• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου στο 2ο Πανελ. Συνέδριο της Περιφερειακής Δ/νσης Εκπ/σης Κρήτης

 

Ξεκίνησαν με μεγάλη επιτυχία οι εργασίες του 2ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Κρήτης με θέμα: «ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ».

Το διήμερο Συνέδριο διοργανώνει η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κρήτης, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης και τον Δήμο Ηρακλείου στα Δημοτικά Σχολεία 20ο και 56ο τις ημέρες 20-22 Απριλίου 2018.

Σκοπός του Συνεδρίου είναι να αποτυπώσει τη πραγματικότητα και να αναδείξει τη διαλεκτική σχέση εκπαίδευσης και πολιτισμού συζητώντας θεματικές όπως: η εκπαίδευση ως πεδίο πολιτισμικών παρεμβάσεων, η αξιοποίηση της Τέχνης ως εκπαιδευτικό εργαλείο, η διαπολιτισμική εκπαίδευση, η συμβολή της εκπαίδευσης στην ανάπτυξη πολιτισμικών προτύπων και αξιών για το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον, η εκπαίδευση ενηλίκων, τα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά εγχειρίδια.

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου συμμετέχει στο Συνέδριο με τέσσερις προφορικές ανακοινώσεις που θα παρουσιαστούν το Σάββατο 21 Απριλίου 2018 στην αίθουσα «Λαβύρινθος», στις 19.45-21.00. Οι εισηγήσεις που εντάσσονται στον θεματικό άξονα «Αξιοποίηση της Τέχνης ως εκπαιδευτικού εργαλείου», είναι οι παρακάτω:

  • «Πιστεύω στον εαυτό μου, λέω όχι στις εξαρτησιογόνες ουσίες»: Παρέμβαση από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου για την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας των εφήβων, με αρωγό την τέχνη (Παναγιωτάκη Μαρία, Ψωμά Σοφία).

  • Ο ρόλος των παρατηρητών σε περιστατικά σχολικού εκφοβισμού: Πρόληψη, αντιμετώπιση και ερευνητική προσέγγιση από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Ψωμά Σοφία, Παναγιωτάκη Μαρία).

  • «Εφηβεία και Διαφυλικές Σχέσεις: προστατεύω και σέβομαι τον εαυτό μου και τους άλλους»: Η διαδρομή μιας βιωματικής παρέμβασης από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Σταφυλάκη Βαρβάρα, Παχάκη Χρυσάνθη).

  • Μια απόπειρα διερεύνησης του άγχους των υποψηφίων Πανελλαδικών εξετάσεων στην τάξη, από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Παχάκη Χρυσάνθη, Σταφυλάκη Βαρβάρα).


 

Ολόκληρο το Πρόγραμμα του πολύ ενδιαφέροντος Συνεδρίου μπορείτε να το κατεβάσετε από

εδώ

Advertisements

Όσο περισσότερο ‘κολλούν’ στα κινητά τους οι έφηβοι, τόσο πιο δυστυχισμένοι είναι, σύμφωνα με έρευνα…

Όσο περισσότερο χρόνο περνάει μπροστά σε μία οθόνη ένας έφηβος, τόσο λιγότερο ευτυχισμένος είναι, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική έρευνα.

Τα μάτια των νέων που είναι κολλημένα συνέχεια στην οθόνη, είναι σαφώς πιο δυστυχισμένα, λένε οι Αμερικανοί ψυχολόγοι.

Από την άλλη, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, ούτε η πλήρης αποχή από τις οθόνες φέρνει την ευτυχία.

Διαπιστώθηκε ότι οι πιο ευτυχισμένοι έφηβοι είναι όσοι χρησιμοποιούν τα ψηφιακά μέσα σχεδόν μία ώρα την ημέρα. Μετά τη μία ώρα χρήσης, όμως, αργά αλλά σταθερά, αυξάνεται η έλλειψη πραγματικής ικανοποίησης.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Σαν Ντιέγκο και της Τζόρτζια, με επικεφαλής την καθηγήτρια ψυχολογίας Τζιν Τουέντζ του πρώτου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας «Emotion», ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερους ένα εκατομμύριο εφήβους, συσχετίζοντας τις απαντήσεις τους σχετικά με το πόσο χρόνο ασχολούνται με το κινητό, την ταμπλέτα ή τον υπολογιστή τους, με το πόσο ευτυχισμένοι νιώθουν και πόσες πραγματικές -όχι online- επαφές έχουν.

Η ανάλυση έδειξε ότι, κατά μέσο όρο, οι νέοι που αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στις συσκευές τους με οθόνη, για να πλοηγηθούν στο διαδίκτυο, να ανταλλάξουν μηνύματα, να μπουν στα κοινωνικά δίκτυα όπως στο Facebook ή να παίξουν βιντεοπαιγνίδια, νιώθουν λιγότερο ευτυχισμένοι, σε σχέση με όσους συνομηλίκους τους περνάνε περισσότερο χρόνο κάνοντας άλλα πράγματα, όπως αθλητικές δραστηριότητες, ανάγνωση βιβλίων και περιοδικών, βόλτες με φίλους κ.ά.

Τα νέα ευρήματα συνάδουν με προηγούμενες μελέτες που έχουν, επίσης, δείξει ότι η συχνή χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και γενικότερα των οθονών αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης ψυχολογικών προβλημάτων.

«Το κλειδί για τη χρήση των ψηφιακών μέσων είναι η περιορισμένη χρήση τους» δήλωσε η κ. Τουέντζ και πρόσθεσε ότι στόχο πρέπει να αποτελεί ο περιορισμός της χρήσης τους το πολύ στις δύο ώρες ημερησίως. Αντίθετα, όπως είπε, «πρέπει να αυξηθεί ο χρόνος που αφιερώνει ένας έφηβος στους φίλους του πρόσωπο με πρόσωπο και στον αθλητισμό, δύο δραστηριότητες που εγγυημένα συνδέονται με μεγαλύτερη ευτυχία».

Οι Αμερικανοί ψυχολόγοι επισήμαναν ότι η μεγαλύτερη αλλαγή που έχει συμβεί στη ζωή των εφήβων μετά το 2012, είναι η αύξηση του χρόνου που σπαταλούν στα διάφορα ψηφιακά μέσα με οθόνη, ιδίως στο έξυπνο κινητό τους (smartphone), έναν πολύτιμο χρόνο που αποσπούν από τον ύπνο, τις φιλίες τους και την άσκησή τους.

«Η έλευση του έξυπνου κινητού τηλεφώνου αποτελεί την πιο εύλογη εξήγηση για την ξαφνική μείωση στην ψυχική υγεία των εφήβων» εκτίμησε η κ. Τουέντζ.

 

Πηγή: Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Την Πέμπτη 11 Ιανουαρίου, στις 10, ομιλία για το Διαδίκτυο και τις επικίνδυνες εφηβικές συμπεριφορές στο Χάρακα

Σε μια ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερα χρήσιμη ενημερωτική συνάντηση σάς προσκαλούν ο Οργανισμός Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Παιδείας του Δήμου Αρχανών Αστερουσίων – Γραφείο Χάρακα σε συνεργασία με τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου και τους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου Χάρακα.

Ζώντας στην εποχή όπου οι έφηβοι λειτουργούν λες και είναι «παγιδευμένοι» στο Διαδίκτυο ενώ ένα στα πέντε παιδιά, ηλικίας 6-12 ετών, διαθέτει κινητό τηλέφωνο, εκείνο που πρώτα απ’ όλα χρειαζόμαστε είναι σωστή ενημέρωση αλλά και αποφασιστικότητα, ώστε να θωρακίσουμε από τις επικίνδυνες συμπεριφορές τα παιδιά μας!

Όντως, η χρήση του Διαδικτύου είναι ευρύτατη στα παιδιά, και αφορά πλέον και τις ηλικίες του δημοτικού (ακόμα και νωρίτερα), ενώ πριν από μερικά χρόνια μιλούσαμε κυρίως για μαθητές γυμνασίου. 

Αγαπητοί Γονείς, ελάτε στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Χάρακα την Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018 στις 10 το πρωί να συζητήσουμε το ζήτημα της ορθής χρήσης του Διαδικτύου και των κινδύνων που ελλοχεύουν στον κυβερνοχώρο…

«Διαδίκτυο και επικίνδυνες εφηβικές συμπεριφορές: Η ορθή χρήση προστατεύει!»

Αυτός είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος της ενημερωτικής ομιλίας για γονείς με τη Μαρία Παναγιωτάκη (Ψυχολόγο-Κοινωνιολόγο, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων ν.Ηρακλείου). Η συνάντησή μας θα αποτελέσει το έναυσμα για ανταλλαγή σκέψεων και μοίρασμα προβληματισμών. Σας περιμένουμε με χαρά!

Ενημερωτικό Υλικό και Οδηγίες Αυτοβοήθειας για τις Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής

Οι Διαταραχές Πρόσληψης Tροφής είναι ψυχικές παθήσεις που εμφανίζονται με αυξημένη συχνότητα στην εφηβεία, σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο τόσο για την ανάπτυξη και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της πορείας του ατόμου, όσο και για την οικογένειά του που χρειάζεται να προσαρμοστεί και να αντεπεξέλθει στις αλλαγές της εφηβείας αλλά και στις αυξημένες συναισθηματικές ανάγκες του εφήβου.

Επιπλέον, συνοδεύονται από μια σειρά από ιατρικές επιπλοκές που επηρεάζουν την ομαλή σωματοψυχική ανάπτυξη του εφήβου, και σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν ακόμα και να απειλήσουν τη ζωή του.

Η επιτακτική αναγκαιότητα για την αντιμετώπισή τους μάς οδηγεί στη δημοσίευση βασικών οδηγιών που ενδέχεται (μακάρι!) να αποτελέσουν στήριγμα και πυξίδα για τη διαχείριση των διαταραχών αυτών, να αυξήσουν την ενημέρωση του κοινού και να ενεργοποιήσουν την οικογένεια και τις ιαματικές της δυνατότητες..

 

 

  • Οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής αφορούν κυρίως στον τρόπο με τον οποίο το άτομο χειρίζεται την τροφή και την ημερήσια διατροφή του καθώς και τη σχέση που έχει με το σώμα του.
  • Είναι ΛΑΘΟΣ να τις θεωρούμε διατροφικές διαταραχές. Η βάση τους είναι κυρίως ψυχολογική → σκέψεις, συναισθήματα ή εξωτερικές συνθήκες που είναι αφόρητες για το άτομο “ξεσπούν” στο τρόπο με τον οποίο τρώει. Αυτό πολλές φορές γίνεται γιατί το άτομο δεν έχει άλλο διαθέσιμο τρόπο να επικοινωνήσει ή να ρυθμίσει την έντονη οδύνη που βιώνει.
  • Εμφανίζονται κυρίως σε κορίτσια στην εφηβεία ή στα πρώτα χρόνια μετά την ενηλικίωση. Σπανιότερα μπορεί να παρουσιαστούν σε άντρες ή σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Οι παρακάτω πληροφορίες είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για τους γονείς που χρειάζεται να επαγρυπνούν και να μην προσπερνούν κάποια ανησυχητικά σημάδια. 

Τα σημάδια 

1. Έναρξη δίαιτας με σκοπό την απώλεια βάρους χωρίς «ιδιαίτερο» λόγο. Ή, ακόμα κι αν συντρέχει λόγος, συνέχιση της δίαιτας σε ακραία επίπεδα.

2. Σοβαρή και απότομη απώλεια βάρους, η οποία μπορεί να συνοδεύεται και από διαστρεβλωμένη αντίληψη / «προσωπική αίσθηση» για τη σωματική διάπλαση. Στην περίπτωση της ανορεξίας, το βάρος φτάνει και κατά 15% κάτω του κατώτατου φυσιολογικού.

3. Εμμονή γύρω από το σωματικό βάρος, έντονη ανησυχία κι ενασχόληση με την εικόνα, εκρήξεις θυμού σε ενδεχόμενα σχόλια γύρω από αυτά τα ζητήματα.

4. Αποκλεισμός, εκλεκτικότητα ή περιορισμός τροφών, συχνό ζύγισμα, μέτρηση θερμίδων.

5. Σταδιακή επικέντρωση του ενδιαφέροντος στο φαγητό και τα γεύματα. Η τροφή και κυρίως η παρορμητική κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φαγητού γίνεται κεντρική μέθοδος ευχαρίστησης, αγχόλυσης και ψυχαγωγίας.

6. Κατανάλωση φαγητού «κρυφά» και χωρίς την παρουσία κάποιου άλλου προσώπου.

7. «Εξαφάνιση» στην τουαλέτα αμέσως μετά το γεύμα (για την αποβολή του φαγητού).

8. Μυστικοπάθεια, συμπεριφορά συγκάλυψης, απόκρυψης.

9. Παρορμητικότητα τόσο στο φαγητό όσο και σε άλλους τομείς όπως είναι η κατανάλωση αλκοόλ, οι ερωτικές σχέσεις, η διαχείριση των χρημάτων, η οδήγηση.

10. Μεταπτώσεις στη διάθεση. Ευερεθιστότητα. Κοινωνική απομόνωση.

11. Τελειομανία.

12. Διαταραχές της εμμηνορρυσίας ή διακοπή της για ≥3 συνεχείς κύκλους.

 

Εξαιρετικά σημαντικές οι κατάλληλες πρακτικές αντιμετώπισης ώστε να υπάρξει άμεση παρέμβαση και να ακολουθηθεί η σωστή ψυχοθεραπευτική αγωγή. 

  • Όπως και σε κάθε άλλη ασθένεια, έτσι και στις Διαταραχές Πρόληψης Τροφής, η έγκαιρη διάγνωση της νόσου βοηθά στην καλύτερη πρόγνωση μέσω της θεραπείας
  • Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι αυτοί το πρόβλημα αλλά μπορούν να βοηθήσουν στη λύση αυτού, αναζητώντας τους αρμόδιους φορείς και απευθυνόμενοι στους ειδικούς άμεσα
  • Ιδιαίτερη σημασία έχει οι γονείς να εκπαιδευτούν στο να χρησιμοποιούν αυτές τις πρακτικές και τους τρόπους επικοινωνίας που ευοδώνουν την ύφεση της συμπτωματολογίας

Βασικά βήματα αντιμετώπισης

Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβεις ότι κάτι συμβαίνει.

Το δεύτερο είναι να μιλήσεις για αυτό σε κάποιον που μπορεί να σε βοηθήσει στην αναζήτηση θεραπείας. Συνήθως το άτομο αυτό είναι κάποιος από την οικογένεια, από το σχολείο/πανεπιστήμιο/εργασία ή κάποιος στενός φίλος.

Το τρίτο βήμα είναι να έρθεις σε επαφή με κάποιον από τους ειδικούς που ξέρουν πως αντιμετωπίζονται οι Διαταραχές Πρόληψης Τροφής.

Οι Διαταραχές Πρόληψης Τροφής δεν αντιμετωπίζονται με μαγικούς τρόπους. Χρειάζονται προσπάθεια και επιμονή από εσένα, την οικογένειά σου και τους ειδικούς θεραπευτές. Πολλές φορές δεν είναι εύκολο να δεσμευτεί κανείς σε μία προσπάθεια που τον βάζει να πηγαίνει ενάντια σε αυτό που του λέει ο φόβος του. Χρειάζεται να πιστέψεις ότι μπορείς να ζήσεις χωρίς το καθημερινό μέτρημα των θερμίδων, την αγωνία για το επόμενο γεύμα, την κούραση, την έλλειψη συγκέντρωσης και τους εξαντλητικούς εμετούς. Και ότι αυτή η προσπάθεια έχει πολλές πιθανότητες να είναι επιτυχημένη και να σε φέρει σε μία περισσότερο αυθεντική ζωή που θα νιώθεις ότι αξίζει να τη ζεις.

 

Πατώντας στον σύνδεσμο που φαίνεται ε δ ώ, μπορείτε να κατεβάσετε το βιβλίο: «Μιλώντας για τις διαταραχές πρόσληψης τροφής» των Φραγκίσκου Γονιδάκη και Ελευθερίας Βάρσου, βιβλίο ιδιαίτερα χρήσιμο σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας, αλλά και σε συναδέλφους άλλων ειδικοτήτων που ενδιαφέρονται να πληροφορηθούν για τις διαταραχές πρόσληψης τροφής.

Το βιβλίο δημιουργήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος «βήματα εμπρός». Πρόκειται -μεταξύ άλλων- για ένα πιλοτικό πρόγραμμα αυτοβοήθειας για την αντιμετώπιση της ήπιας ψυχογενούς βουλιμίας και διαταραχής υπερφαγίας, σε 10 βήματα.

 

Πηγή: edtalk.gr

O μέσος έφηβος κοιτάζει την οθόνη του κινητού του 157 φορές την ημέρα!

Η παραπάνω διαπίστωση ισοδυναμεί με 145 λεπτά κάθε μέρα, λεπτά που όπως έχει υπολογισθεί, νιώθουμε την ανάγκη επιβεβαίωσης… Αυτή ακριβώς η ανάγκη, μετατρέπεται σε μια εθιστική συνήθεια που μάς οδηγεί καθημερινά στις πλατφόρμες των social media, να συλλέξουμε «like» και να ακολουθήσουμε ειδοποιήσεις προς -κυρίως- ανούσιες πληροφορίες.

Χάσιμο χρόνου; Σπατάλη ζωής; Ξόδεμα καθημερινότητας; Οπωσδήποτε τροφοδότηση των διαφημιστικών εταιριών και των κερδών τους…

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στις 9 Φεβρουαρίου του 2009 το Facebook εισήγαγε το πασίγνωστο πλέον κουμπί του Like. Αρχικά το κουμπί ήταν ένα αθώο πραγματάκι, χωρίς να έχει σκοπό να κρατήσει σε ομηρία το μυαλό του χρήστη ως σύστημα προσωπικής διαδικτυακής επιβράβευσης.

«Η βασική μου πρόθεση ήταν να κάνω την θετική ενέργεια το βασικό μονοπάτι», δήλωσε ο Τζάστιν Ρόζεσταϊν, ένας εκ των τεσσάρων σχεδιαστών του κουμπιού. «Νομίζω ότι πέτυχα το σκοπό μου, όμως δημιούργησα και ένα σωρό αθέλητες αρνητικές επιπτώσεις. Με δυο λόγια, παραήταν επιτυχημένο».

Σήμερα, οι περισσότεροι από εμάς καταλήγουμε στα social media, όπως το Snapchat, το Instagram, το Facebook και το Twitter με ένα και μόνο σκοπό: Σε κάποιον μπορεί να αρέσει αυτό που κάνω.

Αυτή η διαρκής ανάγκη επιβεβαίωσης, την οποία βιώνουν δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη, είναι που μαγνητίζει το κοινό σε αυτές τις πλατφόρμες με τρόπο που κανείς δεν είχε φανταστεί το 2009. Το ίδιο, όμως, και τα έσοδα των εταιρειών στις οποίες ανήκουν.

Ο όρος «οικονομία της προσοχής» είναι σχετικά καινούριος. Περιγράφει την προσφορά και τη ζήτηση της προσοχής που δέχεται και δίνει κάποιος, αποτελώντας το μοναδικό προϊόν που εμπορεύεται στο internet. Το μοντέλο είναι απλό: Όσο μεγαλύτερο ενδιαφέρον τραβά μια πλατφόρμα, τόσο πιο αποτελεσματικός γίνεται ο διαφημιστικός της χώρος και συνεπώς χρεώνει περισσότερο.

To πρόβλημα είναι, βέβαια, πως η προσοχή δεν είναι παραδοσιακό προϊόν, σαν το μαλλί ή το λάδι. Η προσοχή είναι μια ανθρώπινη κατάσταση και τα όριά της είναι πεπερασμένα. Επηρεάζεται από τον ύπνο, την εργασία, τα παιδιά, τις σχέσεις με τους φίλους, που το βρίσκουν αγενές να κοιτάμε όλη την ώρα το τηλέφωνό μας. Επομένως θέλουμε να ξοδεύουμε αυτή την περιορισμένη προσοχή που διαθέτουμε σε πράγματα που μας χαροποιούν. Αλλά όπως παρατήρησε το Facebook, ο κοινωνικός αντίκτυπος προσφέρει μια βίαιη και σύντομη δόση χαράς, που είναι εθιστική. Αυτός είναι και ο λόγος που όλη την ώρα επιστρέφουμε και σκρολάρουμε όλο και πιο κάτω.

«Το like ήρθε και μπήκε πάνω από το απύθμενο πάθος για κοινωνική αποδοχή. Δεν θεωρώ όμως ότι οι εταιρείες social media προσπαθούν να φτιάξουν εθιστικές πλατφόρμες. Όμως όταν όλες διεκδικούν τον περιορισμένο χρόνο και προσοχή μας, πάντα προσπαθούσαν να γίνουν όσο πιο ελκυστικές γίνεται», δήλωσε στο vice ο Άνταμ Άλτερ, συγγραφέας του βιβλίου «Ακαταμάχητο: Η άνοδος της εθιστικής τεχνολογίας και η Βιομηχανία να μας κρατούν προσηλωμένους».

Το 2010, ακολουθώντας το μοντέλο του Facebook, το Youtube εισήγαγε ένα δυαδικό σύστημα like/dislike. Το Instagram που εγκαινιάστηκε εκείνη τη χρονιά ήρθε κατευθείαν με κουμπί like που είχε σχήμα καρδιάς – σχήμα που υιοθέτησε και το Twitter για τον ίδιο σκοπό το 2015. Από εκείνα τα χρόνια και έπειτα, η Σίλικον Βάλεϊ έχει σκεφτεί ένα σωρό τρόπους για να κάνει πιο παιχνιδιάρικη την ανάγκη μας για κοινωνική επιβεβαίωση.

Το like είναι η πιο εμφανής διαδικασία που χρησιμοποιούν οι πλατφόρμες για να παρουσιάσουν τον αντίκτυπο που δέχεται κανείς. Όμως υπάρχουν και άλλοι που είναι πολύ δυσκολότερο να τους εντοπίσει κάποιος.

Νομίζετε ότι ο λόγος που όταν ανοίγετε τα social media σας καθυστερούν λίγο να εμφανίσουν τις νέες ενημερώσεις, είναι τυχαίος; Απεναντίας, η προσμονή είναι εθιστική! Αυτά τα τρία δευτερόλεπτα δημιουργούν την αγωνία που δεν θα υπήρχε αλλιώς. Είναι ακριβώς σαν τους κουλοχέρηδες.

Μια ακόμη πρακτική είναι η ένδειξη ότι ένα μήνυμα διαβάστηκε. Αμέσως ο παραλήπτης, που γνωρίζει ότι ξέρετε πως διάβασε το μήνυμα, αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει. Και εσείς θα επιστρέψετε εκ νέου στην εφαρμογή για να τη διαβάσετε. Την ίδια προσμονή νιώθετε και όταν βλέπετε τις φουσκίτσες που εμφανίζονται όσο ο άλλος πληκτρολογεί το μήνυμα. Δύσκολα θα κλείσετε την εφαρμογή όσο γνωρίζετε ότι η απάντηση είναι καθοδόν.

Στην περίπτωση του Snapchat υπάρχει μια ακόμη, υπόγεια ψυχολογική επιρροή για να επιστρέφετε διαρκώς: Εμφανίζει μια κόκκινη γραμμή το μήκος της οποίας μεταβάλλεται ανάλογα με τον χρόνο που δυο χρήστες έχουν να αλληλεπιδράσουν. Ο Άλτερ έχει παρατηρήσει την ανησυχητική ανάγκη των εφήβων να διατηρούν αυτή την γραμμή ψηλά! Μάλιστα άκουσε συζητήσεις όπου ζητούσαν από άλλους να «προσέχουν» τις ενδείξεις τους όσο εκείνοι βρίσκονται σε διακοπές!

«Αντί να χρησιμοποιούν την εφαρμογή ως ένα μέσο κοινωνικής εμπειρίας, θέτουν ως στόχο την διατήρηση των στατιστικών! Είναι καθαρή ένδειξη ότι οι δεσμευτικοί μηχανισμοί προκαλούν πρωτίστως χρήση παρά απόλαυση«, εξήγησε ο συγγραφέας.

Για τον Ρόζεσταϊν, όμως, ο πιο ισχυρός μηχανισμός είναι οι ειδοποιήσεις. «Είναι απλά ένας περισπασμός. Μας ωθούν να βγάζουμε το κινητό από την τσέπη για να διαβάσουμε μια πληροφορία που θα μπορούσε να περιμένει για αργότερα ή μπορεί να μην έχει και καμία σημασία», δήλωσε.

Σύμφωνα με έρευνες του Facebook, ο μέσος έφηβος κοιτάζει την οθόνη του κινητού του τηλεφώνου 157 φορές την ημέρα. Αυτό ισοδυναμεί με 145 λεπτά κάθε μέρα, που νιώθουμε την ανάγκη επιβεβαίωσης.

Σύμφωνα με τον Άνταμ Άλτερ, όμως, η αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο από τα κάτω. Το μοντέλο των social media είναι πια στημένο πάνω στις ανάγκες των διαφημιστικών εταιρειών αντί για τις ζωές των χρηστών. Αυτό είναι πλέον πολύ επικερδές για να αυτοδιοικείται.

«Όσο οι εταιρείες επιλέγουν να κάνουν τις πλατφόρμες τους όλο και πιο εθιστικές, η χειραγώγηση των χρηστών θα συνεχίζεται», λέει παροτρύνοντας τους χρήστες να προσπαθήσουν να κόψουν αυτή τη συνήθεια. Εξάλλου, όπως λέει και ο σχεδιαστής του like, «πρόκειται για τις ζωές μας. Για τις πολύτιμες, πεπερασμένες, θνητές ζωές μας. Εάν δεν είμαστε σε εγρήγορση, τότε οι υπολογιστές και οι κινητές συσκευές θα μας καθοδηγούν λανθασμένα».

Πηγή: tvxs.gr

Επικίνδυνο διαδικτυακό παιχνίδι απειλεί εφηβικές ζωές!

Ένα νέο διαδικτυακό παιχνίδι που απειλεί ζωές εφήβων και ονομάζεται «Blue Whale Challenge» (Δοκιμασία – Πρόκληση «Μπλε Φάλαινα») ξεκίνησε από τα κοινωνικά δίκτυα της Ρωσίας, ενώ εξαπλώνεται σε γύρω χώρες με περιστατικά σε Ουκρανία, Καζακστάν και Κιργιστάν.

Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει πλέον αυτό το ιδιότυπο διαδικτυακό παιχνίδι, το οποίο μπορεί να προκαλέσει σοβαρές σωματικές βλάβες στους συμμετέχοντες που δέχονται να λάβουν μέρος στις δοκιμασίες.

Η συγκεκριμένη σειρά δοκιμασιών – πρόκληση φέρεται να λαμβάνει χώρα μέσω ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης (social media), όπου κυρίως έφηβοι καλούνται να συμμετάσχουν σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι διάρκειας πενήντα (50) ημερών.

Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού λαμβάνουν οδηγίες από άγνωστο άτομο, που έχει χρηστεί «επικεφαλής», προκειμένου να ολοκληρώσουν με επιτυχία μια σειρά άκρως επικίνδυνων για την υγεία τους και τη σωματική τους ακεραιότητα δοκιμασιών (λ.χ. αυτοτραυματισμός, παρακολούθηση ταινιών τρόμου, αναρρίχηση σε ψηλά κτίρια).

Σε άλλες χώρες οι αρχές έχουν ήδη εκδώσει ειδοποιήσεις προς γονείς και παιδιά, ενώ πολυάριθμα είναι και τα σχετικά δημοσιεύματα από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του εξωτερικού, που αναφέρουν πως το φαινόμενο λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις και έχει εξαπλωθεί πιθανόν ως αυτοδιαδιδόμενη φάρσα (hoax).

Τα θύματα του αυτοκαταστροφικού «παιχνιδιού», που παρουσιάζεται ως φιλοσοφική πρόκληση, είναι κατά κύριο λόγο έφηβοι. Μία από τις δοκιμασίες τις οποίες καλούνται να φέρουν εις πέρας είναι να χαράξουν λέξεις και σύμβολα στα χέρια τους, μεταξύ των οποίων και μια φάλαινα.

Σύμφωνα με τη Daily Mail, δύο νεαρά κορίτσια, 15 και 16 χρόνων, βρήκαν τραγικό θάνατο πριν μερικές εβδομάδες, όταν «βούτηξαν» από την ταράτσα ενός ψηλού κτηρίου.

Λίγες ώρες αργότερα ένα ακόμη 15χρονο κορίτσι τραυματίστηκε σοβαρά πέφτοντας από το παράθυρο ενός διαμερίσματος ψηλού ορόφου, σε άλλη περιοχή της Ρωσίας. Οι ρωσικές Αρχές πιστεύουν ότι και τα τρία κορίτσια επηρεάστηκαν από τους «εγκεφάλους» του σκοτεινού παιχνιδιού που ονομάζεται «Μπλε Φάλαινα».

Στην πόλη Lviv της Ουκρανίας, ένας 13χρονος θέλησε να βάλει τέλος στη ζωή του, προκειμένου να νικήσει στο online παιχνίδι. Το παιδί ήταν στην ταράτσα ενός πολυόροφου κτιρίου της πόλης. Τα πόδια του ήταν κρεμασμένα στο κενό και ήταν έτοιμος να πέσει. Γείτονες που είδαν τον 13χρονο να είναι έτοιμος να πηδήξει στο κενό, τον πλησίασαν και κατάφεραν να τον τραβήξουν σε ασφαλές σημείο.

Πέρσι οι ρωσικές αρχές προχώρησαν στη σύλληψη ενός 21χρονου, ο οποίος εκτιμάται ότι είναι ο δημιουργός του παιχνιδιού και κατηγορείται ότι προέτρεψε σε αυτοκτονία τουλάχιστον 15 εφήβους. Ο νεαρός φέρεται να ισχυρίστηκε ότι ο αριθμός αυτός είναι στην πραγματικότητα μεγαλύτερος. «Θα πεθάνουν ευτυχισμένοι. Τους έδωσα αυτό που δεν έχουν στην πραγματική τους ζωή: ζεστασιά, κατανόηση, ανταπόκριση», δήλωσε!

Με το παιχνίδι να έχει αποκτήσει φανατικούς οπαδούς και σε χώρες όπως η Βρετανία, η Γαλλία και το Βέλγιο, οι αρχές έχουν συστήσει στους γονείς να προσέχουν τα παιδιά τους και να τα αποτρέπουν να συμμετάσχουν σ’ αυτό.

«Τον τελευταίο καιρό έχουν παρατηρηθεί πάρα πολλά περιστατικά παιδιών τα οποία είναι σε προεφηβεία ή εφηβεία και πέφτουν θύματα παραπλάνησης, από αμφιβόλου ποιότητας site τα οποία τους προτρέπουν να κάνουν πράξεις που είναι στα όρια της παρανομίας και της τρέλας», εξηγεί μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο πρόεδρος των Ελλήνων χρηστών ίντερνετ, Νίκος Βασιλάκος.

«Ο καλύτερος τρόπος να συμβουλεύουμε τα παιδιά και να τα προφυλάξουμε από τέτοιους κινδύνους είναι να είμαστε κοντά ως γονείς στα παιδιά μας και να τους εξηγήσουμε ότι αυτά όλα τα πράγματα δεν είναι πραγματικά. Ότι είναι στημένα κόλπα από ανθρώπους οι οποίοι τα κινηματογραφούν και δεν φαίνεται ότι ουσιαστικά το σκοινί δεν είναι σκοινί αλλά είναι υλικό που δεν μπορεί να πνίξει. Ότι η φάλαινα που χαράσσει στο χέρι του ο Ρώσος που εμφανίζεται στα βίντεο στο YouTube είναι ουσιαστικά προϊόν μακιγιάζ.  Βλέπουμε ότι όλο και περισσότεροι έφηβοι καθημερινά πέφτουν θύματα αυτών των προτροπών που είναι στα όρια της παρανομίας και ουσιαστικά του κινδύνου για τη ζωή του παιδιού. Και ο λόγος που το κάνουν είναι για να νιώσουν σημαντικοί και ότι ξεχωρίζουν στο χώρο τους. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Και γι’ αυτό πρέπει και το σχολείο, η Πολιτεία και οι γονείς να προστρέξουν και να συνδράμουν στην ανάγκη που έχουν τα παιδιά για ενημέρωση. Και να τους εξηγήσουν ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι πραγματικά, δεν είναι αληθινά αλλά είναι επικίνδυνα όταν τα κάνει κανείς μόνος στο σπίτι».

Στη χώρα μας δεν έχει σημειωθεί αντίστοιχο περιστατικό, όμως η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ενημερώνει σχετικά τους πολίτες, ενώ βρίσκεται σε επαγρύπνηση για την άμεση ανίχνευση και πρόληψη σχετικών συμβάντων.

Όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή της, λόγω της μεγάλης επικινδυνότητας, το φαινόμενο ενδέχεται να λάβει πραγματικές και εξαιρετικά σοβαρές διαστάσεις.

Η ελληνική αστυνομία καλεί όποιον γονέα υποπτευθεί πως το παιδί του σχεδιάζει να προβεί στη δοκιμασία – πρόκληση «Μπλε Φάλαινα» ή σε παρόμοια, ή όποιο πολίτη γνωρίζει σχετικές πληροφορίες γι’ αυτό, να επικοινωνήσει άμεσα με τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, με τους ακόλουθους τρόπους :

Τηλεφωνικά: 11188,
Στέλνοντας e-mail στο: ccu@cybercrimeunit.gov.gr,
Μέσω της εφαρμογής (application) για έξυπνα τηλέφωνα (smart phones): CYBERΚΙ D,
Μέσω twitter : @ CyberAlertGR 

Παρακολουθήστε το παρακάτω video που, σε τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων, αναφέρεται στο πολύ επικίνδυνο φαινόμενο που περιγράφουμε:

Πηγές: cnn.gr, madata.gr, Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Τετάρτη 5 Απριλίου, 11.00: Ημερίδα στο Γεν. Λύκειο Ασημίου για την ασφαλή πλοήγηση στο διαδίκτυο

Μια πολύ ενδιαφέρουσα Ημερίδα με θέμα την

«Ασφαλή Πλοήγηση στο Διαδίκτυο»,

θα πραγματοποιηθεί στο Γενικό Λύκειο Ασημίου την Τετάρτη 5 Απριλίου 2017, στις 11:00 το πρωί.

Η Ημερίδα διοργανώνεται από την Περιφέρεια Κρήτης, την Ελληνική Αστυνομία, την Ευρωπαϊκή Αστυνομία και βέβαια το Γενικό Λύκειο Ασημίου, που θα είναι και ο οικοδεσπότης της εκδήλωσης.

Κύριοι ομιλητές, σύμφωνα με το πρόγραμμα θα είναι:

  • ο κ. Γεώργιος Παπαπροδρόμου, Αστυνομικός Διευθυντής του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ.,
  • ο κ. Γιώργος Πανσεληνάς, Σχολικός Σύμβουλος Πληροφορικής και
  • η κ. Μαρία Παναγιωτάκη, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων.

Όσον αφορά στα…»καθ’ ημάς», το θέμα που θα αναπτυχθεί είναι

«Η γενιά της οθόνης: Η ψυχοκοινωνική διάσταση της χρήσης του κινητού και του διαδικτύου για τους εφήβους».

Γενικότερα, οι ομιλητές θα αναφερθούν στα φαινόμενα διαδικτυακής βίας, στους κινδύνους που ελλοχεύουν στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και στην πρόληψη και την αντιμετώπιση των κινδύνων που σχετίζονται με τις νέες τεχνολογίες.