• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Οι γονείς που πιέζουν & ζητούν επιδόσεις, επιτυχίες, βαθμούς, πρωτιές…

child-parent

Παρατηρούμε ότι πολλοί έφηβοι, αλλά και μικρότερα παιδιά, που πιέζονται από τους γονείς ή τους δασκάλους τους να αριστεύουν, σταδιακά απομακρύνονται από εκείνους. Ενίοτε εκδηλώνουν έντονες αντιδράσεις με κάθε αφορμή, κι άλλοτε κλείνονται στον εαυτό τους, ή ακόμη – ακόμη αναζητούν καταφύγιο πίσω από την οθόνη του υπολογιστή ή του κινητού.

Η κοινωνία μας είναι σφόδρα ανταγωνιστική. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όπου όλοι προσπαθούν να αποκτούν όσα το δυνατόν περισσότερο χαρτιά και πιστοποιήσεις για να αισθάνονται ασφαλείς, είναι εντελώς φυσικό ότι οι γονείς ανησυχούν για το ενδεχόμενο τα δικά τους παιδιά να μείνουν πίσω, να υστερήσουν στις αναγκαίες δεξιότητες για την επιβίωσή τους και τελικά να αποτύχουν.

Κι όμως, η ίδια η επιτυχία σχετίζεται καταρχήν με ψυχολογικές ικανότητες και δευτερευόντως με την ποσοτικοποίηση της επίδοσης. Για παράδειγμα, είναι συνάρτηση της αισιοδοξίας, δηλαδή εκείνης της στάσης ζωής από την οποία αντιμετωπίζει κανείς τον κόσμο ως ένα θετικό μέρος, όπου όλες οι απογοητεύσεις και οι ματαιώσεις μπορούν να αναιρούνται από την ελπίδα και με την ενδιάθετη τάση ότι όλα μπορούν να διορθώνονται προς το καλύτερο. Επίσης, συνδέεται με τη φυσική, ανθρώπινη περιέργεια, που είναι το καύσιμο στην κάμινο της μάθησης. Εξαρτάται, ακόμη, από την αυτοεκτίμηση, που αφορά στην εγγενή εμπιστοσύνη προς τον εαυτό ως ικανό να διαχειρίζεται αρνητικά συναισθήματα και να αντεπεξέρχεται στα εμπόδια και στις αντιξοότητες της ζωής.

Αυτές οι ψυχολογικές δεξιότητες ευδοκιμούν στο έδαφος της σταθερής και ασφαλούς σχέσης των γονέων με τα παιδιά τους. Μια τέτοια σχέση είναι εφικτή μόνο όταν οι γονείς παρέχουν ζωτικό χώρο στα παιδιά. Με τη διαρκή υποστηρικτική τους παρουσία – κατά την οποία ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους – χωρίς όμως το συνεχή έλεγχο και την πνιγηρή υπεραπασχόληση μαζί τους.

Ειδικά, όμως, σε ό,τι αφορά στην επίδοση, η υπερεγρήγορση των γονέων για τους βαθμούς, κατά απόλυτα ειρωνικό τρόπο ανατροφοδοτεί ανασταλτικά τόσο την ψυχολογική, όσο και την ακαδημαϊκή εξέλιξη των παιδιών. Όταν οι γονείς επενδύουν υπερβολικά στην επίδοση, τα παιδιά είναι λιγότερο πιθανό ότι θα αναπτύξουν τα δικά τους, βιώσιμα και μακροπρόθεσμα κίνητρα γι’ αυτήν. Καθιστώντας το διακύβευμα πολύ υψηλό, συντηρείται ένα συναίσθημα φόβου που οδηγεί τα παιδιά και τους εφήβους στην αέναη προσπάθεια να αποτρέπουν κάθε σφάλμα με κάθε κόστος. Αυτό το επίπεδο στρες εξωθεί στην αποφυγή της μελέτης, παροπλίζει τις εκτελεστικές λειτουργίες, καταστέλλει την περιέργεια και το ενδιαφέρον για νέες προκλήσεις και αυξάνει το δυναμικό ανειλικρίνειας των παιδιών προς τους γονείς τους.

Επιπλέον, ένα παιδί που συνεχώς επιπλήττεται για τους βαθμούς του και επιστρέφει στο σπίτι με ντροπή ή με ενοχές, ενδέχεται να αρχίσει να νιώθει θυμό, ή δυσαρέσκεια για την οικογένεια. Υιοθετεί ολοένα και πιο αντικοινωνικές συμπεριφορές, όπως η άρνηση να συμμορφώνεται με κανόνες. Εκδηλώνει συχνές λεκτικές εκρήξεις, φλερτάρει με την παραβατικότητα, αρνείται να διαβάζει και να βάζει στόχους που θα ικανοποιούν τους γονείς του, ή στη χειρότερη γίνεται ευάλωτο στην κατάθλιψη και στο χρόνιο άγχος.

parents

Μερικοί έφηβοι είναι, βέβαια, σε θέση να συμμορφώνονται υπό πίεση. Αλλά αυτή η συμμόρφωση υπονομεύει την πραγματική επίλυση των προβλημάτων με προσωπική κρίση και αυτόνομη σκέψη. Καθυστερεί την εγκατάσταση αυτοδυναμίας και την καλλιέργεια σθένους. Χωρίς το περιθώριο να βρίσκουν το δικό τους τρόπο στα πράγματα, οι έφηβοι αποτυγχάνουν να χτίσουν μια αντίληψη του εαυτού που θα κινητοποιείται από μέσα.

Σε μια τέτοια ψυχική κατάσταση, βρίσκονται μπερδεμένοι ανάμεσα στην εύκολη απογοήτευση από τις τυχόν ατέλειές τους και στην αίσθηση ότι δεν θα πρέπει να χρειάζονται βοήθεια. Εκεί, βυθίζονται σιωπηλά κάτω από το βάρος της συνεχούς πίεσης “να είναι πρώτοι”, και παγιδεύονται στην προσπάθειά τους να αποφεύγουν τα συναισθήματα απελπισίας και ντροπής, ενώ την ίδια στιγμή αισθάνονται ότι ο κόσμος τους είναι εύθραυστος. Πρόκειται για αυτό το οριακό σημείο στο οποίο οι θεραπευτές ακούμε έναν έφηβο να μας εξιστορεί πως θα προτιμούσε να μη ζει παρά να απογοητεύει τους γονείς του…

Κι έπειτα, η υπερενασχόληση των γονέων με την αποτίμηση της πνευματικής προσπάθειας, μοιραία οδηγεί τα παιδιά να εξαρτώνται υπερβολικά από τη δική τους αξιολόγηση σ’ ένα ακόμη μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Αλλά ο εθισμός στην εξωτερική έγκριση και επιδοκιμασία κάνει τους ανθρώπους “τοξικομανείς” για αυτοεκτίμηση. Χρειάζονται αδιάλειπτα την εξωτερική απόδειξη της αξίας τους και παρουσιάζουν μια μόνιμη ανάγκη για την επικύρωση από τους άλλους ώστε να αισθάνονται κάποια εσωτερική σταθερότητα. Εγκλωβίζονται σ’ ένα φαύλο συναισθηματικό αγώνα.

Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω σε αυτό το σημείο, ότι η οριοθέτηση της σχέσης με τα παιδιά είναι πάντα χρήσιμη και απαραίτητη. Αλλά τα όρια είναι οι προσωπικές γραμμές ιδιοκτησίας που καθορίζουν ποιοι είμαστε, για ποια πράγματα είμαστε υπεύθυνοι οι ίδιοι και που έχουμε περιορισμούς. Αυτό σημαίνει ότι τα όρια αφορούν στην κάθε πλευρά ξεχωριστά. Με τα όρια δεν εννοούμε τις παρεμβάσεις, αλλά πόσο διακριτοί είναι οι ρόλοι και οι υποχρεώσεις των δύο.

Οι γονείς που έχουν υπερβολικό άγχος για τα παιδιά τους συχνά υπερλειτουργούν για λογαριασμό τους και τότε τα όρια της μεταξύ τους σχέσης γίνονται πολύ θολά. Εξάλλου, όταν οι γονείς υποκαθιστούν τα παιδιά τους στην οργάνωση της μελέτης ή, πολύ περισσότερο, στον επαγγελματικό προσανατολισμό τους, διεγείρεται ο μηχανισμός της ψυχολογικής αντίστασης. Εκείνη, δηλαδή, η έμφυτη λειτουργία που ενεργοποιείται σε κάθε άνθρωπο, κάθε φορά που αποστερείται ελευθεριών και δικαιωμάτων με την έντονη και άκαμπτη παρότρυνση προς μια κατεύθυνση.

Αυτή η ψυχολογική αντίδραση που εμφανίζεται τη στιγμή ακριβώς που καταλύονται τα όρια, οδηγεί αυτόματα έναν άνθρωπο οποιασδήποτε ηλικίας στην αντίθετη θέση. Ιδιαίτερα, δε, ένα παιδί χωρίς το ανεπτυγμένο αισθητήριο του ενήλικα, που ακούει το ίδιο μήνυμα επανειλημμένα και αρχίζει να το αντιμετωπίζει ως φορτισμένο με πολύ αρνητικό πρόσημο.

Συμπερασματικά, θα ήθελα να προτρέψω τους γονείς να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους για το καλύτερο, χωρίς να γίνονται επικριτικοί όταν οι βαθμοί τους δεν είναι απόλυτα ικανοποιητικοί. Δεν είναι σκόπιμο να βιάζονται στην ετυμηγορία τους ότι το παιδί δεν προσπάθησε αρκετά, ή ότι τεμπέλιασε. Όπως επίσης δεν είναι σκόπιμο να εμπλέκονται υπερβολικά στην προσπάθεια των παιδιών και στην οργάνωσή τους.

Να εγκαταλείπουν την τελειομανία και να αποδέχονται τα σφάλματα των παιδιών, στο πλαίσιο των δικών τους ενεργειών, σαν οδηγά σημεία της ζωής. Να μην επιμένουν σε πολλές, πρόσθετες, εξωσχολικές δραστηριότητες σε βάρος της ανάγκης των παιδιών για παιχνίδι και ανεμελιά. Η επιβίωση, η καταξίωση και η ευτυχία τους στην ενήλικη ζωή προϋποθέτει ψυχική υγεία. Το δίχως άλλο, αυτή η ευαίσθητη ισορροπία θεμελιώνεται οπωσδήποτε κατά την παιδική και εφηβική ηλικία.

Πηγή: papadimitriadis.gr, Άρθρο στο περιοδικό “Parents” (Europalso), του Ψυχίατρου Δημήτρη Παπαδημητριάδη

Μα πόσο έχουν αλλάξει τα σημερινά παιδιά!

Τα σύγχρονα παιδιά έχουν εντελώς διαφορετικές ασχολίες, αντιλήψεις και προτιμήσεις από κείνες που εμείς, οι ενήλικες των «…άντα» ή «…ήντα» κάποιους άλλους ρομαντικούς καιρούς, ακολουθούσαμε.

Η δική τους παντιέρα ελευθερίας έχει ηλεκτρονική υπογραφή, περνάει μέσα από οθόνη και δηλώνεται  με τρόπο αλλιώτικο.

Oι εποχές αλλάζουν και… ποιός κοιτάζει άραγε τη δική μας μελαγχολία;

Σίγουρα όχι τα σημερινά παιδιά που… ναι, δείτε τα και ζωγραφιστά, πόσο μα πόσο διαφορετικά είναι!

palia.twra2

palia.twra3

palia.twra4
palia.twra5
palia.twra6
palia.twra7
palia.twra8
palia.twra9
palia.twra10

H εξέλιξη του ανθρώπου είναι ανάπτυξη επί της ουσίας;

Από το περίφημο βιβλίο “On The Origin Of Species” του Charles Darwin, το οποίο υποστήριζε την θεωρία της εξέλιξης των ειδών, έχουν περάσει 160 χρόνια. Άραγε, παρά τις όποιες διαφωνίες μας σχετικά με το πώς δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε ο άνθρωπος, βρισκόμαστε όντως σε μια πορεία προόδου;

Πλήθος επιστημόνων καταγράφουν με τα γνωστικά τους εργαλεία την αλλαγή του ανθρώπινου είδους εκατομμύρια χρόνια μετά την εμφάνισή του στη Γη. 

Παλαιοντολόγοι ξοδεύουν πολλά χρόνια μελετώντας τα οστά των προγόνων του ανθρώπου, δημιουργώντας έτσι την πιο ακριβή εικόνα της ανθρώπινης εξέλιξης, ενώ ειδικοί μελετητές καταλήγουν σε συμπεράσματα και επιβεβαιώνουν υποθέσεις. Όμως:

Η διαδρομή της ανάπτυξής μας, βιολογικής, γνωστικής, επιστημονικής, συναισθηματικής, οικονομικής, τεχνολογικής, κοινωνικής εν γένει, μάς οδήγησε πράγματι σε δρόμους εξέλιξης και πολιτισμού;

Έχουμε αξιοθαύμαστη τεχνολογία, είναι αλήθεια, αλλά χρόνο με το χρόνο γινόμαστε υπόδουλοί της. Το βλέπουμε καθημερινά δίπλα μας, γύρω μας, σε χώρους που διασταυρώνονται τα βλέμματα και τα βήματά μας, το βλέπουμε και σε τούτα εδώ τα εύστοχα σατυρικά σκίτσα…

Darwin10Α

Darwin6

Darwin20

Darwin19

Darwin18

Darwin14

Darwin13

Darwin11

Darwin7

Darwin4

Darwin3

Darwin2

Darwin1

Darwin16Α Darwin15Α

Υπέροχη ιστορία σε video: Τα ομορφότερα πράγματα στη ζωή τα νιώθουμε!

2016-04-18

Τρυφερή, συγκινητική, βαθιά ανθρώπινη, αισθητικά άρτια μα κυρίως ουσιαστική, ετούτη η ταινία μικρού μήκους! Η αγωνία και η μοναξιά του εφήβου που γυρεύουν διέξοδο, ο λόγος και το χτυποκάρδι του που θέλουν ν’ ακουστούν, η λαχτάρα για ένα «μαζί» αποδοχής και συμπόρευσης που αρθρώνεται διστακτικά, η δύναμη των συναισθημάτων που θεμελιώνει τον εαυτό και νοηματοδοτεί τη ζωή!

Εφηβεία, μοναξιά, ανάγκη για συντροφικότητα, επικοινωνία και αγάπη, έρωτας, αγωνία, πίκρα, αποδοχή!

Συναισθήματα πάνω από λέξεις & ακούσματα. Απλώς, τόπο στην καρδιά!

Ναι, τα ομορφότερα πράγματα στη ζωή δεν μπορούμε να τα δούμε, να τα ακούσουμε ή να τα αγγίξουμε. Δεν αρθρώνονται. Χρειάζεται να τα νιώσουμε με την καρδιά μας!

Σκηνοθεσία: Cameron Covell

Πρωταγωνιστούν: Nick Lopez & Analisa Gutierrez

18/4/16, στις 6: Σημαντική Εσπερίδα για την Εφηβεία, στο 9ο Γυμνάσιο Ηρακλείου

εφηβεία

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να είναι κάποιος γονέας, όταν το παιδί γίνεται έφηβος. Ενώ πρέπει να είναι συνεχώς παρών όταν τον έχει ανάγκη, χρειάζεται ταυτόχρονα, να δεχτεί έναν άλλον περιορισμένο ρόλο, να ελαττώσει την επιρροή που ασκεί, χωρίς όμως να σταματήσει την οριοθέτηση. Ναι, δεν είναι απλό για έναν γονέα που ανησυχεί και για έναν έφηβο που -ενδεχομένως- δοκιμάζει και πειραματίζεται με συμπεριφορές «ψευδοενηλικίωσης» όπως το τσιγάρο και το αλκοόλ.

Ο δρόμος για την αυτονομία του εφήβου γίνεται πάντως λιγότερο δύσκολος, όταν υπάρχουν γονείς ή ενήλικοι υποστηρικτές που μπορούν να αντέξουν την προσπάθεια του εφήβου να αυτονομηθεί, διατηρώντας κανόνες και ανοιχτή σχέση μαζί του, έτσι ώστε να μπορέσει να βρει τη δική του ταυτότητα και τη δική του πορεία ζωής.

Τέτοιου είδους ζητήματα θα μας απασχολήσουν στην Εσπερίδα σε που θα γίνει τη Δευτέρα στις 18/04/2016 στις 18:00, στο γυμναστήριο του 9ου Γυμνασίου Ηρακλείου,  με θέμα:

«ΕΦΗΒΕΙΑ: μια σημαντική ηλικιακή περίοδος που συνδέει την παιδική με την ενήλικη ζωή, γι’αυτό την προστατεύουμε από το αλκοόλ και το κάπνισμα»

Πρόγραμμα Εσπερίδας

 

18:00-18:15: «Η εφηβεία των αλλαγών, των συγκρούσεων και της ωρίμανσης»

Ομιλήτρια: Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος,  Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου, Συντονίστρια Κρήτης Δράσεων Πρόληψης-Αντιμετώπισης Σχ.Εκφοβισμού 

18:15- 18:30: «Οι Επιπτώσεις της Κατανάλωσης Αλκοόλ στην Ψυχική Υγεία του Εφήβου»

Ομιλητής: Βαγγέλης Γρινάκης, Ψυχίατρος , Αλκοολογικό Ιατρείο ΠαΓΝΗ, ΚΕΘΕΑ

18:30-18:45: «Το αλκοόλ στον ανθρώπινο οργανισμό πριν και μετά την ενηλικίωση»

Ομιλήτρια: Μ Κουλεντάκη, Γαστρεντερολόγος, Αλκοολογικό Ιατρείο ΠαΓΝΗ, Πρόεδρος Συλλόγου «Επιστροφή».

18:45-19:00: «Η Επίδραση του Αλκοόλ στο Οικογενειακό Σύστημα»

Ομιλήτρια: Νεκταρία Λιοδάκη, Κοινωνική Λειτουργός, Αλκοολογικό Ιατρείο ΠαΓΝΗ

Ταμίας του Συλλόγου «Η Επιστροφή».

19:00-19:15: «Το αλκοόλ και οι έφηβοι. Δεκάλογος για γονείς και εκπαιδευτικούς»

Ομιλήτρια: Μ Κουλεντάκη, Γαστρεντερολόγος, Αλκοολογικό Ιατρείο ΠαΓΝΗ, Πρόεδρος Συλλόγου «Επιστροφή». 

19:15-19:30: Παρουσίαση αποτελεσμάτων μικρής έκτασης έρευνας που διενεργήθηκε σε μαθητές γυμνασίου και λυκείου από μαθητές του 9ου Γυμνασίου Ηρακλείου.

Ομιλητές: μαθητές του τάξης  Α3 του σχολείου.

Θα ακολουθήσει 

19:30 -20:00: Ανοιχτή Συζήτηση (Ερωτήσεις, Συμπεράσματα)

Πράξεις αγάπης από γιαγιάδες & μαθητές στον Τοίχο της Καλοσύνης!

γιαγιάΤοίχος

Η αξιοθαύμαστη πρωτοβουλία του Τοίχου της Καλοσύνης (ξέρετε, κρεμάστρες σε τοίχους της πόλης για να αφήνουμε ρούχα & τρόφιμα για τους συνανθρώπους μας), συναντά τις ανοιχτές καρδιές των συμπολιτών μας! Καμαρώστε την αστείρευτη θέληση μιας γλυκύτατης γιαγιάς 80 ετών που όχι μόνο δεν το βάζει κάτω, αλλά η εσωτερική της δύναμη φουντώνει ολοένα και περισσότερο το πάθος της για την ίδια τη ζωή. Δίνει το δικό της μάθημα ανθρωπιάς με έναν ξεχωριστό τρόπο που προκαλεί θαυμασμό στους νεότερους και ώθηση να συνεχίσουν να αγωνίζονται και πάντα να βοηθούν το διπλανό τους. Τι κάνει λοιπόν;

Πιάνει το πινέλο της και ξεκινάει με το χαμόγελο στα χείλη  να ζωγραφίζει τα δικά της κρεμαστάρια που θα τοποθετηθούν στους Τοίχους  της Καλοσύνης στο Ηράκλειο της Κρήτης. Μια κίνηση όλο νόημα που περνάει μηνύματα ανθρωπιάς και παραδειγματισμού αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά ότι παρά την οικονομική δυσκολία του καθενός το σύνθημα είναι κοινό: ένας για όλους και όλοι για έναν.

«Να κάνω κι εγώ κάτι γι’ αυτούς τους ανθρώπους αλλά και για την ψυχή μου», λέει συγκινημένη στα μέλη της πρωτοβουλίας…

Και τα  παιδιά όμως διδάσκουν αλληλεγγύη μέσα από τον Τοίχο της Καλοσύνης. Ήδη τα σχολεία, το ένα μετά το  άλλο, ζητούν να συνδράμουν και να σταθούν αρωγοί σε αυτήν την ιδέα!  Λύκεια, γυμνάσια, δημοτικά, νηπιαγωγεία, ειδικά σχολεία, μαθητές και εκπαιδευτικοί δημιουργούν μια αλυσίδα αγάπης στην μέση της οποίας βρίσκεται ο άνθρωπος!

Τοίχος

Φανταστείτε ότι οι μαθητές με τις ξεχωριστές τους ικανότητες και με τη συνδρομή των δασκάλων τους βέβαια, κατάφεραν όχι μόνο να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην εκστρατεία αλληλεγγύης και προσφοράς που έχει ξεκινήσει από αρχές Μαρτίου, αλλά και να φτιάξουν έναν από τους ωραιότερους Τοίχους της Καλοσύνης, από τους εκατό και βάλε που υπάρχουν σε διάφορα σημεία της πόλης.

Με μοναδική καλλιτεχνική φλέβα και το συναίσθημα της αγάπης να κυριαρχεί, ζωγράφισαν δύο πανέμορφα δέντρα σε σχήμα καρδιάς, τοποθετώντας ενδιάμεσα τα κρεμαστάρια τους όπου εκεί θα μπορούν να εναποτίθενται κυρίως φαγητά για τους άστεγους. Μια δημιουργία από την οποία απορρέει άφθονη ζεστασιά. Ένας Τοίχος Καλοσύνης που έχει ραγίσει καρδιές, έχει κάνει ανθρώπους να δακρύσουν, έχει αποσπάσει τα πιο θετικά σχόλια, καθώς δημιουργήθηκε από την εκπαιδευτική κοινότητα μαθητών ΑμεΑ, στέλνοντας  το πιο ηχηρό μήνυμα στήριξης και βοήθειας σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας.

  τοίχος4

τοίχος2

τοίχος1

τοιχος3

τοίχος5

Πηγή: neakriti.gr

 

Σεμινάριο του ΣΣΝ:«Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στη στήριξη μαθητών που έρχονται αντιμέτωποι με το πένθος»

grief1..

O Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ηρακλείου, στο πλαίσιο της ψυχοκοινωνικής κάλυψης των αναγκών των σχολικών μονάδων του Νομού, θα πραγματοποιήσει Επιμορφωτικό Βιωματικό Σεμινάριο για εκπαιδευτικούς, συνολικής διάρκειας έξι ωρών. Το Σεμινάριο έχει θέμα «Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στη στήριξη μαθητών που έρχονται αντιμέτωποι με το πένθος».

Στόχος του Σεμιναρίου είναι η ενίσχυση των εκπαιδευτικών ώστε να μπορούν να αφουγκράζονται τις ανάγκες των μαθητών που θρηνούν και να ανταποκρίνονται σ’ αυτές, συμβάλλοντας στη καλλιέργεια των ψυχικών τους αποθεμάτων και διευκολύνοντας τη προσαρμογή τους. Σημαντικός στόχος του Σεμιναρίου είναι επίσης το Σχολείο που έρχεται αντιμέτωπο με θέματα που αφορούν στην απώλεια, να λειτουργήσει ως κοινότητα, στηρίζοντας το μαθητή που θρηνεί και την τάξη που επηρεάζεται από την απώλεια μέλους της.

Το Σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων (Ρολέν 4, 2ος όροφος) την Τρίτη 10 Μαΐου 2016 (α΄ μέρος) και την Τρίτη 17 Μαΐου 2016 (β΄ μέρος), στις 14.30-17.30 το απόγευμα. Στο Σεμινάριο θα λάβουν μέρος μέχρι τριάντα εκπαιδευτικοί που θα δηλώσουν επιθυμία να το παρακολουθήσουν. Εάν υπάρξει ενδιαφέρον από περισσότερους/ες εκπαιδευτικούς θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας σύμφωνα με την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

 

Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να υποβάλουν αίτηση στον παρακάτω σύνδεσμο μέχρι την Πέμπτη 21 Απριλίου 2016, ώρα 10.00: https://goo.gl/GIv8GP