• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

Πλούσιο Εκπαιδευτικό Υλικό για την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο

Με αφορμή την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου που διοργανώνεται κάθε χρόνο -τη δεύτερη μέρα της δεύτερης εβδομάδας του δεύτερου μήνα- συγκεντρώσαμε χρήσιμο υλικό για εκπαιδευτικούς, ειδικούς επιστήμονες, γονείς και μαθητές, με σκοπό να αφυπνίσουμε νέους και μη, σε θέματα σχετικά με την ασφάλεια στο διαδίκτυο. Η ασφαλής και θετική χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας είναι ανάγκη και αίτημα των καιρών, ποιός διαφωνεί…

1) Το Διαδίκτυο που θέλουμε (για εφήβους) «The Web we Want»

Το Διαδίκτυο ανοίγει την πόρτα σε ένα ζωντανό και συναρπαστικό κόσμο ατελείωτων ευκαιριών για να εξερευνήσεις, να επικοινωνήσεις και να δημιουργήσεις. Σε σύγκριση με μία δια ζώσης συνάντηση, είναι ένα μέρος όπου η περιέργεια και η δημιουργικότητα μπορούν να ευδοκιμήσουν και όπου οι νέοι μπορούν να αναπτύξουν ένα ευρύ φάσμα δεξιοτήτων με ένα φαινομενικά λιγότερο απειλητικό τρόπο. Το Διαδίκτυο έχει, εντούτοις, ορισμένες παγίδες για τους απρόσεκτους. Όπως και σε όλες τις άλλες πτυχές της ζωής ενός εφήβου, η εκπαίδευση είναι απαραίτητη για την καλλιέργεια της κριτικής χρήσης των διαδικτυακών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Στο πλαίσιο κάθε δυνατής προσπάθειας για τη συστηματική και στοχευμένη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων, μεταφράστηκε από την αγγλική γλώσσα και έγινε η επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης του εγχειριδίου “Το Διαδίκτυο που Θέλουμε” [(The Web We Want (κλικ στο μωβ)], εθελοντικά από τους Άρη Π. Λούβρη, εκπαιδευτικό Πληροφορικής, και Ηλία – Παναγιώτη Κουρτέση, εκπαιδευτικό Αγγλικής γλώσσας και φιλολογίας.

Το εν λόγω βιβλίο, αποτελούμενο από 52 σελίδες, είναι ένα εκπαιδευτικό εγχειρίδιο που απευθύνεται σε εφήβους 13-16 ετών, το οποίο δημιουργήθηκε το 2013 από το Ευρωπαϊκό Σχολικό Δίκτυο (EUN) σε συνεργασία με το δίκτυο Insafe. Αξίζει να επισημανθεί ότι στην ανάπτυξή του συνέβαλαν νέοι άνθρωποι, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στη δημιουργία και την πιλοτική εφαρμογή του. Ως εκ τούτου, πρόκειται για ένα εγχειρίδιο από και για νέους ανθρώπους.

Η συνολική προσέγγιση και το περιεχόμενο του εν λόγω πονήματος, προσεκτικά σχεδιασμένα ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες, τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις των νέων σήμερα, έχουν ως στόχο να ευαισθητοποιήσουν και να προκαλέσουν προβληματισμό σχετικά με θέματα που αρκετά συχνά εγείρουν ερωτήματα και χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης, όπως:

  • τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των εφήβων στον κόσμο του διαδικτύου

  • η ανάπτυξη κριτικής επεξεργασίας των διαδικτυακών πληροφοριών

  • η υπεύθυνη και ασφαλής συμμετοχή στο διαδίκτυο

  • η προστασία της ιδιωτικότητας και η διαδικτυακή φήμη

  • τα πνευματικά δικαιώματα

Κάθε ενότητα περιλαμβάνει μια ποικιλία πρακτικών ασκήσεων, που δίνουν στους νέους τη δυνατότητα, ατομικά και, κυρίως, ομαδοσυνεργατικά, να επικοινωνήσουν τις εμπειρίες τους, να δημιουργήσουν συμβουλές και εργαλεία που μπορούν να μοιραστούν με άλλους νέους σε όλο τον κόσμο, να διερευνήσουν τις δικές τους διαδικτυακές συμπεριφορές και πρακτικές αλλά και να αναστοχαστούν πάνω σε αυτές.

Είναι εφικτή η ένταξή του στην εκπαιδευτική πράξη, καθώς είναι δυνατό να συνδεθεί:

  • με το μάθημα της Πληροφορικής στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, όπου συχνά παρατηρούνται ελλείψεις στην ενημέρωση των μαθητών/μαθητριών σε θέματα ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο καθώς και αποτελεσματικής διαχείρισης των διαδικτυακών πληροφοριών,

  • με μαθήματα που περιλαμβάνουν διαδικασίες Ερευνητικής Εργασίας, αφού η εκτεταμένη χρήση του διαδικτύου ως πόρος πληροφόρησης από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, απαιτεί δεξιότητες κριτικής αναζήτησης και επεξεργασίας των διαδικτυακών πηγών και δεδομένων και

  • με τα Προγράμματα Αγωγής Υγείας, καθώς ολόκληρο ή μέρος του εγχειριδίου μπορεί να αξιοποιηθεί ως υλικό προετοιμασίας σε θέματα που αφορούν την ασφαλή χρήση και αξιοποίηση του διαδικτύου, την προστασία της ιδιωτικότητας και την πρόληψη συμπεριφορών εξάρτησης.

Κάθε φορά που συνδέεσαι στο Διαδίκτυο μοιράζεσαι με άλλους πληροφορίες για το άτομο σου. Και όσο πιο πολλά πράγματα κάνεις στο Ίντερνετ τόσο πιο σημαντικό γίνεται το θέμα τόσο της δικής σου προστασίας, όσο και των προσωπικών δεδομένων σου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει κάποιες αλλαγές που θα ενισχύσουν την προστασία σου στο Ίντερνετ. H νέα νομοθεσία της ΕΕ σχεδιάστηκε για να σου δώσει τη δυνατότητα να πάρεις στα χέρια σου τον έλεγχο των προσωπικών σου δεδομένων και για να διαφυλάξει το δικαίωμά σου στην προστασία τους.

Διαβάστε το φυλλάδιο, (κλικ) μία παραγωγή της Γενικής Διεύθυνσης Δικαιοσύνης ΕΕ- 2012 (Γελοιογραφίες © Pierre Kroll).

3) Εγχειρίδιο για εκπαιδευτικούς «The Web we want» 

Όπως ακριβώς το The Web We Want αναπτύχθηκε από νέους για νέους, τα μαθήματα στο εγχειρίδιο για εκπαιδευτικούς του Web We Want (κλικ) σχεδιάστηκαν από εκπαιδευτικούς για εκπαιδευτικούς εντός και εκτός της Ευρώπης. Τα σχέδια μαθημάτων προτείνουν ιδέες και δραστηριότητες που ενθαρρύνουν την ανάπτυξη δημιουργικών ικανοτήτων και δεξιοτήτων κριτικής σκέψης στους νέους, εφόδια ουσιώδη για μια γεμάτη ζωή στον κόσμο του αύριο.

Το εν λόγω εγχειρίδιο βοηθάει τους εκπαιδευτικούς να ενσωματώσουν στη διδασκαλία τους ζητήματα συναφή με τις διαδικτυακές δραστηριότητες των νέων, μέσω διαδραστικών σχεδίων μαθημάτων και φύλλων εργασίας που συνδέονται με τα εθνικά πλαίσια προσόντων. Τα θέματα και οι στόχοι κάθε δραστηριότητας παρουσιάζονται σε ένα συγκεντρωτικό κατάλογο για ευκολία χρήσης.

Χρησιμοποιώντας τα υλικά, οι μαθητές:

  • Κατανοούν καλύτερα τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που εγείρει το διαδίκτυο και 

  • Αποκτούν δεξιότητες αναγκαίες για τη μελλοντική τους ζωή και καριέρα.

 

4) Επιπλέον Υλικό για το Διαδίκτυο: 

Οδηγοί & Ενημερωτικά φυλλάδια

 

Φυλλάδιο για τον εθισμό στο Διαδίκτυο

Οδηγός Παράνομου Περιεχομένου

Ποιητική συλλογή για το Διαδίκτυο

και αμέσως μετά μπορείτε να δείτε μια «συνταγή» με συμβουλές για ασφαλή πλοήγηση στο Διαδίκτυο από

τον «Συνήγορο του Παιδιού»:

 

Πηγές: internet-safety.sch.gr, saferinternet4kids.gr, safeline.gr, youth-life.gr, saferinternet.gr, webwewant.eu, 0-18.gr/

Advertisements

Μια υπέροχη ταινία animation για την αναγκαιότητα αποδοχής των παιδιών με αναπηρία

Όλα, μα όλα παιδιά θέλουν να παίξουν. Τα παιδιά με αναπηρία δεν διαφέρουν. Ο «Ian» είναι μια ταινία animation, μικρού μήκους, εμπνευσμένη από τον πραγματικό Ian, ένα αγόρι με αναπηρία που αποφασίζει να φτάσει στην παιδική χαρά και να διεκδικήσει τη θέση του εκεί, παρά το ότι τα υπόλοιπα παιδιά γελούν εις βάρος του. Πρόκειται για μια όμορφη και άρτια αισθητικά ταινία που αναδεικνύει την ανάγκη για αποδοχή των παιδιών με αναπηρίες και ένταξή τους σε μια κοινωνική ομάδα.

Ο «Ian» απευθύνεται σε παιδιά και βέβαια σε ενήλικες απ’ όλο τον κόσμο. Προβλήθηκε αρχικά στη Λατινική Αμερική και στη συνέχεια διαδόθηκε και στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου.

Την ιδέα για το film «Ian» συνέλαβε η μητέρα του παιδιού, η οποία το είδε ως ένα είδος «αποστολής» με σκοπό να εκπαιδεύσει το γιό της ώστε να διαχειρίζεται και ν΄ αντιμετωπίζει τους νταήδες που τον κορόϊδευαν στην παιδική χαρά. Όταν συνειδητοποίησε ότι η ανάγκη για ουσιαστική ένταξη και αποδοχή ήταν μεγαλύτερη από το ζήτημα που δημιουργήθηκε στην παιδική χαρά, έγραψε ένα βιβλίο και ίδρυσε το «Ίδρυμα Ian« για να φωτίσει αγκυλωμένες νοοτροπίες και στερεοτυπικές θέσεις για τους ανάπηρους ανθρώπους. Απευθύνθηκε στο Mundo Loco, ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο ψηφιακό στούντιο animation στη Λατινική Αμερική, για να τη βοηθήσει στη δημιουργία του «Ian», μιας ταινίας animation που θα είχε τη δύναμη να μεταδώσει το μήνυμα της κοινωνικής αποδοχής σε όλο τον κόσμο.

Η ταινία είναι σκοπίμως χωρίς λόγια ώστε να γίνει ο «Ian» σύμβολο ανθρώπων από διαφορετικά έθνη, με την αναπηρία να λειτουργεί ως κοινό χαρακτηριστικό. «Δουλέψαμε σκληρά για να κάνουμε το φιλμ τόσο απλό και καθαρό, ώστε ένα παιδί προσχολικής ηλικίας να καταλαβαίνει και ένας ενήλικος να ανακαλύπτει διάφορα επίπεδα της ιστορίας» τονίζει ο σεναριογράφος Gastón Gorali.
Η οικουμενικότητα πίσω από την ιδέα για την ταινία, μίλησε στην καρδιά του Gorali αμέσως. «Στην πρώτη συνάντηση με την μητέρα του Ian, αισθάνθηκα την ώθηση και την ανάγκη να κάνω κάτι. Να εμπλακώ. Η ιστορία του Ian ήταν τόσο έντιμη, σκληρή αλλά και γεμάτη από ελπίδα… Το συναίσθημα της αλλοτρίωσης είναι κοινό για όλους μας. Δεν χρειάζεται να έχουμε μια αναπηρία για να βιώσουμε την απομόνωση και τον αποκλεισμό στις ζωές μας. Αγωνιζόμαστε απέναντι σε μια δύναμη που μας ωθεί μακρυά από ό,τι θέλουμε να είμαστε και να κάνουμε».

Ο πραγματικός Ian είναι ένας μαθητής της Τετάρτης Τάξης που, όπως τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του θέλει να παίξει με τους φίλους του. Αλλά επειδή μερικά παιδιά δεν είναι συνηθισμένα να σχετίζονται με κάποιον όπως ο Ian -κάποιον που έχει εγκεφαλική παράλυση, χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο και έναν υπολογιστή που δουλεύει με τις κινήσεις των ματιών του ώστε να επικοινωνεί- τον φοβερίζουν και δεν τον περιλαμβάνουν στο παιχνίδι τους.
Ο Ian θέλει να ξέρει όλος ο κόσμος ότι τόσο ο ίδιος, όσο και όλα τα άλλα παιδιά με αναπηρίες μπορούν να παίξουν, αρκεί τα υπόλοιπα παιδιά να τα εντάξουν στην παρέα τους. «Μπορώ να παίξω και να συμμετέχω» ισχυρίζεται ο Ian.

Η ταινία εκπαιδεύει τα παιδιά στην παιδική χαρά να κατανοήσουν ότι ο Ian θέλει να παίξει μαζί τους κι εκείνοι πράγματι μπορούν να παίξουν μαζί του. Το φιλμ animation «Ian» δείχνει ότι όλα τα παιδιά, άτομα με αναπηρίες ή όχι, έχουν πλαστεί από το ίδιο υλικό.

Όταν είδε η, Sheila Graschinsky, η μητέρα του Ian, πώς συμπεριφέρθηκαν στο γιό της τα παιδιά που δεν ήταν εξοικειωμένα στην επαφή με συνομηλίκους τους με αναπηρίες, το έβαλε σκοπό να δουλέψει ώστε να αλλάξει τις αντιλήψεις τους. Έγραψε ένα βιβλίο, το «Δώρο», όπου περιγράφει την καθημερινή ζωή μιας οικογένειας στην οποία υπάρχουν άνθρωποι με αναπηρία. Μοίρασε το βιβλίο στα παιδιά που δεν αποδέχθηκαν τον Ian στην παιδική χαρά, γνωρίζοντας βέβαια ότι η διανομή των βιβλίων στις παιδικές χαρές δεν θα ασκούσε την ευρεία επίδραση που η ίδια ήθελε να επιτύχει.

Για την Graschinsky, το μήνυμα του «Ian» διαχέεται πολύ περισσότερο. Η χωρίς λόγια πλοκή του animation film «Ian» είναι ένα αγόρι που αγωνίζεται να επιτύχει την πρόσβαση σε κάτι που θέλει, κάτι που τα άλλα παιδιά έχουν εύκολα. Οι ανάπηροι άνθρωποι αγωνίζονται καθημερινά για να έχουν πρόσβαση στους δημόσιους χώρους, τις εργασίες τους και τους κοινωνικούς θεσμούς.

Η διεθνής προσοχή που αποκτά η ταινία αποδεικνύει στη Graschinsky ότι «ένας κόσμος κοινωνικής αποδοχής είναι εφικτός».
«Η ταινία είναι μια ευκαιρία για όλη την κοινωνία… να σπάσει τα εμπόδια, να ρίξει τα τείχη, και να μας απελευθερώσει από τις προκαταλήψεις», υποστηρίζει η Graschinsky. Η ταινία δημιουργήθηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε «να οδηγήσει [όλα τα παιδιά] να αποκτήσουν τα συγκεκριμένα εργαλεία για να γίνουν άνθρωποι της αλληλεγγύης».

Ο «Ian» παρουσιάστηκε στις Κάννες το Μάιο του 2018. Γράφτηκε από τον Gastón Gorali, με παραγωγούς τον Juan Jose Campanella (βραβευμένο με το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας «The Secret in their Eyes» το 2010) και το «Ίδρυμα Ian«, ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό που ιδρύθηκε από τη μητέρα του Ian, η οποία έχει ως αποστολή είναι να κάνει καλύτερη τη ζωή για τις οικογένειες των ανθρώπων με αναπηρίες.

Ο «Ian» έχει κερδίσει πολλά διεθνή βραβεία, ενώ έχει προταθεί για Όσκαρ 2019, στην κατηγορία ταινιών animation μικρού μήκους.

Χαρείτε τον και στηρίξτε το σημαντικό, πανανθρώπινο μήνυμά του:

 

Πηγές: respectability.org και variety.com

Ό,τι χρειάζεται ένα παιδί και ό,τι οφείλει να προσφέρει ένας γονιός

Η προσοχή των παιδιών στις μέρες μας αποσπάται πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν και η τεχνολογία είναι αναμφισβήτητα ο κύριος ένοχος σε αυτή την ατυχή εκδοχή της πραγματικότητας. Επιπροσθέτως, η νέα γενιά παιδιών τείνει να είναι πιο απομονωμένη ως αποτέλεσμα της σύγχρονης τεχνολογίας και έτσι χρειάζονται μεγαλύτερη βοήθεια από τους γονείς σε ό,τι έχει σχέση με τη μάθηση τρόπων, την υγιή ανάπτυξη δεσμών και την αποτελεσματική επικοινωνία.

Οι επιστήμονες του Harvard μας παρέχουν τις πληροφορίες και τις γνώσεις που χρειαζόμαστε για να μεγαλώσουμε επιτυχημένα παιδιά. Παρακάτω δίνεται ένας οδηγός των βασικών στόχων μας, ως γονείς.

 

Για την καλή ανατροφή των παιδιών, χρειάζονται:

1. Ποιοτικός χρόνος

Όταν μιλάμε για ποιοτικό χρόνο, δεν αναφερόμαστε σε δραστηριότητες όπως τα ψώνια, η τηλεόραση ή τα βιντεοπαιχνίδια. Αντιθέτως, χρειάζεται να περνάμε το χρόνο μας μαζί τους με τρόπο που θα μας δέσει περισσότερο συναισθηματικά, θα εγκαθιδρύσει μια πιο ανοιχτή επικοινωνία και θα γεννήσει λύσεις για προβλήματα ή απαντήσεις σε ερωτήματα.

2. Ηθικό πρότυπο μίμησης

Τα παιδιά μας λειτουργούν σαν σφουγγάρια και μιμούνται- ταυτίζονται εύκολα- γι’ αυτό να επιλέγετε τις λέξεις και τις πράξεις σας σοφά. Ρίξτε το βάρος στους τρόπους, στη μετριοφροσύνη, στη δικαιοσύνη, στην ειλικρίνεια και στη θετική συμπεριφορά. Αν κερδίσετε την εμπιστοσύνη και το σεβασμό των παιδιών σας, τότε το πιο πιθανό είναι και εκείνα να σέβονται τον εαυτό τους, αλλά να γίνουν και έμπιστοι ενήλικες.

3. Ενσυναίσθηση και ηθικές αξίες

Βεβαιωθείτε ότι παρέχετε στα παιδιά σας το περιβάλλον που χρειάζονται για να κοινωνικοποιηθούν και να δεθούν σωστά με τους συνομηλίκους τους. Επιπλέον, δείξτε ότι δεν είστε εγωιστές και τα παιδιά θα δείτε πως θα υιοθετήσουν την ίδια στάση στη ζωή τους. Σύμφωνα με τις έρευνες του Harvard, «είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να ακούνε από τους γονείς και φροντιστές τους ότι το ενδιαφέρον και η φροντίδα προς τους άλλους είναι μια από τις κύριες προτεραιότητες στη ζωή και είναι τόσο σημαντικό για τους άλλους, όσο και για τη δική τους ευτυχία. Παρόλο που οι περισσότεροι γονείς λένε ότι είναι δική τους προτεραιότητα, τα παιδιά συχνά δεν παίρνουν το μήνυμα, επειδή δεν βλέπουν πράξεις».

4. Εκτίμηση και ευγνωμοσύνη

Χρειάζεται να αποφύγετε να κακομαθαίνετε τα παιδιά σας, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να αναγνωρίσουν τους ρόλους των άλλων με υγιείς τρόπους· πρέπει να εκτιμήσουν τα άτομα που συνεισφέρουν στην ευτυχία τους και αυτό δεν θα το καταφέρουν, αν είναι υπερβολικά κακομαθημένα. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά πιθανότατα να καταλήξουν να είναι πιο υγιή, πιο χαρούμενα και πιο φροντιστικά, αν μάθουν να εκτιμούν τους άλλους και την ίδια την ύπαρξη της ευτυχίας. Σύμφωνα με την έρευνα του Harvard, «τα παιδιά είναι καλό να βοηθούν τακτικά, για παράδειγμα, στις δουλειές του σπιτιού και να επαινούνται για μη συνηθισμένες πράξεις καλοσύνης. Όταν αυτές οι πράξεις της καθημερινότητας απλά αναμένονται και δεν επιβραβεύονται συνεχώς σαν κάτι περίεργο, είναι πιο πιθανό να ενσωματωθούν και στην υπόλοιπη ζωή των παιδιών».

5. Ευρύτερη οπτική

Για να το θέσουμε αλλιώς, χρειάζεται να διδάξετε τα παιδιά σας πώς να βλέπουν την ευρύτερη εικόνα- και πώς να αξιολογούν τη σημασία της. Πιο συγκεκριμένα, τα περισσότερα παιδιά χρειάζονται βοήθεια στο να επεκτείνουν τον κύκλο των φίλων και γνωριμιών τους, ώστε να αναπτύξουν πλήρως την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα τους. Οι ερευνητές του Harvard υποστηρίζουν ότι «είναι σημαντικό τα παιδιά να μάθουν να εστιάζουν, να ακούνε προσεκτικά και να διατηρούν τον άμεσο κύκλο τους, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να βλέπουν και την μεγάλη εικόνα, να υπολογίζουν και τα άτομα με τα οποία αλληλεπιδρούν κάθε μέρα».

 

Πηγές: mcc.gse.harvard.edu, enallaktikidrasi.com

Επιστολή προς γονείς που δεν ζουν πιά μαζί

Απλός, διάφανος, ξεκάθαρος ετούτος ο λόγος που απευθύνεται σε κάθε χωρισμένο ζευγάρι με παιδιά. Το όφελος των ίδιων των παιδιών, η προστασία και η ασφάλειά τους, η συναισθηματική ισορροπία και η ψυχική τους λειτουργικότητα είναι τα μοναδικά μας κίνητρα…

 

Αγαπητοί γονείς,

Χωρίσατε μεταξύ σας, δε χωρίσατε από τα παιδιά σας. Έχετε δικαίωμα να ακολουθήσετε χωριστούς δρόμους απ’ εδώ και μπρος όμως δεν έχετε δικαίωμα να φύγετε από τις ζωές των παιδιών σας. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να φροντίσετε ώστε να περνάτε αρκετό χρόνο με τα παιδιά σας και να είσαστε συνεπείς ως προς τις οικονομικές σας υποχρεώσεις απέναντί τους.

Αν βρείτε κάποιο άλλο άτομο να είναι μαζί σας, λάβετε υπόψη και τις ανάγκες του παιδιού σας από τον προηγούμενό σας γάμο. Δεν αποφασίζετε μόνο για σας πλέον, είτε σας αρέσει είτε όχι. Αποφασίζετε για σας και για το παιδί σας. Φροντίστε λοιπόν το παιδί σας να νιώθει άνετα και καλά με τις επιλογές που κάνετε στη ζωή σας. Φροντίστε το παιδί σας να νιώθει πραγματικό μέλος της νέας οικογένειας που προσπαθείτε να φτιάξετε.

Το παιδί σας δεν είναι ιδιοκτησία σας. Είναι ελεύθερος άνθρωπος. Έχει δικαίωμα να έχει και τους δύο του γονείς αλλά και όλους τους συγγενείς του στη ζωή του. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να στερήσετε από το παιδί σας κάτι τέτοιο. Αυτό σημαίνει (ειδικά για τις μαμάδες) πως πρέπει να δεχτείτε τον πατέρα να αντιμετωπιστεί ισότιμα μ’ εσάς ως γονιός και να έχει κι αυτός αρκετό χρόνο με το παιδί σας.

Το παιδί σας δεν είναι όπλο εκδίκησης για να πονέσετε τον/την πρώην σύζυγο. Είναι απαράδεκτο να προσπαθείτε να στρέψετε το παιδί σας εναντίον του άλλου γονιού λέγοντάς του άσχημα λόγια για τον άλλο γονιό. Είναι επίσης απαράδεκτο, να προσπαθείτε να κρατήσετε το παιδί μακριά από τον άλλο γονιό. Είναι απαράδεκτο να χρησιμοποιείτε το παιδί για να έχετε οικονομικό όφελος μέσω της διατροφής. Τα χαρτιά των δικαστηρίων λένε πολλά και υπάρχουν. Το παιδί μεγαλώνοντας θα μάθει και θα καταλάβει την αλήθεια. Φροντίστε να έχετε το μέτωπό σας καθαρό.

Δίνοντας το λόγο στα ίδια τα παιδιά τι ακούμε;

Έχουμε δικαίωμα να αγαπάμε και τους δύο γονείς μας και να το εκφράζουμε αυτό. Αν είμαι στο σπίτι της μαμάς και θέλω να μιλήσω στον μπαμπά, πρέπει να είμαι ελεύθερος/η να τον πάρω τηλέφωνο όποτε θέλω και να μιλήσω όση ώρα θέλω μαζί του. Πρέπει να νιώθω ελεύθερος/η να του πω «σ’ αγαπώ» και «σε πεθύμησα», χωρίς να κατακριθώ γι’ αυτό το πράγμα.

Δεν είμαστε δικαστές. Αγαπάμε τους γονείς μας κι αν έκαναν λάθη θέλουμε να τους συγχωρέσουμε. Μη μας φορτώνετε με τις μεταξύ σας προστριβές. Αυτά που συμβαίνουν μεταξύ σας πρέπει όσο το δυνατό να μείνουν μεταξύ σας. Εμείς θέλουμε ηρεμία. Και με τους δύο μας γονείς.

Η «σταθερή στέγη» είναι μύθος. Ένα παιδί αν έχει το δικό του χώρο στο σπίτι του κάθε γονιού του, μπορεί να περνά εξίσου καλά και να είναι εξίσου άνετα και στα δύο σπίτια. Μπορεί έτσι να βλέπει και τους δύο του γονείς. Καλύτερα ένα παιδί να έχει δύο σπίτια και δύο γονείς, παρά ένα σπίτι και ένα γονιό. Ο νοών νοείτω.

Το «σταθερό πρόγραμμα» όσο είμαστε μικρά παιδιά σας βολεύει εσάς. Μεγαλώνοντας όμως να έχετε υπόψη σας πως θα καθορίζουμε εμείς το πρόγραμμά μας. Το παιδί μεγαλώνοντας θα αποφασίσει πότε και πόσο θα είναι με τον κάθε γονιό, ό,τι και να κάνετε.

Αν είναι δυνατό, αποφύγετε να πάρετε τα παιδιά σας στο δικαστήριο και βρείτε τα μεταξύ σας. Εδώ, θα έλεγαν τα παιδιά, αν τους δινόταν η δυνατότητα, κάτι τέτοιο: Αν χρειαστεί όμως να πάμε στο δικαστήριο μην προσπαθήσετε να μας εκφοβίσετε ή να μας πιέσετε στο τι να πούμε. Κάποτε θα καταλάβουμε τι κάνατε και θα πρέπει να λογοδοτήσετε γι’ αυτό. Αν πάμε δικαστήριο πρέπει να νιώσουμε ελεύθερα να πούμε αυτό που νιώθουμε και να υπερασπίσουμε τα δικά μας δικαιώματα ως ελεύθεροι άνθρωποι.

Φροντίστε να μένετε όσο το δυνατό πιο κοντά μεταξύ σας, ακόμη κι αν χωρίσατε. Αν μένετε σε άλλη πόλη ή άλλη χώρα, τότε εκ των πραγμάτων μία θα είναι η στέγη μας, όσο κι αν επιθυμούμε να σας βλέπουμε και τους δύο και να μένουμε και με τους δύο. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές…

 

Πηγή: enzoionline.com 

Απόψε στις 18.00, ομιλία στο 46ο Δημοτικό για τις θετικές επιδράσεις του δημιουργικού σχολείου!

«Το σχολείο της δημιουργίας, της αποδοχής και της συμμετοχής

και η επίδρασή του στη ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των μαθητών»

είναι ο τίτλος της ομιλίας που θα πραγματοποιηθεί απόψε στις 18.00 στο 46ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου (Παπαπέτρου Γαβαλά 41).

Γονείς και εκπαιδευτικοί συνυπάρχουν και συνομιλούν, συνεργάζονται και συμπορεύονται έχοντας ως στόχο ένα σχολείο πολιτισμού και ουσιαστικής παιδείας, που θα χωράει την καλλιέργεια της ψυχής και την τέχνη, το «μαζί» και το «κοντά», το συναίσθημα και το παιχνίδι, την κοινωνική δεξιότητα και το δημοκρατικό πνεύμα.

Η εκδήλωση υλοποιείται στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος που εφαρμόζει το σχολείο.

Ανοίγουμε σκέψη και καρδιά και σας καλούμε να μας συντροφεύσετε με την παρουσία σας σε τούτο το μοίρασμα που φέρνει στο επίκεντρο ξανά το παιδί, τις ανάγκες του και την αρμονική ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη.

Ομιλήτρια θα είναι η Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος και Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου.

Βοηθώντας τα παιδιά να επουλώσουν τα τραύματά τους μετά από μια καταστροφή

Μέσα στην τραγικότητα των ημερών και το βαρύ φορτίο των δύσκολων συναισθημάτων, αναζητούμε μικρές, στέρες νησίδες ν΄ακουμπήσουν καρδιά και μυαλό, να βρούν παρηγορία.
Για τα παιδιά. Πρώτα και κύρια για τα παιδιά. Η αγκαλιά, η στήριξη, η θεραπεία…

Τα μικρά παιδιά, τα νήπια, ακόμα και τα μωρά, αναγνωρίζουν πότε έχει συμβεί κάτι κακό και θυμούνται τι πέρασαν όταν συνέβη. Μετά από ένα τρομαχτικό γεγονός, συχνά βλέπουμε αλλαγές στην συμπεριφορά τους. Μπορεί να κλαίνε περισσότερο, να αγκιστρώνονται περισσότερο πάνω μας και να μη μας αφήνουν να φύγουμε, να έχουν εκρήξεις νεύρων, να χτυπούν άλλους, να έχουν δυσκολίες στον ύπνο και να τα τρομάζουν πράγματα που πριν δεν φοβόντουσαν.

Αλλαγές σαν και τις παραπάνω είναι σημάδι ότι χρειάζονται βοήθεια.

Μερικοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να τα βοηθήσετε είναι οι ακόλουθοι:

  1. Ασφάλεια: Επικεντρωθείτε πρώτα στην ασφάλεια. Το παιδί σας νιώθει ασφάλεια όταν …
  • Το έχετε αγκαλιά, το κρατάτε ή το αφήνετε να μείνει κοντά σας.
  • Του λέτε ότι θα το φροντίσετε, ό,τι κακό ή όποια δυσκολία κι αν συμβεί. Στα παιδιά που μαθαίνουν να μιλούν, χρησιμοποιείστε απλές λέξεις, όπως «ο μπαμπάς είναι εδώ».
  • Απομακρύνετέ τα από τρομαχτικές εικόνες που δείχνει η τηλεόραση και από τρομαχτικές συζητήσεις.
  • Κάνετε μαζί πράγματα που σας είναι οικεία, όπως να τραγουδήσετε ένα τραγούδι που αρέσει και στους δύο ή να πείτε κάποιο παραμύθι.
  • Πείτε του/της τι θα συμβεί στην συνέχεια, στον βαθμό που το γνωρίζετε.
  • Διατηρήστε μια ρουτίνα, τουλάχιστον για την ώρα του ύπνου: το παραμύθι, την προσευχή, την αγκαλιά σας.
  • Όταν φεύγετε, ενημερώστε το παιδί για το πού πηγαίνετε και πότε θα γυρίσετε.

 2. Επιτρέψετε στα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

  • Τα μικρά παιδιά συχνά συμπεριφέρονται άσχημα όταν ανησυχούν ή όταν φοβούνται. Τα παιδιά μπορεί να εκδηλώνονται έτσι για να ζητήσουν βοήθεια. Να θυμάστε: Δύσκολα συναισθήματα = Δύσκολη συμπεριφορά.
  • Βοηθήστε το παιδί σας να ονοματοδοτήσει αυτά που νιώθει: «φοβισμένος/η», «ευτυχισμένος/η», «θυμωμένος/η», «λυπημένος/η». Πείτε του/της ότι είναι φυσιολογικό να νιώθει έτσι.
  • Δείξτε στο παιδί σας τον σωστό τρόπο συμπεριφοράς, λέγοντας: «μπορείς να είσαι θυμωμένος/η αλλά δεν μπορείς να με χτυπάς».
  • Βοηθήστε το παιδί σας να εκφράζει τον θυμό του με τρόπους που δεν πληγώνουν: όπως μιλώντας, παίζοντας ή ζωγραφίζοντας.
  • Μιλήστε για τα πράγματα που πάνε καλά για να βοηθηθείτε εσείς και το παιδί σας να νιώσετε καλά.

3. Αφήστε το παιδί να σας καθοδηγήσει.

  • Κάθε παιδί χρειάζεται κάτι διαφορετικό. Μερικά παιδιά έχουν ανάγκη να τα αφήνουμε ελεύθερα να τρέχουν και άλλα να τα κρατάμε κοντά μας.
  • Αφουγκραστείτε το παιδί σας και παρακολουθήστε την συμπεριφορά του για να καταλάβετε τι είναι αυτό που χρειάζεται.

4. Βοηθήστε το παιδί σας να αφηγηθεί ό,τι συνέβη κατά την διάρκεια και μετά την καταστροφή.

  • Φτιάχνοντας μια ιστορία βοηθάτε το παιδί σας να καταλάβει τι συνέβη και να το διαχειριστεί καλύτερα.
  • Τα παιδιά χρησιμοποιούν το παιχνίδι για να πουν την ιστορία τους. Για παράδειγμα μπορεί να πετάνε τους κύβους τους για να δείξουν πώς ήταν η καταστροφή, μπορεί να χωρίζουν τα ζωάκια τους για να δείξουν πως χωρίστηκαν τα ίδια από εσάς.
  • Μοιραστείτε με το παιδί σας όχι μόνο αυτά που συνέβησαν, βήμα προς βήμα, αλλά και τον τρόπο που νιώσατε και οι δύο.
  • Καθώς λέτε την ιστορία, αφήστε το παιδί να σας οδηγήσει. Όταν η ιστορία είναι δύσκολη, το παιδάκι μπορεί να χρειάζεται διαλείμματα, να στριφογυρίσει, να τρέξει, να το κρατήσουμε αγκαλιά ή να παίξει με κάτι άλλο. Αυτό είναι φυσιολογικό. Θα επιστρέψει στην ιστορία όταν είναι έτοιμο.
  • Μπορεί να σας δυσκολεύεστε να βλέπετε τον τρόπο που παίζουν τα παιδιά ή να ακούτε τις ιστορίες που λένε. Αναζητήστε υποστήριξη όταν σας είναι δύσκολο να το κάνετε χωρίς να αναστατωθείτε.

5. Δεσμοί: επανασυνδεθείτε με ανθρώπους που μπορούν να σας βοηθήσουν, με την κοινότητά σας, τα πολιτιστικά και θρησκευτικά σας έθιμα.

  • Απλά πράγματα, όπως ένα οικείο παραμύθι για το βράδυ, ένα τραγούδι ή νανούρισμα, μια προσευχή ή οικογενειακές συνήθειες, υπενθυμίζουν σε εσάς και το παιδί σας τον τρόπο που ζούσατε και προσφέρουν ελπίδα.
  • Εάν ανήκετε σε μια ομάδα, όπως σε κάποια εκκλησία, προσπαθήστε να βρείτε τρόπους να επανασυνδεθείτε μαζί π.χ. με την ενορία σας.
  • Μπορείτε να βοηθήσετε καλύτερα το παιδί σας όταν φροντίζετε τον εαυτό σας. Ζητείστε υποστήριξη από τους άλλους όταν δείτε ότι το χρειάζεστε.

6. Το παιδί σας σας έχει ανάγκη. Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμάστε.

  • Καθησυχάστε το παιδί σας ότι θα είσαστε μαζί.
  • Είναι συνηθισμένο τα παιδιά να αγκιστρώνονται πάνω σας και να ανησυχούν ότι θα μείνουν μόνα τους.
  • Εάν χρειαστεί να φύγετε, πείτε τους για πόση ώρα θα λείψετε και πότε θα επιστρέψετε. Εάν είναι δυνατόν, αφήστε να έχει κάτι δικό σας, όπως μια φωτογραφία σας.
  • Απλά και μόνο με το να βρίσκεστε κοντά στο παιδί σας, ακόμα κι όταν δεν μπορείτε να διορθώσετε τίποτε άλλο, αυτό θα το βοηθήσει.

 

Των Chandra Ghosh Ippen, Alicia F. Lieberman, & Patricia Van Horn, Copyright 2005.
Μετάφραση από τα αγγλικά κατόπιν αδείας, Έλλη Ε. Θολούλη
Πηγή: http://www.NCTSN.org (National Child Traumatic Stress Network)

Ηράκλειο, Παρασκευή 8 Ιουνίου: Ημερίδα «Ο ανήλικος ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας»

Με πλοηγό το στίχο του Γιώργου Σαραντάρη «Κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια / όπως από μια χώρα» ο Δικηγορικός Σύλλογος Ηρακλείου συνδιοργανώνει εκδήλωση με την Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2018 και από ώρα 10:00 στην αίθουσα Μίνως ΙΙ του ξενοδοχείου Ατλαντίς.

Ποιητική η αναφορά του θέματος, σκληρή όμως η πραγματικότητα που θα συζητηθεί :

 

«Μόνη μας πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια» 

Ο ανήλικος ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας.

 

Πρόκειται για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερα σημαντική εκδήλωση που τιμά με την παρουσία της η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ.Ξένια Δημητρίου.

Σε μια περίοδο που τα περιστατικά κακοποίησης των παιδιών μάς οδηγούν σε μονοπάτια δύσκολα, ομιχλώδη, εκεί που η παιδικότητα τραυματίζεται και ματώνει, καλά θα κάνουμε να ανοίξουμε αυτιά και ψυχή και να συμπορευτούμε στην προστασία της ανηλικότητας.

Σίγουρα δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει παιδική ηλικία, όμως υπάρχουν αρκετοί που αναγνωρίζουν πως ό,τι χειρότερο έζησαν είναι τα χρόνια της ηλικίας αυτής. 

Ναι, δεν είναι άγνωστη η σεξουαλική κακοποίηση των ανηλίκων στη χώρα μας. Με δράστες συχνά από τον στενό οικογενειακό και ευρύτερο περίγυρο, αλλά και τους «αόρατους» κινδύνους που απορρέουν από το Διαδίκτυο στην πιο σύγχρονη εκδοχή. Δεν είναι άγνωστη, αλλά καλά κρυμμένη, πίσω από τόνους εθελοτυφλίας, άγνοιας και προκατάληψης.

Ένας λόγος παραπάνω να βρεθούμε την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2018 στην αίθουσα Μίνως ΙΙ του ξενοδοχείου Ατλαντίς στο Ηράκλειο. Μάλιστα το βραδάκι στις 18.45 θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε παρέα:
«Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στον εντοπισμό και τη διαχείριση περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων» 
(Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν. Ηρακλείου)

Σφίγγουμε καρδιά, παίρνουμε αγκαλιά το εσωτερικό μας παιδί και ενημερωνόμαστε ανοίγοντας χαραμάδες φωτός στα δύσβατα μονοπάτια της κακοποίησης.

Δείχνουμε εμπιστοσύνη στην επιστήμη που μελετά και προτείνει, αλλά και στην ποίηση που αφήνει τις αχτίδες της λεύτερες να ζεστάνουν τον μέσα μας ουρανό.

Το Πρόγραμμα,όπως αναρτάται παραπάνω, έχει ως εξής:

Από 10.00 έως 13.00 και από 17.00 έως 20.00΄

10. 00 – 10.30 Χαιρετισμοί
Ελένη Φραγκάκη, Προϊσταμένη Εφετείου Αν. Κρήτης
Ζαχαρίας Κοκκινάκης, Προϊστάμενος Εισαγγελίας Εφετών Αν. Κρήτης
Αντωνία Μπαχαντάκη, Προϊσταμένη Πρωτοδικείου Ηρακλείου
Σταύρος Αρναουτάκης, Περιφερειάρχης Κρήτης
Βασίλειος Λαμπρινός, Δήμαρχος Ηρακλείου

Προεδρείο: Ξένη Δημητρίου – Βασιλοπούλου, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου (Πρόεδρος)
Αθανάσιος Κ. Γαλήνας, Προϊστάμενος Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηρακλείου
΄Αρης Ροζάκης, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου

 

Α΄ Ενότητα «Νομική Προσέγγιση , η Εισαγγελία Ανηλίκων, Ποινική διαμεσολάβηση και αναγνώριση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας από την ιατρική κοινότητα»

 

(10. 30 – 10.45) 1. Ιωάννης Βασιλάκης, Δικηγόρος Ηρακλείου
«Το νομικό πλαίσιο στα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας»
(10.45 – 11.00) 2. Λευκοθέα Τερζητάνου , Εισαγγελέας Ανηλίκων Ηρακλείου
«Η προστασία του θύματος ενδοοικογενειακής βίας. Ο ρόλος του Εισαγγελέα Ανηλίκων»
(11.00 – 11.15) 3. Ελένη Φώτου, Δικαστική Ψυχολόγος, Μ.Κ.Ο. ΒΙΑ ΣΤΟΠ Καβάλα
«Η εφαρμογή του προγράμματος θεραπείας δραστών στην Καβάλα και εκτίμηση επικινδυνότητας στα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας»
(11.15- 11.45) Διάλειμμα
Προβολή βίντεο «Μαμά κοίτα πόσο σου μοιάζω»
(11. 45 – 12.00) 4. Θεοδώρα Μανιώτη, Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Ηρακλείου
«Η ποινική διαμεσολάβηση ως θεσμός αποκαταστατικής δικαιοσύνης στα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας σε βάρος ανηλίκων»
(12.00 – 12.15) 5. Γεώργιος Γεροστέργιος, Παιδοψυχίατρος ΠΑ.Γ.Ν.Η.
«Ο ρόλος των Ειδικών Ψυχικής Υγείας στην Αναγνώριση και Διαχείριση Περιστατικών Κακοποίησης – Παραμέλησης. Θεραπευτικές Παρεμβάσεις»
(12.15 – 12.30) 6. Δέσποινα Νάθενα, Ιατροδικαστής ΠΑ.Γ.Ν.Η.
«Σύνδρομο του Κακοποιημένου Παιδιού – Ιατροδικαστική Διερεύνηση»
12.30 – 13.00 Συζήτηση

 

Β΄ Ενότητα «Ανακριτικές ενέργειες στα αδικήματα με ανήλικο θύμα, η κατάθεση του ανήλικου θύματος, αναγνώριση περιστατικών κακοποίησης από την εκπαιδευτική κοινότητα και οι δομές της Π.Ε Ηρακλείου προς υποβοήθηση θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας»

 

(Δύο λεπτά) Προβολή βίντεο «Safe place»
(17.00 – 17.15) 1. Όλγα Θεμελή, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εγκληματολογικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
«Από την προανάκριση στη δικανική συνέντευξη: Βασικές Αρχές λήψης των καταθέσεων ανηλίκων θυμάτων κακοποίησης»
(17.15 – 17.30) 2. Γρηγόριος Μαυριδάκης Αστυνόμος Β (ΥΓ) , Ψυχολόγος ΕΛ.ΑΣ.
Πελαγία Δασκαλάκη, Ανθυπαστυνόμος, Προϊσταμένη Γραφείου Ανηλίκων ΥΑ Ηρακλείου
«Η παιδική κακοποίηση. Ο ρόλος της Ελληνικής Αστυνομίας»
(17.30 – 17.45) 3. Απόλλων Καλογερόπουλος, Δικηγόρος Ηρακλείου
«Η αναφορά κακοποίησης, η εξέλιξή της και η συμβολή του νομικού παραστάτη»
(17.45 – 18.00) 4. Μαρία Παπαδακάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας, Σχολή Επιστημών Υγείας και Πρόνοιας, Τ.Ε.Ι. Κρήτης
«Η διαχείριση της παιδικής κακοποίησης στην κοινωνική υπηρεσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Σύγχρονες Προκλήσεις και Προβληματισμοί»
(18.00 – 18.30) Διάλειμμα
(18.45 – 19.00) 5. Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν. Ηρακλείου
«Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στον εντοπισμό και τη διαχείριση περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων»
(19.00 – 19.15). 6. Μαίρη Καριωτάκη, Δημοσιογράφος
«Δημοσιογράφος κι εθελοντής. Να βλέπεις, ν΄ ακούς, να ζεις … Πώς να το … »διαχειριστείς»;»
(19.15 – 19.30) 7. Μαίρη Παχιαδάκη, Πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Γυναικείων Σωματείων Ν. Ηρακλείου
«Βιωματικές εμπειρίες κακοποίησης παιδιών: “Το χρονικό ενός εγκλήματος στην παιδική ψυχή”»
(19.30 – 20.00) Συζήτηση