• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

Οι υπέροχοι μπαμπάδες μας!

Ο πατέρας ο τρυφερός, ο δυνατός, ο ευαίσθητος και μαζί αυστηρός, ο σοφός και υποστηρικτικός, που συμβουλεύει και μαλώνει, που ανοίγει αγκαλιά τεράστια και σφιχτή να χωρέσει παραπονεμένα μάτια και πληγωμένα γόνατα…

Ο πατέρας με τις αξίες τις ισχυρές και τις αποφάσεις τις καίριες που ήταν και είναι η δύναμη στη ψυχή μας, το στέρεο έδαφος στα πόδια μας, η πίστη στον εαυτό, το αποφασιστικό βήμα στη ζωή και το ισχυρό πέταγμα στη σκέψη.

Για τον πατέρα που γιορτάζει σήμερα («Μέρα του Πατέρα» γαρ), δυό χέρια ανοιχτά να τον τυλίξουν και  μνήμη πλούσια, θύμηση χρωματιστή να τον τιμήσει.

Για μας, τους… μεγάλους, τι περισσεύει μες στο χρόνο; Η μνήμη απομένει. Η μνήμη, κουβέρτα απαλή, τρυφερή στην υφή της, ικανή να ζεσταίνει τη σκέψη όλα εκείνα τα παράξενα βράδια και τα ηλιόλουστα πρωινά. Πάντα η μνήμη έρχεται να δώσει λόγο στη σκέψη και ώθηση στο περπάτημα, για να πάμε ένα βήμα παρακάτω. 

Πυξίδα η θύμηση και προικιό η αγάπη για τα μεγάλα παιδιά, μα και για τους γλυκείς μαμπάδες!

Χάρισμα τρυφερό τη μέρα τη σημερινή το παρακάτω video όπου ένας υπέροχος πατέρας βλέποντας τη μικρούλα του κόρη να «τα χάνει» κατά τη διάρκεια παράστασης μπαλέτου και να μην μπορεί να κάνει ούτε βήμα χορευτικό, ανεβαίνει πάνω στη σκηνή και δίχως ίχνος κόμπλεξ την καθοδηγεί στις… πιρουέτες!

 

Πέρα από τα γλυκά χαμόγελα να καλωσορίσουμε και την συγκίνηση την οποία αναμφίβολα μάς προκαλεί η ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Το δώρο»… Στο φίλμ αυτό του  Daniel Υam από την Σιγκαπούρη, ξετυλίγεται μια υπέροχη, δυνατή ιστορία, μεταξύ πατέρα και γιού. Παρακολουθήστε την ε δ ώ με ανοιχτή καρδιά και σκέψη…

 

Μπαμπάδες,να σας χαιρόμαστε και να σας αγαπάμε!

Advertisements

Μια μάνα, μια ευχή…

«Το ψωμί της μάνας μου»

του Παλαιστίνιου ποιητή Mαχμούτ Νταρουίς

 

Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί
Με μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου
Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.

 

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου στο 2ο Πανελ. Συνέδριο της Περιφερειακής Δ/νσης Εκπ/σης Κρήτης

 

Ξεκίνησαν με μεγάλη επιτυχία οι εργασίες του 2ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Κρήτης με θέμα: «ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ».

Το διήμερο Συνέδριο διοργανώνει η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κρήτης, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης και τον Δήμο Ηρακλείου στα Δημοτικά Σχολεία 20ο και 56ο τις ημέρες 20-22 Απριλίου 2018.

Σκοπός του Συνεδρίου είναι να αποτυπώσει τη πραγματικότητα και να αναδείξει τη διαλεκτική σχέση εκπαίδευσης και πολιτισμού συζητώντας θεματικές όπως: η εκπαίδευση ως πεδίο πολιτισμικών παρεμβάσεων, η αξιοποίηση της Τέχνης ως εκπαιδευτικό εργαλείο, η διαπολιτισμική εκπαίδευση, η συμβολή της εκπαίδευσης στην ανάπτυξη πολιτισμικών προτύπων και αξιών για το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον, η εκπαίδευση ενηλίκων, τα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά εγχειρίδια.

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου συμμετέχει στο Συνέδριο με τέσσερις προφορικές ανακοινώσεις που θα παρουσιαστούν το Σάββατο 21 Απριλίου 2018 στην αίθουσα «Λαβύρινθος», στις 19.45-21.00. Οι εισηγήσεις που εντάσσονται στον θεματικό άξονα «Αξιοποίηση της Τέχνης ως εκπαιδευτικού εργαλείου», είναι οι παρακάτω:

  • «Πιστεύω στον εαυτό μου, λέω όχι στις εξαρτησιογόνες ουσίες»: Παρέμβαση από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου για την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας των εφήβων, με αρωγό την τέχνη (Παναγιωτάκη Μαρία, Ψωμά Σοφία).

  • Ο ρόλος των παρατηρητών σε περιστατικά σχολικού εκφοβισμού: Πρόληψη, αντιμετώπιση και ερευνητική προσέγγιση από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Ψωμά Σοφία, Παναγιωτάκη Μαρία).

  • «Εφηβεία και Διαφυλικές Σχέσεις: προστατεύω και σέβομαι τον εαυτό μου και τους άλλους»: Η διαδρομή μιας βιωματικής παρέμβασης από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Σταφυλάκη Βαρβάρα, Παχάκη Χρυσάνθη).

  • Μια απόπειρα διερεύνησης του άγχους των υποψηφίων Πανελλαδικών εξετάσεων στην τάξη, από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Παχάκη Χρυσάνθη, Σταφυλάκη Βαρβάρα).


 

Ολόκληρο το Πρόγραμμα του πολύ ενδιαφέροντος Συνεδρίου μπορείτε να το κατεβάσετε από

εδώ

Ήμασταν, όταν ήμασταν παιδιά, μοναδικοί μάγοι!

Υπήρξανε κάτι χρόνια που η επιθυμία μας για γέλιο και παιχνίδι ξεσπούσε από μέσα μας σα γιορτή!
Ω, παιδική ηλικία ιερή και διάφανη!

Γράφει ο Κάρλος Φουέντες, ο γνωστός Μεξικανός μυθιστοριογράφος για την παιδικότητα τη μονάκριβη:


«Τελικά, ποιά ηλικία μάς ανήκει περισσότερο από την παιδική, στην οποία, πραγματικά, εξαρτιόμαστε από άλλους; Τα πάντα είναι πιο αργά στην παιδική ηλικία. Οι διακοπές μάς φαίνονται απολαυστικά αιώνιες. Το ίδιο και τα ωράρια του σχολείου.

Παρ’ όλο που είμαστε προσκολλημένοι στο σχολείο και ιδιαίτερα στην οικογένεια, έχουμε σε αυτή την περίοδο της ζωής μας περισσότερη ελευθερία από οποιαδήποτε άλλη απέναντι σε αυτά που μας δένουν.

Αυτό οφείλεται, πιστεύω, στο ότι η ελευθερία στην παιδική ηλικία ταυτίζεται με τη φαντασία, κι αφού στην τελευταία όλα είναι δυνατά, η ελευθερία να είμαστε πάνω από την οικογένεια και το σχολείο πετάει ψηλότερα και μας επιτρέπει να ζούμε σε μεγαλύτερη απόσταση, παρά στις ηλικίες στις οποίες πρέπει να συμμορφωθούμε για να επιβιώσουμε, να προσαρμοστούμε στους ρυθμούς της επαγγελματικής ζωής και να υποστούμε κανόνες κληρονομημένους και αποδεκτούς από ένα είδος γενικού κομφορμισμού.

Ήμασταν, όταν ήμασταν παιδιά, μοναδικοί μάγοι. Θα γίνουμε, ως ενήλικοι, αγέλη».

 

Πηγή: doctv.gr

Επιτυχημένες στρατηγικές για να βοηθήσουμε ένα αγχώδες παιδί να ηρεμήσει…

Το άγχος διακατέχει όχι μόνο ενήλικες αλλά και κάθε παιδί, οποιασδήποτε ηλικίας. Καλά θα ήταν να προστατεύαμε τα παιδιά μας από τις αγχώδεις στιγμές της ζωής, όμως, η διαχείριση του άγχους είναι ένα σημαντικό μάθημα, ένα προσόν για τη ζωή που θα φανεί χρήσιμο σε πιτσιρίκια και εφηβάκια τα επόμενα χρόνια.

Εδώ σας έχουμε 49 φράσεις με τις οποίες μπορείτε να εξοικειωθείτε προκειμένου να τις ανακαλέσετε για να βοηθήσετε ένα αγχώδες παιδί να ηρεμήσει. Τη στιγμή της κρίσης, δοκιμάστε αυτές τις απλές φράσεις για να βοηθήσετε το παιδί να αναγνωρίσει, να αποδεχτεί και να αντιμετωπίσει τις στιγμές τους άγχους του:

  1. «Μπορείς να το ζωγραφίσεις;»

Σχεδιάζοντας, ζωγραφίζοντας ή ακόμα και μουντζουρώνοντας κάτι σχετικά με το άγχος, δίδεται στο παιδί ένας τρόπος έκφρασης, ιδίως όταν το μοίρασμα δε μπορεί να γίνει με λόγια.

  1. «Σ’ αγαπάω. Είσαι ασφαλής»

Το να σου λέει ότι θα είσαι ασφαλής αυτός που αγαπάς περισσότερο είναι μια σημαντική επιβεβαίωση. Θυμηθείτε, το άγχος κάνει τα παιδιά σας να αισθάνονται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Το να επαναλαμβάνετε ότι είναι ασφαλή μπορεί να ηρεμήσει το νευρικό τους σύστημα.

  1. «Ας κάνουμε ότι φουσκώνουμε ένα γιγάντιο μπαλόνι. Θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα και θα το φουσκώσουμε μετρώντας ως το 5»

Αν πούμε σ’ ένα παιδί να πάρει μια βαθιά ανάσα εν μέσω κρίσης πανικού, κατά πάσα πιθανότητα θ’ ακούσουμε «ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!». Αντί γι’ αυτό, ας το κάνουμε σαν παιχνίδι. Ας κάνουμε ότι φουσκώνουμε ένα μπαλόνι, κάνοντας κατά τη διάρκεια αστείους θορύβους. Παίρνοντας τρεις βαθιές ανάσες και εκπνέοντάς τις στην πραγματικότητα αντιστρέφουμε την αντίδραση του σώματος στο άγχος και μπορεί μέσα από αυτή τη διαδικασία να προκαλέσουμε και μερικά χαμόγελα.

  1. «Θα πω κάτι και θέλω να το πεις ακριβώς όπως σου το λέω: ‘ Μπορώ να το κάνω’.» Κάντε το αυτό 10 φορές με μεταβαλλόμενη ένταση.

Οι μαραθωνοδρόμοι χρησιμοποιούν αυτό το τέχνασμα συνέχεια για να περάσουν το «τείχος».

  1. «Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;»

Αυτό είναι ιδιαίτερα βοηθητικό για μεγαλύτερα παιδιά που μπορούν να εκφράσουν καλύτερα το «γιατί» σ’ αυτό που αισθάνονται.

  1. «Τι θα συμβεί στη συνέχεια;»

Αν τα παιδιά σας έχουν άγχος για κάποιο γεγονός, βοηθήστε τα να σκεφτούν πέρα από αυτό και να αναγνωρίσουν τι θα συμβεί στη συνέχεια. Το άγχος μας κάνει να βλέπουμε μυωπικά, κάνοντας τη ζωή μετά το γεγονός να φαίνεται ανύπαρκτη.

  1. «Είμαστε μια ασταμάτητη ομάδα»

Ο αποχωρισμός είναι μία σημαντική αιτία άγχους για τα μικρά παιδιά. Καθησυχάστε τα λέγοντάς τους ότι θα δουλεύετε μαζί τους, ακόμη κι αν δεν μπορούν να σας δουν.

  1. Να έχετε μια κραυγή μάχης: «Είμαι ασταμάτητος!», ή «Φυλαχτείτε, έρχομαι!»

Υπάρχει λόγος, γιατί οι ταινίες δείχνουν ανθρώπους να φωνάζουν, πριν μπουν στη μάχη. Φωνάζοντας αντικαθιστούμε το φόβο με ενδορφίνες. Μπορεί να έχει και πλάκα.

  1. «Αν αυτό που νιώθεις ήταν τέρας, πώς θα έμοιαζε;»

Δίνοντας χαρακτηριστικά στο άγχος σημαίνει ότι παίρνουμε ένα μπερδεμένο συναίσθημα και το κάνουμε συγκεκριμένο και σαφές. Από τη στιγμή που τα παιδιά έχουν μια μορφή για την ανησυχία τους, θα μπορούν να μιλάνε σε αυτήν.

  1. «Δε μπορώ να περιμένω μέχρι…»

Ναι, 0 ενθουσιασμός για κάτι μελλοντικό είναι μεταδοτικός.

  1. «Ας βάλουμε την ανησυχία σου λίγο στην άκρη, ενώ εμείς …… (ακούμε το αγαπημένο σου τραγούδι, τρέχουμε γύρω στο τετράγωνο, διαβάζουμε αυτή την ιστορία). Μετά θ’ ασχοληθούμε μ’ αυτή πάλι»

Αυτοί που είναι επιρρεπείς στο άγχος συχνά αισθάνονται ότι πρέπει να κουβαλάνε το άγχος τους συνέχεια, μέχρι να τελειώσει αυτό που τους το προκαλεί. Αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο, όταν τα παιδιά σας έχουν άγχος για κάτι που δε μπορούν να αλλάξουν στο μέλλον. Βάζοντάς το στην άκρη για να κάνουν κάτι διασκεδαστικό, μπορεί να τα βοηθήσει να δουν τις ανησυχίες τους στις σωστές τους διαστάσεις.

  1. «Αυτό το συναίσθημα θα φύγει. Ας νιώσουμε άνετα μέχρι να γίνει αυτό»

Το να νιώθουμε άνετα ηρεμεί τόσο το μυαλό όσο και το σώμα. Οι αρκετά βαριές κουβέρτες έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν το άγχος με το να αυξάνουν ήπια τα σωματικά ερεθίσματα.

  1. «Ας μάθουμε περισσότερα γι’ αυτό»

Αφήστε τα παιδιά σας να εξερευνήσουν τους φόβους τους, ρωτώντας όσες ερωτήσεις χρειάζεται. Σε τελική ανάλυση, η γνώση είναι δύναμη.

  1. «Ας μετρήσουμε…»

Αυτή η τεχνική αντιπερισπασμού της προσοχής δεν απαιτεί προετοιμασία. Η καταμέτρηση του αριθμού των ατόμων που φοράνε μπότες, του αριθμού των ρολογιών, του αριθμού των παιδιών ή του αριθμού των καπέλων στο δωμάτιο απαιτεί παρατήρηση και σκέψη, μειώνοντας το άγχος που νιώθει το παιδί.

  1. «Θέλω να μου πεις, όταν περάσουν 2 λεπτά»

Ο χρόνος είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο, όταν τα παιδιά είναι αγχωμένα. Με το να παρακολουθεί ένα ρολόι ή μία κίνηση το παιδί είναι επικεντρωμένο σε κάτι άλλο από αυτό που συμβαίνει.

  1. «Κλείσε τα μάτια σου. Φαντάσου αυτό…»

Ο οραματισμός είναι μία ισχυρή τεχνική που χρησιμοποιείται για να απαλύνουμε τον πόνο και το άγχος. Καθοδηγήστε το παιδί σας μέσω του οραματισμού σε ένα ασφαλές, ζεστό, ευτυχισμένο μέρος, εκεί όπου αισθάνεται άνετα. Αν ακούει προσεκτικά, τα συμπτώματα του άγχους θα εξαφανιστούν.

  1. «Κι εγώ φοβάμαι/νευριάζω/αγχώνομαι κάποιες φορές. Δεν έχει πλάκα»

Η ενσυναίσθηση κερδίζει σε πολλές, πολλές περιπτώσεις. Ίσως και να ξεκινήσει συζήτηση με το μεγαλύτερό σας παιδί για το πώς ξεπεράσατε το άγχος.

  1. «Ας βγάλουμε τη λίστα σου για την ηρεμία»

Το άγχος μπορεί να κάνει κατάληψη στο λογικό μυαλό. Να κρατάτε μία λίστα με δεξιότητες αντιμετώπισης, στις οποίες έχει κάνει εξάσκηση το παιδί σας. Όταν παρουσιαστεί η ανάγκη, χρησιμοποιήστε αυτή τη λίστα.

  1. «Δεν είσαι μόνος σε αυτό που αισθάνεσαι»

Επισημαίνοντας όλους τους ανθρώπους που μπορεί να μοιραστούν τους φόβους και τα άγχη τους, βοηθάτε το παιδί σας να καταλάβει ότι το να ξεπερνάμε το άγχος μας είναι κάτι που μας αφορά όλους.

  1. «Πες μου το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί»

Από τη στιγμή που έχετε φανταστεί τη χειρότερη δυνατή έκβαση της ανησυχίας, μιλήστε για την πιθανότητα να συμβεί αυτή η χειρότερη δυνατή κατάσταση. Στη συνέχεια ζητήστε από το παιδί σας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Στο τέλος, ρωτήστε το για την πιο πιθανή έκβαση. Σκοπός αυτής της άσκησης είναι το να βοηθήσουμε ένα παιδί να σκέφτεται με περισσότερη ακρίβεια κατά τη διάρκεια της αγχωτικής του εμπειρίας.

  1. «Το να ανησυχούμε είναι χρήσιμο μερικές φορές»

Το να το λέμε αυτό σε ένα παιδί που είναι ήδη αγχωμένο φαίνεται τελείως παράλογο, αλλά επισημαίνοντας, γιατί το άγχος είναι χρήσιμο, καθησυχάζετε τα παιδιά σας ότι δεν πάει κάτι στραβά με αυτά.

  1. «Τι λέει το συννεφάκι της σκέψης σου;»

Αν τα παιδιά σας διαβάζουν κόμικς, είναι εξοικειωμένα με τα συννεφάκια της σκέψης και πως αυτά προχωράνε την ιστορία. Με το να συζητάνε για τις σκέψεις τους σαν ουδέτεροι παρατηρητές, τα βοηθά να αποκτήσουν άποψη για αυτές.

  1. «Ας βρούμε αποδείξεις»

Η συγκέντρωση αποδείξεων για να υποστηρίξετε ή να αντικρούσετε τις αιτίες του άγχους του παιδιού σας, βοηθάει τα παιδιά σας να δουν, αν οι ανησυχίες τους έχουν βάση.

  1. «Ας κάνουμε έναν διάλογο»

Τα μεγαλύτερα παιδιά αγαπούν ιδιαίτερα αυτήν την άσκηση, γιατί έχουν την άδεια να έρθουν σε διάλογο με το γονιό τους. Συζητήστε μαζί τους για τους λόγους της ανησυχίας τους. Μπορείτε να μάθετε πολλά μέσα από αυτή τη διαδικασία.

  1. «Ποιο είναι το πρώτο πράγμα για το οποίο πρέπει να ανησυχούμε;»

Το άγχος κάνει συνήθως το μικρό να φαίνεται μεγάλο. Μία από τις πιο σημαντικές στρατηγικές για να ξεπερνάμε το άγχος, είναι να σπάμε το μεγάλο κομμάτι σε διαχειρίσιμα κομμάτια. Κάνοντάς το αυτό συνειδητοποιούμε πως δεν προκαλεί άγχος όλη η εμπειρία, μόνο δύο ή τρία μέρη της.

stress.jpg

  1. «Ας κάνουμε μία λίστα με όλους τους ανθρώπους που αγαπάς»

Η Αναϊς Νίν είχε πει: «Το άγχος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αγάπης». Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε και η αγάπη είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του άγχους. Υπενθυμίζοντας όλους τους ανθρώπους που αγαπάει το παιδί σας και το γιατί, η αγάπη θα αντικαταστήσει το άγχος.

  1. «Θυμήσου όταν…»

Η επάρκεια φέρνει αυτοπεποίθηση. Η αυτοπεποίθηση καταπραΰνει το άγχος. Βοηθώντας το παιδί σας να θυμηθεί μία στιγμή που ξεπέρασε το άγχος του, το γεμίζει με αισθήματα επάρκειας και πίστη στις ικανότητές του.

  1. «Είμαι ήδη περήφανος για σένα»

Με το να γνωρίζουν ότι είστε ευχαριστημένοι με τις προσπάθειές τους, άσχετα από το αποτέλεσμα, μειώνει την ανάγκη να κάνουν κάτι τέλεια – πηγή άγχους για πολλά παιδιά.

  1. «Πάμε μία βόλτα»

Η άσκηση ανακουφίζει από το άγχος για αρκετές ώρες, καθώς καίει την πλεονάζουσα ενέργεια, χαλαρώνει τους σφιγμένους μυς και ανεβάζει την διάθεση. Αν τα παιδιά σας δεν μπορούν να πάνε βόλτα άμεσα, βάλτε τα να τρέξουν επί τόπου, να χοροπηδήσουν πάνω σε μπάλα γιόγκας, να κάνουν σχοινάκι ή να τεντωθούν.

  1. «Ας παρακολουθήσουμε τη σκέψη σου να περνάει»

Ζητήστε από τα παιδιά σας να προσποιηθούν ότι η αγχώδης σκέψη τους είναι ένα τρένο που έχει σταματήσει στο σταθμό πάνω από το κεφάλι τους. Σε λίγα λεπτά, όπως όλα τα τρένα, η σκέψη θα προχωρήσει στον επόμενο σταθμό της.

  1. «Παίρνω μία βαθιά ανάσα»

Παρουσιάστε μία στρατηγική ηρεμίας και ενθαρρύνετε το παιδί σας να κάνει το ίδιο με σας. Αν τα παιδιά σας το επιτρέπουν, κρατήστε τα στο στήθος σας, έτσι ώστε να νιώσουν τη ρυθμική σας αναπνοή και να ρυθμίσουν τη δική τους.

  1. «Πώς μπορώ να βοηθήσω;»

Αφήστε τα παιδιά να καθοδηγήσουν την κατάσταση και να σας πουν ποια στρατηγική ηρεμίας ή ποιο μέσο προτιμούν σε αυτήν την κατάσταση.

  1. «Αυτό το συναίσθημα θα περάσει»

Συχνά τα παιδιά αισθάνονται ότι το άγχος τους είναι χωρίς τέλος. Αντί να σβήνουμε, να αποφεύγουμε ή να καταπιέζουμε την ανησυχία, υπενθυμίστε τους ότι η ανακούφιση είναι καθ’ οδόν.

  1. «Ας ζουλήξουμε μαζί αυτό το μπαλάκι για το άγχος»

Όταν τα παιδιά σας διοχετεύουν το άγχος τους σε ένα μπαλάκι για το άγχος, νιώθουν συναισθηματική ανακούφιση. Αγοράστε ένα μπαλάκι, έχετε κοντά σας λίγη πλαστελίνη ή φτιάξτε το δικό σας μπαλάκι για το άγχος γεμίζοντας ένα μπαλόνι με αλεύρι ή με ρύζι.

  1. «Βλέπω ο κύριος Αγχώδης είναι πάλι ανήσυχος. Ας του μάθουμε να μην ανησυχεί»

Δημιουργήστε ένα χαρακτήρα που αντιπροσωπεύει την ανησυχία, όπως ο κύριος Αγχώδης ο Ανήσυχος. Πείτε στο παιδί σας ότι ο κύριος Αγχώδης είναι ανήσυχος και πρέπει να του διδάξετε κάποιες τεχνικές διαχείρισης του άγχους.

  1. «Ξέρω ότι είναι δύσκολο»

Αναγνωρίστε ότι η κατάσταση είναι δύσκολη. Η επιβεβαίωσή σας δείχνει στα παιδιά σας ότι τα σέβεστε.

  1. «Έχω εδώ το μυρωδάτο φίλο σου»

Ένας μυρωδάτος φίλος, αρωματικό κολιέ ή αποσμητικό χώρου μπορεί να ηρεμήσει την ανησυχία, ειδικά αν το γεμίσετε με λεβάντα, φασκόμηλο, χαμομήλι, σανταλόξυλο ή γιασεμί.              

  1. «Μίλησέ μου γι’ αυτό»       

Χωρίς να διακόπτετε, ακούστε τα παιδιά σας σχετικά με το τι τα απασχολεί. Με το να το εκφράσουν μπορεί να δώσει στα παιδιά σας χρόνο να επεξεργαστούν τις σκέψεις τους και να βρουν μια λύση που τα εξυπηρετεί.

  1. «Είσαι τόσο γενναίος»

Επιβεβαιώστε την ικανότητα του παιδιού σας να χειριστεί την κατάσταση και τα ενισχύετε να πετύχουν αυτή τη φορά.

  1. «Ποια στρατηγική ηρεμίας θέλεις να χρησιμοποιήσεις τώρα;»

Επειδή κάθε αγχώδης κατάσταση είναι διαφορετική, δώστε στα παιδιά την ευκαιρία να διαλέξουν τη στρατηγική ηρεμίας  που θέλουν να χρησιμοποιήσουν.

  1. «Θα το ξεπεράσουμε μαζί»

Υποστηρίζοντας τα παιδιά σας με την παρουσία σας και την αφοσίωσή σας μπορεί να τους δώσει δύναμη να αντέξουν μέχρι να περάσει η τρομακτική κατάσταση.

  1. «Τι άλλο γνωρίζεις γι αυτό το τρομακτικό πράγμα;»

Όταν τα παιδιά σας αντιμετωπίζουν ένα συνεχές άγχος, διερευνήστε το, όταν θα είναι ήρεμα. Διαβάστε βιβλία για το τρομακτικό πράγμα και μάθετε όσο πιο πολλά μπορείτε γι αυτό. Όταν η ανησυχία εμφανιστεί πάλι, ζητήστε από τα παιδιά σας να ανακαλέσουν όσα έχουν μάθει. Αυτό το βήμα αποδυναμώνει το τρομακτικό πράγμα και δυναμώνει το παιδί σας.

  1. «Πάμε στο χαρούμενο μέρος σου»

Ο οραματισμός είναι ένα πολύτιμο εργαλείο κατά του άγχους. Όταν τα παιδιά σας είναι ήρεμα, εξασκηθείτε σε αυτή τη στρατηγική ηρεμίας, μέχρι να μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν με επιτυχία σε στιγμές άγχους.

  1. «Τι χρειάζεσαι από μένα;»

Ζητήστε από τα παιδιά σας να σας πουν τι χρειάζονται. Θα μπορούσε να είναι μια αγκαλιά, χώρος ή μία λύση.

  1. «Αν έδινες στο συναίσθημά σου ένα χρώμα, ποιο θα ήταν αυτό;»

Το να ζητήσεις από κάποιο να προσδιορίσει τι αισθάνεται εν μέσω άγχους είναι σχεδόν αδύνατο. Αλλά το να ζητήσετε από τα παιδιά σας να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται με ένα χρώμα, τους δίνει την ευκαιρία να σκεφτούν πώς αισθάνονται σε σχέση με κάτι απλό. Συνεχίστε ρωτώντας τα, γιατί το συναίσθημά τους έχει αυτό το χρώμα.

  1. «Άσε με να σε κρατήσω»

Κάντε στα παιδιά σας μια αγκαλιά από μπροστά ή αγκαλιάστε τα από πίσω ή αφήστε τα να καθίσουν στην ποδιά σας. Η φυσική επαφή δίνει στο παιδί σας την ευκαιρία να ηρεμήσει και να νιώσει ασφαλές.

  1. «Θυμάσαι όταν τα κατάφερες με το «Χ» γεγονός;»

Υπενθυμίζοντας στα παιδιά σας μια παλιά επιτυχία θα τα ενθαρρύνει να αντέξουν σε αυτή την κατάσταση.

  1. «Βοήθησέ με να μετακινήσω αυτόν τον τοίχο»

Η σκληρή δουλειά, όπως το σπρώξιμο ενός τοίχου, ανακουφίζει από εντάσεις και συναισθήματα. Τα λάστιχα γυμναστικής επίσης βοηθούν.

  1. «Ας γράψουμε μια καινούργια ιστορία»

Τα παιδιά σας έχουν γράψει στο μυαλό τους μια ιστορία για το πώς θα εξελιχθεί το μέλλον. Αυτό το μέλλον τα κάνει να αισθάνονται άγχος. Αποδεχτείτε την ιστορία τους και μετά ζητήστε τους να σκεφτούν κι άλλα σενάρια, στα οποία η ιστορία τελειώνει διαφορετικά.

Πηγή: positive-parents.org, του Renee Jain 

Μετάφραση: ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚόΣ ΣΤΑΘΜόΣ ΝέΩΝ Ν.Ηρακλείου

Τα ωραιότερα δώρα του 2017: Βιβλία για παιδιά και εφήβους

Στο τέλος ακόμη μιας χρονιάς κατά την οποία εκδόθηκαν πολλά και καλά νέα βιβλία, χαρείτε μερικές προσεκτικά επιλεγμένες προτάσεις βιβλίων για παιδιά και εφήβους!

Βιβλία που αξίζει να διαβάσουν τα μικρά και μεγαλύτερα πιτσιρίκια, ειδικά τώρα, στην εποχή της οθόνης, που το ξεφύλλισμα ενός μαγικού κόσμου κι η μυρωδιά του φρεσκοτυπωμένου χαρτιού γίνονται πολύτιμες και ξεχωριστές διαδικασίες

Καλές αναγνώσεις, με πολλές από καρδιάς ευχές για διαβάσματα απογειωτικά και ψυχικά ενδυναμωτικά!

Ιδού ορισμένες επιλογές ελληνικών και μεταφρασμένων βιβλίων για παιδιά και εφήβους, από όλη την βιβλιοπαραγωγή του 2017.

Η πολυσυλλεκτικότητα στις εκδοτικές επιλογές, η μεγαλύτερη τόλμη στη θεματολογία, η φροντίδα της γλώσσας και η όλο και πιο συχνά ευφάνταστη και πρωτότυπη δουλειά στην εικονογράφηση έδωσαν το 2017 πολύ καλά αποτελέσματα στην βιβλιοπαραγωγή τίτλων που απευθύνονται σε παιδιά και εφήβους. Η παρακάτω λίστα αποπειράται μια ενδεικτική καταγραφή και αποτίμηση των καλύτερων δειγμάτων της παραγωγής της χρονιάς που ολοκληρώνεται.

Τα βιβλία που ακολουθούν απευθύνονται σε πολύ μικρά παιδιά, μεγαλύτερα παιδιά του δημοτικού σχολείου, που χωρίζονται σε δυο ηλικιακές ομάδες με ρευστά όρια, και τέλος, σε μεγαλύτερα παιδιά και εφήβους. Μετά τα 15, τα βιβλία είναι ένας απέραντος ωκεανός και τα παιδιά που καλπάζουν προς την ενηλικίωση μπορούν να κολυμπήσουν σε αυτόν προς όποια κατεύθυνση επιθυμούν.

 

Για πολύ μικρά παιδιά 3-6 ετών

Μια όμορφη ιστορία φιλίας μεταξύ ενός αγοριού που ζει με τον μπαμπά του και ενός απροσδόκητου επισκέπτη, μιας μικρής φάλαινας που θα βρεθεί στη μπανιέρα του σπιτιού του μικρού αγοριού. Ο Μπέντζι Ντέιβις παρουσιάζει στα παιδιά την εικονογραφημένη ιστορία Ο Νόι και η φάλαινα (μτφρ. Αντώνης Παπαθεοδούλου, Ίκαρος) για το πώς σφυρηλατούνται δεσμοί αγάπης μέσα στην οικογένεια αλλά και δεσμοί φιλίας.

Είναι ευτύχημα που ο μικρούλης, ονειροπόλος ποντικός Φρέντερικ (μτφρ. Μαρία Παπαγιάννη, Πατάκης) που φιλοτέχνησε ο Λίο Λεόνι (1910 – 1999), όπως και άλλη μια ιστορία του Λεόνι που αφηγείται Το όνειρο του Μαθιού (μτφρ. Μαρία Παπαγιάννη, Πατάκης) βρήκαν την θέση τους στα ράφια των βιβλιοπωλείων και σύντομα θα την βρουν και στα χέρια πολλών μικρών παιδιών. Ο Φρέντερικ δίνει το δικό του μάθημα συνύπαρξης και δημιουργικότητας χωρίς να χάνει την σπιρτάδα του. Η εικονογράφηση του πρωτοπόρου (και στην χρήση τεχνικής κολάζ) Λεόνι, η δουλειά του οποίου παραλληλίζεται με του σπουδαίου Αμερικανού Έρικ Καρλ, λειτουργεί σαν μάθημα καλλιτεχνικής αφύπνισης για τα παιδιά μυώντας τα στις απολαύσεις της τέχνης.

Η μία ευχάριστη πρόσκληση σε ένα νέο παραμυθένιο κόσμο διαδέχεται την άλλη στα παραμύθια που γράφει τα τελευταία χρόνια η πιο δραστήρια δημιουργός του παιδικού θεάτρου Ξένια Καλογεροπούλου. Η Μπάμπουσκα (Μάρτης) που βασίζεται σε παραδοσιακό ρώσικο παραμύθι, είναι εδώ γραμμένη από την Ξένια Καλογεροπούλου και εικονογραφημένη από την Άρτεμη Πρόβου. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στο τέλος της χρονιάς μια που θεματολογικά ταιριάζει με τα Χριστούγεννα, την περιπέτεια των τριών μάγων και τη γέννηση ενός βασιλιά. Η Μπαμπούσκα, παρά τα χρόνια της, τις δουλειές της, το σπιτικό της και την τακτοποιημένη της ζωή ξεκινά για ακόμη μια περιπέτεια.

Ευχάριστη έκπληξη είναι και το δεύτερο βιβλίο για μικρά παιδιά της Μάρως Κατσίκα. Ο Κουκούσκα (Καλειδοσκόπιο), με το παιχνιδιάρικο όσο και τρυφερό όνομα, είναι ένας μικρός κούκος που αποφασίζει να λύσει τα μυστήρια που συμβαίνουν στον κόσμο των πουλιών όταν ένα κομμάτι του ουρανού χάνεται. Χρώματα, σχήματα, πολυεπίπεδα μηνύματα στη διάθεση των παιδιών.

Μια αστεία περιπέτεια ζει Ο λύκος που έπεσε από το βιβλίο του (μτφρ. Μάρω Ταυρή, Μεταίχμιο) όπως την έγραψε ο Βέλγος Τιερί Ρομπερέχτ και την εικονογράφησε ο Γκρεγκουάρ Μαμπίρ. Ο λύκος που μέσα στο βιβλίο όπου δείχνει τα σουβλερά του δόντια, όταν το βιβλίο θα γλιστρήσει από τη βιβλιοθήκη μιας ακατάσταστης μικρούλας θα βρεθεί ολομόναχος. Μια ιστορία πίσω από τις ιστορίες και τα παραμύθια, μια τρυφερή περιπέτεια συμφιλίωσης των αιώνιων εχθρών που θα αγαπήσουν τα μικρά παιδιά.

Μπορεί να υπάρχει Ένα παιδί από βιβλία; (μετφρ. Φίλιππος Μανδηλαράς, Ίκαρος) ο Όλιβερ Τζέφερς και ο εικονογράφος Σαμ Γουίνστον απαντούν πως ναι και πως μπορεί να ζήσει μια συναρπαστική περιπέτεια. Το βιβλίο αποτελεί έναν φόρο τιμής στα κλασικά έργα της λογοτεχνίας για παιδιά, βασίζεται στα υλικά τους και διατρέχοντάς τα με μια εντελώς ξεχωριστή ματιά προσφέρει στα παιδιά ιδέες και αφορμές για να προχωρήσουν τις ιστορίες με τη φαντασία τους.

Πέντε χρόνια μετά την πρώτη έκδοση, Ο ραφτάκος των λέξεων (Μεταίχμιο) των Αντώνη Παπαθεοδούλου (κείμενο) και Ίριδας Σαμαρτζή (εικονογράφηση) επανακυκλοφορεί σε βιβλιοδετημένη έκδοση. Ο ραφτάκος έχει αγαπηθεί από τα παιδιά για την τέχνη του, το ανάλαφρο πέρασμά του από παραμύθι σε παραμύθι και τις αόρατες αλλά γερές βελονιές με τις οποίες συνδέει τις ιστορίες.

Ακόμη μια σημαντική επανέκδοση: Η Αργυρώ γελάει (μτφρ. Φίλιππος Μανδηλαράς, Πατάκης). Η Τζιν Γουίλλις έγραψε και ο Τόνι Ρος εικονογράφησε την μια ιστορία για ένα κοριτσάκι που κάνει τα πάντα, δεν διαφέρει σε τίποτα εκτός του ότι είναι υποχρεωμένη να κάθεται σε αναπηρικό καροτσάκι. Ένα διαχρονικό μάθημα χωρίς κανέναν διδακτισμό και με τη διάθεση να καλλιεργήσει στα παιδιά την ενσυναίσθηση για τα προβλήματα του άλλου.

 

Για παιδιά 6-9 ετών

Ο Αίσωπος ως διαχρονική έμπνευση των σύγχρονων δημιουργών δίνει την ευκαιρία στους Λίμπι Ουάλντεν και Ρίτσαρντ Τζόουνς για ακόμη μια διασκευή στην αφηγούνται τον κλασικό μύθο για Το ποντίκι της πόλης και το ποντίκι του χωριού (μτφρ. Κατερίνα Μουρίκη, Τζιαμπίρης-Πυραμίδα). Τα παιδιά θα διαβάσουν σε μια προσεγμένη έκδοση τις παράλληλες ιστορίες δυο ποντικών που δεν αναζητούν τίποτε παραπάνω από τη θέση τους στον κόσμο.

Ένα ξεχωριστό βιβλίο εμπνευσμένο από τη ζωή των παιδιών-προσφύγων είναι το Ο Ακίμ τρέχει (Επόμενος Σταθμός) της Κλωντ Ντιμπουά. Με οδηγό την θέληση για ελευθερία και εφόδιο τη ζεστασιά της αγάπης της οικογένειάς του, ο Ακίμ αναζητά νέα ζωή σε ξένο τόπο. Είναι ένα ασυνόδευτο παιδί-πρόσφυγας, θύμα του πολέμου, που ξεκινά την περιπέτειά του μόνο. Η Κλωντ Ντιμπουά εξιστορεί τις περιπέτειες του ευαισθητοποιώντας τα παιδιά της Ευρώπης για τις ανάγκες που έχουν οι συνομήλικοί τους από τις χώρες της Μέσης Ανατολής.

Αντίθετα από τα παιδιά-πρόσφυγες που παλεύουν απροστάτευτα, Ο πρίγκιπας με τα τρία πεπρωμένα (Μάρτης) των αρχαιολόγων Εύης Παπαδοπούλου και Βασίλη Χρυσικόπουλου έχει καλά στο μυαλό του πως ένας κροκόδειλος, ένα φίδι κι ένας σκύλος είναι τα πεπρωμένα που ορίζουν τη ζωή του, κάτι που θα επιχειρήσει να ανατρέψει. Με το παραμύθι που χρονολογείται χρονολογείται στον 13ο π.Χ. αιώνα, εγκαινιάζεται σειρά «Αρχαίων αιγυπτιακών παραμυθιών». Την εικονογράφηση υπογράφει η Ελληνοαιγύπτια εικαστικός Φαρίντα Ελ Γκαζάρ.

Τα παιδιά γοητεύονται από τους αρχαίους μύθους, τα κλασικά παραμύθια και τις ηρωικές αφηγήσεις, δεν αγαπούν όμως τίποτε περισσότερο από τις ιστορίες που θα αποτελέσουν τη σπίθα για να ανάψει η φλόγα της διασκέδασης και να αρχίσει το γέλιο. Με τις 9 τρελές ιστορίες (μτφρ. Ηώ Αμανάκη, Παπαδόπουλος) της σημαντικής Γερμανίδας παιδαγωγού και συγγραφέα βιβλίων για παιδιά Ούρσουλα Βέλφελ (1922 – 2014) το γέλιο είναι το μόνο σίγουρο.

O άσπρος σκύλος με τα πολλά ονόματα (Κόκκινη Κλωστή Δεμένη) που έγραψε η Ξανθή Μαντέλα και εικονογράφησε η Ντανιέλα Σταματιάδη είναι ένα χρήσιμο βιβλίο για το πώς αντιμετωπίζουμε τα κατοικίδια, τι θέση έχουν στη ζωή κάθε παιδιού και κάθε οικογένειας κι όλα αυτά από τη ματιά ενός σκύλου που ελπίζει πως θα βρεθεί κάποιος να τον υιοθετήσει και εν τω μεταξύ, απλώς βαριέται.

Καμία δικαιολογία για βαρεμάρα δεν έχουν ωστόσο τα παιδιά, ειδικά όταν έχουν την τύχη να μπορούν να διαβάσουν ιστορίες όπως τις σκέφτηκε ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς βιβλίων για παιδιά, ο Τζάνι Ροντάρι. Η Τερεζούλα-Τοσοδούλα και άλλες ιστορίες (μτφρ. Δήμητρα Δότση, Κέδρος) είναι όπως όλα τα βιβλία του Ροντάρι η αφορμή για να πάρει η φαντασία την θέση που της αξίζει στον κόσμο των παιδιών: την πρώτη θέση.

Από το βαθύ παρελθόν, από άλλες εποχές, έρχεται το κλασικό (αν και αποκλείεται αυτή να ήταν η πρόθεση του συγγραφέα του) βιβλίο του Εδουάρδου Ληρ, Μπούρδες (μτφρ. Αντώνης Παπαθεοδούλου, Παπαδόπουλος). Με την ανατρεπτική σκέψη πως τα παιδιά δεν είναι αξία μόνο για απερισκεψίες και πράγματα καθόλου σοβαρά όπως ήταν η επικρατούσα άποψη της εποχής, ειρωνεύεται τα ειοθώτα και γράφει ένα βιβλίο γεμάτο κέφι, απελευθερωμένο γλωσσικά, με αστεία στιχάκια και ιδαίτερη εικονογράφηση.

 

Για μεγαλύτερα παιδιά 9-12 ετών

Καθώς διδάσκονται ιστορία, τα παιδιά βρίσκουν πάντα πολύ διασκεδαστικό να πλουτίζουν τις γνώσεις τους προσεγγίζοντας γεγονότα και προσωπικότητες που τα διαμόρφωσαν μέσα από είδη που τους είναι οικεία και ευκολότερα προσβάσιμα όπως τα κόμικ. Στη Σαλαμίνα και στις Πλαταιές (Πατάκης) των Κατερίνα Σέρβη (κείμενο) και Θανάση Πέτρου (εικονογράφηση) τα παιδιά θα μεταφερθούν στην Αθήνα του 472πΧ για να ακούσουν την ιστορία για το τι σήμαιναν για τους Αθηναίους οι μάχες για να υπερασπιστούν τον κόσμο και τον τρόπο ζωής που είχαν δημιουργήσει. Την αφήγηση αναλαμβάνει ο θείος Γλαύκος. Άλλο ένα βιβλίο προστέθηκε στην επιτυχημένη σειρά που πραγματεύεται μέσ κόμικ κορυφαίες στιγμές και γεγονότα της αρχαιότητας.

Στη μακρινή εποχή που ανθούσε ο μινωικός πολιτισμός μεταφέρει τα παιδιά Το σκλαβάκι της Κνωσού (Πατάκης) της Ελένης Κατσαμά. Με ήρωα τον μικρό Αϊσά που ταξιδεύει από τις ακτές της Αφρικής μέσα σ’ ένα πειρατικό πλοίο για να πουληθεί σκλάβος στα παλάτια της Κνωσού, τα παιδιά διαβάζουν μια ιστορία για το τέλος ενός κόσμου, τη δύση ενός πολιτισμού που αργά ή γρήγορα θα φέρει την αυγή ενός νέου.

Τα παιδιά καταστρώνουν καθημερινά σχέδια και όταν δεν έχουν τι άλλο να κάνουν και όταν πιστεύουν πως όλες οι λύσεις πρέπει να περάσουν από τα δικά τους χέρια. Για ένα τέτοια τεράστιο «σχέδιο» και  Το σχέδιο της Ρέιμι (μτφρ. Αργυρώ Πιπίνη, Μεταίχμιο). Η βραβευμένη Αμερικανίδα συγγραφέας Κέιτ ΝτιΚαμίλο γράφει την γλυκόπικρη και ταυτόχρονα κεφάτη ιστορία μιας μικρής που εκλαμβάνει τον χωρισμό των γοινιών της ως δική της ευθύνη και αποφασίζει να κάνει κάτι δραστικό κι εντυπωσιακό για να τον αποτρέψει. Μέσα σε λίγες καλοκαιρινές μέρες θα καταλάβει πως τα προβλήματα δεν λύνονται με μαγικά ραβδιά, πως η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτό που φανταζόταν, πως η φιλία είναι κάτι που σου αλλάζει τη ζωή και πως η απώλεια και η αγάπη μπορούν να συμβαδίζουν.

Για τον Στούαρτ του Ε. Μ. Ουάιτ, ένα από τα πιο αξιαγαπητά και εντελώς ξεχωριστά ποντικάκια της λογοτεχνίας για παιδιά, η ζωή είναι ένα μεγάλο σχέδιο που καταστρώνεται με οδηγό την αγάπη της οικογένειάς του. Η επιτυχημένη κινηματογραφική μεταφορά έκανε τα παιδιά να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τον μικρό ποντικό. Ο Στούαρτ, ο ποντικομικρούλης (μτφρ. Ευγενία Κολυδά, Ψυχογιός) ζει στη Νέα Υόρκη με τους γονείς του, τον μεγαλύτερο αδελφό του τον Τζορτζ και τον γάτο τον Χιονάτο. Παρόλο που είναι ντροπαλός και συνετός, λατρεύει τις περιπέτειες και μπαίνει στη μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής του όταν εξαφανίζεται από τη φωλιά της η Μαργκάλο, ένα όμορφο πουλάκι. Αποφασισμένος να την ανακαλύψει, ο Στούαρτ φεύγει από το σπίτι για πρώτη φορά.

Από αυτή την ηλικία αλλά και σε κάθε ηλικία, οι ιστορίες της Μαίρη Πόππινς (μτφρ. Τίνα Πλυτά, Ποταμός) της Πάμελα Λ. Τράβερς μας υπενθυμίζουν πως σημασία έχει να μπορεί κανείς να αισθάνεται «πρακτικά τέλειος από κάθε πιθανή άποψη». Η δύναμη των μηνυμάτων της ιδανικής νταντάς από τη Βρετανία των αρχών του προηγούμενου αιώνα και έχοντας πάντα στο νου και τα αυτιά την αψεγάδιαστη εικόνα και την κελαρυστή φωνή της Τζούλι Άντριους, όχι μόνο αντέχει στο χρόνο αλλά κάνει τον χρόνο να φαίνεται μια πολύ σχετική έννοια.

 

Για μεγάλα παιδιά πάνω από 12 ετών και εφήβους

Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, ένα Graphic Diary (μτφρ. Μαρίζα Ντεκάστρο, Πατάκης) διασκευασμένο από τον Άρι Φόλμαν και εικονογραφημένο από τον Νταβίντ Πολόνσκυ, το επιτυχημένο δίδυμο του «Βαλς με τον Μπασίρ», παρουσιάζει με κινηματογραφικό τρόπο τη ζωή της Άννας Φρανκ στην «Κρυψώνα» διατηρώντας την αισιοδοξία μέσα από ζωντανούς διαλόγους και παρουσιάζοντας τις σκέψεις και τα συναισθήματα της μικρής κοπέλας καθώς καταγράφει το χρονικό του τέλους της ίδιας και της οικογένειάς της την πιο ζοφερή στιγμή του 20ου αιώνα.

Στους ίδιους ζοφερούς καιρούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έζησαν και οι ήρωες της Ντανιέλα Παλούμπο. Ο Κάρλο, η Χάννα, η Εμελίν, ο Νταβίντ υπήρξαν παιδιά που είδαν τη ζωή τους να ακυρώνεται. Οι βαλίτσες του Άουσβιτς (μτφρ. Ελένη Τουλούπη, Κέδρος) διατρέχουν το σκηνικό σκότους στην Ευρώπη την εποχή που ξεδιπλωνόταν η φρίκη του Ολοκαυτώματος.

Σε περιβάλλον ζόφου έχει γεννηθεί και ζει σε κέντρο προσωρινής φιλοξενίας προσφύγων ο Σούμπι, ο ήρωας της Ζάνα Φρέιλον που με το βιβλίο της Το κοκάλινο σπουργίτι(μτφρ. Αναστασία Δεληγιάννη, Ψυχογιός) περιγράφει τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στους «μη τόπους» όπου στοιβάζονται άνθρωποι που βρίσκονται σε αναζήτηση νέας πατρίδας.

Ένα πολύ ενδιαφέρον μυθιστόρημα για μεγάλα παιδιά και εφήβους έχει προκύψει από την ιδέα του Ντέιβιντ Λέβιθαν να μιλήσει για την αναζήτηση ταυτότητας πλάθοντας έναν ήρωα που είναι Κάθε μέρα άλλος (μτφρ. Αργυρώ Πιπίνη, Πατάκης). Ονομάζεται Α. Κάθε πρωί ξυπνάει στο σώμα και στη ζωή ενός διαφορετικού ανθρώπου. Ποτέ δεν ξέρει από πριν ποιο θα είναι το άτομο μέσα στο οποίο θα βρεθεί. Αν θα είναι αγόρι ή κορίτσι, λευκός ή μελαμψή, χαρούμενος ή θυμωμένη. Το έχει αποδεχτεί όμως, έχει ορίσει μάλιστα και τους κανόνες: δε δένεται πολύ, μένει διακριτικά στη ζωή των άλλων και δεν ανακατεύεται στην καθημερινότητα που μοιράζεται για μία μόνο μέρα.

Τα μεγαλύτερα παιδιά συχνά τρομάζουν με την ιδέα των διακοπών με τον τρόπο που τις σχεδιάζουν οι γονείς τους. Έτσι, ο Κωστής και η Διαμαντία, ήρωες του μυθιστορήματος του Θοδωρή Παπαϊωάννου, βαριούνται αφόρητα τις διακοπές στο βουνό. Χάρη όμως στη Σιλουανή (εκδ. Ίκαρος) όλα εξελίσσονται απρόσμενα καλά. Ταξιδεύουν στα βουνά γύρω από την Έδεσσα ψάχνοντας απαντήσεις για τα δεκάδες ερωτήματα που τους γεννιούνται για στοιχειωμένες πηγές, μυστικές σπηλιές και αρχαίους θρύλους.

 

 

Πηγή: bookpress.gr, επιλογές της Ελένης Κορόβηλα

«Μαθαίνοντας να Διεκδικώ»: Πολύτιμος οδηγός για εφήβους και μη!

Η διεκδικητική συμπεριφορά αποτελεί σημαντικό στοιχείο για κάθε άτομο που επιθυμεί να πετύχει την εκπλήρωση ενός στόχου. Το παράδειγμα που ακολουθεί θα βοηθήσει τα εφηβάκια μας να καταλάβουν καλύτερα το περιεχόμενο της διεκδικητικής συμπεριφοράς.

Εσύ λοιπόν, αγαπητέ μας νέε, γλυκιά μας έφηβη, θεωρείς ότι είσαι ένα άτομο που διεκδικεί τα δικαιώματά του; Λειτουργείς με επιθετικότητα; Αφήνεις τα πράγματα να κυλάνε χωρίς να κάνεις τίποτα; Διεκδικείς με τέτοιο τρόπο που οι άλλοι σε αγνοούν;

 

Θέλω αλλά δεν τολμώ

  • Θέλεις να πετύχεις κάτι, αλλά δεν ξέρεις τον τρόπο. Παρακάτω αναφέρουμε ορισμένες περιπτώσεις: 
  • Θέλεις να ζητήσεις τις σημειώσεις του συμμαθητή σου (αλλά μένεις μόνο στη σκέψη).
  • Θέλεις να πεις σε κάποιον/α συμμαθητή/τριά σου να βγείτε έξω (αλλά μένεις μόνο στη σκέψη).
  • Βρίσκεσαι σε ένα πάρτι και παίζεται το αγαπημένο σου τραγούδι κι εσύ κάθεσαι ακίνητος/ή και μόνος/η (ενώ επιθυμείς να ξεφαντώσεις όπως κάνεις όταν βρίσκεσαι στο δωμάτιό σου).
  • Κάποιος σου ζητά να φωτοτυπήσει τις σημειώσεις σου επειδή γράφεις πολύ καθαρά. Εσύ του τις δίνεις, ενώ κατά βάθος δεν θέλεις γιατί είσαι απολύτως σίγουρος/η ότι δεν θα τις ξαναδείς (αυτός επωφελείται, ενώ εσύ θυμώνεις με τον εαυτό σου).
  • Είσαι ερωτευμένος/η με ένα άτομο αλλά δεν κάνεις τίποτα γιατί δεν ξέρεις τον τρόπο να το εκφράσεις.
  • Ο καθηγητής μιλάει χαμηλόφωνα κι εσύ στο διάλειμμα σκέφτεσαι να του ζητήσεις να μιλάει πιο δυνατά, αλλά δεν τολμάς.
  • Θέλεις να κάνεις κοινωνικές επαφές αλλά προετοιμάζεις τις ενέργειές σου μόνο στο μυαλό σου χωρίς να κάνεις τίποτα στην πράξη.

Για παράδειγμα:

  • Είσαι έτοιμος να αρχίσεις διάβασμα, όταν σου χτυπούν την πόρτα και σε προσκαλούν να πας για καφέ (τους ακολουθείς, ενώ ξέρεις ότι πρέπει να μελετήσεις).
  • Βρίσκεσαι ξημερώματα Κυριακής σε πάρτι, την άλλη ημέρα έχεις μάθημα και αντί να φύγεις νωρίς ώστε να ξεκουραστείς παραμένεις στο πάρτι και την άλλη ημέρα ξυπνάς μετά βίας στις 11.00.

Αναγνωρίζεις κάτι από αυτά στον εαυτό σου; Εάν ναι, αναζήτησε άμεσα λύσεις. Μία πιθανή λύση είναι να απευθυνθείς στον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων όπου θα μάθεις τρόπους για να αντιμετωπίζεις τέτοιου είδους καταστάσεις. 

 

Όταν δε ζητάμε βοήθεια

Έχει φανεί από έρευνες ότι όσοι δεν ζητούν βοήθεια από τους ειδικούς, παρουσιάζουν μακροχρόνια και δισεπίλυτα προβλήματα συγκριτικά με εκείνους οι οποίοι απευθύνονται σε υπηρεσίες όπως ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου. Μαθητές οποίοι δεν έχουν καλή πορεία στις εξετάσεις τους αναγνωρίζουν αργότερα ότι θα έπρεπε να είχαν απευθυνθεί νωρίτερα για βοήθεια. Πληροφορήσου και δράσε έγκαιρα όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες οποιασδήποτε μορφής. 

Λογικές και παράλογες σκέψεις

Συχνά γίνεται αναφορά στις λογικές και παράλογες σκέψεις. Παράλογες ιδέες κάνουν όλοι οι άνθρωποι, ωστόσο υπάρχουν φορές που είναι αρκετά έντονες και δυσκολεύουν την καθημερινότητα του ατόμου. Παραδείγματα παράλογων σκέψεων είναι:

Δεν αντέχω την κριτική

  • Έχω ανάγκη μία δυναμική προσωπικότητα κοντά μου
  • Οι άλλοι είναι πιο έξυπνοι, πιο όμορφοι και πιο κοινωνικοί από εμένα
  • Πρέπει να αποφεύγω τις συγκρούσεις πάση θυσία
  • Είναι καλύτερα για μένα να υποχωρώ

Μήπως αναγνωρίζεις στον εαυτό σου κάποιες από αυτές τις πεποιθήσεις; Προσπάθησε να τις ανακαλύψεις και να δεις σε ποιο βαθμό σε επηρεάζουν.

Αυτές οι δυσλειτουργικές πεποιθήσεις μπορούν να αντικατασταθούν από τουλάχιστον 3 εναλλακτικές η κάθε μια. Οι εναλλακτικές σκέψεις μας βοηθάνε να νιώθουμε καλύτερα και να αντιμετωπίζουμε θετικά τις καταστάσεις της καθημερινότητας:

  • Θέλω ορισμένα άτομα να με δέχονται έτσι όπως είμαι. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι σκέπτονται οι άλλοι για μένα. Ας σκέπτονται ό,τι θέλουν.
  • Μπορώ να εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου.
  • Θέλω να εργαστώ σκληρά για να πετύχω τον στόχο μου: μπορώ να τα καταφέρω κάνοντας μικρά βήματα.
  • Είμαι ευχαριστημένος/η με όσα καταπιάνομαι.
  • Μπορώ να αντιμετωπίσω τις συγκρούσεις αποτελεσματικά.
  • Είμαι υπεύθυνος/η για τις πράξεις μου και μπορώ να ελέγχω τη ζωή μου.

Αναγνωρίζεις σε αυτήν την παράγραφο κάτι δικό σου;

Κάνε μια έρευνα στο διαδίκτυο με λέξεις κλειδιά: διεκδικητικότητα ή διεκδικητική συμπεριφορά και θα βρεις πλήθος αναφορών γύρω από θέμα. Μελέτησε και τις δικές μας προτάσεις όπως παρουσιάζονται παρακάτω. Μόνο φρόντισε να ξεκινήσεις από τώρα, ώστε να έχεις χρόνο στη διάθεσή σου.

Εξασκώντας τις κοινωνικές μου δεξιότητες

Εάν αποφάσισες να ασχοληθείς με την βελτίωση των κοινωνικών σου δεξιοτήτων, τότε λάβε υπόψη σου τα ακόλουθα:

  • Μην εξασκείσαι μόνος/η στο δωμάτιό σου. Εξασκήσου μαζί με άλλα γνωστά σου άτομα ή εκμεταλλεύσου τις καθημερινές σου συναλλαγές: τον φούρναρη, τον κρεοπώλη, περνώντας το δρόμο, στο μάθημα.
  • Θέσε στον εαυτό σου εφικτούς στόχους και κάνε μικρά βήματα. Βάλε έναν ξεκάθαρο στόχο και εφ’ όσον τον πετύχεις, διατήρησέ τον ανεξαρτήτως του πώς αισθάνεσαι. Υπάρχουν σίγουρα πολλοί τρόποι αντίδρασης σε μια δεδομένη στιγμή, εάν, ωστόσο, δεν είχες τα επιθυμητά αποτελέσματα αξιολόγησε τι δεν πήγε καλά.
  • Όταν δεν ξέρεις με τι τρόπο να συμπεριφερθείς, ζήτησε τη βοήθεια κάποιου που εμπιστεύεσαι και τον γνωρίζεις καλά. Ψάξε λοιπόν για τον μέντορά σου τον οποίο μπορείς να βάζεις να σε «μαλώνει» όταν δειλιάζεις.
  • Εξασκήσου σε πρακτικά θέματα:
  • Γράψε τι θα ήθελες να πεις σε ένα συγκεκριμένο άτομο.
  • Εξασκήσου μπροστά σε ένα καθρέφτη.
  • Πρόσεξε ιδιαίτερα τη μη λεκτική επικοινωνία: βεβαιώσου ότι κάνεις οπτική επαφή, σιγουρέψου ότι το σώμα σου είναι σε όρθια στάση, ότι εκπέμπεις αυτοπεποίθηση, ότι μιλάς καθαρά και ότι είσαι ήρεμος/η και ότι δείχνεις σίγουρος/η για αυτά που λες.
  • Μη σκέφτεσαι γεγονότα του παρελθόντος και μίλησε ενθαρρυντικά στον εαυτό σου.
  • Μπορείς να βρεις και να διαβάσεις πλήθος βιβλίων και άρθρων σε σχέση με τη διεκδικητική συμπεριφορά (δες παρακάτω).
  • Να θυμάσαι ότι η πρακτική άσκηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να βγεις από το πρόβλημα που σε απασχολεί. Η πρότασή μας είναι η εξής: Διάβασε μία άσκηση (το μέγιστο 2 ή 3 ασκήσεις) και εκτέλεσέ την όσο απλή και αν σου φαίνεται. Η επιτυχία βρίσκεται στην εκτέλεσή της.
  • Να θυμάσαι: μικρά βήματα. Καλή επιτυχία!

 

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας διεκδικητικής στάσης;

  • Κάνεις αυτά που πραγματικά επιθυμείς. Δεν κάνεις πράγματα που δεν θέλεις.
  • Αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου.
  • Έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.
  • Προλαμβάνεις τυχόν δυσκολίες στις σπουδές σου: η διεκδίκηση είναι μια συμπεριφορά που μαθαίνεται και αντιμετωπίζεται.

Πώς μπορείς να αποκτήσεις μεγαλύτερη εμπιστοσύνη; 

  • Αναρωτήσου κατά πόσο είσαι ικανοποιημένος/η από τον τρόπο που: σκέφτεσαι, αισθάνεσαι και διαχειρίζεσαι τις καταστάσεις.
  • Εάν δεν είσαι: κάνε υποθέσεις με τους φίλους, ανέτρεξε στη βιβλιοθήκη, στο διαδίκτυο…
  • Βρήκες κάτι ενδιαφέρον; Ασκήσου με μικρά βήματα
  • Έλεγξε την πρόοδο σου (να είσαι ειλικρινής ή απευθύνσου σε κάποιον για να σου δώσει ανατροφοδότηση).

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Καλαντζή – Αζίζι, Α. (1984). Αυτογνωσία: Αυτοανάλυση και αυτοέλεγχος (ψυχολογική θεώρηση). Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Καλαντζή – Αζίζι, Α., Αγγελή, Α.Κ., & Ευσταθίου, Γ.Η. (2011). Αυτογνωσία και αυτοδιαχείριση: Γνωσιακή – συμπεριφοριστική προσέγγιση. Αθήνα: Εκδόσεις ΠΕΔΙΟ.

Βασιλική Αντωνίου, Κων/νος Ευθυμίου & Κων/να Μυλωνά. Κοινωνικό άγχος, διεκδικητικότητα και κοινωνική φοβία. Ένα δομημένο ομαδικό πρόγραμμα γνωσιακής συμπεριφοριστικής θεραπείας. Εκδόσεις: ΙΕΘΣ

Burns, D. D. (1997). Αισθανθείτε καλά! (Γ. Σίμος, Επιμ. Έκδ., Μ. Χήρα, Μτφ.). Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη. (Τίτλος πρωτοτύπου: Feeling Good. Έτος πρωτότυπης έκδοσης: 1980).

Μυτσκίδου Π. (2013). Εγώ και οι άλλοι. Αθήνα: Εκδόσεις Ι. Σιδέρης.

Πηγή: spoudazw.eoppep.gr