• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Όταν η επάρκεια του γονέα οδηγεί στην ευτυχία του παιδιού: Δευτέρα 22/1/18, 17.30 στο 46ο Δημ.Σχολείο Ηρακλείου

Πόσες και πόσες συζητήσεις, πόσα διαβάσματα, πόσες αναζητήσεις, πόσοι προβληματισμοί γι αυτήν την ιερή, μοναδική σχέση, τη μονάκριβη και πολύτιμη, τη θεμελιώδη σχέση ανάμεσα στο γονιό και το παιδί… 

Μιλάει ψιθυριστά αλλά πόσο δυνατά μες στην καρδιά ο στίχος του Γιώργου Σαραντάρη «Κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια / όπως από μια χώρα»…  Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει παιδική ηλικία και δεν είναι λίγοι οι ηλικιωμένοι που αναγνωρίζουν πως ό,τι καλύτερο έζησαν είναι τα χρόνια της ηλικίας αυτής. 

Τα παιδικά χρόνια φωτίζουν ψυχές, ζεσταίνουν ζωές, δυναμώνουν πορείες. Προίκα μοναδική. Πατρίδα μόνη και μόνιμη. Πόσο μάλλον αν είναι ευτυχισμένα!

Η παιδική ηλικία λοιπόν πρωταγωνιστεί στην ομιλία που πραγματοποιείται τη Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2018 στις 17.30, στο 46ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου. Παιδικότητα και γονεϊκότητα, ανατροφή και ωρίμανση, αγάπη και όρια, αποδοχή και κανόνες, όλα ετούτα σε μια ομιλία που έχει ως κεντρικό θέμα

«Όταν η επάρκεια του γονέα

οδηγεί στην ευτυχία του παιδιού».

Για μια συζήτηση ενδιαφέρουσα και εμψυχωτική, περιμένουμε εσάς, γονείς και εκπαιδευτικούς που -επαρκείς ή όχι- έχετε ανήσυχο πνεύμα και γεμάτη καρδιά!

Advertisements

Για την πολύτιμη, μονάκριβη φιλία…

Ανάμεσα σε δύο δρόμους ταχείας κυκλοφορίας υπάρχει πάντα η ανάγκη να υπάρχει μια νησίδα. Όταν καταφέρεις να ακουμπήσεις εκεί, δεν αισθάνεσαι ότι σε παρασύρει το ρεύμα είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Ίσα ίσα μπορείς να σταθείς για λίγη ώρα, χωρίς κάποιος να σε σπρώξει, να σε εξαναγκάσει να προχωρήσεις, χωρίς να ενοχλείς κανέναν. Από τη μια, δεν απέχεις από την αγριότητα και την ταχύτητα της μανιασμένης κίνησης, είσαι εκεί, μετέχεις, ενώ ταυτόχρονα δίνεις στον εαυτό σου μια ελάχιστη, αστραπιαία δυνατότητα να ξεκουραστείς στο είναι σου, πριν ξαναμπείς στη μάχη.

 

Κάπως έτσι θα έπρεπε να είναι η φιλία.

Τα κορίτσια στο διπλανό καφέ μεταφέρουν τη γλύκα της συνάντησης. Είχαν καιρό να συναντηθούν και αυτό τις κάνει να τιτιβίζουν πιο έντονα, πιο απεγνωσμένα, με την τρυφερή μανία της επιστροφής στο οικείο. Φαίνονται δυνατές, τίποτα δεν τις απειλεί.

 

Κάπως έτσι αισθάνονται τη φιλία.

Χτυπάει το τηλέφωνο και από την άλλη γραμμή ακούω έναν φίλο από τα παλιά. Χαθήκαμε πολλά χρόνια. Στο άκουσμα της φωνής του με πλημμυρίζουν εικόνες από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά. Ο καθένας διατηρεί τη δική του μνήμη, τις δικές του αναμνήσεις. Και οι δύο όμως έχουμε κρατήσει αυτή τη θαλπωρή που μοιραστήκαμε άδολα και αθώα, όταν γίναμε φίλοι ενστικτωδώς, χωρίς να ξέρουμε καν τι σημαίνει αυτό το πράγμα. Ο χρόνος και η απουσία δεν απειλούν αυτόν τον ψυχικό χώρο που κατακτήθηκε κάποτε και από τότε του ανήκει.

 

Κάπως έτσι αισθάνομαι τη φιλία.

Στο ερώτημα εάν έχεις φίλους όλοι θα σου απαντήσουν θετικά. Στενοχωριέμαι όμως όταν συνειδητοποιώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν φίλους. Αλλά όπως σε όλες τις σχέσεις, το βάθος και η ποιότητα δεν είναι αυτονόητα. Και όταν αναφέρομαι στη φιλία, δεν αναφέρομαι στις τυπικές, εργασιακές, καθημερινές, πρακτικής φύσης και χρησιμοθηρικές φιλίες. Δεν αναφέρομαι καν στις σύντομες χρονικά, παρ’ όλο που και αυτές εξυπηρετούν τον σκοπό τους.

Αναφέρομαι στη φιλία που για να την κατακτήσεις πρέπει από άτομο να έχεις γίνει υποκείμενο. Η φιλία είναι η μόνη σχέση που εμπεριέχει όλες τις άλλες ανθρώπινες σχέσεις. Άσχετα από το φύλο, ένας φίλος ή μια φίλη μπορούν να γίνουν τα πάντα: από μητέρα και πατέρας, συνοδοιπόρος, σύντροφος, μέχρι και συμπλήρωμα ή κληρονόμος.

Η πρώτη επαφή με αυτή την πολύτιμη σχέση ξεκινά αναπτυξιακά στη λανθάνουσα περίοδο. Εκεί γύρω στα 6 με 12 έτη μαθαίνουμε για πρώτη φορά την οπτική της φιλίας με τα χαρακτηριστικά που μπορεί να πάρει και στην ενήλικη ζωή. Δεν είναι τυχαίο που σε εκείνη την περίοδο της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης, απουσιάζει το ερωτικό ενδιαφέρον. Το σεξ ως έννοια και ως πρακτική θολώνει τον νου των ανθρώπων. Αλλοιώνει τις πραγματικές ανάγκες, μεγεθύνει άλλες, εντείνει τα συναισθήματα, γιγαντώνει την κτητικότητα, περιχαρακώνει τις δυνατότητες μιας σχέσης. Και κυρίως βάζει ημερομηνία λήξης στις αντοχές των ανθρώπων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δύο άνθρωποι που ενώθηκαν λόγω της σεξουαλικής τους επιθυμίας ή του έρωτα δεν μπορούν να νιώσουν φιλία ο ένας για τον άλλο… αλλά κάτι πρέπει να καταλαγιάσει ή η ωριμότητα να είναι δυνατότερη του πάθους.

 

Από την άλλη, η αίσθηση της κατάκτησης μιας πραγματικής φιλίας μεταθέτει την ύπαρξη στην αιωνιότητα. Οι πραγματικοί φίλοι πονούν στον χαμό του φίλου, κλυδωνίζονται στην αποτυχία του, χαίρονται στη χαρά του. Ζουν παράλληλα, όχι εις βάρος. Καμιά φορά το βλέμμα του φίλου είναι πιο μεγαλόψυχο και από της μάνας μας. Για να γίνεις όμως φίλος πρέπει να εκτεθείς. Να αντέξεις να μοιραστείς αυτό το πολύτιμο που το κρατάς επτασφράγιστο. Να δώσεις τον χώρο που αναλογεί στη φιλία, τιμώντας τη με πράξεις, και όχι να την αντιμετωπίζεις σαν τον φτωχό συγγενή των σχέσεων. Στον φίλο αξίζει το υστέρημα του χρόνου και όχι το πλεόνασμα.

 

Πάντοτε διαφωνούσα όταν κάποιοι έλεγαν ότι πραγματικές φιλίες χτίζουν μόνον οι άνδρες. Η φιλία δεν έχει σχέση με τα φύλα. Η φιλία σχετίζεται με τον πολιτισμό μας. Και κυρίως εδραιώνεται ανάμεσα σε ανθρώπους που διατηρούν το παιδικό τους βλέμμα σε συνδυασμό με την ανάληψη της ευθύνης που αυτό απαιτείται από έναν ενήλικα.

 

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, Της Μαριαλένας Σπυροπούλου

Τα ωραιότερα δώρα του 2017: Βιβλία για παιδιά και εφήβους

Στο τέλος ακόμη μιας χρονιάς κατά την οποία εκδόθηκαν πολλά και καλά νέα βιβλία, χαρείτε μερικές προσεκτικά επιλεγμένες προτάσεις βιβλίων για παιδιά και εφήβους!

Βιβλία που αξίζει να διαβάσουν τα μικρά και μεγαλύτερα πιτσιρίκια, ειδικά τώρα, στην εποχή της οθόνης, που το ξεφύλλισμα ενός μαγικού κόσμου κι η μυρωδιά του φρεσκοτυπωμένου χαρτιού γίνονται πολύτιμες και ξεχωριστές διαδικασίες

Καλές αναγνώσεις, με πολλές από καρδιάς ευχές για διαβάσματα απογειωτικά και ψυχικά ενδυναμωτικά!

Ιδού ορισμένες επιλογές ελληνικών και μεταφρασμένων βιβλίων για παιδιά και εφήβους, από όλη την βιβλιοπαραγωγή του 2017.

Η πολυσυλλεκτικότητα στις εκδοτικές επιλογές, η μεγαλύτερη τόλμη στη θεματολογία, η φροντίδα της γλώσσας και η όλο και πιο συχνά ευφάνταστη και πρωτότυπη δουλειά στην εικονογράφηση έδωσαν το 2017 πολύ καλά αποτελέσματα στην βιβλιοπαραγωγή τίτλων που απευθύνονται σε παιδιά και εφήβους. Η παρακάτω λίστα αποπειράται μια ενδεικτική καταγραφή και αποτίμηση των καλύτερων δειγμάτων της παραγωγής της χρονιάς που ολοκληρώνεται.

Τα βιβλία που ακολουθούν απευθύνονται σε πολύ μικρά παιδιά, μεγαλύτερα παιδιά του δημοτικού σχολείου, που χωρίζονται σε δυο ηλικιακές ομάδες με ρευστά όρια, και τέλος, σε μεγαλύτερα παιδιά και εφήβους. Μετά τα 15, τα βιβλία είναι ένας απέραντος ωκεανός και τα παιδιά που καλπάζουν προς την ενηλικίωση μπορούν να κολυμπήσουν σε αυτόν προς όποια κατεύθυνση επιθυμούν.

 

Για πολύ μικρά παιδιά 3-6 ετών

Μια όμορφη ιστορία φιλίας μεταξύ ενός αγοριού που ζει με τον μπαμπά του και ενός απροσδόκητου επισκέπτη, μιας μικρής φάλαινας που θα βρεθεί στη μπανιέρα του σπιτιού του μικρού αγοριού. Ο Μπέντζι Ντέιβις παρουσιάζει στα παιδιά την εικονογραφημένη ιστορία Ο Νόι και η φάλαινα (μτφρ. Αντώνης Παπαθεοδούλου, Ίκαρος) για το πώς σφυρηλατούνται δεσμοί αγάπης μέσα στην οικογένεια αλλά και δεσμοί φιλίας.

Είναι ευτύχημα που ο μικρούλης, ονειροπόλος ποντικός Φρέντερικ (μτφρ. Μαρία Παπαγιάννη, Πατάκης) που φιλοτέχνησε ο Λίο Λεόνι (1910 – 1999), όπως και άλλη μια ιστορία του Λεόνι που αφηγείται Το όνειρο του Μαθιού (μτφρ. Μαρία Παπαγιάννη, Πατάκης) βρήκαν την θέση τους στα ράφια των βιβλιοπωλείων και σύντομα θα την βρουν και στα χέρια πολλών μικρών παιδιών. Ο Φρέντερικ δίνει το δικό του μάθημα συνύπαρξης και δημιουργικότητας χωρίς να χάνει την σπιρτάδα του. Η εικονογράφηση του πρωτοπόρου (και στην χρήση τεχνικής κολάζ) Λεόνι, η δουλειά του οποίου παραλληλίζεται με του σπουδαίου Αμερικανού Έρικ Καρλ, λειτουργεί σαν μάθημα καλλιτεχνικής αφύπνισης για τα παιδιά μυώντας τα στις απολαύσεις της τέχνης.

Η μία ευχάριστη πρόσκληση σε ένα νέο παραμυθένιο κόσμο διαδέχεται την άλλη στα παραμύθια που γράφει τα τελευταία χρόνια η πιο δραστήρια δημιουργός του παιδικού θεάτρου Ξένια Καλογεροπούλου. Η Μπάμπουσκα (Μάρτης) που βασίζεται σε παραδοσιακό ρώσικο παραμύθι, είναι εδώ γραμμένη από την Ξένια Καλογεροπούλου και εικονογραφημένη από την Άρτεμη Πρόβου. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στο τέλος της χρονιάς μια που θεματολογικά ταιριάζει με τα Χριστούγεννα, την περιπέτεια των τριών μάγων και τη γέννηση ενός βασιλιά. Η Μπαμπούσκα, παρά τα χρόνια της, τις δουλειές της, το σπιτικό της και την τακτοποιημένη της ζωή ξεκινά για ακόμη μια περιπέτεια.

Ευχάριστη έκπληξη είναι και το δεύτερο βιβλίο για μικρά παιδιά της Μάρως Κατσίκα. Ο Κουκούσκα (Καλειδοσκόπιο), με το παιχνιδιάρικο όσο και τρυφερό όνομα, είναι ένας μικρός κούκος που αποφασίζει να λύσει τα μυστήρια που συμβαίνουν στον κόσμο των πουλιών όταν ένα κομμάτι του ουρανού χάνεται. Χρώματα, σχήματα, πολυεπίπεδα μηνύματα στη διάθεση των παιδιών.

Μια αστεία περιπέτεια ζει Ο λύκος που έπεσε από το βιβλίο του (μτφρ. Μάρω Ταυρή, Μεταίχμιο) όπως την έγραψε ο Βέλγος Τιερί Ρομπερέχτ και την εικονογράφησε ο Γκρεγκουάρ Μαμπίρ. Ο λύκος που μέσα στο βιβλίο όπου δείχνει τα σουβλερά του δόντια, όταν το βιβλίο θα γλιστρήσει από τη βιβλιοθήκη μιας ακατάσταστης μικρούλας θα βρεθεί ολομόναχος. Μια ιστορία πίσω από τις ιστορίες και τα παραμύθια, μια τρυφερή περιπέτεια συμφιλίωσης των αιώνιων εχθρών που θα αγαπήσουν τα μικρά παιδιά.

Μπορεί να υπάρχει Ένα παιδί από βιβλία; (μετφρ. Φίλιππος Μανδηλαράς, Ίκαρος) ο Όλιβερ Τζέφερς και ο εικονογράφος Σαμ Γουίνστον απαντούν πως ναι και πως μπορεί να ζήσει μια συναρπαστική περιπέτεια. Το βιβλίο αποτελεί έναν φόρο τιμής στα κλασικά έργα της λογοτεχνίας για παιδιά, βασίζεται στα υλικά τους και διατρέχοντάς τα με μια εντελώς ξεχωριστή ματιά προσφέρει στα παιδιά ιδέες και αφορμές για να προχωρήσουν τις ιστορίες με τη φαντασία τους.

Πέντε χρόνια μετά την πρώτη έκδοση, Ο ραφτάκος των λέξεων (Μεταίχμιο) των Αντώνη Παπαθεοδούλου (κείμενο) και Ίριδας Σαμαρτζή (εικονογράφηση) επανακυκλοφορεί σε βιβλιοδετημένη έκδοση. Ο ραφτάκος έχει αγαπηθεί από τα παιδιά για την τέχνη του, το ανάλαφρο πέρασμά του από παραμύθι σε παραμύθι και τις αόρατες αλλά γερές βελονιές με τις οποίες συνδέει τις ιστορίες.

Ακόμη μια σημαντική επανέκδοση: Η Αργυρώ γελάει (μτφρ. Φίλιππος Μανδηλαράς, Πατάκης). Η Τζιν Γουίλλις έγραψε και ο Τόνι Ρος εικονογράφησε την μια ιστορία για ένα κοριτσάκι που κάνει τα πάντα, δεν διαφέρει σε τίποτα εκτός του ότι είναι υποχρεωμένη να κάθεται σε αναπηρικό καροτσάκι. Ένα διαχρονικό μάθημα χωρίς κανέναν διδακτισμό και με τη διάθεση να καλλιεργήσει στα παιδιά την ενσυναίσθηση για τα προβλήματα του άλλου.

 

Για παιδιά 6-9 ετών

Ο Αίσωπος ως διαχρονική έμπνευση των σύγχρονων δημιουργών δίνει την ευκαιρία στους Λίμπι Ουάλντεν και Ρίτσαρντ Τζόουνς για ακόμη μια διασκευή στην αφηγούνται τον κλασικό μύθο για Το ποντίκι της πόλης και το ποντίκι του χωριού (μτφρ. Κατερίνα Μουρίκη, Τζιαμπίρης-Πυραμίδα). Τα παιδιά θα διαβάσουν σε μια προσεγμένη έκδοση τις παράλληλες ιστορίες δυο ποντικών που δεν αναζητούν τίποτε παραπάνω από τη θέση τους στον κόσμο.

Ένα ξεχωριστό βιβλίο εμπνευσμένο από τη ζωή των παιδιών-προσφύγων είναι το Ο Ακίμ τρέχει (Επόμενος Σταθμός) της Κλωντ Ντιμπουά. Με οδηγό την θέληση για ελευθερία και εφόδιο τη ζεστασιά της αγάπης της οικογένειάς του, ο Ακίμ αναζητά νέα ζωή σε ξένο τόπο. Είναι ένα ασυνόδευτο παιδί-πρόσφυγας, θύμα του πολέμου, που ξεκινά την περιπέτειά του μόνο. Η Κλωντ Ντιμπουά εξιστορεί τις περιπέτειες του ευαισθητοποιώντας τα παιδιά της Ευρώπης για τις ανάγκες που έχουν οι συνομήλικοί τους από τις χώρες της Μέσης Ανατολής.

Αντίθετα από τα παιδιά-πρόσφυγες που παλεύουν απροστάτευτα, Ο πρίγκιπας με τα τρία πεπρωμένα (Μάρτης) των αρχαιολόγων Εύης Παπαδοπούλου και Βασίλη Χρυσικόπουλου έχει καλά στο μυαλό του πως ένας κροκόδειλος, ένα φίδι κι ένας σκύλος είναι τα πεπρωμένα που ορίζουν τη ζωή του, κάτι που θα επιχειρήσει να ανατρέψει. Με το παραμύθι που χρονολογείται χρονολογείται στον 13ο π.Χ. αιώνα, εγκαινιάζεται σειρά «Αρχαίων αιγυπτιακών παραμυθιών». Την εικονογράφηση υπογράφει η Ελληνοαιγύπτια εικαστικός Φαρίντα Ελ Γκαζάρ.

Τα παιδιά γοητεύονται από τους αρχαίους μύθους, τα κλασικά παραμύθια και τις ηρωικές αφηγήσεις, δεν αγαπούν όμως τίποτε περισσότερο από τις ιστορίες που θα αποτελέσουν τη σπίθα για να ανάψει η φλόγα της διασκέδασης και να αρχίσει το γέλιο. Με τις 9 τρελές ιστορίες (μτφρ. Ηώ Αμανάκη, Παπαδόπουλος) της σημαντικής Γερμανίδας παιδαγωγού και συγγραφέα βιβλίων για παιδιά Ούρσουλα Βέλφελ (1922 – 2014) το γέλιο είναι το μόνο σίγουρο.

O άσπρος σκύλος με τα πολλά ονόματα (Κόκκινη Κλωστή Δεμένη) που έγραψε η Ξανθή Μαντέλα και εικονογράφησε η Ντανιέλα Σταματιάδη είναι ένα χρήσιμο βιβλίο για το πώς αντιμετωπίζουμε τα κατοικίδια, τι θέση έχουν στη ζωή κάθε παιδιού και κάθε οικογένειας κι όλα αυτά από τη ματιά ενός σκύλου που ελπίζει πως θα βρεθεί κάποιος να τον υιοθετήσει και εν τω μεταξύ, απλώς βαριέται.

Καμία δικαιολογία για βαρεμάρα δεν έχουν ωστόσο τα παιδιά, ειδικά όταν έχουν την τύχη να μπορούν να διαβάσουν ιστορίες όπως τις σκέφτηκε ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς βιβλίων για παιδιά, ο Τζάνι Ροντάρι. Η Τερεζούλα-Τοσοδούλα και άλλες ιστορίες (μτφρ. Δήμητρα Δότση, Κέδρος) είναι όπως όλα τα βιβλία του Ροντάρι η αφορμή για να πάρει η φαντασία την θέση που της αξίζει στον κόσμο των παιδιών: την πρώτη θέση.

Από το βαθύ παρελθόν, από άλλες εποχές, έρχεται το κλασικό (αν και αποκλείεται αυτή να ήταν η πρόθεση του συγγραφέα του) βιβλίο του Εδουάρδου Ληρ, Μπούρδες (μτφρ. Αντώνης Παπαθεοδούλου, Παπαδόπουλος). Με την ανατρεπτική σκέψη πως τα παιδιά δεν είναι αξία μόνο για απερισκεψίες και πράγματα καθόλου σοβαρά όπως ήταν η επικρατούσα άποψη της εποχής, ειρωνεύεται τα ειοθώτα και γράφει ένα βιβλίο γεμάτο κέφι, απελευθερωμένο γλωσσικά, με αστεία στιχάκια και ιδαίτερη εικονογράφηση.

 

Για μεγαλύτερα παιδιά 9-12 ετών

Καθώς διδάσκονται ιστορία, τα παιδιά βρίσκουν πάντα πολύ διασκεδαστικό να πλουτίζουν τις γνώσεις τους προσεγγίζοντας γεγονότα και προσωπικότητες που τα διαμόρφωσαν μέσα από είδη που τους είναι οικεία και ευκολότερα προσβάσιμα όπως τα κόμικ. Στη Σαλαμίνα και στις Πλαταιές (Πατάκης) των Κατερίνα Σέρβη (κείμενο) και Θανάση Πέτρου (εικονογράφηση) τα παιδιά θα μεταφερθούν στην Αθήνα του 472πΧ για να ακούσουν την ιστορία για το τι σήμαιναν για τους Αθηναίους οι μάχες για να υπερασπιστούν τον κόσμο και τον τρόπο ζωής που είχαν δημιουργήσει. Την αφήγηση αναλαμβάνει ο θείος Γλαύκος. Άλλο ένα βιβλίο προστέθηκε στην επιτυχημένη σειρά που πραγματεύεται μέσ κόμικ κορυφαίες στιγμές και γεγονότα της αρχαιότητας.

Στη μακρινή εποχή που ανθούσε ο μινωικός πολιτισμός μεταφέρει τα παιδιά Το σκλαβάκι της Κνωσού (Πατάκης) της Ελένης Κατσαμά. Με ήρωα τον μικρό Αϊσά που ταξιδεύει από τις ακτές της Αφρικής μέσα σ’ ένα πειρατικό πλοίο για να πουληθεί σκλάβος στα παλάτια της Κνωσού, τα παιδιά διαβάζουν μια ιστορία για το τέλος ενός κόσμου, τη δύση ενός πολιτισμού που αργά ή γρήγορα θα φέρει την αυγή ενός νέου.

Τα παιδιά καταστρώνουν καθημερινά σχέδια και όταν δεν έχουν τι άλλο να κάνουν και όταν πιστεύουν πως όλες οι λύσεις πρέπει να περάσουν από τα δικά τους χέρια. Για ένα τέτοια τεράστιο «σχέδιο» και  Το σχέδιο της Ρέιμι (μτφρ. Αργυρώ Πιπίνη, Μεταίχμιο). Η βραβευμένη Αμερικανίδα συγγραφέας Κέιτ ΝτιΚαμίλο γράφει την γλυκόπικρη και ταυτόχρονα κεφάτη ιστορία μιας μικρής που εκλαμβάνει τον χωρισμό των γοινιών της ως δική της ευθύνη και αποφασίζει να κάνει κάτι δραστικό κι εντυπωσιακό για να τον αποτρέψει. Μέσα σε λίγες καλοκαιρινές μέρες θα καταλάβει πως τα προβλήματα δεν λύνονται με μαγικά ραβδιά, πως η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτό που φανταζόταν, πως η φιλία είναι κάτι που σου αλλάζει τη ζωή και πως η απώλεια και η αγάπη μπορούν να συμβαδίζουν.

Για τον Στούαρτ του Ε. Μ. Ουάιτ, ένα από τα πιο αξιαγαπητά και εντελώς ξεχωριστά ποντικάκια της λογοτεχνίας για παιδιά, η ζωή είναι ένα μεγάλο σχέδιο που καταστρώνεται με οδηγό την αγάπη της οικογένειάς του. Η επιτυχημένη κινηματογραφική μεταφορά έκανε τα παιδιά να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τον μικρό ποντικό. Ο Στούαρτ, ο ποντικομικρούλης (μτφρ. Ευγενία Κολυδά, Ψυχογιός) ζει στη Νέα Υόρκη με τους γονείς του, τον μεγαλύτερο αδελφό του τον Τζορτζ και τον γάτο τον Χιονάτο. Παρόλο που είναι ντροπαλός και συνετός, λατρεύει τις περιπέτειες και μπαίνει στη μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής του όταν εξαφανίζεται από τη φωλιά της η Μαργκάλο, ένα όμορφο πουλάκι. Αποφασισμένος να την ανακαλύψει, ο Στούαρτ φεύγει από το σπίτι για πρώτη φορά.

Από αυτή την ηλικία αλλά και σε κάθε ηλικία, οι ιστορίες της Μαίρη Πόππινς (μτφρ. Τίνα Πλυτά, Ποταμός) της Πάμελα Λ. Τράβερς μας υπενθυμίζουν πως σημασία έχει να μπορεί κανείς να αισθάνεται «πρακτικά τέλειος από κάθε πιθανή άποψη». Η δύναμη των μηνυμάτων της ιδανικής νταντάς από τη Βρετανία των αρχών του προηγούμενου αιώνα και έχοντας πάντα στο νου και τα αυτιά την αψεγάδιαστη εικόνα και την κελαρυστή φωνή της Τζούλι Άντριους, όχι μόνο αντέχει στο χρόνο αλλά κάνει τον χρόνο να φαίνεται μια πολύ σχετική έννοια.

 

Για μεγάλα παιδιά πάνω από 12 ετών και εφήβους

Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, ένα Graphic Diary (μτφρ. Μαρίζα Ντεκάστρο, Πατάκης) διασκευασμένο από τον Άρι Φόλμαν και εικονογραφημένο από τον Νταβίντ Πολόνσκυ, το επιτυχημένο δίδυμο του «Βαλς με τον Μπασίρ», παρουσιάζει με κινηματογραφικό τρόπο τη ζωή της Άννας Φρανκ στην «Κρυψώνα» διατηρώντας την αισιοδοξία μέσα από ζωντανούς διαλόγους και παρουσιάζοντας τις σκέψεις και τα συναισθήματα της μικρής κοπέλας καθώς καταγράφει το χρονικό του τέλους της ίδιας και της οικογένειάς της την πιο ζοφερή στιγμή του 20ου αιώνα.

Στους ίδιους ζοφερούς καιρούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έζησαν και οι ήρωες της Ντανιέλα Παλούμπο. Ο Κάρλο, η Χάννα, η Εμελίν, ο Νταβίντ υπήρξαν παιδιά που είδαν τη ζωή τους να ακυρώνεται. Οι βαλίτσες του Άουσβιτς (μτφρ. Ελένη Τουλούπη, Κέδρος) διατρέχουν το σκηνικό σκότους στην Ευρώπη την εποχή που ξεδιπλωνόταν η φρίκη του Ολοκαυτώματος.

Σε περιβάλλον ζόφου έχει γεννηθεί και ζει σε κέντρο προσωρινής φιλοξενίας προσφύγων ο Σούμπι, ο ήρωας της Ζάνα Φρέιλον που με το βιβλίο της Το κοκάλινο σπουργίτι(μτφρ. Αναστασία Δεληγιάννη, Ψυχογιός) περιγράφει τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στους «μη τόπους» όπου στοιβάζονται άνθρωποι που βρίσκονται σε αναζήτηση νέας πατρίδας.

Ένα πολύ ενδιαφέρον μυθιστόρημα για μεγάλα παιδιά και εφήβους έχει προκύψει από την ιδέα του Ντέιβιντ Λέβιθαν να μιλήσει για την αναζήτηση ταυτότητας πλάθοντας έναν ήρωα που είναι Κάθε μέρα άλλος (μτφρ. Αργυρώ Πιπίνη, Πατάκης). Ονομάζεται Α. Κάθε πρωί ξυπνάει στο σώμα και στη ζωή ενός διαφορετικού ανθρώπου. Ποτέ δεν ξέρει από πριν ποιο θα είναι το άτομο μέσα στο οποίο θα βρεθεί. Αν θα είναι αγόρι ή κορίτσι, λευκός ή μελαμψή, χαρούμενος ή θυμωμένη. Το έχει αποδεχτεί όμως, έχει ορίσει μάλιστα και τους κανόνες: δε δένεται πολύ, μένει διακριτικά στη ζωή των άλλων και δεν ανακατεύεται στην καθημερινότητα που μοιράζεται για μία μόνο μέρα.

Τα μεγαλύτερα παιδιά συχνά τρομάζουν με την ιδέα των διακοπών με τον τρόπο που τις σχεδιάζουν οι γονείς τους. Έτσι, ο Κωστής και η Διαμαντία, ήρωες του μυθιστορήματος του Θοδωρή Παπαϊωάννου, βαριούνται αφόρητα τις διακοπές στο βουνό. Χάρη όμως στη Σιλουανή (εκδ. Ίκαρος) όλα εξελίσσονται απρόσμενα καλά. Ταξιδεύουν στα βουνά γύρω από την Έδεσσα ψάχνοντας απαντήσεις για τα δεκάδες ερωτήματα που τους γεννιούνται για στοιχειωμένες πηγές, μυστικές σπηλιές και αρχαίους θρύλους.

 

 

Πηγή: bookpress.gr, επιλογές της Ελένης Κορόβηλα

«Μαθαίνοντας να Διεκδικώ»: Πολύτιμος οδηγός για εφήβους και μη!

Η διεκδικητική συμπεριφορά αποτελεί σημαντικό στοιχείο για κάθε άτομο που επιθυμεί να πετύχει την εκπλήρωση ενός στόχου. Το παράδειγμα που ακολουθεί θα βοηθήσει τα εφηβάκια μας να καταλάβουν καλύτερα το περιεχόμενο της διεκδικητικής συμπεριφοράς.

Εσύ λοιπόν, αγαπητέ μας νέε, γλυκιά μας έφηβη, θεωρείς ότι είσαι ένα άτομο που διεκδικεί τα δικαιώματά του; Λειτουργείς με επιθετικότητα; Αφήνεις τα πράγματα να κυλάνε χωρίς να κάνεις τίποτα; Διεκδικείς με τέτοιο τρόπο που οι άλλοι σε αγνοούν;

 

Θέλω αλλά δεν τολμώ

  • Θέλεις να πετύχεις κάτι, αλλά δεν ξέρεις τον τρόπο. Παρακάτω αναφέρουμε ορισμένες περιπτώσεις: 
  • Θέλεις να ζητήσεις τις σημειώσεις του συμμαθητή σου (αλλά μένεις μόνο στη σκέψη).
  • Θέλεις να πεις σε κάποιον/α συμμαθητή/τριά σου να βγείτε έξω (αλλά μένεις μόνο στη σκέψη).
  • Βρίσκεσαι σε ένα πάρτι και παίζεται το αγαπημένο σου τραγούδι κι εσύ κάθεσαι ακίνητος/ή και μόνος/η (ενώ επιθυμείς να ξεφαντώσεις όπως κάνεις όταν βρίσκεσαι στο δωμάτιό σου).
  • Κάποιος σου ζητά να φωτοτυπήσει τις σημειώσεις σου επειδή γράφεις πολύ καθαρά. Εσύ του τις δίνεις, ενώ κατά βάθος δεν θέλεις γιατί είσαι απολύτως σίγουρος/η ότι δεν θα τις ξαναδείς (αυτός επωφελείται, ενώ εσύ θυμώνεις με τον εαυτό σου).
  • Είσαι ερωτευμένος/η με ένα άτομο αλλά δεν κάνεις τίποτα γιατί δεν ξέρεις τον τρόπο να το εκφράσεις.
  • Ο καθηγητής μιλάει χαμηλόφωνα κι εσύ στο διάλειμμα σκέφτεσαι να του ζητήσεις να μιλάει πιο δυνατά, αλλά δεν τολμάς.
  • Θέλεις να κάνεις κοινωνικές επαφές αλλά προετοιμάζεις τις ενέργειές σου μόνο στο μυαλό σου χωρίς να κάνεις τίποτα στην πράξη.

Για παράδειγμα:

  • Είσαι έτοιμος να αρχίσεις διάβασμα, όταν σου χτυπούν την πόρτα και σε προσκαλούν να πας για καφέ (τους ακολουθείς, ενώ ξέρεις ότι πρέπει να μελετήσεις).
  • Βρίσκεσαι ξημερώματα Κυριακής σε πάρτι, την άλλη ημέρα έχεις μάθημα και αντί να φύγεις νωρίς ώστε να ξεκουραστείς παραμένεις στο πάρτι και την άλλη ημέρα ξυπνάς μετά βίας στις 11.00.

Αναγνωρίζεις κάτι από αυτά στον εαυτό σου; Εάν ναι, αναζήτησε άμεσα λύσεις. Μία πιθανή λύση είναι να απευθυνθείς στον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων όπου θα μάθεις τρόπους για να αντιμετωπίζεις τέτοιου είδους καταστάσεις. 

 

Όταν δε ζητάμε βοήθεια

Έχει φανεί από έρευνες ότι όσοι δεν ζητούν βοήθεια από τους ειδικούς, παρουσιάζουν μακροχρόνια και δισεπίλυτα προβλήματα συγκριτικά με εκείνους οι οποίοι απευθύνονται σε υπηρεσίες όπως ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου. Μαθητές οποίοι δεν έχουν καλή πορεία στις εξετάσεις τους αναγνωρίζουν αργότερα ότι θα έπρεπε να είχαν απευθυνθεί νωρίτερα για βοήθεια. Πληροφορήσου και δράσε έγκαιρα όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες οποιασδήποτε μορφής. 

Λογικές και παράλογες σκέψεις

Συχνά γίνεται αναφορά στις λογικές και παράλογες σκέψεις. Παράλογες ιδέες κάνουν όλοι οι άνθρωποι, ωστόσο υπάρχουν φορές που είναι αρκετά έντονες και δυσκολεύουν την καθημερινότητα του ατόμου. Παραδείγματα παράλογων σκέψεων είναι:

Δεν αντέχω την κριτική

  • Έχω ανάγκη μία δυναμική προσωπικότητα κοντά μου
  • Οι άλλοι είναι πιο έξυπνοι, πιο όμορφοι και πιο κοινωνικοί από εμένα
  • Πρέπει να αποφεύγω τις συγκρούσεις πάση θυσία
  • Είναι καλύτερα για μένα να υποχωρώ

Μήπως αναγνωρίζεις στον εαυτό σου κάποιες από αυτές τις πεποιθήσεις; Προσπάθησε να τις ανακαλύψεις και να δεις σε ποιο βαθμό σε επηρεάζουν.

Αυτές οι δυσλειτουργικές πεποιθήσεις μπορούν να αντικατασταθούν από τουλάχιστον 3 εναλλακτικές η κάθε μια. Οι εναλλακτικές σκέψεις μας βοηθάνε να νιώθουμε καλύτερα και να αντιμετωπίζουμε θετικά τις καταστάσεις της καθημερινότητας:

  • Θέλω ορισμένα άτομα να με δέχονται έτσι όπως είμαι. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι σκέπτονται οι άλλοι για μένα. Ας σκέπτονται ό,τι θέλουν.
  • Μπορώ να εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου.
  • Θέλω να εργαστώ σκληρά για να πετύχω τον στόχο μου: μπορώ να τα καταφέρω κάνοντας μικρά βήματα.
  • Είμαι ευχαριστημένος/η με όσα καταπιάνομαι.
  • Μπορώ να αντιμετωπίσω τις συγκρούσεις αποτελεσματικά.
  • Είμαι υπεύθυνος/η για τις πράξεις μου και μπορώ να ελέγχω τη ζωή μου.

Αναγνωρίζεις σε αυτήν την παράγραφο κάτι δικό σου;

Κάνε μια έρευνα στο διαδίκτυο με λέξεις κλειδιά: διεκδικητικότητα ή διεκδικητική συμπεριφορά και θα βρεις πλήθος αναφορών γύρω από θέμα. Μελέτησε και τις δικές μας προτάσεις όπως παρουσιάζονται παρακάτω. Μόνο φρόντισε να ξεκινήσεις από τώρα, ώστε να έχεις χρόνο στη διάθεσή σου.

Εξασκώντας τις κοινωνικές μου δεξιότητες

Εάν αποφάσισες να ασχοληθείς με την βελτίωση των κοινωνικών σου δεξιοτήτων, τότε λάβε υπόψη σου τα ακόλουθα:

  • Μην εξασκείσαι μόνος/η στο δωμάτιό σου. Εξασκήσου μαζί με άλλα γνωστά σου άτομα ή εκμεταλλεύσου τις καθημερινές σου συναλλαγές: τον φούρναρη, τον κρεοπώλη, περνώντας το δρόμο, στο μάθημα.
  • Θέσε στον εαυτό σου εφικτούς στόχους και κάνε μικρά βήματα. Βάλε έναν ξεκάθαρο στόχο και εφ’ όσον τον πετύχεις, διατήρησέ τον ανεξαρτήτως του πώς αισθάνεσαι. Υπάρχουν σίγουρα πολλοί τρόποι αντίδρασης σε μια δεδομένη στιγμή, εάν, ωστόσο, δεν είχες τα επιθυμητά αποτελέσματα αξιολόγησε τι δεν πήγε καλά.
  • Όταν δεν ξέρεις με τι τρόπο να συμπεριφερθείς, ζήτησε τη βοήθεια κάποιου που εμπιστεύεσαι και τον γνωρίζεις καλά. Ψάξε λοιπόν για τον μέντορά σου τον οποίο μπορείς να βάζεις να σε «μαλώνει» όταν δειλιάζεις.
  • Εξασκήσου σε πρακτικά θέματα:
  • Γράψε τι θα ήθελες να πεις σε ένα συγκεκριμένο άτομο.
  • Εξασκήσου μπροστά σε ένα καθρέφτη.
  • Πρόσεξε ιδιαίτερα τη μη λεκτική επικοινωνία: βεβαιώσου ότι κάνεις οπτική επαφή, σιγουρέψου ότι το σώμα σου είναι σε όρθια στάση, ότι εκπέμπεις αυτοπεποίθηση, ότι μιλάς καθαρά και ότι είσαι ήρεμος/η και ότι δείχνεις σίγουρος/η για αυτά που λες.
  • Μη σκέφτεσαι γεγονότα του παρελθόντος και μίλησε ενθαρρυντικά στον εαυτό σου.
  • Μπορείς να βρεις και να διαβάσεις πλήθος βιβλίων και άρθρων σε σχέση με τη διεκδικητική συμπεριφορά (δες παρακάτω).
  • Να θυμάσαι ότι η πρακτική άσκηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να βγεις από το πρόβλημα που σε απασχολεί. Η πρότασή μας είναι η εξής: Διάβασε μία άσκηση (το μέγιστο 2 ή 3 ασκήσεις) και εκτέλεσέ την όσο απλή και αν σου φαίνεται. Η επιτυχία βρίσκεται στην εκτέλεσή της.
  • Να θυμάσαι: μικρά βήματα. Καλή επιτυχία!

 

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας διεκδικητικής στάσης;

  • Κάνεις αυτά που πραγματικά επιθυμείς. Δεν κάνεις πράγματα που δεν θέλεις.
  • Αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου.
  • Έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.
  • Προλαμβάνεις τυχόν δυσκολίες στις σπουδές σου: η διεκδίκηση είναι μια συμπεριφορά που μαθαίνεται και αντιμετωπίζεται.

Πώς μπορείς να αποκτήσεις μεγαλύτερη εμπιστοσύνη; 

  • Αναρωτήσου κατά πόσο είσαι ικανοποιημένος/η από τον τρόπο που: σκέφτεσαι, αισθάνεσαι και διαχειρίζεσαι τις καταστάσεις.
  • Εάν δεν είσαι: κάνε υποθέσεις με τους φίλους, ανέτρεξε στη βιβλιοθήκη, στο διαδίκτυο…
  • Βρήκες κάτι ενδιαφέρον; Ασκήσου με μικρά βήματα
  • Έλεγξε την πρόοδο σου (να είσαι ειλικρινής ή απευθύνσου σε κάποιον για να σου δώσει ανατροφοδότηση).

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Καλαντζή – Αζίζι, Α. (1984). Αυτογνωσία: Αυτοανάλυση και αυτοέλεγχος (ψυχολογική θεώρηση). Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Καλαντζή – Αζίζι, Α., Αγγελή, Α.Κ., & Ευσταθίου, Γ.Η. (2011). Αυτογνωσία και αυτοδιαχείριση: Γνωσιακή – συμπεριφοριστική προσέγγιση. Αθήνα: Εκδόσεις ΠΕΔΙΟ.

Βασιλική Αντωνίου, Κων/νος Ευθυμίου & Κων/να Μυλωνά. Κοινωνικό άγχος, διεκδικητικότητα και κοινωνική φοβία. Ένα δομημένο ομαδικό πρόγραμμα γνωσιακής συμπεριφοριστικής θεραπείας. Εκδόσεις: ΙΕΘΣ

Burns, D. D. (1997). Αισθανθείτε καλά! (Γ. Σίμος, Επιμ. Έκδ., Μ. Χήρα, Μτφ.). Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη. (Τίτλος πρωτοτύπου: Feeling Good. Έτος πρωτότυπης έκδοσης: 1980).

Μυτσκίδου Π. (2013). Εγώ και οι άλλοι. Αθήνα: Εκδόσεις Ι. Σιδέρης.

Πηγή: spoudazw.eoppep.gr

Απόψε στις 19.00, στο 12ο Γυμνάσιο Ηρακλείου: «Γονείς και διαχείριση εφηβικών συμπεριφορών»

Πόσο συχνά οι γονείς αισθάνονται ότι δεν μπορούν να απαντήσουν αποτελεσματικά στις αρνητικές συμπεριφορές των παιδιών τους! Όταν τα παιδιά έχουν σοβαρά θέματα συμπεριφοράς, οι γονείς τους αισθάνονται να έχουν λιγότερη δύναμη απ’ το παιδί, θεωρούν ότι τίποτα δεν μπορεί να δώσει λύση και αισθάνονται νικημένοι προκαταβολικά, όταν πρόκειται να αντιμετωπίσουν μία σύγκρουση.

Επιπλέον, οι γονείς συχνά δέχονται κριτική, άμεσα ή έμμεσα, επειδή δεν είναι ικανοί να περιορίσουν ή να σταματήσουν την αρνητική συμπεριφορά των παιδιών τους.

Από τον καιρό του Φρόιντ μέχρι σήμερα έχει αναπτυχθεί μια τάση να ενοχοποιούνται οι γονείς για τη συμπεριφορά των παιδιών τους.

Οι αρνητικές συμπεριφορές των παιδιών συχνά μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το παιδί δεν λαμβάνει αρκετή αγάπη και υποστήριξη ή εναλλακτικά, ότι τα όρια και η πειθαρχία παραμελούνται. Όταν είμαστε μπροστά σε μια άσχημη έκφραση ενός παιδιού, σπάνια θα αναρωτηθούμε για τις δυσκολίες των γονιών του, ούτε και θα αναγνωρίσουμε τις προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίζουν καθημερινά. Ο κόσμος πιθανότατα δεν λαμβάνει υπόψη το ταμπεραμέντο ενός παιδιού ή τις δοκιμασίες που περνούν οι γονείς. Αυτό το κλίμα της ενοχοποίησης και της αποδοκιμασίας συχνά οδηγεί τους γονείς στο να έχουν τύψεις, κάτι που επαυξάνει την αγωνία τους.

Πάντως, οι γονείς που κατηγορούν τον εαυτό τους για τις ανάρμοστες πράξεις των παιδιών τους είναι λιγότερο πιθανόν να αναζητήσουν βοήθεια και υποστήριξη και πιο συχνά απομονώνονται περισσότερο από τους άλλους.

Όλα ετούτα κι άλλα πολλά ενδιαφέροντα για τις εφηβικές και τις γονεϊκές συμπεριφορές θα μας απασχολήσουν απόψε Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017 στις 19.00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 12ου Γυμνασίου Ηρακλείου (Εμμ.Ξάνθου29, Κατσαμπάς, τηλ. 2810245445)

Γονείς και διαχείριση εφηβικών συμπεριφορών

ο τίτλος της ομιλίας που απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και μαθητές, με τη Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγο-Κοινωνιολόγο, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου.

Σας περιμένουμε με διάθεση ανοιχτή για ανταλλαγή σκέψεων και μοίρασμα προβληματισμών σχετικά με το πώς θα γεφυρώσουμε τις αποστάσεις μεταξύ γονέων και εφήβων και πώς θα μετατρέψουμε τη σύγκρουση σε συνεργασία!

 

Το σχολείο ανοίγει ορίζοντες μέσα στη φυλακή

«Εκεί όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή», έτσι δε λένε;

Μα ναι, γιατί στα θρανία και στις έδρες δημιουργούνται ελπίδες: από εκπαιδευτικούς με κοινωνικές ευαισθησίες που αποδεικνύουν ότι ναι, υπάρχει απόθεμα ανθρωπιάς κι από νέα παιδιά που διψούν για χαραμάδες γνώσης – φως στα σκοτάδια τους…

Έχετε ακούσει προφανώς για την ίδρυση σχολείων σε σωφρονιστικούς χώρους, όπου στόχος της πολιτείας είναι η ομαλή επανένταξη των μαθητών μετά την αποφυλάκισή τους.

Η  λειτουργία του 33ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου στο Ειδικό Κατάστημα Νέων Κράτησης Βόλου γεννά ελπίδες και φωτίζει ψυχές.

«Στο σχολείο ξεχνώ τη φυλακή» αποκαλύπτουν οι ανήλικοι μετανάστες κρατούμενοι στο βιβλίο που μπορείτε να κατεβάσετε από

ε δ ώ

και το οποίο αποτελεί εργαστήρι αφήγησης και γραφής. Καρπός ενός διαπολιτισμικού εκπαιδευτικού προγράμματος, είναι βασισμένο στα προφορικά μοιράσματα και στα γραπτά των μαθητών του 33ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου για τη μεταναστευτική τους πορεία και ιστορία.

Ένα θαυμάσιο αποτέλεσμα, τέρψη για τα αχόρταγα μάτια των βιβλιοφάγων, χαρά για την εκπαίδευση, παρηγορία για την κοινωνία!

 

Ηράκλειο 21/10/17, Ημερίδα: «Οικογένεια & Κοινωνία: Δομές, Παρεμβάσεις, Προκλήσεις & Προοπτικές»

Η Σχολή Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Κρήτης σε συνεργασία με το Παιδικό Χωριό SOS Kρήτης διοργανώνουν Επιστημονική Ημερίδα με θέμα «Οικογένεια και Κοινωνία: Δομές, Παρεμβάσεις, Προκλήσεις και Προοπτικές», η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου το Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017 και ώρα 9:30 π.μ.

Στην Ημερίδα αυτή θα ενημερωθεί η κοινωνία της Κρήτης από τον Διευθυντή Επιστημονικής Υπηρεσίας, τον Διευθυντή Προγραμμάτων Παιδιών Χωριών SOS Ελλάδας και τον Αναπλ. Υπεύθυνο Ξενώνα Βρεφών SOS για τις δομές και οι αντίστοιχες δράσεις/παρεμβάσεις που λαμβάνουν χώρα σε αυτήν.

Eιδικότερα, θα παρουσιαστούν τα προγράμματα και οι δράσεις που πραγματοποιούνται από τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδας για τη στήριξη του παιδιού και της οικογένειας, οι δομές και προοπτικές του νέου Παιδικού Χωριού SOS Κρήτης, καθώς και οι θεραπευτικές παρεμβάσεις για κακοποιημένα/παραμελημένα βρέφη και παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Επιπρόσθετα, η Ημερίδα θα πλαισιωθεί από ομιλίες που σχετίζονται με τις αρμοδιότητες και δράσεις της Εισαγγελίας Πρωτοδικών για την προστασία των δικαιωμάτων των ανηλίκων, τις δράσεις του Συμβουλευτικού Σταθμού νέων Ν. Ηρακλείου, αλλά και από καίρια θέματα που θα εισηγηθούν καθηγητές του Πανεπιστημίου Κρήτης, όπως η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών και ο ρόλος της οικογένειας, του σχολείου και της ευρύτερης κοινωνίας στην ανάπτυξη νέων προοπτικών προς όφελος των παιδιών.

Όπως μπορείτε να δείτε παραπάνω διατρέχοντας το Πρόγραμμα, η Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ηρακλείου Μαρία Παναγιωτάκη θα παρουσιάσει στην επιστημονική Ημερίδα το θέμα: «Σ’ αυτό το σπίτι νιώθω πάντα λίγος»: Ενισχύοντας τις σχέσεις εφήβου-οικογένειας στο Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου.

Η εισήγηση θα πραγματοποιηθεί στις 13.30-14.00.

Μια μικρή ιδέα, μια περίληψη με άλλα λόγια, όσων θα ακούσετε: 

Στο Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου, δομή ψυχοκοινωνικής στήριξης των σχολείων, τα αιτήματα έρχονται τόσο από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, όσο και από τους ίδιους τους εφήβους.
Η παρούσα εισήγηση επικεντρώνεται στο έργο της δομής που απευθύνεται αφενός μεν τους εφήβους (π.χ. παρεμβάσεις σε σχολικά τμήματα, λειτουργία βιωματικών ομάδων μαθητών, ατομική ψυχολογική υποστήριξη σε μαθητές, κ.ά.), αφετέρου δε τους γονείς (π.χ. οικογενειακή συμβουλευτική και συμβουλευτική γονέων μέσα από παρεμβάσεις ψυχοκοινωνικής στήριξης, συντονισμός σχολών γονέων με θέμα «Έφηβος – Οικογένεια – Σχολείο», ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των γονέων μέσω ημερίδων και σεμιναρίων, κ.ά.).
Φωτίζεται και υπογραμμίζεται ιδιαίτερα ο λόγος των ίδιων των εφήβων, η αγωνία τους για το «μαζί» και το «χώρια», για την κατανόηση και την αποδοχή, για την ανεξαρτησία και τη μοναξιά.
Παράλληλα, αναδύεται η ανησυχία των γονέων για μια λειτουργική σχέση με τον έφηβο: μια συμπόρευση με αγάπη και οριοθέτηση, μια σύνδεση συναισθηματικά στέρεα και ανθεκτική.

Η προσέγγιση, η κατανόηση και εν τέλει η ενδυνάμωση των σχέσεων μέσα στο οικογενειακό πλαίσιο, αποτελεί πρώτιστο μέλημα του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου.

Χαρά και τιμή μας να σας δούμε το Σάββατο 21 Οκτωβρίου το πρωί, στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο!