• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

Ό,τι χρειάζεται ένα παιδί και ό,τι οφείλει να προσφέρει ένας γονιός

Η προσοχή των παιδιών στις μέρες μας αποσπάται πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν και η τεχνολογία είναι αναμφισβήτητα ο κύριος ένοχος σε αυτή την ατυχή εκδοχή της πραγματικότητας. Επιπροσθέτως, η νέα γενιά παιδιών τείνει να είναι πιο απομονωμένη ως αποτέλεσμα της σύγχρονης τεχνολογίας και έτσι χρειάζονται μεγαλύτερη βοήθεια από τους γονείς σε ό,τι έχει σχέση με τη μάθηση τρόπων, την υγιή ανάπτυξη δεσμών και την αποτελεσματική επικοινωνία.

Οι επιστήμονες του Harvard μας παρέχουν τις πληροφορίες και τις γνώσεις που χρειαζόμαστε για να μεγαλώσουμε επιτυχημένα παιδιά. Παρακάτω δίνεται ένας οδηγός των βασικών στόχων μας, ως γονείς.

 

Για την καλή ανατροφή των παιδιών, χρειάζονται:

1. Ποιοτικός χρόνος

Όταν μιλάμε για ποιοτικό χρόνο, δεν αναφερόμαστε σε δραστηριότητες όπως τα ψώνια, η τηλεόραση ή τα βιντεοπαιχνίδια. Αντιθέτως, χρειάζεται να περνάμε το χρόνο μας μαζί τους με τρόπο που θα μας δέσει περισσότερο συναισθηματικά, θα εγκαθιδρύσει μια πιο ανοιχτή επικοινωνία και θα γεννήσει λύσεις για προβλήματα ή απαντήσεις σε ερωτήματα.

2. Ηθικό πρότυπο μίμησης

Τα παιδιά μας λειτουργούν σαν σφουγγάρια και μιμούνται- ταυτίζονται εύκολα- γι’ αυτό να επιλέγετε τις λέξεις και τις πράξεις σας σοφά. Ρίξτε το βάρος στους τρόπους, στη μετριοφροσύνη, στη δικαιοσύνη, στην ειλικρίνεια και στη θετική συμπεριφορά. Αν κερδίσετε την εμπιστοσύνη και το σεβασμό των παιδιών σας, τότε το πιο πιθανό είναι και εκείνα να σέβονται τον εαυτό τους, αλλά να γίνουν και έμπιστοι ενήλικες.

3. Ενσυναίσθηση και ηθικές αξίες

Βεβαιωθείτε ότι παρέχετε στα παιδιά σας το περιβάλλον που χρειάζονται για να κοινωνικοποιηθούν και να δεθούν σωστά με τους συνομηλίκους τους. Επιπλέον, δείξτε ότι δεν είστε εγωιστές και τα παιδιά θα δείτε πως θα υιοθετήσουν την ίδια στάση στη ζωή τους. Σύμφωνα με τις έρευνες του Harvard, «είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να ακούνε από τους γονείς και φροντιστές τους ότι το ενδιαφέρον και η φροντίδα προς τους άλλους είναι μια από τις κύριες προτεραιότητες στη ζωή και είναι τόσο σημαντικό για τους άλλους, όσο και για τη δική τους ευτυχία. Παρόλο που οι περισσότεροι γονείς λένε ότι είναι δική τους προτεραιότητα, τα παιδιά συχνά δεν παίρνουν το μήνυμα, επειδή δεν βλέπουν πράξεις».

4. Εκτίμηση και ευγνωμοσύνη

Χρειάζεται να αποφύγετε να κακομαθαίνετε τα παιδιά σας, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να αναγνωρίσουν τους ρόλους των άλλων με υγιείς τρόπους· πρέπει να εκτιμήσουν τα άτομα που συνεισφέρουν στην ευτυχία τους και αυτό δεν θα το καταφέρουν, αν είναι υπερβολικά κακομαθημένα. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά πιθανότατα να καταλήξουν να είναι πιο υγιή, πιο χαρούμενα και πιο φροντιστικά, αν μάθουν να εκτιμούν τους άλλους και την ίδια την ύπαρξη της ευτυχίας. Σύμφωνα με την έρευνα του Harvard, «τα παιδιά είναι καλό να βοηθούν τακτικά, για παράδειγμα, στις δουλειές του σπιτιού και να επαινούνται για μη συνηθισμένες πράξεις καλοσύνης. Όταν αυτές οι πράξεις της καθημερινότητας απλά αναμένονται και δεν επιβραβεύονται συνεχώς σαν κάτι περίεργο, είναι πιο πιθανό να ενσωματωθούν και στην υπόλοιπη ζωή των παιδιών».

5. Ευρύτερη οπτική

Για να το θέσουμε αλλιώς, χρειάζεται να διδάξετε τα παιδιά σας πώς να βλέπουν την ευρύτερη εικόνα- και πώς να αξιολογούν τη σημασία της. Πιο συγκεκριμένα, τα περισσότερα παιδιά χρειάζονται βοήθεια στο να επεκτείνουν τον κύκλο των φίλων και γνωριμιών τους, ώστε να αναπτύξουν πλήρως την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα τους. Οι ερευνητές του Harvard υποστηρίζουν ότι «είναι σημαντικό τα παιδιά να μάθουν να εστιάζουν, να ακούνε προσεκτικά και να διατηρούν τον άμεσο κύκλο τους, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να βλέπουν και την μεγάλη εικόνα, να υπολογίζουν και τα άτομα με τα οποία αλληλεπιδρούν κάθε μέρα».

 

Πηγές: mcc.gse.harvard.edu, enallaktikidrasi.com
Advertisements

Επιστολή προς γονείς που δεν ζουν πιά μαζί

Απλός, διάφανος, ξεκάθαρος ετούτος ο λόγος που απευθύνεται σε κάθε χωρισμένο ζευγάρι με παιδιά. Το όφελος των ίδιων των παιδιών, η προστασία και η ασφάλειά τους, η συναισθηματική ισορροπία και η ψυχική τους λειτουργικότητα είναι τα μοναδικά μας κίνητρα…

 

Αγαπητοί γονείς,

Χωρίσατε μεταξύ σας, δε χωρίσατε από τα παιδιά σας. Έχετε δικαίωμα να ακολουθήσετε χωριστούς δρόμους απ’ εδώ και μπρος όμως δεν έχετε δικαίωμα να φύγετε από τις ζωές των παιδιών σας. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να φροντίσετε ώστε να περνάτε αρκετό χρόνο με τα παιδιά σας και να είσαστε συνεπείς ως προς τις οικονομικές σας υποχρεώσεις απέναντί τους.

Αν βρείτε κάποιο άλλο άτομο να είναι μαζί σας, λάβετε υπόψη και τις ανάγκες του παιδιού σας από τον προηγούμενό σας γάμο. Δεν αποφασίζετε μόνο για σας πλέον, είτε σας αρέσει είτε όχι. Αποφασίζετε για σας και για το παιδί σας. Φροντίστε λοιπόν το παιδί σας να νιώθει άνετα και καλά με τις επιλογές που κάνετε στη ζωή σας. Φροντίστε το παιδί σας να νιώθει πραγματικό μέλος της νέας οικογένειας που προσπαθείτε να φτιάξετε.

Το παιδί σας δεν είναι ιδιοκτησία σας. Είναι ελεύθερος άνθρωπος. Έχει δικαίωμα να έχει και τους δύο του γονείς αλλά και όλους τους συγγενείς του στη ζωή του. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να στερήσετε από το παιδί σας κάτι τέτοιο. Αυτό σημαίνει (ειδικά για τις μαμάδες) πως πρέπει να δεχτείτε τον πατέρα να αντιμετωπιστεί ισότιμα μ’ εσάς ως γονιός και να έχει κι αυτός αρκετό χρόνο με το παιδί σας.

Το παιδί σας δεν είναι όπλο εκδίκησης για να πονέσετε τον/την πρώην σύζυγο. Είναι απαράδεκτο να προσπαθείτε να στρέψετε το παιδί σας εναντίον του άλλου γονιού λέγοντάς του άσχημα λόγια για τον άλλο γονιό. Είναι επίσης απαράδεκτο, να προσπαθείτε να κρατήσετε το παιδί μακριά από τον άλλο γονιό. Είναι απαράδεκτο να χρησιμοποιείτε το παιδί για να έχετε οικονομικό όφελος μέσω της διατροφής. Τα χαρτιά των δικαστηρίων λένε πολλά και υπάρχουν. Το παιδί μεγαλώνοντας θα μάθει και θα καταλάβει την αλήθεια. Φροντίστε να έχετε το μέτωπό σας καθαρό.

Δίνοντας το λόγο στα ίδια τα παιδιά τι ακούμε;

Έχουμε δικαίωμα να αγαπάμε και τους δύο γονείς μας και να το εκφράζουμε αυτό. Αν είμαι στο σπίτι της μαμάς και θέλω να μιλήσω στον μπαμπά, πρέπει να είμαι ελεύθερος/η να τον πάρω τηλέφωνο όποτε θέλω και να μιλήσω όση ώρα θέλω μαζί του. Πρέπει να νιώθω ελεύθερος/η να του πω «σ’ αγαπώ» και «σε πεθύμησα», χωρίς να κατακριθώ γι’ αυτό το πράγμα.

Δεν είμαστε δικαστές. Αγαπάμε τους γονείς μας κι αν έκαναν λάθη θέλουμε να τους συγχωρέσουμε. Μη μας φορτώνετε με τις μεταξύ σας προστριβές. Αυτά που συμβαίνουν μεταξύ σας πρέπει όσο το δυνατό να μείνουν μεταξύ σας. Εμείς θέλουμε ηρεμία. Και με τους δύο μας γονείς.

Η «σταθερή στέγη» είναι μύθος. Ένα παιδί αν έχει το δικό του χώρο στο σπίτι του κάθε γονιού του, μπορεί να περνά εξίσου καλά και να είναι εξίσου άνετα και στα δύο σπίτια. Μπορεί έτσι να βλέπει και τους δύο του γονείς. Καλύτερα ένα παιδί να έχει δύο σπίτια και δύο γονείς, παρά ένα σπίτι και ένα γονιό. Ο νοών νοείτω.

Το «σταθερό πρόγραμμα» όσο είμαστε μικρά παιδιά σας βολεύει εσάς. Μεγαλώνοντας όμως να έχετε υπόψη σας πως θα καθορίζουμε εμείς το πρόγραμμά μας. Το παιδί μεγαλώνοντας θα αποφασίσει πότε και πόσο θα είναι με τον κάθε γονιό, ό,τι και να κάνετε.

Αν είναι δυνατό, αποφύγετε να πάρετε τα παιδιά σας στο δικαστήριο και βρείτε τα μεταξύ σας. Εδώ, θα έλεγαν τα παιδιά, αν τους δινόταν η δυνατότητα, κάτι τέτοιο: Αν χρειαστεί όμως να πάμε στο δικαστήριο μην προσπαθήσετε να μας εκφοβίσετε ή να μας πιέσετε στο τι να πούμε. Κάποτε θα καταλάβουμε τι κάνατε και θα πρέπει να λογοδοτήσετε γι’ αυτό. Αν πάμε δικαστήριο πρέπει να νιώσουμε ελεύθερα να πούμε αυτό που νιώθουμε και να υπερασπίσουμε τα δικά μας δικαιώματα ως ελεύθεροι άνθρωποι.

Φροντίστε να μένετε όσο το δυνατό πιο κοντά μεταξύ σας, ακόμη κι αν χωρίσατε. Αν μένετε σε άλλη πόλη ή άλλη χώρα, τότε εκ των πραγμάτων μία θα είναι η στέγη μας, όσο κι αν επιθυμούμε να σας βλέπουμε και τους δύο και να μένουμε και με τους δύο. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές…

 

Πηγή: enzoionline.com 

Απόψε στις 18.00, ομιλία στο 46ο Δημοτικό για τις θετικές επιδράσεις του δημιουργικού σχολείου!

«Το σχολείο της δημιουργίας, της αποδοχής και της συμμετοχής

και η επίδρασή του στη ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των μαθητών»

είναι ο τίτλος της ομιλίας που θα πραγματοποιηθεί απόψε στις 18.00 στο 46ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου (Παπαπέτρου Γαβαλά 41).

Γονείς και εκπαιδευτικοί συνυπάρχουν και συνομιλούν, συνεργάζονται και συμπορεύονται έχοντας ως στόχο ένα σχολείο πολιτισμού και ουσιαστικής παιδείας, που θα χωράει την καλλιέργεια της ψυχής και την τέχνη, το «μαζί» και το «κοντά», το συναίσθημα και το παιχνίδι, την κοινωνική δεξιότητα και το δημοκρατικό πνεύμα.

Η εκδήλωση υλοποιείται στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος που εφαρμόζει το σχολείο.

Ανοίγουμε σκέψη και καρδιά και σας καλούμε να μας συντροφεύσετε με την παρουσία σας σε τούτο το μοίρασμα που φέρνει στο επίκεντρο ξανά το παιδί, τις ανάγκες του και την αρμονική ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη.

Ομιλήτρια θα είναι η Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος και Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου.

Βοηθώντας τα παιδιά να επουλώσουν τα τραύματά τους μετά από μια καταστροφή

Μέσα στην τραγικότητα των ημερών και το βαρύ φορτίο των δύσκολων συναισθημάτων, αναζητούμε μικρές, στέρες νησίδες ν΄ακουμπήσουν καρδιά και μυαλό, να βρούν παρηγορία.
Για τα παιδιά. Πρώτα και κύρια για τα παιδιά. Η αγκαλιά, η στήριξη, η θεραπεία…

Τα μικρά παιδιά, τα νήπια, ακόμα και τα μωρά, αναγνωρίζουν πότε έχει συμβεί κάτι κακό και θυμούνται τι πέρασαν όταν συνέβη. Μετά από ένα τρομαχτικό γεγονός, συχνά βλέπουμε αλλαγές στην συμπεριφορά τους. Μπορεί να κλαίνε περισσότερο, να αγκιστρώνονται περισσότερο πάνω μας και να μη μας αφήνουν να φύγουμε, να έχουν εκρήξεις νεύρων, να χτυπούν άλλους, να έχουν δυσκολίες στον ύπνο και να τα τρομάζουν πράγματα που πριν δεν φοβόντουσαν.

Αλλαγές σαν και τις παραπάνω είναι σημάδι ότι χρειάζονται βοήθεια.

Μερικοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να τα βοηθήσετε είναι οι ακόλουθοι:

  1. Ασφάλεια: Επικεντρωθείτε πρώτα στην ασφάλεια. Το παιδί σας νιώθει ασφάλεια όταν …
  • Το έχετε αγκαλιά, το κρατάτε ή το αφήνετε να μείνει κοντά σας.
  • Του λέτε ότι θα το φροντίσετε, ό,τι κακό ή όποια δυσκολία κι αν συμβεί. Στα παιδιά που μαθαίνουν να μιλούν, χρησιμοποιείστε απλές λέξεις, όπως «ο μπαμπάς είναι εδώ».
  • Απομακρύνετέ τα από τρομαχτικές εικόνες που δείχνει η τηλεόραση και από τρομαχτικές συζητήσεις.
  • Κάνετε μαζί πράγματα που σας είναι οικεία, όπως να τραγουδήσετε ένα τραγούδι που αρέσει και στους δύο ή να πείτε κάποιο παραμύθι.
  • Πείτε του/της τι θα συμβεί στην συνέχεια, στον βαθμό που το γνωρίζετε.
  • Διατηρήστε μια ρουτίνα, τουλάχιστον για την ώρα του ύπνου: το παραμύθι, την προσευχή, την αγκαλιά σας.
  • Όταν φεύγετε, ενημερώστε το παιδί για το πού πηγαίνετε και πότε θα γυρίσετε.

 2. Επιτρέψετε στα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

  • Τα μικρά παιδιά συχνά συμπεριφέρονται άσχημα όταν ανησυχούν ή όταν φοβούνται. Τα παιδιά μπορεί να εκδηλώνονται έτσι για να ζητήσουν βοήθεια. Να θυμάστε: Δύσκολα συναισθήματα = Δύσκολη συμπεριφορά.
  • Βοηθήστε το παιδί σας να ονοματοδοτήσει αυτά που νιώθει: «φοβισμένος/η», «ευτυχισμένος/η», «θυμωμένος/η», «λυπημένος/η». Πείτε του/της ότι είναι φυσιολογικό να νιώθει έτσι.
  • Δείξτε στο παιδί σας τον σωστό τρόπο συμπεριφοράς, λέγοντας: «μπορείς να είσαι θυμωμένος/η αλλά δεν μπορείς να με χτυπάς».
  • Βοηθήστε το παιδί σας να εκφράζει τον θυμό του με τρόπους που δεν πληγώνουν: όπως μιλώντας, παίζοντας ή ζωγραφίζοντας.
  • Μιλήστε για τα πράγματα που πάνε καλά για να βοηθηθείτε εσείς και το παιδί σας να νιώσετε καλά.

3. Αφήστε το παιδί να σας καθοδηγήσει.

  • Κάθε παιδί χρειάζεται κάτι διαφορετικό. Μερικά παιδιά έχουν ανάγκη να τα αφήνουμε ελεύθερα να τρέχουν και άλλα να τα κρατάμε κοντά μας.
  • Αφουγκραστείτε το παιδί σας και παρακολουθήστε την συμπεριφορά του για να καταλάβετε τι είναι αυτό που χρειάζεται.

4. Βοηθήστε το παιδί σας να αφηγηθεί ό,τι συνέβη κατά την διάρκεια και μετά την καταστροφή.

  • Φτιάχνοντας μια ιστορία βοηθάτε το παιδί σας να καταλάβει τι συνέβη και να το διαχειριστεί καλύτερα.
  • Τα παιδιά χρησιμοποιούν το παιχνίδι για να πουν την ιστορία τους. Για παράδειγμα μπορεί να πετάνε τους κύβους τους για να δείξουν πώς ήταν η καταστροφή, μπορεί να χωρίζουν τα ζωάκια τους για να δείξουν πως χωρίστηκαν τα ίδια από εσάς.
  • Μοιραστείτε με το παιδί σας όχι μόνο αυτά που συνέβησαν, βήμα προς βήμα, αλλά και τον τρόπο που νιώσατε και οι δύο.
  • Καθώς λέτε την ιστορία, αφήστε το παιδί να σας οδηγήσει. Όταν η ιστορία είναι δύσκολη, το παιδάκι μπορεί να χρειάζεται διαλείμματα, να στριφογυρίσει, να τρέξει, να το κρατήσουμε αγκαλιά ή να παίξει με κάτι άλλο. Αυτό είναι φυσιολογικό. Θα επιστρέψει στην ιστορία όταν είναι έτοιμο.
  • Μπορεί να σας δυσκολεύεστε να βλέπετε τον τρόπο που παίζουν τα παιδιά ή να ακούτε τις ιστορίες που λένε. Αναζητήστε υποστήριξη όταν σας είναι δύσκολο να το κάνετε χωρίς να αναστατωθείτε.

5. Δεσμοί: επανασυνδεθείτε με ανθρώπους που μπορούν να σας βοηθήσουν, με την κοινότητά σας, τα πολιτιστικά και θρησκευτικά σας έθιμα.

  • Απλά πράγματα, όπως ένα οικείο παραμύθι για το βράδυ, ένα τραγούδι ή νανούρισμα, μια προσευχή ή οικογενειακές συνήθειες, υπενθυμίζουν σε εσάς και το παιδί σας τον τρόπο που ζούσατε και προσφέρουν ελπίδα.
  • Εάν ανήκετε σε μια ομάδα, όπως σε κάποια εκκλησία, προσπαθήστε να βρείτε τρόπους να επανασυνδεθείτε μαζί π.χ. με την ενορία σας.
  • Μπορείτε να βοηθήσετε καλύτερα το παιδί σας όταν φροντίζετε τον εαυτό σας. Ζητείστε υποστήριξη από τους άλλους όταν δείτε ότι το χρειάζεστε.

6. Το παιδί σας σας έχει ανάγκη. Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμάστε.

  • Καθησυχάστε το παιδί σας ότι θα είσαστε μαζί.
  • Είναι συνηθισμένο τα παιδιά να αγκιστρώνονται πάνω σας και να ανησυχούν ότι θα μείνουν μόνα τους.
  • Εάν χρειαστεί να φύγετε, πείτε τους για πόση ώρα θα λείψετε και πότε θα επιστρέψετε. Εάν είναι δυνατόν, αφήστε να έχει κάτι δικό σας, όπως μια φωτογραφία σας.
  • Απλά και μόνο με το να βρίσκεστε κοντά στο παιδί σας, ακόμα κι όταν δεν μπορείτε να διορθώσετε τίποτε άλλο, αυτό θα το βοηθήσει.

 

Των Chandra Ghosh Ippen, Alicia F. Lieberman, & Patricia Van Horn, Copyright 2005.
Μετάφραση από τα αγγλικά κατόπιν αδείας, Έλλη Ε. Θολούλη
Πηγή: http://www.NCTSN.org (National Child Traumatic Stress Network)

Ηράκλειο, Παρασκευή 8 Ιουνίου: Ημερίδα «Ο ανήλικος ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας»

Με πλοηγό το στίχο του Γιώργου Σαραντάρη «Κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια / όπως από μια χώρα» ο Δικηγορικός Σύλλογος Ηρακλείου συνδιοργανώνει εκδήλωση με την Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2018 και από ώρα 10:00 στην αίθουσα Μίνως ΙΙ του ξενοδοχείου Ατλαντίς.

Ποιητική η αναφορά του θέματος, σκληρή όμως η πραγματικότητα που θα συζητηθεί :

 

«Μόνη μας πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια» 

Ο ανήλικος ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας.

 

Πρόκειται για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερα σημαντική εκδήλωση που τιμά με την παρουσία της η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ.Ξένια Δημητρίου.

Σε μια περίοδο που τα περιστατικά κακοποίησης των παιδιών μάς οδηγούν σε μονοπάτια δύσκολα, ομιχλώδη, εκεί που η παιδικότητα τραυματίζεται και ματώνει, καλά θα κάνουμε να ανοίξουμε αυτιά και ψυχή και να συμπορευτούμε στην προστασία της ανηλικότητας.

Σίγουρα δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει παιδική ηλικία, όμως υπάρχουν αρκετοί που αναγνωρίζουν πως ό,τι χειρότερο έζησαν είναι τα χρόνια της ηλικίας αυτής. 

Ναι, δεν είναι άγνωστη η σεξουαλική κακοποίηση των ανηλίκων στη χώρα μας. Με δράστες συχνά από τον στενό οικογενειακό και ευρύτερο περίγυρο, αλλά και τους «αόρατους» κινδύνους που απορρέουν από το Διαδίκτυο στην πιο σύγχρονη εκδοχή. Δεν είναι άγνωστη, αλλά καλά κρυμμένη, πίσω από τόνους εθελοτυφλίας, άγνοιας και προκατάληψης.

Ένας λόγος παραπάνω να βρεθούμε την Παρασκευή 8 Ιουνίου 2018 στην αίθουσα Μίνως ΙΙ του ξενοδοχείου Ατλαντίς στο Ηράκλειο. Μάλιστα το βραδάκι στις 18.45 θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε παρέα:
«Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στον εντοπισμό και τη διαχείριση περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων» 
(Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν. Ηρακλείου)

Σφίγγουμε καρδιά, παίρνουμε αγκαλιά το εσωτερικό μας παιδί και ενημερωνόμαστε ανοίγοντας χαραμάδες φωτός στα δύσβατα μονοπάτια της κακοποίησης.

Δείχνουμε εμπιστοσύνη στην επιστήμη που μελετά και προτείνει, αλλά και στην ποίηση που αφήνει τις αχτίδες της λεύτερες να ζεστάνουν τον μέσα μας ουρανό.

Το Πρόγραμμα,όπως αναρτάται παραπάνω, έχει ως εξής:

Από 10.00 έως 13.00 και από 17.00 έως 20.00΄

10. 00 – 10.30 Χαιρετισμοί
Ελένη Φραγκάκη, Προϊσταμένη Εφετείου Αν. Κρήτης
Ζαχαρίας Κοκκινάκης, Προϊστάμενος Εισαγγελίας Εφετών Αν. Κρήτης
Αντωνία Μπαχαντάκη, Προϊσταμένη Πρωτοδικείου Ηρακλείου
Σταύρος Αρναουτάκης, Περιφερειάρχης Κρήτης
Βασίλειος Λαμπρινός, Δήμαρχος Ηρακλείου

Προεδρείο: Ξένη Δημητρίου – Βασιλοπούλου, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου (Πρόεδρος)
Αθανάσιος Κ. Γαλήνας, Προϊστάμενος Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηρακλείου
΄Αρης Ροζάκης, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου

 

Α΄ Ενότητα «Νομική Προσέγγιση , η Εισαγγελία Ανηλίκων, Ποινική διαμεσολάβηση και αναγνώριση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας από την ιατρική κοινότητα»

 

(10. 30 – 10.45) 1. Ιωάννης Βασιλάκης, Δικηγόρος Ηρακλείου
«Το νομικό πλαίσιο στα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας»
(10.45 – 11.00) 2. Λευκοθέα Τερζητάνου , Εισαγγελέας Ανηλίκων Ηρακλείου
«Η προστασία του θύματος ενδοοικογενειακής βίας. Ο ρόλος του Εισαγγελέα Ανηλίκων»
(11.00 – 11.15) 3. Ελένη Φώτου, Δικαστική Ψυχολόγος, Μ.Κ.Ο. ΒΙΑ ΣΤΟΠ Καβάλα
«Η εφαρμογή του προγράμματος θεραπείας δραστών στην Καβάλα και εκτίμηση επικινδυνότητας στα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας»
(11.15- 11.45) Διάλειμμα
Προβολή βίντεο «Μαμά κοίτα πόσο σου μοιάζω»
(11. 45 – 12.00) 4. Θεοδώρα Μανιώτη, Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Ηρακλείου
«Η ποινική διαμεσολάβηση ως θεσμός αποκαταστατικής δικαιοσύνης στα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας σε βάρος ανηλίκων»
(12.00 – 12.15) 5. Γεώργιος Γεροστέργιος, Παιδοψυχίατρος ΠΑ.Γ.Ν.Η.
«Ο ρόλος των Ειδικών Ψυχικής Υγείας στην Αναγνώριση και Διαχείριση Περιστατικών Κακοποίησης – Παραμέλησης. Θεραπευτικές Παρεμβάσεις»
(12.15 – 12.30) 6. Δέσποινα Νάθενα, Ιατροδικαστής ΠΑ.Γ.Ν.Η.
«Σύνδρομο του Κακοποιημένου Παιδιού – Ιατροδικαστική Διερεύνηση»
12.30 – 13.00 Συζήτηση

 

Β΄ Ενότητα «Ανακριτικές ενέργειες στα αδικήματα με ανήλικο θύμα, η κατάθεση του ανήλικου θύματος, αναγνώριση περιστατικών κακοποίησης από την εκπαιδευτική κοινότητα και οι δομές της Π.Ε Ηρακλείου προς υποβοήθηση θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας»

 

(Δύο λεπτά) Προβολή βίντεο «Safe place»
(17.00 – 17.15) 1. Όλγα Θεμελή, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Εγκληματολογικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης
«Από την προανάκριση στη δικανική συνέντευξη: Βασικές Αρχές λήψης των καταθέσεων ανηλίκων θυμάτων κακοποίησης»
(17.15 – 17.30) 2. Γρηγόριος Μαυριδάκης Αστυνόμος Β (ΥΓ) , Ψυχολόγος ΕΛ.ΑΣ.
Πελαγία Δασκαλάκη, Ανθυπαστυνόμος, Προϊσταμένη Γραφείου Ανηλίκων ΥΑ Ηρακλείου
«Η παιδική κακοποίηση. Ο ρόλος της Ελληνικής Αστυνομίας»
(17.30 – 17.45) 3. Απόλλων Καλογερόπουλος, Δικηγόρος Ηρακλείου
«Η αναφορά κακοποίησης, η εξέλιξή της και η συμβολή του νομικού παραστάτη»
(17.45 – 18.00) 4. Μαρία Παπαδακάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας, Σχολή Επιστημών Υγείας και Πρόνοιας, Τ.Ε.Ι. Κρήτης
«Η διαχείριση της παιδικής κακοποίησης στην κοινωνική υπηρεσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Σύγχρονες Προκλήσεις και Προβληματισμοί»
(18.00 – 18.30) Διάλειμμα
(18.45 – 19.00) 5. Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος – Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν. Ηρακλείου
«Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στον εντοπισμό και τη διαχείριση περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων»
(19.00 – 19.15). 6. Μαίρη Καριωτάκη, Δημοσιογράφος
«Δημοσιογράφος κι εθελοντής. Να βλέπεις, ν΄ ακούς, να ζεις … Πώς να το … »διαχειριστείς»;»
(19.15 – 19.30) 7. Μαίρη Παχιαδάκη, Πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Γυναικείων Σωματείων Ν. Ηρακλείου
«Βιωματικές εμπειρίες κακοποίησης παιδιών: “Το χρονικό ενός εγκλήματος στην παιδική ψυχή”»
(19.30 – 20.00) Συζήτηση

 

 

Πιλοτικό Πρόγραμμα «Role Models» για τη Σχολική Διαρροή με τη συμμετοχή του ΣΣΝ Ν.Ηρακλείου


Με την ένθερμη συμμετοχή  εκπαιδευτικών και μαθητών απ’όλη την Κρήτη πραγματοποιήθηκε η Ημερίδα Διάδοσης των Αποτελεσμάτων του Πιλοτικού Προγράμματος «Role Models», που εφαρμόστηκε φέτος για πρώτη φορά σε Δημοτικά, Γυμνάσια, Γενικά Λύκεια και ΕΠΑΛ της Κρήτης.

Η Ημερίδα υλοποιήθηκε στις 23 Μαΐου 2018, 09.00-14.00, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Ηράκλειο, με τη συμμετοχή της σχολικής και επιστημονικής κοινότητας, όπου συζητήθηκαν οι εμπειρίες και τα αποτελέσματα του προγράμματος, ως προς το αποτύπωμα κυρίως που άφησε στη σκέψη και στη συμπεριφορά των παιδιών.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία του ΙΚΥ (Erasmus+) στην οποία είχε τη χαρά και την τιμή να συμμετέχει ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου, αφορά στη δημιουργία ενός δικτύου ατόμων που μπορούν να λειτουργήσουν ως πρότυπα και να εμπνεύσουν νέους που κινδυνεύουν από κοινωνικό αποκλεισμό λόγω καταγωγής ή κοινωνικής και οικονομικής θέσης. Ως ομάδα στόχος είχε επιλεγεί η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση: Ε’, ΣΤ’ Δημοτικού και όλες οι τάξεις Γυμνασίων, ΓΕΛ, ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ.

Xάρη στις εμπνευσμένες προσπάθειες των εκπαιδευτικών, τη ψυχική ορμή όσων συνδημιούργησαν την ομάδα των «Role Models» αλλά και χάρη στην αυθεντική δημιουργικότητα των μαθητών, πραγματοποιήθηκε λοιπόν η Ημερίδα Διάδοσης Αποτελεσμάτων για την Κρήτη. Με σκέψη θετική και ψυχή ανθεκτική στην κάθε δυσκολία παιδιά και έφηβοι, μέλη της σχολικής και της επιστημονικής κοινότητας, μοιράστηκαν σκέψεις και προτάσεις για το πώς μετουσιώνεται η δυσκολία σε δύναμη και η ματαίωση σε ελπίδα.

Το Πρόγραμμα της Ημερίδας μπορείτε να το δείτε παρακάτω:


Περισσότερα για τη φιλοσοφία και τη δυναμική του Προγράμματος μπορείτε να διαβάσετε εδώ, στο αφιέρωμα της Εφημερίδας «Πατρίς», το οποίο άλλωστε σας μεταφέρουμε αμέσως μετά:

Το σχολείο είναι ο χώρος από όπου ξεκινούν όλα τα όνειρα των μαθητών, μπαίνει ο πρώτος λίθος για τη μετέπειτα πορεία τους. Η Κρήτη, δυστυχώς, έχει μια θλιβερή πρωτιά που αφορά στη σχολική διαρροή κι αυτός είναι ο λόγος που επιλέχτηκε να υλοποιηθεί φέτος το πιλοτικό πρόγραμμα με τον τίτλο «Role Models», που γίνεται επίσης στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη και την Ήπειρο, την πρωτοβουλία του οποίου έχει το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών.

Μέλος της εθνικής επιστημονικής ομάδας του έργου και συντονιστής Κρήτης είναι ο Αναπληρωτής Καθηγητής Συμβουλευτικής Ψυχολογίας του τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, κ. Άκης Γιοβαζολιάς, ενώ υπεύθυνη παρακολούθησης/υλοποίησης του προγράμματος είναι η ψυχολόγος, κοινωνιολόγος, υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου, κ. Μαρία Παναγιωτάκη.

Πρότυπα για τα παιδιά

Οι δράσεις επικεντρώνονται στην αναζήτηση και επιρροή ατόμων που λειτουργούν ως θετικά πρότυπα («Role Models»), τα οποία προτείνονται κατά προτίμηση από τα συμμετέχοντα σχολεία. Ζητούμενο είναι τα άτομα αυτά να προέρχονται από τις ίδιες κοινωνικές ομάδες που κινδυνεύουν να εγκαταλείψουν πρόωρα το σχολείο και να έχουν μια επιτυχημένη πορεία (να έχουν προχωρήσει στις σπουδές τους ή να εργάζονται). Ζητούμενο είναι επίσης τα άτομα αυτά να  έχουν ήθος, επικοινωνιακές δεξιότητες και να επιθυμούν να συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία αυτή εθελοντικά.

«Τι μας ενδιαφέρει λοιπόν… Εκείνοι που δυσκολεύτηκαν στη ζωή τους και σκέφτηκαν κάποια στιγμή να εγκαταλείψουν το σχολείο, ή το έκαναν και αργότερα ξαναγύρισαν, να αναδείξουν το προσωπικό τους βίωμα στην επαφή τους με τα παιδιά. Να μιλήσουν στους μαθητές για το πώς ενεργοποίησαν τα ψυχικά τους αποθέματα, πώς εμπνεύστηκαν –ενδεχομένως- από κάποιον φωτισμένο  εκπαιδευτικό προκειμένου να υπερβούν τις δυσκολίες τους, πώς άντλησαν πίστη στον εαυτό και προσήλωση στο στόχο, πώς τελικά τα κατάφεραν. Μας ενδιαφέρει  η ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας των παιδιών, η ενδυνάμωσή τους, η δημιουργία ενός οράματος στους δύσκολους καιρούς μας και, βέβαια, η έμφαση στον σημαντικό ρόλο του σχολείου» εξηγεί στην «Π» η κ. Μαρία Παναγιωτάκη.

Η τρέχουσα χρονιά υλοποίησης της πρωτοβουλίας αυτής έχει πιλοτικό χαρακτήρα. Συμμετέχουν 18 σχολεία από όλη την Κρήτη, ενώ την ομάδα των ενηλίκων που λειτουργούν ως Role Models απαρτίζουν 16 άτομα. Πρόκειται για επαγγελματίες από διάφορους χώρους, για παράδειγμα ιερείς, επιχειρηματίες, σεφ, άνθρωποι της τέχνης και ειδικοί ψυχικής υγείας, που σήκωσαν το ανάστημα και  κόντρα στις αντιξοότητες της ζωής τους ολοκλήρωσαν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και, σε πολλές περιπτώσεις, έκαναν πανεπιστημιακές σπουδές. Οι άνθρωποι που λειτουργούν μέσα από αυτό τον ρόλο έχουν άδεια από το Υπουργείο Παιδείας για να έρθουν σε επαφή με τα παιδιά που θα τους πάρουν συνέντευξη.

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν 400 μαθητές/τριες και 38 εκπαιδευτικοί των εξής σχολείων από όλη την Κρήτη: 1ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου, 11ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου, 2ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων, 2ο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Νικολάου, 2ο Γυμνάσιο Ηρακλείου, 9ο Γυμνάσιο Ηρακλείου, Πειραματικό Γυμνάσιο Πανεπιστημίου Κρήτης, 2ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου, Εσπερινό Γυμνάσιο Ηρακλείου, Γενικό Λύκειο Γαζίου «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος», Γενικό Λύκειο Φουρφουρά, Γενικό Λύκειο Σούδας, 2ο ΕΠΑΛ Ηρακλείου, 1ο ΕΠΑΛ Ρεθύμνου, 2ο ΕΠΑΛ Ρεθύμνου, 4ο Εσπερινό ΕΠΑΛ Ηρακλείου, Εσπερινό ΕΠΑΛ Ιεράπετρας και ΕΠΑΛ Αγίου Νικολάου.

Τα συγκεκριμένα σχολεία δεν επιλέχθηκαν αυθαίρετα, αλλά ανταποκρίθηκαν σε πρόκληση της Περιφερειακής Δ/νσης Εκπ/σης Κρήτης που εστάλη προς όλα τα σχολεία της Κρήτης, εκφράζοντας επιθυμία και ενδιαφέρον για συμμετοχή στο πρόγραμμα.

“Μέλλον από τα θρανία, όχι το δρόμο”

«Μας ενδιαφέρει πρωτίστως να παραμένουν τα παιδιά στο σχολείο και να οργανώνουν το μέλλον τους από τα θρανία, όχι από το δρόμο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σχολείο προστατεύει από προπαραβατικές ή παραβατικές συμπεριφορές, διευρύνει ορίζοντες, καλλιεργεί προσωπικότητες. Παρέχει ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον με δομή, με κανόνες, με πρόγραμμα. Συμβάλλει στην υγιή κοινωνικοποίηση των παιδιών, τα βοηθά να ενταχθούν σε ομάδες με στόχους και θετική προοπτική, δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να επεξεργαστούν εποικοδομητικά τις συγκρούσεις και τις ανασφάλειές τους, τους θυμούς και τις εντάσεις τους, τα στηρίζει ώστε να οργανωθούν ψυχικά και να καλλιεργηθούν πνευματικά.

Είναι σημαντικό και συχνά σωτήριο να είναι κοντά στα γράμματα τα παιδιά, όχι μόνο για τη γνώση αλλά για τις αξίες και την κριτική ικανότητα που αποκτούν, τη διάθεση για πρόοδο και μάθηση, την ενίσχυση της αυτοεκτίμησής τους και την εσωτερική κινητοποίηση.  Το σχολείο αφυπνίζει, δεν αποχαυνώνει» τονίζει η κ. Παναγιωτάκη.

Προγράμματα πρόληψης όπως το «Role Models» που φαίνεται να έχει μεγάλη επιτυχία και συμμετέχουν σ’ αυτό με ενθουσιασμό μαθητές, εκπαιδευτικοί και άτομα που λειτουργούν ως «Role Models», μπορούν οπωσδήποτε να υψώσουν τείχος ενάντια στη σχολική διαρροή και να ενισχύσουν τα παιδιά που βρίσκονται σε επικινδυνότητα λόγω οικονομικοκοινωνικών δυσκολιών, έντονης σχολικής άρνησης εξαιτίας του φόβου της αποτυχίας, ή, λόγω στροφής προς διάφορες μορφές απασχόλησης, όπως  κτηνοτροφία.

«Να θυμίσω εδώ ότι είναι υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα παιδιά από την παιδική εργασία και εκμετάλλευση, όπως επιτάσσει και η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Χρειάζεται να τονίζουμε στο σχολείο τις δυνατότητες των παιδιών και όχι τις αδυναμίες τους και να ενδυναμώνουμε την ψυχική ανθεκτικότητά τους.

Ξέρουμε πως η εκπαίδευση του πληθυσμού θεωρείται  ως ένας από τους πιο σημαντικούς δείκτες κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης ενώ η εγκατάλειψη του υποχρεωτικού σχολείου ως ακραία μορφή σχολικής αποτυχίας θέτει σε αμφισβήτηση τον θεσμό της εκπαίδευσης αλλά και τις αξίες και τα δικαιώματα της σύγχρονης κοινωνίας» σημειώνει.

Στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής λειτουργεί «Παρατηρητήριο Μετάβασης στην Εκπαίδευση και την Αγορά Εργασίας Μαθητών ∆ευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης». Καταγράφει σε τακτά χρονικά διαστήµατα τη µαθητική διαρροή στη δευτεροβάθµια εκπαίδευση. Η σχολική διαρροή στην Ελλάδα ανέρχεται σε ποσοστό που αγγίζει περίπου το 4% και κυρίως αφορά στους μαθητές του γυμνασίου που δεν συνεχίζουν τις σπουδές τους στο λύκειο. Η Κρήτη είναι κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά σε χειρότερη κατάσταση από τον μέσο όρο της χώρας.

Είμαι έφηβος/η και είμαι «σε σχέση»… Άραγε, πώς να είμαι με τον άλλον και να παραμένω ο εαυτός μου;

Η εφηβεία έχει τα γλυκά της καρδιοχτύπια, έχει κι εκείνα τα γλυκόπικρα συναισθήματα που φέρνει η έντονη συναισθηματική σύνδεση, η υπερβολή, το δόσιμο και το δέσιμο, η μυθοποίηση και η ματαίωση… Όμορφα συναισθήματα για μας τους ενήλικες, δύσκολα, πρωτόγνωρα και αμήχανα για τα δεκαπεντάχρονα… Για να δούμε λοιπόν τι θα ήθελε να μάθει ένας έφηβος και τι απασχολεί μια έφηβη σχετικά με το πώς χρειάζεται να λειτουργεί κανείς μέσα σε μια σχέση. Και… μακάρι να βρούν σ’ αυτήν εδώ τη διαδικτυακή γωνιά μια αγκαλιά υποστήριξης…

Λοιπόν; Τι είναι το «φλερτ» στην εφηβική ηλικία; Ας μην το προσδιορίσουμε με ακρίβεια μια και έχει περιεχόμενο μοναδικό σχεδόν για κάθε άτομο. Εδώ πάντως θα μιλήσουμε για το φλερτ με την έννοια της ύπαρξης μιας ρομαντικής σχέσης – το να είσαι το κορίτσι κάποιου, το αγόρι κάποιας κ.λ.π. (Σαφώς και… εάν δεν είστε σε μια τέτοια σχέση τώρα, ή δεν θέλετε να είστε στο άμεσο μέλλον, κανένα θέμα, όλα καλά!)

Μια ερώτηση που μπορεί να έχεις θέσει στον εαυτό σου, είτε είσαι σε μια ρομαντική σχέση είτε όχι, είναι: Πώς υποτίθεται ότι θα πρέπει να είμαι όταν βγαίνω με κάποιον/α;

«Για χρόνια, δεν το σκεφτόμουν καθόλου» μοιράζεται τους προβληματισμούς της μια έφηβη… «Βασίστηκα στο πώς είναι να είσαι το κορίτσι κάποιου (ο συγκεκριμένος ρόλος μου δηλαδή), σε ό, τι έβλεπα μέσα από τις ταινίες και την τηλεόραση. Και δυστυχώς, πολλοί από τους χαρακτήρες που είδα, ήταν αναξιοπρεπείς, υποβιβασμένοι στο να κρέμονται από την κάθε λέξη του συντρόφου. Μιλώ για κοπέλες που έμοιαζαν να υπάρχουν μόνο και μόνο για να κάνουν τη ζωή του άλλου ανθρώπου καλύτερη. Δεν συνειδητοποιούσα ότι η τεμπελιά των σεναριογράφων δεν πρέπει να μεταφράζεται στη δική μου ρομαντική ζωή, στη δική μου σχέση».

Οι ρομαντικές σχέσεις είναι διαφορετικές από τις περισσότερες σχέσεις. Κατά κάποιον τρόπο, η ερωτική ή ρομαντική σχέση εμπεριέχει όλες μαζί τις ανθρώπινες σχέσεις.

Σ΄αυτήν υπάρχουν πτυχές της φιλίας, μια και ασχολείσαι με ένα πρόσωπο που σου αρέσει και που μοιράζεται μαζί του/της τουλάχιστον μερικά από τα ενδιαφέροντά σου.

Στη ρομαντική σχέση υπάρχει επίσης μια εσωτερική ένταση, μια σύγκρουση και σύγχυση, εφόσον συχνά, θέλεις να εσωτερικεύεις ένα μεγάλο μέρος του άλλου, σωματικά και συναισθηματικά. Κι έτσι γίνεσαι ευάλωτος/η και ο/η άλλος/η έχει πρόσβαση σε πολύ τρυφερές κι ευαίσθητες πλευρές του χαρακτήρα σου, με συνέπεια να υπάρχει η πιθανότητα ή ο κίνδυνος να πληγωθείς. Να βιώσεις ένα πικρό κι οδυνηρό συναίσθημα. 

Το ερώτημα για έναν έφηβο ή μια έφηβη είναι «πώς τα βγάζεις πέρα με όλα αυτά»; Το πρώτο, σημαντικότερο βήμα είναι να είσαι «συνήγορος του εαυτού σου». Η ύπαρξη μιας σχέσης δεν σημαίνει ότι σταματάς να νοιάζεσαι για τις δικές σου ανάγκες και φροντίζεις μόνο για τον άλλον. Εσύ -και όχι το αγόρι ή η κοπέλα σου- είσαι υπεύθυνος/η για τη φροντίδα σου σωματικά και συναισθηματικά.

Μην πιέζεις τον εαυτό σου περισσότερο από ό, τι θα ήθελες. Δώσε στο σώμα σου αυτό που χρειάζεται για να αισθανθεί υγιές. Πέρασε κανονικό, ποιοτικό χρόνο με καλούς φίλους που μπορείς να βασιστείς για διασκέδαση, εκτόνωση και αγκαλιές. Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό.

Ο/Η σύντροφός σου χρειάζεται να είναι μια προσθήκη στη ζωή σου, όχι το κεντρικό κομμάτι, και εσύ δεν πρέπει να είσαι το επίκεντρο της ζωής του.

Είσαι το κεντρικό κομμάτι της δικής σου ζωής. Δεν θα ήθελες να επενδύσεις όλον τον πλούτο των συναισθημάτων σου σε μια σχέση, άσχετα από το πόσο ρομαντικό φαίνεται.

Τα νέα ζευγάρια, συχνά στην αρχή της σχέσης, μπαίνουν σε μια κλειστή φάση «φωλιάσματος». Ταυτίζονται τόσο πολύ, που αγνοούν τον υπόλοιπο κόσμο. Λες και «καταπίνει» ο ένας τον άλλον. Μετά από μια σύντομη περίοδο χάριτος – ίσως δύο, τρεις εβδομάδες – βεβαιώσου ότι η σχέση σου μπορεί να ενσωματωθεί στη ζωή σου και όχι το αντίστροφο. Εάν κάποιος θέλει να χωρίσετε, επειδή σου αρέσει να βγαίνεις και με τους φίλους σου, δεν αξίζει να είναι στην πρώτη θέση.

Όταν φροντίζεις τον εαυτό σου με αυτοσεβασμό, μπορείς πράγματι να γνωρίσεις ένα άλλο άτομο και να το αφήσεις να σε γνωρίσει. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξετάζεις τις ανάγκες και τις επιθυμίες του άλλου ατόμου (αλλά δεν σημαίνει ότι τις βάζεις πάντα πρώτες).

Σημαίνει ότι ακούς και κάνεις ερωτήσεις. Σημαίνει ότι σημειώνεις τα πράγματα που του/της αρέσουν και προσπαθείς να κάνεις κάποια από αυτά τα πράγματα. Σημαίνει μερικές φορές συμβιβασμούς. Σημαίνει την αποκάλυψη πληροφοριών για τον εαυτό σου, κατά τρόπο που εμβαθύνει τον δεσμό σας και σε κάνει να νιώθεις ασφαλής. Σημαίνει ότι αφήνεις το άλλο άτομο να κερδίσει την εμπιστοσύνη σου, αντί να την παραχωρήσεις αμέσως ή να την κρατήσεις για τον εαυτό σου «εφτασφράγιστο μυστικό».

Πρέπει επίσης να θυμάσαι ότι το άτομο με το οποίο νιώθεις ζεστασιά δεν είναι τέλειο. Μην σε ξεγελάσει. Τέλειος/α δεν θα είναι ούτε ο/η μελλοντικός σύζυγός σου. Είναι λοιπόν κάποιος που κάνει λάθη και μυρίζει άσχημα μερικές φορές και έχει συναισθήματα πολλά και διαφορετικά και λέει γλυκά πράγματα σε σένα. Το να είσαι μαζί του/της δεν σημαίνει ότι κάνει τα πάντα σωστά ή τα πάντα λάθος – είστε μόνο δύο άνθρωποι που ταξιδεύουν κρατώντας το χέρι και την καρδιά του άλλου.

Το να είσαι κοντά σε κάποιον με αυτό τον τρόπο σημαίνει επίσης να έχεις φυσικά και συναισθηματικά όρια και να αφήσεις αυτά τα όρια να εξελιχθούν ομαλά. Δεν πρέπει να πιεστείς, ούτε να λυγίσεις στο όνομα της αγάπης, αλλά να εξελιχθείς. Άφησε τον εαυτό σου να δοκιμάσει τα όριά του και να διαπιστώσει με τι αισθάνεται άνετα και διασκεδαστικά. Το σεξ δεν κάνει μια σχέση ρομαντική, και ο ρομαντισμός δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει σεξ. Λέγοντας «σε αγαπώ», δεν σημαίνει ότι θα υποχωρήσεις στις αρχές και τις αξίες σου. Από την άλλη πλευρά υπάρχει η πιθανότητα να νοιάζεσαι πολύ για κάποιον και να μην συνδεθείτε μαζί ερωτικά. Ακόμα κι έτσι, είχες μια φιλική σχέση γεμάτη ενδιαφέρον και νόημα. Και όμορφα συναισθήματα βεβαίως.

Εσύ και ο/η σύντροφός σου μπορεί να κάνετε αστεία, να μιλάτε ο ένας στον άλλο σε μια δική σας μυστική γλώσσα, έναν ιδιόρρυθμο συναισθηματικό κώδικα, ή να έχετε ανόητα, παιδιάστικα ψευδώνυμα ο ένας για τον άλλον. Είναι φυσιολογικό να παραμείνουν αυτές οι εκδηλώσεις αγάπης εντός των ορίων της σχέσης σας. Οι φίλοι σας δεν χρειάζεται να το γνωρίζουν. Είστε αληθινοί με τους εαυτούς σας και χωρίς να το διαλαλείτε στον κόσμο. Ταυτόχρονα, εσείς και οι φίλοι σας μπορείτε να μοιραστείτε τα ίδια ακριβώς πράγματα δίχως αυτά να μπαίνουν στη ερωτική σας σφαίρα.

Όλη αυτή η διαδικασία,η εμπειρία και τα βιώματα μιας ερωτικής σχέσης αφορούν στην ψυχοσυναισθηματική σου ανάπτυξη. Μαθαίνεις πώς να σχετίζεσαι, πώς να διατηρείς τα όρια και την αυτοεκτίμησή σου, πώς να είσαι με το άλλο φύλο χωρίς να αλλοιώνεσαι και τελικά, πώς να είσαι εσύ! Ο αληθινός, αυθεντικός εαυτός σου.