• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

Απόψε, στις 19.00, στο 12ο Γυμνάσιο Ηρακλείου, μιλάμε για την κακοποίηση!

Ναι, να «σπάσει η σιωπή» γιατί η μυστικότητα θρέφει και συντηρεί την κακοποίηση, η οποία είναι έγκλημα εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας, όχι μόνο εις βάρος ευάλωτων ομάδων όπως οι γυναίκες και τα παιδιά.

Μιλάμε για την κακοποίηση απόψε, η οποία θεωρείται οικογενειακή υπόθεση, υπόθεση «κλειδαρότρυπας». Παρά το ότι υπάρχει νόμος για την ενδοοικογενειακή βία.

Κι επειδή η πρόληψη είναι προστασία, είναι θωράκιση, ας ανοίξουμε αυτιά και μάτια, μα κυρίως ψυχές, κι ας συναντηθούμε. Η ορθή ενημέρωση, η πληροφόρηση με σεβασμό και σοβαρότητα, είναι δύναμη, είναι και χρέος.

Το 12ο Γυμνάσιο Ηρακλείου λοιπόν, σε συνεργασία με το Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν. Ηρακλείου, με αφορμή την 25η Νοεμβρίου ως «Διεθνή ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών», διοργανώνουν τις παρακάτω εκδηλώσεις στο χώρο του σχολείου:

• Το Σάββατο 25 Νοεμβρίου, Εσπερίδα με ομιλητές:

 Στις 19:00, Σερμάκης Ιωάννης, Κοινωνικός Λειτουργός του Συμβουλευτικού Κέντρου Γυναικών Ηρακλείου της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, με τίτλο

«Ενδοοικογενειακή και συντροφική βία κατά των γυναικών. Μεθοδολογία αντιμετώπισής της».

 Στις 19:30, Παναγιωτάκη Μαρία, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν. Ηρακλείου, με τίτλο:

«Η παιδική κακοποίηση και οι συνέπειές της στη ψυχική υγεία του παιδιού».

• Παράλληλα συνεχίζεται η έκθεση φωτογραφίας από 21 έως 25 Νοεμβρίου 2017, με θέμα την κακοποίηση των γυναικών από ομάδα καλλιτεχνών:

Photographers : Γιώργος Φανούρης Μπαρμπούνης / Δώρα Χατζιδάκι Σαριδάκη / Ρόζα Χαλίλι / Αριστέα Καρατάσου, μέλη της «Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας Κρήτης».

Artists : Έρη Μπαριτάκη / Αντώνης Βούρλος, μέλη ερασιτεχνικών θεατρικών ομάδων Ηρακλείου.

Make up Artist : Λίτσα Ριζάκη.

Σας περιμένουμε με ιδιαίτερη χαρά!

Advertisements

Απόψε στις 19.00, στο 12ο Γυμνάσιο Ηρακλείου: «Γονείς και διαχείριση εφηβικών συμπεριφορών»

Πόσο συχνά οι γονείς αισθάνονται ότι δεν μπορούν να απαντήσουν αποτελεσματικά στις αρνητικές συμπεριφορές των παιδιών τους! Όταν τα παιδιά έχουν σοβαρά θέματα συμπεριφοράς, οι γονείς τους αισθάνονται να έχουν λιγότερη δύναμη απ’ το παιδί, θεωρούν ότι τίποτα δεν μπορεί να δώσει λύση και αισθάνονται νικημένοι προκαταβολικά, όταν πρόκειται να αντιμετωπίσουν μία σύγκρουση.

Επιπλέον, οι γονείς συχνά δέχονται κριτική, άμεσα ή έμμεσα, επειδή δεν είναι ικανοί να περιορίσουν ή να σταματήσουν την αρνητική συμπεριφορά των παιδιών τους.

Από τον καιρό του Φρόιντ μέχρι σήμερα έχει αναπτυχθεί μια τάση να ενοχοποιούνται οι γονείς για τη συμπεριφορά των παιδιών τους.

Οι αρνητικές συμπεριφορές των παιδιών συχνά μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το παιδί δεν λαμβάνει αρκετή αγάπη και υποστήριξη ή εναλλακτικά, ότι τα όρια και η πειθαρχία παραμελούνται. Όταν είμαστε μπροστά σε μια άσχημη έκφραση ενός παιδιού, σπάνια θα αναρωτηθούμε για τις δυσκολίες των γονιών του, ούτε και θα αναγνωρίσουμε τις προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίζουν καθημερινά. Ο κόσμος πιθανότατα δεν λαμβάνει υπόψη το ταμπεραμέντο ενός παιδιού ή τις δοκιμασίες που περνούν οι γονείς. Αυτό το κλίμα της ενοχοποίησης και της αποδοκιμασίας συχνά οδηγεί τους γονείς στο να έχουν τύψεις, κάτι που επαυξάνει την αγωνία τους.

Πάντως, οι γονείς που κατηγορούν τον εαυτό τους για τις ανάρμοστες πράξεις των παιδιών τους είναι λιγότερο πιθανόν να αναζητήσουν βοήθεια και υποστήριξη και πιο συχνά απομονώνονται περισσότερο από τους άλλους.

Όλα ετούτα κι άλλα πολλά ενδιαφέροντα για τις εφηβικές και τις γονεϊκές συμπεριφορές θα μας απασχολήσουν απόψε Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017 στις 19.00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 12ου Γυμνασίου Ηρακλείου (Εμμ.Ξάνθου29, Κατσαμπάς, τηλ. 2810245445)

Γονείς και διαχείριση εφηβικών συμπεριφορών

ο τίτλος της ομιλίας που απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και μαθητές, με τη Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγο-Κοινωνιολόγο, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου.

Σας περιμένουμε με διάθεση ανοιχτή για ανταλλαγή σκέψεων και μοίρασμα προβληματισμών σχετικά με το πώς θα γεφυρώσουμε τις αποστάσεις μεταξύ γονέων και εφήβων και πώς θα μετατρέψουμε τη σύγκρουση σε συνεργασία!

 

Το σχολείο ανοίγει ορίζοντες μέσα στη φυλακή

«Εκεί όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή», έτσι δε λένε;

Μα ναι, γιατί στα θρανία και στις έδρες δημιουργούνται ελπίδες: από εκπαιδευτικούς με κοινωνικές ευαισθησίες που αποδεικνύουν ότι ναι, υπάρχει απόθεμα ανθρωπιάς κι από νέα παιδιά που διψούν για χαραμάδες γνώσης – φως στα σκοτάδια τους…

Έχετε ακούσει προφανώς για την ίδρυση σχολείων σε σωφρονιστικούς χώρους, όπου στόχος της πολιτείας είναι η ομαλή επανένταξη των μαθητών μετά την αποφυλάκισή τους.

Η  λειτουργία του 33ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου στο Ειδικό Κατάστημα Νέων Κράτησης Βόλου γεννά ελπίδες και φωτίζει ψυχές.

«Στο σχολείο ξεχνώ τη φυλακή» αποκαλύπτουν οι ανήλικοι μετανάστες κρατούμενοι στο βιβλίο που μπορείτε να κατεβάσετε από

ε δ ώ

και το οποίο αποτελεί εργαστήρι αφήγησης και γραφής. Καρπός ενός διαπολιτισμικού εκπαιδευτικού προγράμματος, είναι βασισμένο στα προφορικά μοιράσματα και στα γραπτά των μαθητών του 33ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου για τη μεταναστευτική τους πορεία και ιστορία.

Ένα θαυμάσιο αποτέλεσμα, τέρψη για τα αχόρταγα μάτια των βιβλιοφάγων, χαρά για την εκπαίδευση, παρηγορία για την κοινωνία!