• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

22/2/17, στις 18.00: Προεφηβεία και Σεξ. Διαπαιδαγώγηση στο 37ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου

37-sex-diapaidagwgisi-21-2-17

Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ξεκινά νωρίς κατά την παιδική ηλικία και συνεχίζει στην εφηβική και ενήλικη ζωή. Στον πολιτισμένο κόσμο, που η προστασία του παιδιού είναι πρώτιστο μέλημα, αυτό ισχύει.

Για τα παιδιά και τους νέους, έχει στόχο την υποστήριξη και προστασία της σεξουαλικής τους ανάπτυξης. Σταδιακά ενισχύει και ενδυναμώνει τα παιδιά και τους νέους με πληροφορίες, δεξιότητες και θετικές αξίες, ώστε να βιώνουν με υπευθυνότητα και ασφάλεια τις διαπροσωπικές σχέσεις τους και να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τη δική τους σεξουαλική υγεία και ευημερία, αλλά και για αυτή των άλλων. Καθιστά τα παιδιά και τους νέους ικανούς να ενισχύσουν την ποιότητα της ζωής τους και να συνεισφέρουν σε μια ουσιαστικά ανθρώπινη και δίκαιη κοινωνία.

Δίχως άλλο, όλα τα παιδιά και οι νέοι έχουν το δικαίωμα στην πρόσβαση σε σεξουαλική διαπαιδαγώγηση κατάλληλη για την ηλικία τους.

Άλλωστε, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας τονίζει πως η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση βασίζεται στα παγκόσμια αναγνωρισμένα ανθρώπινα δικαιώματα και ειδικά στο δικαίωμα της ενημέρωσης, η οποία αποτελεί προϋπόθεση της πρόληψης σε σχέση με θέματα υγείας.

Αρκετά σημαντικό λοιπόν το θέμα μας λοιπόν στην αποψινή εσπερίδα του 37ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου:

«Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση –

Προεφηβεία: Τι μπορώ να κάνω ως γονέας»

Στις 18.00, σήμερα Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2017, σας περιμένουμε στην αίθουσα εκδηλώσεων του 37ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου (Μυρτιάς 22, Ηράκλειο Κρήτης, τηλέφωνο: 2810-238757) για να συζητήσουμε ανοιχτά, με έγνοια και υπευθυνότητα, πώς θα προετοιμάσουμε σωστά τα παιδιά μας για τη σεξουαλική τους ζωή.

Πρόκειται για μια εκδήλωση του σχολείου σε συνεργασία με τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ηρακλείου, με ομιλήτρια την Υπεύθυνη, Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγο-Κοινωνιολόγο.

Επιμορφωτικά Σεμινάρια για την υλοποίηση βιωματικών δράσεων σε Γυμνάσια κατά τη Θεματική Εβδομάδα

????????????????????????????????????

 

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου, στο πλαίσιο της ψυχοκοινωνικής στήριξης του εκπαιδευτικού έργου και με αφορμή την εφαρμογή της Θεματικής Εβδομάδας «Σώμα και Ταυτότητα», θα πραγματοποιήσει δύο επιμορφωτικά σεμινάρια που απευθύνονται σε εκπαιδευτικούς Γυμνασίων. Τα Σεμινάρια στηρίζονται στη βιωματική μεθοδολογία  και αφορούν στους άξονες «Έμφυλες Ταυτότητες» και «Πρόληψη Εθισμού & Εξαρτήσεων».

Οι εκπαιδευτικοί που θα λάβουν μέρος θα επιμορφωθούν προκειμένου να εφαρμόσουν μια ολοκληρωμένη βιωματική δράση σε επίπεδο σχολικού τμήματος. Επίσης, θα τους δοθεί σχετικό υποστηρικτικό υλικό και θα υπάρξει συμβουλευτική στήριξη κατά την περίοδο εφαρμογής της δράσης. Η βιωματική μέθοδος, με την αμεσότητα και τη δυναμική της, θεωρείται ιδανική για την αποτελεσματική λειτουργία μιας ομάδας εφήβων που προσεγγίζει θέματα ταυτότητας, αναγνώρισης εαυτού, αυτοεκτίμησης και ενδυνάμωσης. Η εφαρμογή βιωματκών δράσεων σε μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίων είναι μια διαδρομή γοητευτική, όπου όλοι στην ομάδα ανακαλύπτουν δεξιότητες, συνομιλούν με αδυναμίες και κυρίως, μαθαίνουν να σχετίζονται με όρους αποδοχής και αλληλοκατανόησης, συνεργασίας και συμπόρευσης.

Από κάθε Γυμνάσιο μπορεί να συμμετέχει ένας εκπαιδευτικός, με ευθύνη του Συλλόγου Διδασκόντων. Στόχος είναι η διάχυση της γνώσης στους συναδέλφους της κάθε σχολικής μονάδας από τον συμμετέχοντα εκπαιδευτικό, με πολλαπλασιαστικό όφελος. Ο αριθμός των συμμετεχόντων για κάθε Σεμινάριο δεν μπορεί να είναι πάνω από τριάντα (30), ενώ ο κάθε εκπαιδευτικός έχει τη δυνατότητα να δηλώσει συμμετοχή και στις δύο επιμορφώσεις, σε περίπτωση που το επιθυμεί. Εάν  υπάρξει ενδιαφέρον από περισσότερους εκπαιδευτικούς (άνω των τριάντα), θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας σύμφωνα με την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

Το Σεμινάριο για την υλοποίηση βιωματικής δράσης στον άξονα «Έμφυλες Ταυτότητες» θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017, ώρα 14.30-17.00. Οι εκπαιδευτικοί που επιθυμούν να το παρακολουθήσουν μπορούν να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση στον σύνδεσμο https://goo.gl/mdpDil

Το Σεμινάριο για την υλοποίηση βιωματικής δράσης στον άξονα «Πρόληψη Εθισμού και Εξαρτήσεων» θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 1 Μαρτίου 2017, ώρα 14.30-17.00. Οι εκπαιδευτικοί που επιθυμούν να το παρακολουθήσουν μπορούν να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση στον σύνδεσμο https://goo.gl/KDDFnx

Καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των αιτήσεων είναι η Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου, ώρα 10.00 π.μ.

Και τα δύο Σεμινάρια θα πραγματοποιηθούν στο χώρο του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων, Ρολέν 4, 2ος όροφος (τηλ. 2810246877).

 

Τα γαλάζια και τα ροζ στη σχολική ζωή

Μια ιδιαίτερα εμπνευσμένη βιωματική δράση με θεματολογία που αφορά στους ρόλους των δύο φύλων και στα σχετικά κοινωνικά στερεότυπα, προτείνουμε εδώ. Η διάσταση του φύλου στην εκπαίδευση και στη ζωή είναι το θέμα που συχνά ανακύπτει στις σχολικές τάξεις. Οι κοινωνικές κατασκευές που ορίζουν τα «πρέπει» και τα «μη» των αγοριών και των κοριτσιών, δημιουργούν συχνά ερωτήματα και απορίες στα μαθητούδια μας.

Διαβάστε τη βιωματική εφαρμογή που δημιούργησε η εκπαιδευτικός Έλενα Λαζαρίδου και… υιοθετήστε την. Απευθύνεται σε παιδιά Δημοτικού Σχολείου αλλά νομίζω ότι με μερικές παρεμβάσεις θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και στα εφηβάκια μας!

Αφορμή για το συγκεκριμένο μάθημα στάθηκε ένα περιστατικό όταν ένα αγοράκι ήρθε κλαίγοντας για να μου πει πως τον είπαν «γυναίκα» επειδή στα αθλητικά του παπούτσια υπήρχαν μερικά ροζ σημεία.

Κάποια άλλη μέρα κι ενώ ζωγράφιζα στον πίνακα καρότα, καρδούλες και μπαλόνια για την πράξη της πρόσθεσης κάποια αγοράκια γέλασαν και είπαν ότι η άσκηση με τις καρδούλες είναι μόνο για τα κορίτσια. «Τι εννοείτε, τα αγόρια δεν έχετε καρδούλα;» ρώτησα και έμειναν να με κοιτάνε σαν να τους είχα μόλις εξηγήσει το Πυθαγόρειο Θεώρημα.

Ξεκινήσαμε, λοιπόν, μοιράζοντάς τους κόλλες με το παρακάτω ερώτημα και τα δύο αυτά παιχνίδια, χωρίς να αναφέρω τις λέξεις κούκλα και σπαθί.

agoria-koritsia1

 

agoria-koritsia2

Όπως ήταν αναμενόμενο, όλα τα αγοράκια διάλεξαν το σπαθί και τα κοριτσάκια την κούκλα.

Στη συνέχεια μοίρασα το ίδιο ερώτημα με τα ίδια αντικείμενα, με τη διαφορά όμως ότι τώρα ήταν χρωματισμένα. (Σε έγχρωμη εκτύπωση για προφανείς λόγους).

agoria-koritsia3

 

Κατάλαβαν ότι κάπου υπάρχει παγίδα και άρχισαν να γελούν αμήχανα αλλά σύντομα διάλεξαν και πάλι παιχνίδι. Το 1/3 των παιδιών άλλαξαν τώρα την επιλογή τους και διάλεξαν το παιχνίδι του οποίου τα χρώματα «ταιριάζουν» στο φύλο τους. Στη συζήτηση που ακολούθησε ακούστηκαν διάφορες γνώμες: «Σπαθί ήθελα πριν, σπαθί ήθελα και μετά», «Τώρα η κούκλα έγινε αγορίστικη» κ.α. ενώ τα παιδάκια που άλλαξαν επιλογή παραδέχτηκαν πως κοίταξαν μόνο το χρώμα και όχι το ίδιο το παιχνίδι.

Έπειτα ακολούθησαν κάποιες εικόνες με τις οποίες προσπάθησα να τους δώσω να καταλάβουν πως τα χρώματα δεν απειλούν την ταυτότητά μας, ούτε τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε, ούτε τα ρούχα ή τα παιχνίδια μας. Είναι κορίτσια, είναι αγόρια και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει. Θέλω να είναι ελεύθερα να παίζουν με ό,τι τους αρέσει, να ντύνονται όπως τους αρέσει, να τρώνε, να τραγουδούν και γενικά να ζουν απαλλαγμένα από απαγορεύσεις στερεοτυπικών αντιλήψεων.

agoria-koritsia4

 

 

agoria-koritsia5

agoria-koritsia6

agoria-koritsia7

agoria-koritsia8

agoria-koritsia9

Το δεύτερο μέρος του μαθήματος είχε να κάνει με τα επαγγέλματα. Τους μοίρασα κόλλες με τις παρακάτω εικόνες ζητώντας να αντιστοιχίσουν τα αντικείμενα που αντιπροσωπεύουν διάφορα επαγγέλματα με το πρόσωπο που τα εξασκεί (άντρας ή γυναίκα). Πριν προλάβω να το διευκρινίσω, ένα αγοράκι με ρώτησε «Κι αν κάποιο το κάνουν και οι δύο;»

«Θα το αντιστοιχίσετε και με τους δύο».

Όσο εξηγούσα τη δραστηριότητα δεν κατονόμασα τα επαγγέλματα για να μη δώσω «φύλο» στις λέξεις και τα προϊδεάσω. (π.χ. Αυτά τα αντικείμενα έχουν να κάνουν με τη μαγειρική, αυτά με το χτίσιμο κτλ). Για τον ίδιο λόγο επέλεξα μόνο αντικείμενα και όχι ανθρώπινες φιγούρες. (εκτός από το μπαλέτο που όσα αντικείμενα βρήκα παρέπεμπαν σε γυναίκα.)

agoria-koritsia10

 

agoria-koritsia11

Σχεδόν όλα τα παιδιά αντιστοίχισαν στη γυναίκα τη μαγειρική, το μπαλέτο και το κομμωτήριο ενώ στον άντρα το χτίσιμο, τον διαιτητή και τον πιλότο. Πολλά παιδιά ωστόσο έβαλαν και στον άντρα το κομμωτήριο και τη μαγειρική κι επίσης τον διαιτητή στη γυναίκα, εξηγώντας πως τα έχουν δει όλα αυτά. Έτσι, προχωρήσαμε στις επόμενες φωτογραφίες με ανθρώπους που εξασκούν επαγγέλματα ασυνήθιστα για το φύλο τους.

agoria-koritsia12

agoria-koritsia13

agoria-koritsia14

agoria-koritsia15

agoria-koritsia16

agoria-koritsia17

Συμφωνήσαμε πως άντρες και γυναίκες μπορούν να κάνουν σχεδόν όλα τα επαγγέλματα. Βέβαια, αυτό έχει να κάνει με τις ικανότητες που απαιτεί το κάθε επάγγελμα, όπως η σωματική δύναμη, η δεξιοτεχνία κ.α. και το ποιοι άνθρωποι τις διαθέτουν. 

agoria-koritsia18

Ξεκινάει το πρώτο: «Ποδοσφαιριστής ή τραγουδιστής», το δεύτερο: «τραγουδίστρια»… Να μην τα πολυλογώ, φτιάξαμε συγκρότημα και σε λίγο βγάζουμε το CD!

agoria-koritsia19

agoria-koritsia20

Σχεδόν όλα παραδέχτηκαν ότι το είχαν πει αυτό «όταν ήταν μικρά»! Κι έτσι μιλήσαμε για σύγχρονους σούπερ-ήρωες και πριγκίπισσες.

agoria-koritsia21

 

Και κάποιες χρήσιμες συνήθειες!

Όταν χρειάζεται να τους μοιράσω χρωματιστά χαρτιά για κάποια δραστηριότητα, δε διαλέγω τα χρώματα αλλά δίνω στην τύχη, κάτι που το έχουν συνηθίσει πλέον και λένε και από μόνα τους «Δεν έχει να διαλέγουμε!».

Κάτι άλλο που με διευκολύνει πολύ είναι να μην ψάχνω κάθε φορά «αγορίστικα» και «κοριτσίστικα» αυτοκόλλητα και σφραγίδες αλλά να χρησιμοποιώ παρόμοιες φιγούρες για όλους, ζωάκια, μπάλες, σχολικά είδη, ανθρωπάκια κτλ. Πλέον κανείς δεν ξεχωρίζει τα αυτοκόλλητα και μάλιστα γέλασα μια μέρα με ένα αγοράκι που του έτυχε στο τετράδιο αυτοκόλλητο με ένα κορίτσι που τα μαλλιά της ανέμιζαν και είπε: «Χαχα! Εμένα μου έβαλε μια τρελή!»

Κι αυτά γιατί δεν ονειρεύομαι για τα αγόρια μου να γίνουν οι ήρωες των κινουμένων σχεδίων, ατρόμητοι, καταπιεσμένοι, χωρίς ίχνος συναισθημάτων και αδυναμιών, ούτε για τα κορίτσια μου να γίνουν άβουλες πριγκίπισσες που πάντα θα περιμένουν κάποιον να τους σώσει. Θέλω να σώζονται μόνες τους (όπως και για τα αγόρια μου) και αργότερα να σώζουν κι άλλους.

Πηγή: protaodaskalos.blogspot.gr

Νέοι των 20, των 30 & βάλε…: «Είμαστε η γενιά που δε θέλει να κάνει σχέσεις»

Αλήθειες. Βαθιές και βαριές. Από μια συγγραφέα είκοσι και κάτι, την Krysti Wilkinson, που «τσαλακώνει» για τα καλά τις συμπεριφορές των νέων της γενιάς της. Και όχι μόνο αυτής της γενιάς, θα προσθέταμε. 

Αγάπη χωρίς κόπο. Έρωτας δίχως μάτωμα, ζωή σε μια βιτρίνα, μια κατασκευή, μια υπεκφυγή, μια κρυψώνα. Το ιδανικό ταίρι αντιμετωπίζεται σαν… εφαρμογή που απλά, την κατεβάζεις. Αποφεύγεις την πραγματική επαφή, παραμένεις κάπως δεσμευμένος, αλλά όχι εντελώς. Προσμένεις αενάως τη μεγάλη αγάπη, ενώ παραμένεις κολλημένος σε μια οθόνη, χωρίς να είσαι συναισθηματικά διαθέσιμος, εσωτερικά ανοιχτός, δοτικός, ειλικρινής. Ζητάς σχέση δίχως να καταβάλλεις ουσιαστική προσπάθεια και θυμώνεις που «το ιδανικό», τόσο αργεί!

Συγκεχυμένα μοιάζουν όλα τούτα. Δύσκολα. Δύστροπα. Κι ίσως, να θεμελιώνονται στην παιδική ηλικία των σημερινών «αναδυόμενων ενηλίκων», που ήταν γεμάτη ανταμοιβές και τους έμαθε ότι αν θέλουν κάτι, απλώς, το αξίζουν.

efivoi3

Θέλουμε μια δεύτερη κούπα καφέ στο Instagram μας τα πρωινά του Σαββάτου που τεμπελιάζουμε ή ένα ακόμη ζευγάρι παπούτσια για να τα βάλουμε στις καλλιτεχνικές φωτογραφίες των ποδιών μας. Θέλουμε μια σχέση που να είναι επίσημη στο Facebook ώστε να τη δουν όλοι, να κάνουν like και να σχολιάσουν, θέλουμε την ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που θα διαμοιραστεί περισσότερο στο #relationshipgoals.

Θέλουμε να έχουμε ένα ραντεβού για το brunch της Κυριακής, κάποιον να συμπάσχει στη βαρεμάρα της Δευτέρας, μια παρέα για να τσιμπήσουμε κάτι τις Τρίτες, κάποιον να μας στείλει μια καλημέρα με sms την Τετάρτη. Θέλουμε ένα συνοδό για όλους τους γάμους που είμαστε καλεσμένοι (μα πώς το κατάφεραν; Πώς βρήκαν το έτερόν τους ήμισυ;).  

Αλλά είμαστε η γενιά που δε θέλει σχέση.

Περνάμε στην οθόνη του κινητού μας το ένα πρόσωπο μετά το άλλο με την ελπίδα να βρούμε το κατάλληλο άτομο. Προσπαθούμε να βρούμε την «αδελφή ψυχή» μας λες και γίνεται κατόπιν ειδικής παραγγελίας. Διαβάζουμε άρθρα με τίτλους όπως «5 Τρόποι να ξέρεις ότι (αυτός) σε γουστάρει» και «7 Τρόποι να την κάνετε να σας ερωτευτεί» με την ελπίδα να γίνει κάποια στιγμή το άτομο αυτό η σχέση μας, λες και είναι κάποιο «ανέβασμα» φωτογραφίας στο Pinterest.

Επενδύουμε περισσότερο χρόνο στο προφίλ μας στο Tinder από ότι στην προσωπικότητά μας.

Παρόλα αυτά, δε θέλουμε σχέση.

«Μιλάμε» και στέλνουμε μηνύματα, κάνουμε Snapchat και «sexting». Μιλάμε με ιδιωτικά μηνύματα (private message) για να συναντηθούμε, κάνουμε επιφανειακή κουβέντα για καμιά ώρα και στη συνέχεια επιστρέφουμε σπίτι και κάνουμε το ίδιο μέσω μηνυμάτων. Αποφεύγουμε με κάθε τρόπο την πραγματική επαφή παίζοντας αμοιβαία παιχνίδια χωρίς νικητή.

Συναγωνιζόμαστε για να είμαστε «ο πιο αποκομμένος», για να έχουμε την «πιο απαθή συμπεριφορά» και να είμαστε οι «καλύτεροι στο να μην είμαστε συναισθηματικά διαθέσιμοι», αλλά αυτό που κερδίζουμε τελικά είναι τη μεγαλύτερη πιθανότητα του να μείνουμε μόνοι μας.

Θέλουμε το προσωπείο μιας σχέσης, αλλά δε θέλουμε να δουλέψουμε για τη σχέση.

Θέλουμε το κράτημα του χεριού χωρίς όμως την επαφή πρόσωπο με πρόσωπο, το πείραγμα χωρίς τις σοβαρές συζητήσεις. Θέλουμε τη χαρούμενη υπόσχεση χωρίς την ίδια τη δέσμευση, τις επετείους για να γιορτάζουμε χωρίς τις 365 μέρες δουλειάς που σε οδηγούν σε αυτές τις επετείους. Θέλουμε το «και έζησαν αυτοί καλά» αλλά δε θέλουμε να προσπαθήσουμε για το «εδώ και τώρα». Θέλουμε τη βαθιά σύνδεση με τον άλλον, ενώ κρατάμε τα πράγματα σε επιφανειακό επίπεδο.

Ανυπομονούμε για τη μεγάλη αγάπη που θα έρθει, χωρίς να έχουμε την πρόθεση να τη στηρίξουμε στα δύσκολα.

Θέλουμε οτιδήποτε μπορεί να μας δώσει την ψευδαίσθηση μιας σχέσης, χωρίς όμως να είμαστε πραγματικά σε σχέση.

Θέλουμε όλες τις ανταμοιβές της σχέσης και καθόλου το ρίσκο της, όλη την επιβράβευση χωρίς το κόστος. Θέλουμε να συνδεθούμε με τον άλλο – αρκετά, αλλά όχι και πάρα πολύ. Θέλουμε να δεσμευτούμε – λίγο, αλλά όχι και πάρα πολύ. Το πάμε αργά: βλέπουμε που πάει το πράγμα, δε βάζουμε ταμπέλες, απλώς κάνουμε παρέα. Έχουμε το ένα πόδι μέσα από την πόρτα, έχουμε το ένα μάτι ανοιχτό, κρατάμε τον/την άλλο/άλλη σε απόσταση – παίζουμε με τα συναισθήματά τους αλλά κυρίως παίζοντας με τα δικά μας συναισθήματα.

Θέλουμε κάποιον να μας κρατά το χέρι, αλλά δε θέλουμε να του εμπιστευτούμε τη δύναμη να μας πληγώσει.

Μας αρέσουν οι κλισέ ατάκες στο φλερτ, αλλά δε θέλουμε να φλερτάρουμε… γιατί αυτό εμπεριέχει την πιθανότητα της δέσμευσης. Θέλουμε να μας απογειώσει ο έρωτας αλλά την ίδια στιγμή θέλουμε να παραμένουμε ασφαλείς, ανεξάρτητοι και μένοντας μόνοι μας. Θέλουμε να συνεχίσουμε να κυνηγάμε την ιδέα του έρωτα, αλλά δε θέλουμε στα αλήθεια να τον αποκτήσουμε. 

Όταν το πράγμα γίνεται αρκετά σοβαρό, τρέχουμεΚρυβόμαστε. Φεύγουμε. Υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές. Πάντα υπάρχει η ευκαιρία να ερωτευτείς κάποιον/κάποιαν άλλο/άλλη. Είναι τόσο μικρή η πιθανότητα να κρατήσει κάτι στις μέρες μας.

Ελπίζουμε με μια κίνηση στο κινητό («swipe») να φτάσουμε στην ευτυχία. Θέλουμε να «κατεβάσουμε» το ιδανικό μας ταίρι σα να πρόκειται για κάποια εφαρμογή – στην οποία θα μπορούμε να κάνουμε update κάθε φορά που εμφανίζεται κάποιο πρόβλημα, θα μπορούμε να τη βάζουμε σε ένα φάκελο στον υπολογιστή, και να τη διαγράφουμε όταν δεν τη χρειαζόμαστε πια. Δε θέλουμε να ξεδιπλώνουμε το περιεχόμενό μας – ή ακόμα χειρότερα, να βοηθήσουμε κάποιον να ξεδιπλώσει το δικό του. Θέλουμε να κρύψουμε το άσχημο προτάσσοντας το προσωπείο, να κρύψουμε την ατέλεια με ένα φίλτρο στο instagram, να δούμε ένα άλλο επεισόδιο στο Netflix αντί να κάνουμε μια πραγματική συζήτηση. Μας αρέσει η ιδέα του να αγαπάμε κάποιον παρά τα ελαττώματά του. Παρόλα αυτά κρύβουμε καλά τα μυστικά μας, χαρούμενοι που δε θα βγουν ποτέ στο φως της μέρας.

Νιώθουμε ότι δικαιούμαστε την αγάπη, όπως νιώθουμε ότι δικαιούμαστε να βρίσκουμε δουλειά μετά το πανεπιστήμιο.

Η παιδική μας ηλικία που ήταν γεμάτη ανταμοιβές μας έμαθε ότι αν θέλουμε κάτι, το αξίζουμε.

Οι βιντεοκασέτες της Disney μας έμαθαν ότι η πραγματική αγάπη, οι «αδελφές ψυχές» και το «ζήσαν αυτοί καλά» υπάρχει για όλους. Έτσι δεν καταβάλλουμε καμία προσπάθεια και μετά απορούμε γιατί δεν εμφανίζεται ο πρίγκιπας που ονειρευόμαστε. Καθόμαστε, εκνευρισμένοι που η πριγκίπισσά μας είναι άφαντη. Πού είναι το βραβείο της παρηγοριάς μας; Εμφανιστήκαμε, εδώ είμαστε. Πού είναι η σχέση που μας αξίζει; Η αληθινή αγάπη που κάποτε μας υπόσχονταν;

 Θέλουμε να είναι κάποιος εκεί, αλλά δε μας ενδιαφέρει το άτομο. Θέλουμε ένα ζεστό σώμα, αλλά όχι ένα σύντροφο. Θέλουμε κάποιον να καθίσει δίπλα μας στον καναπέ, όσο χαζεύουμε άσκοπα σε ένα timeline, ή όσο ανοίγουμε μια άλλη εφαρμογή που θα μας αποσπάσει από τη ζωή μας. Θέλουμε να τα ‘χουμε όλα: να προσποιούμαστε πως δεν έχουμε συναισθήματα ενώ είναι προφανές πως έχουμε, θέλουμε να είμαστε ποθητοί σε κάποιον χωρίς όμως να θέλουμε να είναι κάποιος σε μας. Το παίζουμε δύσκολοι/δύσκολες μόνο και μόνο για να δούμε αν ο άλλος θα παίξει το ίδιο παιχνίδι – δεν το καταλαβαίνουμε καν εμείς οι ίδιοι. Καθόμαστε με φίλους και συζητάμε τους κανόνες, αλλά κανένας από μας δεν ξέρει καν το παιχνίδι που προσπαθούμε να παίξουμε.

Γιατί το πρόβλημα της γενιάς μας, δηλαδή το να μη θέλουμε να κάνουμε σχέσεις, είναι ότι τελικά κατά βάθος θέλουμε να κάνουμε σχέσεις.

sxeseis

 

Πηγή: The Huffington Post

Mία στις τρεις γυναίκες αντιμετωπίζει βία από τον σύζυγο ή σύντροφό της…

Ελληνική Ιατροδικαστική Εταιρεία: 1 στις 3 γυναίκες, θύμα ενδοοικογενειακής βίας

“Η βία κατά των γυναικών είναι ίσως η πιο επαίσχυντη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: Δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ συνόρων, πολιτισμών ή πλούτου. Όσο συνεχίζεται, δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι κάνουμε ουσιαστική πρόοδο προς την ισότητα, την ανάπτυξη και την ειρήνη”, ειπώθηκε στην 4η Παγκόσμια Διάσκεψη Γυναικών στο Πεκίνο).

25 Νοεμβρίου 2015Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών και, μία στις τρεις γυναίκες εξακολουθεί να πέφτει θύμα σωματικής ή σεξουαλικής βίας και παρά την αυξανόμενη διεθνή προσοχή στο ζήτημα, τα επίπεδα της βίας κατά των γυναικών παραμένουν απαράδεκτα υψηλά, περιλαμβάνοντας ενδοοικογενειακή βία, βιασμούς, καταναγκαστικούς γάμους και trafficking. Κατακόρυφα έχουν αυξηθεί τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και στην Ελλάδα, με την οικονομική κρίση να κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα.

Επιτέλους, ας μιλήσουμε τη φωνή της ισότητας για μηδενική ανοχή σε φαινόμενα βίας και εκμετάλλευσης κατά των γυναικών, έχοντας κατά νου πως η βία κατά των γυναικών αναγνωρίζεται διεθνώς ως έγκλημα.

Δεκατρία εκατομμύρια γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) υπέστησαν σωματική βία μέσα σε έναν χρόνο, ενώ στο ίδιο χρονικό διάστημα 3.700.000 έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.

Σύμφωνα με πρόσφατη πανευρωπαϊκή έρευνα, μία στις τρεις από αυτές τις γυναίκες (ποσοστό 33%) είχε υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία μέχρι την ηλικία των 15 ετών.

Στη χώρα μας, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, το 34% των Ελλήνων γνωρίζει στον περίγυρο ή στη γειτονιά κάποια γυναίκα που έχει πέσει θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Το συγκεκριμένο ποσοστό είναι αυξημένο σε σύγκριση με προηγούμενη μελέτη κατά 12%, ενώ είναι το τρίτο υψηλότερο στην Ευρώπη.

Τα παραπάνω επισημαίνονται από την Ελληνική Ιατροδικαστική Εταιρεία, η οποία με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών (25 Νοεμβρίου), προσφέρει δωρεάν συμβουλευτικές υπηρεσίες σε όλες τις γυναίκες που αισθάνονται ότι το έχουν ανάγκη.
Συγκεκριμένα, από 25 Νοεμβρίου έως και 2 Δεκεμβρίου 2015, τα συνεργαζόμενα με την ΕΙΕ νόμιμα ιατροδικαστικά ιατρεία της χώρας θα δέχονται δωρεάν όλες τις κακοποιημένες γυναίκες.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων:

Mία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της.

Μία στις πέντε γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού. Το 40% με 50% των γυναικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αναφέρει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, ενώ 500.000 με 2.000.000 άνθρωποι στον κόσμο -κυρίως γυναίκες και παιδιά- εκτιμάται ότι διακινούνται παράνομα κάθε χρόνο με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση και την εξαναγκαστική εργασία.

Στην Ελλάδα, η Τηλεφωνική Γραμμή «SOS 15900» στα τεσσεράμισι χρόνια λειτουργίας της έχει δεχτεί περισσότερες από 20.000 κλήσεις.

Να σημειωθεί ότι η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων έχει δημιουργήσει ένα δίκτυο δομών σε όλη τη χώρα, που αποτελείται από την Τηλεφωνική Γραμμή «SOS 15900», 40 Συμβουλευτικά Κέντρα (15 της Γενικής Γραμματείας και 25 των Δήμων) και 21 Ξενώνες που παρέχουν πληροφόρηση ψυχοκοινωνική στήριξη, νομική συμβουλευτική και φιλοξενία.

Το προφίλ των γυναικών-θυμάτων βίας

Από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν το 2014 σε συνέδριο με θέμα τη Βία κατά των Γυναικών από την υπεύθυνη του έργου Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας, Κατερίνα Δρούγα, και αφορούν 4000 γυναίκες που υποδέχτηκαν τα Συμβουλευτικά Κέντρα από τον Απρίλιο του 2012 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014, προκύπτει ότι:

– Οι γυναίκες αυτές στην πλειονότητά τους είναι Ελληνίδες (85%).

– Το 26% από αυτές τις γυναίκες είναι απόφοιτες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το 46% έγγαμες με παιδιά και το 52% άνεργες και κακοποιούνται από τον πρώην ή νυν σύζυγο σύντροφο.

– Το 80% των γυναικών αυτών αντιμετωπίζουν ενδοοικογενειακή βία, το 3% σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας, ενώ το 11% ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού.

Στους πρώτους 30 μήνες λειτουργίας τους τα Συμβουλευτικά Κέντρα δέχτηκαν 6.284 αιτήματα γυναικών για νομική στήριξη (34%), ψυχολογική στήριξη (29%) και κοινωνική στήριξη (16%). Επίσης πραγματοποιήθηκαν 13.703 συνεδρίες συμβουλευτικής, εκ των οποίων το 48% αφορούσε ψυχολογική στήριξη, το 28% κοινωνική στήριξη και το 22% νομική στήριξη.

Πηγή: onmed.gr

Η έμφυλη βία στην εφηβική ηλικία

adolescents2

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν. Ηρακλείου σε συνεργασία με το Συμβουλευτικό Κέντρο «Το σπίτι της Γυναίκας» του «Συνδέσμου μελών γυναικείων σωματείων Ηρακλείου & Ν. Ηρακλείου» θα πραγματοποιήσει βιωματικές παρεμβάσεις σε σχολικά τμήματα μαθητών/-τριών Γ΄ Γυμνασίου και Α΄ Λυκείου εκτός ωρών διδασκαλίας, με θέμα «Η έμφυλη βία στην εφηβική ηλικία».

Οι παρεμβάσεις έχουν την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας (αρ.πρωτ.155751/Δ2/05-10-2015) και περιλαμβάνουν τις εξής θεματικές:

1. Ενημέρωση των μαθητών/-τριών
2. Στερεότυπα, κοινωνικό & βιολογικό φύλο
3. Έμφυλη βία στο σχολικό περιβάλλον και στο διαδίκτυο
4. Έμφυλη βία στις σχέσεις μεταξύ εφήβων
5. Τρόποι αντιμετώπισης της έμφυλης βίας, συμπεράσματα

Το πρόγραμμα των παρεμβάσεων έχει προληπτικό χαρακτήρα και ολοκληρώνεται σε πέντε ωριαίες συναντήσεις. Στόχος είναι η ενημέρωση και η βιωματική συμμετοχή των μαθητών/τριών σε θέματα ευαίσθητα και κρίσιμα για τους/τις εφήβους, όπως η προώθηση της δημιουργίας υγιών και ισότιμων σχέσεων ανάμεσα στα δύο φύλα, η ανάπτυξη μηδενικής ανοχής στη βία, η αποδοχή της διαφορετικότητας και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Οι παρεμβάσεις θα πραγματοποιηθούν χωρίς να παρακωλύεται η ομαλή λειτουργία των σχολείων, μετά από συνεννόηση με τους/τις Διευθυντές/τριες και το Σύλλογο Διδασκόντων, ενώ για τη συμμετοχή των μαθητών/τριών απαιτείται η έγγραφη συγκατάθεση των γονέων/κηδεμόνων τους.

ssn.emfyli.via

Παρασκευή 30/10/15 στις 17.30: Ομιλία για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των εφήβων

Από τα πιο δύσκολα και «εύθραυστα» ζητήματα είναι αυτό που θα συζητήσουμε την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2015 στην αίθουσα εκδηλώσεων του 13ου Γυμνασίου Ηρακλείου. Θέμα ιδιαίτερων αποχρώσεων που προκαλεί συναισθηματικές εντάσεις, γεννά αμηχανία και εσωτερικές συγκρούσεις στο γονιό, εγείρει στερεοτυπικές αναπαραστάσεις, ηθικά διλήμματα, ακόμα και υπαρξιακές αναζητήσεις… 

Όπως και να΄χει πάντως, απαιτεί σύνεση, υπευθυνότητα, σεβασμό και σοβαρότητα από γονείς και εκπαιδευτικούς. Έχοντας λοιπόν όλα τούτα ως εφόδια, μαζί και την αγάπη μας για τα παιδιά καθώς και την έγνοια μας για την υγεία τους, θα σας περιμένουμε με χαρά την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2015 στις 17.30, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 13ου Γυμνασίου Ηρακλείου (Αντωνίου Βορεάδη 34, τηλέφωνα: 2810-234488 , 2810-326908). 

Και μια ο λόγος για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, ξεφυλλίστε το εκπαιδευτικό υλικό που βρίσκεται στους παρακάτω συνδέσμους και που, επιστημονικά θεμελιωμένο γαρ, μπορεί να υποστηρίξει ανάλογου ύφους εκπαιδευτικές παρεμβάσεις:

Σεξουαλικότητα και Εφηβεία

Σεξουαλική Αγωγή για Εφήβους 15-18 ετών

Σεξουαλική Αγωγή για Εφήβους 11-14 ετών

Μεγαλώνω και αλλάζω

Επίσης, διαβάστε παρακάτω τις ερωτήσεις που έκαναν οι μαθητές του Γενικού Λυκείου Ν.Αλικαρνασσού στην Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου Μαρία Παναγιωτάκη με θέμα τη σεξουαλική αγωγή, καθώς και τις απαντήσεις που έλαβαν και οι οποίες δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «ΓΕΛΑ» του σχολείου τους!

psychsex.agwgi.30.10.15
1. Γιατί το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης δεν διδάσκεται στο σχολείο;

Αρχικά να σας πω ότι χαίρομαι πολύ που συνομιλούμε. Η δροσιά και η ορμή των εφήβων μου δίνει πάντα χαρά και μου υπενθυμίζει πως έχουμε ωραίους νέους, με ψυχή και δύναμη. Κι είναι ανάγκη, για μας, τους ενήλικες, να πιστεύουμε στους εφήβους, να αντλούμε ελπίδα απ’ τη νιότη τους και να χτίζουμε μέσα από τα δικά τους οράματα έναν κόσμο με προοπτική. Πόσο το χρειαζόμαστε!

Λοιπόν, στο ερώτημά σας τώρα. Υπάρχει βεβαίως η αναγκαιότητα διδασκαλίας του συγκεκριμένου μαθήματος μέσα σε ένα πλαίσιο συναισθηματικής & κοινωνικής αγωγής όπου θα δουλεύουν βιωματικά οι μαθητές σε ζητήματα όπως αυτογνωσία, αυτοεκτίμηση, επικοινωνία, διαχείριση συναισθημάτων, χτίσιμο υγιών σχέσεων… Μάλιστα αν πάμε πίσω στο 2000, θα διαπιστώσουμε ότι το Υπουργείο Παιδείας κυκλοφόρησε δύο βιβλία: «Σεξουαλική Αγωγή – Διαφυλικές Σχέσεις για μαθητές ηλικίας 11-14 ετών», δηλαδή για Γυμνάσιο και «Σεξουαλική Αγωγή – Διαφυλικές Σχέσεις για μαθητές ηλικίας 15-18 ετών», για μαθητές Λυκείου με άλλα λόγια. Αν και φάνηκε ότι υπήρχε η πρόθεση ένταξης της Σεξουαλικής αγωγής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση κι επιπλέον δημιουργήθηκε και το υλικό, δυστυχώς το μάθημα δε διδάχθηκε ποτέ.

Υπάρχει ένας δισταγμός και φόβος από την πολιτεία μην τυχόν και αγγίξει θέματα που η ελληνική οικογένεια και η ελληνική κοινωνία ακόμα θεωρεί ταμπού. Μην ξεχνάτε ότι η δομή της κοινωνίας μας είναι παραδοσιακή και σε ένα σημαντικό ποσοστό επικρατεί συντηρητισμός απέναντι σε ζητήματα που αφορούν στη γενετήσια σφαίρα.

Επομένως, προκειμένου η πολιτεία να έρθει αντιμέτωπη με αντιδράσεις μέρους της κοινωνίας, και της εκκλησίας ενδεχομένως, δεν τολμά να προβεί σε τέτοιες καινοτομίες. Χρειάζεται ωρίμανση και προετοιμασία πρωτίστως από το οικογενειακό περιβάλλον, όπου επίσης θεωρείται ότι τα θέματα ηθικής –όπου εντάσσεται και μια κυρίαρχη οπτική της σεξουαλικής αγωγής- δεν πρέπει να φεύγουν εκτός του οίκου. Άρα, οικογένεια και κράτος φοβούνται θέματα που «καίνε». Και το σχολείο όμως, δεν είναι απολύτως επαρκές, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο χρειάζονται επιμόρφωση οι εκπαιδευτικοί ώστε να μπορούν να διαχειριστούν υπεύθυνα ζητήματα σεξουαλικής αγωγής (προτιμώ αυτόν τον όρο). Προσπαθούν όμως, ανησυχούν και φροντίζουν να ενδυναμώνονται. Και η δική σας παρουσία το αποδεικνύει.

2. Γιατί θέματα σεξουαλικά δεν συζητούνται στην οικογένεια;

Κι εδώ ο πολιτισμός μας έχει πράγματα να πεί. Το πώς μεγαλώσαμε, το πώς μάθαμε να λειτουργούμε μέσα στις οικογένειες, πώς επικοινωνούμε και συνυπάρχουμε. Η κουλτούρα μας με άλλα λόγια. Συχνά οι γονείς είναι αμήχανοι. Δυσκολεύονται να θέσουν τέτοια θέματα, ιδίως αν δεν υπάρχει ανοιχτή επικοινωνία με τα παιδιά. Δεν ξέρουν τον τρόπο, δεν το έχουν μάθει από τις δικές τους οικογένειες, δεν το έχουν ζήσει. Τους κατανοώ αλλά θεωρώ ότι οφείλουν να βάλουν το ζήτημα της σεξουαλικότητας. Ας δουλέψουν με τον εαυτό τους τις αναστολές και τις υπεκφυγές του τύπου «το παιδί μου ξέρει» και ας μιλήσουν. Να ενημερώσουν με σοβαρό και αξιόπιστο τρόπο: ο πατέρας το γιό και η μητέρα την κόρη. Με τον ομόφυλο γονιό γίνεται η συζήτηση. Και, όχι, «το παιδί δεν ξέρει» όπως θα έπρεπε. Οι αναζητήσεις στο ίντερνετ δεν είναι αξιόπιστες. Συχνά δίνουν στρεβλή εικόνα. Και οι συζητήσεις με φίλους μπορεί να δημιουργήσουν σύγχυση, ερωτηματικά. Υπεύθυνη, σοβαρή, επιστημονική, ορθή ενημέρωση χρειάζονται οι έφηβοι. Που να σέβεται τις ανάγκες τους.

3. Σε ποια ηλικία είναι ώριμο το αγόρι – το κορίτσι, ώστε να έχει ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή;

Κλασική ερώτηση των εφήβων. Η πρώτη φορά χαρακτηρίζει την αναγνώριση, την εξοικείωση, τη γνώση και τη μάθηση μέσα στον άνθρωπο… Είναι σημαντικό να πούμε ότι το κορίτσι, φθάνοντας στην πρώτη φορά, λειτουργεί κυρίως συναισθηματικά και όχι σαρκικά, όπως αντίστοιχα λειτουργεί το αγόρι. Γι αυτό η βιασύνη δεν είναι καλός σύμβουλος.
Σε ένα κορίτσι και σ’ ένα αγόρι θα έλεγα «όταν εσύ πιστεύεις ότι ο εαυτός σου είναι έτοιμος να δώσει και να πάρει τον ερωτισμό και την ικανοποίηση από αυτόν που εσύ διάλεξες και επέλεξες να ολοκληρώσεις, τότε μπορείς να προχωρήσεις. Με δική σου απόφαση, ωριμότητα και αυτοσεβασμό. Όχι για να αποδείξεις κάτι σε φίλες ή φίλους, όχι για να αντιδράσεις στους γονείς, όχι για να αντιγράψεις συμπεριφορές. Όχι γιατί ‘πρέπει’ αλλά γιατί ‘θέλεις’. Δεν υπάρχει η σωστή ηλικία της πρώτης φοράς, υπάρχει η δική σου ηλικία στη δική σου πρώτη φορά.»

Εκείνο πάντως που προσωπικά θα πρότεινα με βάση τη βιολογική ωρίμανση, η οποία επιτρέπει και τη σωματική αφύπνιση και την αναγνώριση μιας σεξουαλικής ταυτότητας, είναι μια ηλικία άνω των 16.

4. Πώς μια έφηβη θα γνωρίζει ότι ο σύντροφός της είναι ο κατάλληλος για να ολοκληρώσει ερωτικά ;

Είναι σημαντικό για την έφηβη να μην παρασυρθεί από εκείνον που πιθανόν να την εκβιάσει συναισθηματικά και δεν θα σεβαστεί το «όχι» της. Θα σας ξαναπώ ότι για το κορίτσι η πρώτη φορά είναι συναισθηματική, επομένως ο σεβασμός στα συναισθήματά της είναι σημαντικός. Εκείνη θα αναγνωρίσει τον κατάλληλο στο πρόσωπο του νέου που δεν βιάζεται, που δέχεται τις διαβεβαιώσεις της κοπέλας ότι εκείνη το αποφάσισε κι εκείνος οφείλει να σεβαστεί τη δική της μύηση και να τη βοηθήσει να ξεπεράσει την αμηχανία, το φόβο και την ντροπή.

5. Πώς μια έφηβη θα γνωρίζει αν είναι έτοιμη να ολοκληρώσει και δεν είναι απλώς παρόρμηση;

Κι εδώ θα έλεγα να μη βιαστεί. Κυρίως μην ανησυχεί γιατί καθυστέρησε να κάνει έρωτα σε σχέση με φίλες της ηλικίας της ή γιατί υπάρχουν νεότερες από την ίδια που ξεκίνησαν την ερωτική τους ζωή. Χρειάζεται η ωρίμανση της απόφασης στη σκέψη της. Να μη λειτουργήσει δηλαδή μέσα από μια αυτοματοποιημένη, μηχανιστική αντίδραση σε συνθήκες που δεν μπορεί να ελέγξει με νηφαλιότητα (π.χ. μια βραδιά κεφιού και άκρατου αυθορμητισμού). Αυτή η φορά και κάθε φορά είναι μοναδική και προσωπική σ’ αυτή τη κοπέλα που μέσα της έχει αποφασίσει να δοθεί σαρκικά και συναισθηματικά σε έναν άντρα. Με αυτοσεβασμό και με σύνεση. Όχι με τρόπους που την προσβάλλουν, την πιέζουν, την εκθέτουν. Η απόφαση να είναι καθαρά δική της.

6. Πρέπει να απογοητευτεί ένα αγόρι- κορίτσι, αν μετά τη σεξουαλική πράξη δεν ικανοποιήσει ή δεν ικανοποιηθεί;

Οπωσδήποτε όχι. Συχνά, η αίσθηση της αμηχανίας, του φόβου και της αγωνίας που διακατέχει το αγόρι και το κορίτσι, δεν οδηγούν στην κορύφωση. Χρειάζεται να γνωρίσουμε καλά και τον εαυτό μας και τον άλλο για να ξεπεράσουμε την έντονη αγωνία και να απενεχοποιηθούμε ώστε να χαρούμε πραγματικά αυτό που συμβαίνει. Σίγουρα δεν χρειάζονται απογοητεύσεις. Ακόμη κι αν υπάρχουν άσχημα συναισθήματα γι αυτό που περίμενε ο νέος ή η νέα και δεν ήλθε, η πρώτη φορά δεν σηματοδοτεί τη σεξουαλική συνέχεια του άντρα ή της γυναίκας. Είναι απλώς μια αρχή και ίσως χρειάζεται να δείξει το αγόρι ή/και το κορίτσι περισσότερο αυτοσεβασμό, καλύτερη επιλογή και πιο ουσιαστικό τρόπο επικοινωνίας και αυτοδιάθεσης στην ερωτική του/της συνέχεια. Βεβαίως να μην τιμωρήσει τον εαυτό του/της γεμίζοντάς τον ενοχές ούτε να θελήσει να απαρνηθεί τη συνέχεια της ερωτικής του/της ζωής, όσο επιπόλαια και ανεύθυνα κι αν φέρθηκε στον εαυτό του/της.