• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

Είμαι έφηβος/η και είμαι «σε σχέση»… Άραγε, πώς να είμαι με τον άλλον και να παραμένω ο εαυτός μου;

Η εφηβεία έχει τα γλυκά της καρδιοχτύπια, έχει κι εκείνα τα γλυκόπικρα συναισθήματα που φέρνει η έντονη συναισθηματική σύνδεση, η υπερβολή, το δόσιμο και το δέσιμο, η μυθοποίηση και η ματαίωση… Όμορφα συναισθήματα για μας τους ενήλικες, δύσκολα, πρωτόγνωρα και αμήχανα για τα δεκαπεντάχρονα… Για να δούμε λοιπόν τι θα ήθελε να μάθει ένας έφηβος και τι απασχολεί μια έφηβη σχετικά με το πώς χρειάζεται να λειτουργεί κανείς μέσα σε μια σχέση. Και… μακάρι να βρούν σ’ αυτήν εδώ τη διαδικτυακή γωνιά μια αγκαλιά υποστήριξης…

Λοιπόν; Τι είναι το «φλερτ» στην εφηβική ηλικία; Ας μην το προσδιορίσουμε με ακρίβεια μια και έχει περιεχόμενο μοναδικό σχεδόν για κάθε άτομο. Εδώ πάντως θα μιλήσουμε για το φλερτ με την έννοια της ύπαρξης μιας ρομαντικής σχέσης – το να είσαι το κορίτσι κάποιου, το αγόρι κάποιας κ.λ.π. (Σαφώς και… εάν δεν είστε σε μια τέτοια σχέση τώρα, ή δεν θέλετε να είστε στο άμεσο μέλλον, κανένα θέμα, όλα καλά!)

Μια ερώτηση που μπορεί να έχεις θέσει στον εαυτό σου, είτε είσαι σε μια ρομαντική σχέση είτε όχι, είναι: Πώς υποτίθεται ότι θα πρέπει να είμαι όταν βγαίνω με κάποιον/α;

«Για χρόνια, δεν το σκεφτόμουν καθόλου» μοιράζεται τους προβληματισμούς της μια έφηβη… «Βασίστηκα στο πώς είναι να είσαι το κορίτσι κάποιου (ο συγκεκριμένος ρόλος μου δηλαδή), σε ό, τι έβλεπα μέσα από τις ταινίες και την τηλεόραση. Και δυστυχώς, πολλοί από τους χαρακτήρες που είδα, ήταν αναξιοπρεπείς, υποβιβασμένοι στο να κρέμονται από την κάθε λέξη του συντρόφου. Μιλώ για κοπέλες που έμοιαζαν να υπάρχουν μόνο και μόνο για να κάνουν τη ζωή του άλλου ανθρώπου καλύτερη. Δεν συνειδητοποιούσα ότι η τεμπελιά των σεναριογράφων δεν πρέπει να μεταφράζεται στη δική μου ρομαντική ζωή, στη δική μου σχέση».

Οι ρομαντικές σχέσεις είναι διαφορετικές από τις περισσότερες σχέσεις. Κατά κάποιον τρόπο, η ερωτική ή ρομαντική σχέση εμπεριέχει όλες μαζί τις ανθρώπινες σχέσεις.

Σ΄αυτήν υπάρχουν πτυχές της φιλίας, μια και ασχολείσαι με ένα πρόσωπο που σου αρέσει και που μοιράζεται μαζί του/της τουλάχιστον μερικά από τα ενδιαφέροντά σου.

Στη ρομαντική σχέση υπάρχει επίσης μια εσωτερική ένταση, μια σύγκρουση και σύγχυση, εφόσον συχνά, θέλεις να εσωτερικεύεις ένα μεγάλο μέρος του άλλου, σωματικά και συναισθηματικά. Κι έτσι γίνεσαι ευάλωτος/η και ο/η άλλος/η έχει πρόσβαση σε πολύ τρυφερές κι ευαίσθητες πλευρές του χαρακτήρα σου, με συνέπεια να υπάρχει η πιθανότητα ή ο κίνδυνος να πληγωθείς. Να βιώσεις ένα πικρό κι οδυνηρό συναίσθημα. 

Το ερώτημα για έναν έφηβο ή μια έφηβη είναι «πώς τα βγάζεις πέρα με όλα αυτά»; Το πρώτο, σημαντικότερο βήμα είναι να είσαι «συνήγορος του εαυτού σου». Η ύπαρξη μιας σχέσης δεν σημαίνει ότι σταματάς να νοιάζεσαι για τις δικές σου ανάγκες και φροντίζεις μόνο για τον άλλον. Εσύ -και όχι το αγόρι ή η κοπέλα σου- είσαι υπεύθυνος/η για τη φροντίδα σου σωματικά και συναισθηματικά.

Μην πιέζεις τον εαυτό σου περισσότερο από ό, τι θα ήθελες. Δώσε στο σώμα σου αυτό που χρειάζεται για να αισθανθεί υγιές. Πέρασε κανονικό, ποιοτικό χρόνο με καλούς φίλους που μπορείς να βασιστείς για διασκέδαση, εκτόνωση και αγκαλιές. Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό.

Ο/Η σύντροφός σου χρειάζεται να είναι μια προσθήκη στη ζωή σου, όχι το κεντρικό κομμάτι, και εσύ δεν πρέπει να είσαι το επίκεντρο της ζωής του.

Είσαι το κεντρικό κομμάτι της δικής σου ζωής. Δεν θα ήθελες να επενδύσεις όλον τον πλούτο των συναισθημάτων σου σε μια σχέση, άσχετα από το πόσο ρομαντικό φαίνεται.

Τα νέα ζευγάρια, συχνά στην αρχή της σχέσης, μπαίνουν σε μια κλειστή φάση «φωλιάσματος». Ταυτίζονται τόσο πολύ, που αγνοούν τον υπόλοιπο κόσμο. Λες και «καταπίνει» ο ένας τον άλλον. Μετά από μια σύντομη περίοδο χάριτος – ίσως δύο, τρεις εβδομάδες – βεβαιώσου ότι η σχέση σου μπορεί να ενσωματωθεί στη ζωή σου και όχι το αντίστροφο. Εάν κάποιος θέλει να χωρίσετε, επειδή σου αρέσει να βγαίνεις και με τους φίλους σου, δεν αξίζει να είναι στην πρώτη θέση.

Όταν φροντίζεις τον εαυτό σου με αυτοσεβασμό, μπορείς πράγματι να γνωρίσεις ένα άλλο άτομο και να το αφήσεις να σε γνωρίσει. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξετάζεις τις ανάγκες και τις επιθυμίες του άλλου ατόμου (αλλά δεν σημαίνει ότι τις βάζεις πάντα πρώτες).

Σημαίνει ότι ακούς και κάνεις ερωτήσεις. Σημαίνει ότι σημειώνεις τα πράγματα που του/της αρέσουν και προσπαθείς να κάνεις κάποια από αυτά τα πράγματα. Σημαίνει μερικές φορές συμβιβασμούς. Σημαίνει την αποκάλυψη πληροφοριών για τον εαυτό σου, κατά τρόπο που εμβαθύνει τον δεσμό σας και σε κάνει να νιώθεις ασφαλής. Σημαίνει ότι αφήνεις το άλλο άτομο να κερδίσει την εμπιστοσύνη σου, αντί να την παραχωρήσεις αμέσως ή να την κρατήσεις για τον εαυτό σου «εφτασφράγιστο μυστικό».

Πρέπει επίσης να θυμάσαι ότι το άτομο με το οποίο νιώθεις ζεστασιά δεν είναι τέλειο. Μην σε ξεγελάσει. Τέλειος/α δεν θα είναι ούτε ο/η μελλοντικός σύζυγός σου. Είναι λοιπόν κάποιος που κάνει λάθη και μυρίζει άσχημα μερικές φορές και έχει συναισθήματα πολλά και διαφορετικά και λέει γλυκά πράγματα σε σένα. Το να είσαι μαζί του/της δεν σημαίνει ότι κάνει τα πάντα σωστά ή τα πάντα λάθος – είστε μόνο δύο άνθρωποι που ταξιδεύουν κρατώντας το χέρι και την καρδιά του άλλου.

Το να είσαι κοντά σε κάποιον με αυτό τον τρόπο σημαίνει επίσης να έχεις φυσικά και συναισθηματικά όρια και να αφήσεις αυτά τα όρια να εξελιχθούν ομαλά. Δεν πρέπει να πιεστείς, ούτε να λυγίσεις στο όνομα της αγάπης, αλλά να εξελιχθείς. Άφησε τον εαυτό σου να δοκιμάσει τα όριά του και να διαπιστώσει με τι αισθάνεται άνετα και διασκεδαστικά. Το σεξ δεν κάνει μια σχέση ρομαντική, και ο ρομαντισμός δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει σεξ. Λέγοντας «σε αγαπώ», δεν σημαίνει ότι θα υποχωρήσεις στις αρχές και τις αξίες σου. Από την άλλη πλευρά υπάρχει η πιθανότητα να νοιάζεσαι πολύ για κάποιον και να μην συνδεθείτε μαζί ερωτικά. Ακόμα κι έτσι, είχες μια φιλική σχέση γεμάτη ενδιαφέρον και νόημα. Και όμορφα συναισθήματα βεβαίως.

Εσύ και ο/η σύντροφός σου μπορεί να κάνετε αστεία, να μιλάτε ο ένας στον άλλο σε μια δική σας μυστική γλώσσα, έναν ιδιόρρυθμο συναισθηματικό κώδικα, ή να έχετε ανόητα, παιδιάστικα ψευδώνυμα ο ένας για τον άλλον. Είναι φυσιολογικό να παραμείνουν αυτές οι εκδηλώσεις αγάπης εντός των ορίων της σχέσης σας. Οι φίλοι σας δεν χρειάζεται να το γνωρίζουν. Είστε αληθινοί με τους εαυτούς σας και χωρίς να το διαλαλείτε στον κόσμο. Ταυτόχρονα, εσείς και οι φίλοι σας μπορείτε να μοιραστείτε τα ίδια ακριβώς πράγματα δίχως αυτά να μπαίνουν στη ερωτική σας σφαίρα.

Όλη αυτή η διαδικασία,η εμπειρία και τα βιώματα μιας ερωτικής σχέσης αφορούν στην ψυχοσυναισθηματική σου ανάπτυξη. Μαθαίνεις πώς να σχετίζεσαι, πώς να διατηρείς τα όρια και την αυτοεκτίμησή σου, πώς να είσαι με το άλλο φύλο χωρίς να αλλοιώνεσαι και τελικά, πώς να είσαι εσύ! Ο αληθινός, αυθεντικός εαυτός σου.  

Advertisements

Ήμασταν, όταν ήμασταν παιδιά, μοναδικοί μάγοι!

Υπήρξανε κάτι χρόνια που η επιθυμία μας για γέλιο και παιχνίδι ξεσπούσε από μέσα μας σα γιορτή!
Ω, παιδική ηλικία ιερή και διάφανη!

Γράφει ο Κάρλος Φουέντες, ο γνωστός Μεξικανός μυθιστοριογράφος για την παιδικότητα τη μονάκριβη:


«Τελικά, ποιά ηλικία μάς ανήκει περισσότερο από την παιδική, στην οποία, πραγματικά, εξαρτιόμαστε από άλλους; Τα πάντα είναι πιο αργά στην παιδική ηλικία. Οι διακοπές μάς φαίνονται απολαυστικά αιώνιες. Το ίδιο και τα ωράρια του σχολείου.

Παρ’ όλο που είμαστε προσκολλημένοι στο σχολείο και ιδιαίτερα στην οικογένεια, έχουμε σε αυτή την περίοδο της ζωής μας περισσότερη ελευθερία από οποιαδήποτε άλλη απέναντι σε αυτά που μας δένουν.

Αυτό οφείλεται, πιστεύω, στο ότι η ελευθερία στην παιδική ηλικία ταυτίζεται με τη φαντασία, κι αφού στην τελευταία όλα είναι δυνατά, η ελευθερία να είμαστε πάνω από την οικογένεια και το σχολείο πετάει ψηλότερα και μας επιτρέπει να ζούμε σε μεγαλύτερη απόσταση, παρά στις ηλικίες στις οποίες πρέπει να συμμορφωθούμε για να επιβιώσουμε, να προσαρμοστούμε στους ρυθμούς της επαγγελματικής ζωής και να υποστούμε κανόνες κληρονομημένους και αποδεκτούς από ένα είδος γενικού κομφορμισμού.

Ήμασταν, όταν ήμασταν παιδιά, μοναδικοί μάγοι. Θα γίνουμε, ως ενήλικοι, αγέλη».

 

Πηγή: doctv.gr

Πέμπτη 22 Μαρτίου, 18:30: Ημερίδα για την ενδοοικογενειακή βία στο Πολιτιστικό Κέντρο Ηρακλείου

«Η εκπαίδευση ως μέσον μείωσης της ενδοοικογενειακής βίας» είναι το θέμα της ενδιαφέρουσας ημερίδας που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Μαρτίου 2018 στις 18:30, στο Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Ηρακλείου.

Την εκδήλωση διοργανώνουν ο Δήμος Ηρακλείου, το ΚΕΣΑΝ και το Πανεπιστήμιο της Λευκωσίας.

Ομιλητές στην ημερίδα θα είναι:

Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, Ψυχοδραματίστρια, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου με θέμα «Κακοποίηση παιδιών και εφήβων: Η προστασία της ανηλικότητας, ανάγκη και χρέος στην εκπαιδευτική κοινότητα»

Μαρία Αλατζόγλου, Ψυχολόγος MSC, Ψυχοθεραπεύτρια Β.Γ.Ν.Η με θέμα: «Αυτοεκτίμηση: Μια απάντηση στη βία»

Ελένη Σμαραγδάκη, Νομικός, μέλος Δ.Σ.Η με θέμα «Διεθνής σύμβαση δικαιωμάτων του παιδιού (δημιουργία – δομή-δράση) μια νομική σύμβαση με παιδική ευαισθησία».

Δρ. Άννα Εμμ. Πλεύρη, Δικηγόρος – Λέκτορας Νομικής σχολής Πανεπιστημίου Λευκωσίας με θέμα: «Το νομικό πλαίσιο της ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα και στην Κύπρο και η σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για τη βία κατά των γυναικών»

Εργαστήρια – «Φωνές μιας πολυκατοικίας ένα εργαστήριο για τη βία»

Ειρήνη Στρατάκη, Πολιτικός επιστήμονας Msc επιστημονική υπεύθυνη ΚΕΣΑΝ

Σοφία Περακάκη, Κοινωνική Λειτουργός Med, στέλεχος πρόληψης ΚΕΣΑΝ

Μετά το τέλος της ημερίδας θα δοθούν βεβαιώσεις συμμετοχής.

Έφηβοι, ετών…. 24, ίσως και περισσότερο!

Φαίνεται πως -προς… όφελος μερικών- η εφηβεία πήρε… παράταση και διαρκεί μέχρι τα 24 έτη!

Αν και τα στάδια προς την ενηλικίωση παραμένουν τα ίδια, οι επιστήμονες θεωρούν ότι τα ηλικιακά όρια αλλάζουν.

Η εφηβεία σήμερα διαρκεί από την ηλικία των 10 μέχρι των 24 ετών, παρότι έως τώρα εθεωρείτο ότι διαρκεί μέχρι τα 19, υποστηρίζουν οι επιστήμονες, όπως αναφέρει το ΒΒC. Το γεγονός ότι οι νέοι συνεχίζουν τις σπουδές τους και σε μεγαλύτερη ηλικία καθώς και ότι πολλοί είναι εκείνοι που καθυστερούν να παντρευτούν και να αποκτήσουν παιδιά, έχει αλλάξει την επικρατούσα άποψη για το πότε ξεκινάει η ενήλικη ζωή.

Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες στην επιθεώρηση Lancet Child & Adolescent Health, είναι απαραίτητο να αλλάξει ο ορισμός της εφηβείας ώστε να αναπροσαρμοστούν η νομοθεσία και η κυβερνητική πολιτική.

Η εφηβεία θεωρείται ότι ξεκινάει όταν το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που είναι γνωστό ως υποθάλαμος αρχίζει να εκκρίνει μια ορμόνη, η οποία ενεργοποιεί την υπόφυση και τους γεννητικούς αδένες. Αυτό συνήθως συνέβαινε περίπου στην ηλικία των 14, αλλά το όριο μειώθηκε στα 10 χρόνια χάρις στη βελτιωμένη υγεία και διατροφή στο μεγαλύτερο μέρος του ανεπτυγμένου κόσμου.

Το αποτέλεσμα είναι στις χώρες του βιομηχανοποιημένου κόσμου, όπως η Βρετανία, ο μέσος όρος της ηλικίας που ένα κορίτσι θα έχει για πρώτη φορά έμμηνο ρύση να έχει μειωθεί κατά τέσσερα χρόνια τα τελευταία 150 χρόνια. Τα μισά κορίτσια σήμερα έχουν την πρώτη τους έμμηνο ρύση στα 12 ή στα 13 τους.

Υπάρχουν επίσης βιολογικοί παράγοντες για τους οποίους ο ορισμός της εφηβείας θα πρέπει να παραταθεί χρονικά, μεταξύ των οποίων το γεγονός ότι η σωματική ανάπτυξη συνεχίζεται. Για παράδειγμα, ο εγκέφαλος συνεχίζει να ωριμάζει και μετά τα 20, λειτουργώντας πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά. Εξάλλου, σε πολλούς ανθρώπους οι φρονιμίτες εμφανίζονται μετά τα 25.

Επιπλέον, οι νέοι σήμερα παντρεύονται και αποκτούν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία.

Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Βρετανίας, στην Αγγλία και στην Ουαλία ο μέσος όρος της ηλικίας που ένας άνδρας παντρευόταν για πρώτη φορά το 2013 ήταν τα 32,5 χρόνια και μία γυναίκα τα 30,6. Αυτό δείχνει μια αύξηση κατά σχεδόν οκτώ χρόνια από το 1973.

Η επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας Σούζαν Σόγιερ, διευθύντρια του κέντρου υγείας εφήβου στη Βασιλική Παιδιατρική Κλινική της Μελβούρνης, γράφει: «Παρότι πολλά νομικά προνόμια που έχουν οι ενήλικοι ξεκινούν από τα 18 χρόνια, η ανάληψη ευθυνών και ρόλων ενηλίκων συνήθως συμβαίνει αργότερα».

Η ίδια υποστηρίζει ότι η αργοπορημένη απόκτηση οικογένειας και οικονομικής ανεξαρτησίας σημαίνει ότι η «ημιαυτονομία», η οποία χαρακτηρίζει την εφηβεία, έχει επεκταθεί.

Αυτή η κοινωνική αλλαγή, σύμφωνα με την δρ. Σόγιερ, απαιτεί και μια πολιτική αλλαγή, όπως για παράδειγμα την επέκταση των κοινωνικών παροχών σε ανήλικους, η οποία θα πρέπει να επεκταθεί μέχρι την ηλικία των 25.

Ωστόσο, η δρ. Τζαν Μακβάρις, Κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, διαφωνεί με αυτή την θεωρία. «Τα μεγαλύτερα παιδιά και οι νέοι διαμορφώνονται πολύ περισσότερο από τις κοινωνικές απαιτήσεις σε σχέση με την εσωτερική βιολογική τους ανάπτυξη».

 

Πηγή: Εφημερίδα «Καθημερινή»

Παρασκευή 26/1/18, 17.30, Γυμνάσιο & Λύκειο Μαλλίων: «Παιδιά και Γονείς μπροστά στην Εφηβεία»

Άχ, αυτή η εφηβεία! Αφορμή για να αγχώνεσαι, αφετηρία για να… απογειώνεσαι!

Και λόγος. Λόγος να συζητάς, να μοιράζεσαι, να βρίσκεσαι με «ομοιοπαθείς»!
Για την εφηβεία και τη μαγεία της, τις δυσκολίες και τις ανησυχίες της, θα συζητήσουμε την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2018 στις 17.30, στα Μάλλια Ηρακλείου, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου και του Γενικού Λυκείου της περιοχής.

Γονείς και εκπαιδευτικοί, μαθητές και… συνάνθρωποί μας μονίμως έφηβοι (!), σας περιμένουμε. Ο τίτλος της ομιλίας:

«Παιδιά και Γονείς μπροστά στην Εφηβεία»

Και… επί τη ευκαιρία, ιδού δέκα χρήσιμοι κανόνες για τους γονείς των εφήβων:

1. Ακούστε το παιδί σας. Να είστε πάντοτε διαθέσιμοι για διάλογο

2. Να είστε ευγενικοί. Μην εμποδίζετε τον εαυτό σας να δείχνει στοργή, αρκεί να μην φέρνετε το παιδί σας σε δύσκολη θέση μπροστά σε φίλους.

3. Εμπλακείτε στη ζωή του παιδιού σας και παρακολουθείστε τις ακαδημαϊκές του επιδόσεις. Η συμμετοχή σας είναι το ίδιο σημαντική ή ακόμα περισσότερο απ’ ότι ήταν κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.

4. Προσπαθήστε να γνωρίσετε τους φίλους του παιδιού σας. Είναι ο μόνος τρόπος να καταλάβετε καλύτερα τη συμπεριφορά του.

5. Να είστε σταθεροί. Θέστε όρια και δημιουργείστε ξεκάθαρους κανόνες.

6. Αποφύγετε τον υπερβολικό έλεγχο και μην είστε πολύ αυταρχικοί. Η αυτονομία είναι απαραίτητη για να ωριμάσει ο/η έφηβος. Δώστε στο παιδί σας το περιθώριο ώστε να αποκτήσει αυτοεκτίμηση και να παίρνει αποφάσεις χωρίς να ζητάει συνεχώς τη συμβουλή σας.

7. Καθοδηγείστε το παιδί σας στις πιο δύσκολες αποφάσεις. Δεν είναι αρκετά έτοιμο: να προγραμματίσει, να θέσει προτεραιότητες, να οργανώσει τις σκέψεις του, να ελέγξει τις παρορμήσεις του, και να σκεφτεί τις συνέπειες των πράξεων του.

8. Να είστε ρεαλιστές: οι προσδοκίες σας δεν πρέπει να είναι ούτε υπερβολικά μεγάλες αλλά ούτε και ελάχιστες.

9. Βοηθήστε το παιδί σας να γίνει ένας ευαίσθητος και υπεύθυνος πολίτης. Βοηθήστε το να βελτιώσει το σεβασμό του για τον καθένα, ανεξαρτήτως φυλής, κοινωνικής τάξης ή θρησκεύματος.

10. Αγαπήστε το παιδί σας χωρίς όρους, ειδικά όταν κάνει λάθη.

Όταν η επάρκεια του γονέα οδηγεί στην ευτυχία του παιδιού: Δευτέρα 22/1/18, 17.30 στο 46ο Δημ.Σχολείο Ηρακλείου

Πόσες και πόσες συζητήσεις, πόσα διαβάσματα, πόσες αναζητήσεις, πόσοι προβληματισμοί γι αυτήν την ιερή, μοναδική σχέση, τη μονάκριβη και πολύτιμη, τη θεμελιώδη σχέση ανάμεσα στο γονιό και το παιδί… 

Μιλάει ψιθυριστά αλλά πόσο δυνατά μες στην καρδιά ο στίχος του Γιώργου Σαραντάρη «Κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια / όπως από μια χώρα»…  Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει παιδική ηλικία και δεν είναι λίγοι οι ηλικιωμένοι που αναγνωρίζουν πως ό,τι καλύτερο έζησαν είναι τα χρόνια της ηλικίας αυτής. 

Τα παιδικά χρόνια φωτίζουν ψυχές, ζεσταίνουν ζωές, δυναμώνουν πορείες. Προίκα μοναδική. Πατρίδα μόνη και μόνιμη. Πόσο μάλλον αν είναι ευτυχισμένα!

Η παιδική ηλικία λοιπόν πρωταγωνιστεί στην ομιλία που πραγματοποιείται τη Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2018 στις 17.30, στο 46ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου. Παιδικότητα και γονεϊκότητα, ανατροφή και ωρίμανση, αγάπη και όρια, αποδοχή και κανόνες, όλα ετούτα σε μια ομιλία που έχει ως κεντρικό θέμα

«Όταν η επάρκεια του γονέα

οδηγεί στην ευτυχία του παιδιού».

Για μια συζήτηση ενδιαφέρουσα και εμψυχωτική, περιμένουμε εσάς, γονείς και εκπαιδευτικούς που -επαρκείς ή όχι- έχετε ανήσυχο πνεύμα και γεμάτη καρδιά!

«Μαθαίνοντας να Διεκδικώ»: Πολύτιμος οδηγός για εφήβους και μη!

Η διεκδικητική συμπεριφορά αποτελεί σημαντικό στοιχείο για κάθε άτομο που επιθυμεί να πετύχει την εκπλήρωση ενός στόχου. Το παράδειγμα που ακολουθεί θα βοηθήσει τα εφηβάκια μας να καταλάβουν καλύτερα το περιεχόμενο της διεκδικητικής συμπεριφοράς.

Εσύ λοιπόν, αγαπητέ μας νέε, γλυκιά μας έφηβη, θεωρείς ότι είσαι ένα άτομο που διεκδικεί τα δικαιώματά του; Λειτουργείς με επιθετικότητα; Αφήνεις τα πράγματα να κυλάνε χωρίς να κάνεις τίποτα; Διεκδικείς με τέτοιο τρόπο που οι άλλοι σε αγνοούν;

 

Θέλω αλλά δεν τολμώ

  • Θέλεις να πετύχεις κάτι, αλλά δεν ξέρεις τον τρόπο. Παρακάτω αναφέρουμε ορισμένες περιπτώσεις: 
  • Θέλεις να ζητήσεις τις σημειώσεις του συμμαθητή σου (αλλά μένεις μόνο στη σκέψη).
  • Θέλεις να πεις σε κάποιον/α συμμαθητή/τριά σου να βγείτε έξω (αλλά μένεις μόνο στη σκέψη).
  • Βρίσκεσαι σε ένα πάρτι και παίζεται το αγαπημένο σου τραγούδι κι εσύ κάθεσαι ακίνητος/ή και μόνος/η (ενώ επιθυμείς να ξεφαντώσεις όπως κάνεις όταν βρίσκεσαι στο δωμάτιό σου).
  • Κάποιος σου ζητά να φωτοτυπήσει τις σημειώσεις σου επειδή γράφεις πολύ καθαρά. Εσύ του τις δίνεις, ενώ κατά βάθος δεν θέλεις γιατί είσαι απολύτως σίγουρος/η ότι δεν θα τις ξαναδείς (αυτός επωφελείται, ενώ εσύ θυμώνεις με τον εαυτό σου).
  • Είσαι ερωτευμένος/η με ένα άτομο αλλά δεν κάνεις τίποτα γιατί δεν ξέρεις τον τρόπο να το εκφράσεις.
  • Ο καθηγητής μιλάει χαμηλόφωνα κι εσύ στο διάλειμμα σκέφτεσαι να του ζητήσεις να μιλάει πιο δυνατά, αλλά δεν τολμάς.
  • Θέλεις να κάνεις κοινωνικές επαφές αλλά προετοιμάζεις τις ενέργειές σου μόνο στο μυαλό σου χωρίς να κάνεις τίποτα στην πράξη.

Για παράδειγμα:

  • Είσαι έτοιμος να αρχίσεις διάβασμα, όταν σου χτυπούν την πόρτα και σε προσκαλούν να πας για καφέ (τους ακολουθείς, ενώ ξέρεις ότι πρέπει να μελετήσεις).
  • Βρίσκεσαι ξημερώματα Κυριακής σε πάρτι, την άλλη ημέρα έχεις μάθημα και αντί να φύγεις νωρίς ώστε να ξεκουραστείς παραμένεις στο πάρτι και την άλλη ημέρα ξυπνάς μετά βίας στις 11.00.

Αναγνωρίζεις κάτι από αυτά στον εαυτό σου; Εάν ναι, αναζήτησε άμεσα λύσεις. Μία πιθανή λύση είναι να απευθυνθείς στον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων όπου θα μάθεις τρόπους για να αντιμετωπίζεις τέτοιου είδους καταστάσεις. 

 

Όταν δε ζητάμε βοήθεια

Έχει φανεί από έρευνες ότι όσοι δεν ζητούν βοήθεια από τους ειδικούς, παρουσιάζουν μακροχρόνια και δισεπίλυτα προβλήματα συγκριτικά με εκείνους οι οποίοι απευθύνονται σε υπηρεσίες όπως ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου. Μαθητές οποίοι δεν έχουν καλή πορεία στις εξετάσεις τους αναγνωρίζουν αργότερα ότι θα έπρεπε να είχαν απευθυνθεί νωρίτερα για βοήθεια. Πληροφορήσου και δράσε έγκαιρα όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες οποιασδήποτε μορφής. 

Λογικές και παράλογες σκέψεις

Συχνά γίνεται αναφορά στις λογικές και παράλογες σκέψεις. Παράλογες ιδέες κάνουν όλοι οι άνθρωποι, ωστόσο υπάρχουν φορές που είναι αρκετά έντονες και δυσκολεύουν την καθημερινότητα του ατόμου. Παραδείγματα παράλογων σκέψεων είναι:

Δεν αντέχω την κριτική

  • Έχω ανάγκη μία δυναμική προσωπικότητα κοντά μου
  • Οι άλλοι είναι πιο έξυπνοι, πιο όμορφοι και πιο κοινωνικοί από εμένα
  • Πρέπει να αποφεύγω τις συγκρούσεις πάση θυσία
  • Είναι καλύτερα για μένα να υποχωρώ

Μήπως αναγνωρίζεις στον εαυτό σου κάποιες από αυτές τις πεποιθήσεις; Προσπάθησε να τις ανακαλύψεις και να δεις σε ποιο βαθμό σε επηρεάζουν.

Αυτές οι δυσλειτουργικές πεποιθήσεις μπορούν να αντικατασταθούν από τουλάχιστον 3 εναλλακτικές η κάθε μια. Οι εναλλακτικές σκέψεις μας βοηθάνε να νιώθουμε καλύτερα και να αντιμετωπίζουμε θετικά τις καταστάσεις της καθημερινότητας:

  • Θέλω ορισμένα άτομα να με δέχονται έτσι όπως είμαι. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι σκέπτονται οι άλλοι για μένα. Ας σκέπτονται ό,τι θέλουν.
  • Μπορώ να εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου.
  • Θέλω να εργαστώ σκληρά για να πετύχω τον στόχο μου: μπορώ να τα καταφέρω κάνοντας μικρά βήματα.
  • Είμαι ευχαριστημένος/η με όσα καταπιάνομαι.
  • Μπορώ να αντιμετωπίσω τις συγκρούσεις αποτελεσματικά.
  • Είμαι υπεύθυνος/η για τις πράξεις μου και μπορώ να ελέγχω τη ζωή μου.

Αναγνωρίζεις σε αυτήν την παράγραφο κάτι δικό σου;

Κάνε μια έρευνα στο διαδίκτυο με λέξεις κλειδιά: διεκδικητικότητα ή διεκδικητική συμπεριφορά και θα βρεις πλήθος αναφορών γύρω από θέμα. Μελέτησε και τις δικές μας προτάσεις όπως παρουσιάζονται παρακάτω. Μόνο φρόντισε να ξεκινήσεις από τώρα, ώστε να έχεις χρόνο στη διάθεσή σου.

Εξασκώντας τις κοινωνικές μου δεξιότητες

Εάν αποφάσισες να ασχοληθείς με την βελτίωση των κοινωνικών σου δεξιοτήτων, τότε λάβε υπόψη σου τα ακόλουθα:

  • Μην εξασκείσαι μόνος/η στο δωμάτιό σου. Εξασκήσου μαζί με άλλα γνωστά σου άτομα ή εκμεταλλεύσου τις καθημερινές σου συναλλαγές: τον φούρναρη, τον κρεοπώλη, περνώντας το δρόμο, στο μάθημα.
  • Θέσε στον εαυτό σου εφικτούς στόχους και κάνε μικρά βήματα. Βάλε έναν ξεκάθαρο στόχο και εφ’ όσον τον πετύχεις, διατήρησέ τον ανεξαρτήτως του πώς αισθάνεσαι. Υπάρχουν σίγουρα πολλοί τρόποι αντίδρασης σε μια δεδομένη στιγμή, εάν, ωστόσο, δεν είχες τα επιθυμητά αποτελέσματα αξιολόγησε τι δεν πήγε καλά.
  • Όταν δεν ξέρεις με τι τρόπο να συμπεριφερθείς, ζήτησε τη βοήθεια κάποιου που εμπιστεύεσαι και τον γνωρίζεις καλά. Ψάξε λοιπόν για τον μέντορά σου τον οποίο μπορείς να βάζεις να σε «μαλώνει» όταν δειλιάζεις.
  • Εξασκήσου σε πρακτικά θέματα:
  • Γράψε τι θα ήθελες να πεις σε ένα συγκεκριμένο άτομο.
  • Εξασκήσου μπροστά σε ένα καθρέφτη.
  • Πρόσεξε ιδιαίτερα τη μη λεκτική επικοινωνία: βεβαιώσου ότι κάνεις οπτική επαφή, σιγουρέψου ότι το σώμα σου είναι σε όρθια στάση, ότι εκπέμπεις αυτοπεποίθηση, ότι μιλάς καθαρά και ότι είσαι ήρεμος/η και ότι δείχνεις σίγουρος/η για αυτά που λες.
  • Μη σκέφτεσαι γεγονότα του παρελθόντος και μίλησε ενθαρρυντικά στον εαυτό σου.
  • Μπορείς να βρεις και να διαβάσεις πλήθος βιβλίων και άρθρων σε σχέση με τη διεκδικητική συμπεριφορά (δες παρακάτω).
  • Να θυμάσαι ότι η πρακτική άσκηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να βγεις από το πρόβλημα που σε απασχολεί. Η πρότασή μας είναι η εξής: Διάβασε μία άσκηση (το μέγιστο 2 ή 3 ασκήσεις) και εκτέλεσέ την όσο απλή και αν σου φαίνεται. Η επιτυχία βρίσκεται στην εκτέλεσή της.
  • Να θυμάσαι: μικρά βήματα. Καλή επιτυχία!

 

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας διεκδικητικής στάσης;

  • Κάνεις αυτά που πραγματικά επιθυμείς. Δεν κάνεις πράγματα που δεν θέλεις.
  • Αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου.
  • Έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.
  • Προλαμβάνεις τυχόν δυσκολίες στις σπουδές σου: η διεκδίκηση είναι μια συμπεριφορά που μαθαίνεται και αντιμετωπίζεται.

Πώς μπορείς να αποκτήσεις μεγαλύτερη εμπιστοσύνη; 

  • Αναρωτήσου κατά πόσο είσαι ικανοποιημένος/η από τον τρόπο που: σκέφτεσαι, αισθάνεσαι και διαχειρίζεσαι τις καταστάσεις.
  • Εάν δεν είσαι: κάνε υποθέσεις με τους φίλους, ανέτρεξε στη βιβλιοθήκη, στο διαδίκτυο…
  • Βρήκες κάτι ενδιαφέρον; Ασκήσου με μικρά βήματα
  • Έλεγξε την πρόοδο σου (να είσαι ειλικρινής ή απευθύνσου σε κάποιον για να σου δώσει ανατροφοδότηση).

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Καλαντζή – Αζίζι, Α. (1984). Αυτογνωσία: Αυτοανάλυση και αυτοέλεγχος (ψυχολογική θεώρηση). Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Καλαντζή – Αζίζι, Α., Αγγελή, Α.Κ., & Ευσταθίου, Γ.Η. (2011). Αυτογνωσία και αυτοδιαχείριση: Γνωσιακή – συμπεριφοριστική προσέγγιση. Αθήνα: Εκδόσεις ΠΕΔΙΟ.

Βασιλική Αντωνίου, Κων/νος Ευθυμίου & Κων/να Μυλωνά. Κοινωνικό άγχος, διεκδικητικότητα και κοινωνική φοβία. Ένα δομημένο ομαδικό πρόγραμμα γνωσιακής συμπεριφοριστικής θεραπείας. Εκδόσεις: ΙΕΘΣ

Burns, D. D. (1997). Αισθανθείτε καλά! (Γ. Σίμος, Επιμ. Έκδ., Μ. Χήρα, Μτφ.). Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη. (Τίτλος πρωτοτύπου: Feeling Good. Έτος πρωτότυπης έκδοσης: 1980).

Μυτσκίδου Π. (2013). Εγώ και οι άλλοι. Αθήνα: Εκδόσεις Ι. Σιδέρης.

Πηγή: spoudazw.eoppep.gr