτερη ανησυχία ή ακόμα και ενοχή.

  • Εάν το μικρό παιδί σας καθώς παίζει, αναπαριστά μια τραγωδία, βοηθήστε το να την ολοκληρώσει έως ότου όλοι -μέσα στο παιχνίδι- θα είναι ασφαλείς.

Παραδείγματος χάριν, εάν ο γιος σας χτίζει μια πόλη LEGO και την συντρίβει έπειτα, λέγοντας «βομβαρδίστηκε», πείτε: «ώρα να καλέσουμε το συνεργείο να την ξαναχτίσει!» Βοηθήστε το παιδί σας στην επανοικοδόμηση του παιχνιδιού και ρωτήστε το έπειτα πώς μπορεί να γίνει περισσότερο ασφαλής η πόλη του. Ίσως να χτίσει έναν ψηλό τοίχο, να κάνει μια ασπίδα με μαξιλάρια του καναπέ, ή να δημιουργήσει μια φρουρά δεινοσαύρων να προστατεύουν τους κατοίκους και τα κτίρια. Ειδικά για τα πιό μικρά παιδιά, η ακρίβεια έχει λιγότερη σημασία από την αίσθηση ασφάλειας.  Επιπλέον, η ενίσχυση αυτής της αίσθησης της ασφάλειας στο σπίτι, μπορεί να επιτευχθεί εξωλεκτικά με αγκαλιάσματα και θετικά αγγίγματα, έτσι, χωρίς κανέναν -φαινομενικά- λόγο.

Πώς να μιλήσουμε για την τρομοκρατία με τα παιδιά του Δημοτικού και τους εφήβους;

Με τα μεγαλύτερα παιδιά, αρχίστε τη συνομιλία με την ερώτηση «τι έχετε ακούσει;». Ειδικά για τους εφήβους που είναι συνεχώς συνδεδεμένοι με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι έχουν ακούσει διάφορα για τα πρόσφατα τρομοκρατικά γεγονότα. Χρησιμοποιήστε την τηλεόραση ή μια διαδικτυακή ιστορία ως αφορμή, και ρωτήστε έπειτα, «τι λένε στο σχολείο για τα τρομοκρατικά χτυπήματα και τον Isis;»  Ή, εάν τα παιδιά δηλώνουν ενημερωμένα, διευκρινίστε τι ακριβώς ξέρουν με επιπλέον ερωτήσεις: «Τι έχεις ακούσει γι αυτό;»

  • Εάν τα παιδιά δεν λένε τίποτα, δεν είναι απαραίτητο να τα αναγκάσετε να μιλήσουν.

Στοχεύετε στην παρουσία και τη στήριξη, όχι στην πίεση. Εφ’ όσον ξέρουν ότι είστε σταθερό, μη-επικριτικό άτομο και διαθέσιμο συναισθηματικά, στο οποίο μπορούν άνετα να μιλήσουν, η συνομιλία θα έρθει όταν είναι τα ίδια τα παιδιά έτοιμα.

Εάν σας πούν ότι έχουν ακούσει διάφορα, π.χ. «ο Νίκος είπε ότι οι κάτι περίεργοι τύποι κόβουν το κεφάλι ενός ανθρώπου» αφουγκραστείτε τρία πράγματα: φόβους, εσφαλμένες εκτιμήσεις και ερωτήσεις. Δείτε εδώ πώς να τα διαχειριστείτε:

  • Όταν ακούτε φόβους, φυσιολογικοποιήστε τα συναισθήματά τους.

Εάν είναι φοβισμένοι, πείτε για παράδειγμα «πολλά παιδιά, ακόμη και οι ενήλικοι αισθάνονται φοβισμένοι. Έγινε κάτι τρομακτικό.» Μην πείτε, «μην ανησυχείς γι αυτό» ή «δεν υπάρχει τίποτα που να φοβάσαι.» Ακόμα κι αν αυτό είναι αληθές και ισχύει, δεν έχει να κάνει με το  πώς αισθάνονται τα παιδιά. Θα νιώσουν αποκομμένοι και θα αισθανθούν ότι εσείς δεν είσθε κάποιος με τον οποίον νιώθουν ασφαλείς να μιλήσουν.

  • Ψάξτε για βοηθούς και υποστηρικτές.

Αναζητήστε τις συμβουλές των ειδικών και, σε περιόδους δύσκολες, ίσως και τραγικές, «ψάξτε για βοηθούς». Επιβεβαιώστε στα παιδιά ότι οι κατάλληλοι φορείς, στρατός, αστυνομία, ομάδες διαχείρισης κρίσεων, είναι επί ποδός ώστε να προστατεύσουν τους ανθρώπους αν παρουσιαστεί ανάγκη. Επιπλέον, αναζητήστε την ιστορία κάποιου που ενεργεί ως ήρωας ή μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που βοηθά τους επιζώντες και αφηγηθείτε στα παιδιά αυτή την ιστορία. Ενσταλάξτε στο παιδί σας πίστη στην ανθρωπότητα.

  • Υπογράμμιση της απόστασης.

Ένας άλλος τρόπος για να μειώσετε τους φόβους των παιδιών είναι να υπογραμμιστεί από εσάς η απόσταση μεταξύ των τρομοκρατικών γεγονότων και του σπιτιού σας. Η τηλεόραση φέρνει την είδηση κατευθείαν στο καθιστικό σας, και πολλά παιδιά δεν ξέρουν εάν η Συρία τελειώνει στην  επόμενη πόλη ή εάν ανήκει σε έναν άλλο πλανήτη.  Χρησιμοποιήστε έναν χάρτη ή μια υδρόγειο σφαίρα για να δείξετε πόσο μακρυά είναι η βία από την πόλη σας.

  • Δυνατότητα εναντίον πιθανότητας.

Για τα εφηβάκια που μπορούν να διαχειριστούν αφηρημένες έννοιες, μπορείτε να συζητήσετε τη διαφορά μεταξύ της δυνατότητας και της πιθανότητας. Ναι, η βία και η τρομοκρατία είναι δυνατές στον κόσμο, αλλά πιθανώς δεν πρόκειται κάτι καταστροφικό να συμβεί, ειδικά στην πόλη σας. Μέρος της αιτιολόγησης που τέτοιες βίαιες πράξεις παρουσιάζονται στις ειδήσεις με δραματικό τρόπο, είναι αρχικά, επειδή είναι σπάνιες.

  • Υπενθυμίστε στα παιδιά ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι καλοί.

Οι φόβοι καταπραΰνονται με την υπενθύμιση της θετικής συμπεριφοράς. Ακόμα κι αν οι τρομοκράτες χρησιμοποιούν τη βία, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εγκρίνουν τη βία ως τρόπο επίλυσης των προβλημάτων. Δείξτε στα παιδιά ότι, από όλους τους ανθρώπους στον κόσμο, οι περισσότεροι δεν είναι τρομοκράτες και ότι, στην πραγματικότητα, η πλειοψηφία φροντίζει, νοιάζεται, δείχνει αλληλεγγύη και βρίσκει συνήθως ειρηνικούς τρόπους επίλυσης των συγκρούσεων που προκύπτουν.

Teenage girl looking thoughtful about troubles

Πώς να αποκαταστήσετε την παραπληροφόρηση και την εσφαλμένη εκτίμηση

 

  • Εσφαλμένες εκτιμήσεις.

Εάν βρίσκετε ότι οι έφηβοι  συγχωνεύουν τους τρομοκράτες με μια μεγαλύτερη ομάδα, όπως όλους τους μουσουλμάνους ή όλους τους κατοίκους της Μέσης Ανατολής, χρησιμοποιήστε αυτή τη διαστρέβλωση ως ευκαιρία για να διδαχθούν την άρση των στερεοτύπων. Προχωρήστε τη συνομιλία ένα βήμα παραπέρα για να συζητήσετε την προκατάληψη ή την ξενοφοβία. Δείξτε ότι «οι τρομοκράτες είναι άνθρωποι που χρησιμοποιούν τη βία και κάνουν τους ανθρώπους να αισθανθούν φοβισμένοι. Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι που είναι μουσουλμάνοι είναι ειρηνικοί.»

  • Περιπαιχτικό χιούμορ.

Για τα παιδιά που παρερμηνεύουν τη βαρύτητα της κατάστασης, διακωμωδώντας το παράδειγμα των αποκεφαλισμών, αρχικά θυμηθείτε ότι εξελικτικά, τα μικρότερα παιδιά πιθανόν να μην είναι σε θέση να αντιληφθούν πλήρως την έννοια του θανάτου, ιδίως το βίαιο θάνατο των αθώων ανθρώπων. Ως εκ τούτου, ενισχύστε τη σκέψη ότι η βία δεν είναι κάτι για να (περι)γελάμε ή να  κοροϊδεύουμε και ότι είναι πάντα λυπηρό για κάποιον να χάσει τη ζωή του.

Πώς να απαντήσετε στις ερωτήσεις των παιδιών για την τρομοκρατία

 

  • Αφουγκραστείτε τους φόβους στις ερωτήσεις τους.

Οι φόβοι μπορούν να λάβουν τη μορφή ερωτήσεων, όπως «θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβεί εδώ;». Αντί να πείτε απλώς «όχι,» δώστε στα παιδιά μια ουσιαστικότερη, αιτιολογημένη απάντηση για να ενδυναμώσετε την αίσθηση της ασφάλειάς τους. Πείτε, «χιλιάδες άνθρωποι δουλεύουν πραγματικά σκληρά για να είμαστε και να παραμείνουμε ασφαλείς». Σκεφτείτε έναν κατάλογο που να περιλαμβάνει αυτούς τους ανθρώπους -Πρωθυπουργός και Υπουργοί, Αστυνομία, Διπλωμάτες, ειδικές δυνάμεις, στρατός, ειδικοί πράκτορες, κ.λ.π.

Όπως τονίστηκε, όσο μικρότερο το παιδί, η ακρίβεια έχει λιγότερη σημασία από την ασφάλεια. Αυτό που χρειάζεται είναι να αφήσουν τα παιδιά τη συνομιλία με μια αίσθηση της ασφάλειας. Έτσι, εάν το νηπιάκι σας θέλει να προσθέσει τις χελώνες Ninja στον κατάλογο των φρουρών, κανένα πρόβλημα.

 

  • Βοηθήστε τα παιδιά να λάβουν προστατευτικά ή ανακουφιστικά μέτρα.

Στα εφηβάκια που αναπτύσσουν μια ηθική άποψη του κόσμου, μπορεί να υπάρξει ιδιαίτερη ενόχληση με τη σκέψη και την πραγματικότητα της αδικίας. Ακούστε την ερώτησή τους «πώς μπόρεσε κάποιος να το κάνει αυτό;» και μετατρέψτε την σε δράση για να γίνει καλύτερος ο κόσμος. Ρωτήστε τα παιδιά εάν θέλουν να συμβάλλουν με τον τρόπο τους στη λειτουργία μιας οργάνωσης που έχει σκοπό τη στήριξη των ανθρώπων και την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου, εάν σκέφτονται να συλλέξουν σχολικές προμήθειες για παιδιά στο Ιράκ, ή να στείλουν είδη πρώτης ανάγκης στα προσφυγόπουλα. Παιδιά άνω των 17 ετών μπορούν ακόμη και να δώσουν αίμα. Βοηθήστε τους εφήβους να αισθανθούν ενδυναμωμένοι ώστε να αναλάβουν δράσεις αλληλεγγύης ή να υιοθετήσουν μια στάση ανθρωπιστική.

11846556_1021310917888383_5480892167455321485_n

Βιβλιογραφία:
-The National Child Traumatic Stress Network (nctsn.org)
-quickanddirtytips.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: