• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

Οι υπέροχοι μπαμπάδες μας!

Ο πατέρας ο τρυφερός, ο δυνατός, ο ευαίσθητος και μαζί αυστηρός, ο σοφός και υποστηρικτικός, που συμβουλεύει και μαλώνει, που ανοίγει αγκαλιά τεράστια και σφιχτή να χωρέσει παραπονεμένα μάτια και πληγωμένα γόνατα…

Ο πατέρας με τις αξίες τις ισχυρές και τις αποφάσεις τις καίριες που ήταν και είναι η δύναμη στη ψυχή μας, το στέρεο έδαφος στα πόδια μας, η πίστη στον εαυτό, το αποφασιστικό βήμα στη ζωή και το ισχυρό πέταγμα στη σκέψη.

Για τον πατέρα που γιορτάζει σήμερα («Μέρα του Πατέρα» γαρ), δυό χέρια ανοιχτά να τον τυλίξουν και  μνήμη πλούσια, θύμηση χρωματιστή να τον τιμήσει.

Για μας, τους… μεγάλους, τι περισσεύει μες στο χρόνο; Η μνήμη απομένει. Η μνήμη, κουβέρτα απαλή, τρυφερή στην υφή της, ικανή να ζεσταίνει τη σκέψη όλα εκείνα τα παράξενα βράδια και τα ηλιόλουστα πρωινά. Πάντα η μνήμη έρχεται να δώσει λόγο στη σκέψη και ώθηση στο περπάτημα, για να πάμε ένα βήμα παρακάτω. 

Πυξίδα η θύμηση και προικιό η αγάπη για τα μεγάλα παιδιά, μα και για τους γλυκείς μαμπάδες!

Χάρισμα τρυφερό τη μέρα τη σημερινή το παρακάτω video όπου ένας υπέροχος πατέρας βλέποντας τη μικρούλα του κόρη να «τα χάνει» κατά τη διάρκεια παράστασης μπαλέτου και να μην μπορεί να κάνει ούτε βήμα χορευτικό, ανεβαίνει πάνω στη σκηνή και δίχως ίχνος κόμπλεξ την καθοδηγεί στις… πιρουέτες!

 

Πέρα από τα γλυκά χαμόγελα να καλωσορίσουμε και την συγκίνηση την οποία αναμφίβολα μάς προκαλεί η ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Το δώρο»… Στο φίλμ αυτό του  Daniel Υam από την Σιγκαπούρη, ξετυλίγεται μια υπέροχη, δυνατή ιστορία, μεταξύ πατέρα και γιού. Παρακολουθήστε την ε δ ώ με ανοιχτή καρδιά και σκέψη…

 

Μπαμπάδες,να σας χαιρόμαστε και να σας αγαπάμε!

Advertisements

Ηράκλειο, Παρασκευή 8 Ιουνίου: Ημερίδα «Ο ανήλικος ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας»

Με πλοηγό το στίχο του Γιώργου Σαραντάρη «Κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια / όπως από μια χώρα» ο Δικηγορικός Σύλλογος Ηρακλείου συνδιοργανώνει εκδήλωση με την Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2018 και από ώρα 10:00 στην αίθουσα Μίνως ΙΙ του ξενοδοχείου Ατλαντίς.

Ποιητική η αναφορά του θέματος, σκληρή όμως η πραγματικότητα που θα συζητηθεί :

 

«Μόνη μας πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια» 

Ο ανήλικος ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας.

 

Πρόκειται για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερα σημαντική εκδήλωση που τιμά με την παρουσία της η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ.Ξένια Δημητρίου.

Σε μια περίοδο που τα περιστατικά κακοποίησης των παιδιών μάς οδηγούν σε μονοπάτια δύσκολα, ομιχλώδη, εκεί που η παιδικότητα τραυματίζεται και ματώνει, καλά θα κάνουμε να ανοίξουμε αυτιά και ψυχή και να συμπορευτούμε στην προστασία της ανηλικότητας.

Σίγουρα δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει παιδική ηλικία, όμως υπάρχουν αρκετοί που αναγνωρίζουν πως ό,τι χειρότερο έζησαν είναι τα χρόνια της ηλικίας αυτής. 

Ναι, δεν είναι άγνωστη η σεξουαλική κακοποίηση των ανηλίκων στη χώρα μας. Με δράστες συχνά από τον στενό οικογενειακό και ευρύτερο περίγυρο, αλλά και τους «αόρατους» κινδύνους που απορρέουν από το Διαδίκτυο στην πιο σύγχρονη εκδοχή. Δεν είναι άγνωστη, αλλά καλά κρυμμένη, πίσω από τόνους εθελοτυφλίας, άγνοιας και προκατάληψης.

Ένας λόγος παραπάνω να βρεθούμε την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2018 στην αίθουσα Μίνως ΙΙ του ξενοδοχείου Ατλαντίς στο Ηράκλειο. Μάλιστα το βραδάκι στις 18.45 θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε παρέα:
«Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στον εντοπισμό και τη διαχείριση περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων» 
(Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν. Ηρακλείου)

Σφίγγουμε καρδιά, παίρνουμε αγκαλιά το εσωτερικό μας παιδί και ενημερωνόμαστε ανοίγοντας χαραμάδες φωτός στα δύσβατα μονοπάτια της κακοποίησης.

Δείχνουμε εμπιστοσύνη στην επιστήμη που μελετά και προτείνει, αλλά και στην ποίηση που αφήνει τις αχτίδες της λεύτερες να ζεστάνουν τον μέσα μας ουρανό.

Το Πρόγραμμα,όπως αναρτάται παραπάνω, έχει ως εξής:

Από 10.00 έως 13.00 και από 17.00 έως 20.00΄

10. 00 – 10.30 Χαιρετισμοί
Ελένη Φραγκάκη, Προϊσταμένη Εφετείου Αν. Κρήτης
Ζαχαρίας Κοκκινάκης, Προϊστάμενος Εισαγγελίας Εφετών Αν. Κρήτης
Αντωνία Μπαχαντάκη, Προϊσταμένη Πρωτοδικείου Ηρακλείου
Σταύρος Αρναουτάκης, Περιφερειάρχης Κρήτης
Βασίλειος Λαμπρινός, Δήμαρχος Ηρακλείου

Προεδρείο: Ξένη Δημητρίου – Βασιλοπούλου, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου (Πρόεδρος)
Αθανάσιος Κ. Γαλήνας, Προϊστάμενος Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηρακλείου
΄Αρης Ροζάκης, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου

 

Α΄ Ενότητα «Νομική Προσέγγιση , η Εισαγγελία Ανηλίκων, Ποινική διαμεσολάβηση και αναγνώριση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας από την ιατρική κοινότητα»

 

(10. 30 – 10.45) 1. Ιωάννης Βασιλάκης, Δικηγόρος Ηρακλείου
«Το νομικό πλαίσιο στα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας»
(10.45 – 11.00) 2. Λευκοθέα Τερζητάνου , Εισαγγελέας Ανηλίκων Ηρακλείου
«Η προστασία του θύματος ενδοοικογενειακής βίας. Ο ρόλος του Εισαγγελέα Ανηλίκων»
(11.00 – 11.15) 3. Ελένη Φώτου, Δικαστική Ψυχολόγος, Μ.Κ.Ο. ΒΙΑ ΣΤΟΠ Καβάλα
«Η εφαρμογή του προγράμματος θεραπείας δραστών στην Καβάλα και εκτίμηση επικινδυνότητας στα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας»
(11.15- 11.45) Διάλειμμα
Προβολή βίντεο «Μαμά κοίτα πόσο σου μοιάζω»
(11. 45 – 12.00) 4. Θεοδώρα Μανιώτη, Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Ηρακλείου
«Η ποινική διαμεσολάβηση ως θεσμός αποκαταστατικής δικαιοσύνης στα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας σε βάρος ανηλίκων»
(12.00 – 12.15) 5. Γεώργιος Γεροστέργιος, Παιδοψυχίατρος ΠΑ.Γ.Ν.Η.
«Ο ρόλος των Ειδικών Ψυχικής Υγείας στην Αναγνώριση και Διαχείριση Περιστατικών Κακοποίησης – Παραμέλησης. Θεραπευτικές Παρεμβάσεις»
(12.15 – 12.30) 6. Δέσποινα Νάθενα, Ιατροδικαστής ΠΑ.Γ.Ν.Η.
«Σύνδρομο του Κακοποιημένου Παιδιού – Ιατροδικαστική Διερεύνηση»
12.30 – 13.00 Συζήτηση

 

Β΄ Ενότητα «Ανακριτικές ενέργειες στα αδικήματα με ανήλικο θύμα, η κατάθεση του ανήλικου θύματος, αναγνώριση περιστατικών κακοποίησης από την εκπαιδευτική κοινότητα και οι δομές της Π.Ε Ηρακλείου προς υποβοήθηση θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας»

 

(Δύο λεπτά) Προβολή βίντεο «Safe place»
(17.00 – 17.15) 1. Όλγα Θεμελή, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εγκληματολογικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
«Από την προανάκριση στη δικανική συνέντευξη: Βασικές Αρχές λήψης των καταθέσεων ανηλίκων θυμάτων κακοποίησης»
(17.15 – 17.30) 2. Γρηγόριος Μαυριδάκης Αστυνόμος Β (ΥΓ) , Ψυχολόγος ΕΛ.ΑΣ.
Πελαγία Δασκαλάκη, Ανθυπαστυνόμος, Προϊσταμένη Γραφείου Ανηλίκων ΥΑ Ηρακλείου
«Η παιδική κακοποίηση. Ο ρόλος της Ελληνικής Αστυνομίας»
(17.30 – 17.45) 3. Απόλλων Καλογερόπουλος, Δικηγόρος Ηρακλείου
«Η αναφορά κακοποίησης, η εξέλιξή της και η συμβολή του νομικού παραστάτη»
(17.45 – 18.00) 4. Μαρία Παπαδακάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας, Σχολή Επιστημών Υγείας και Πρόνοιας, Τ.Ε.Ι. Κρήτης
«Η διαχείριση της παιδικής κακοποίησης στην κοινωνική υπηρεσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Σύγχρονες Προκλήσεις και Προβληματισμοί»
(18.00 – 18.30) Διάλειμμα
(18.45 – 19.00) 5. Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν. Ηρακλείου
«Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στον εντοπισμό και τη διαχείριση περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων»
(19.00 – 19.15). 6. Μαίρη Καριωτάκη, Δημοσιογράφος
«Δημοσιογράφος κι εθελοντής. Να βλέπεις, ν΄ ακούς, να ζεις … Πώς να το … »διαχειριστείς»;»
(19.15 – 19.30) 7. Μαίρη Παχιαδάκη, Πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Γυναικείων Σωματείων Ν. Ηρακλείου
«Βιωματικές εμπειρίες κακοποίησης παιδιών: “Το χρονικό ενός εγκλήματος στην παιδική ψυχή”»
(19.30 – 20.00) Συζήτηση