• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

Απόψε στις 18.00, ομιλία στο 46ο Δημοτικό για τις θετικές επιδράσεις του δημιουργικού σχολείου!

«Το σχολείο της δημιουργίας, της αποδοχής και της συμμετοχής

και η επίδρασή του στη ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των μαθητών»

είναι ο τίτλος της ομιλίας που θα πραγματοποιηθεί απόψε στις 18.00 στο 46ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου (Παπαπέτρου Γαβαλά 41).

Γονείς και εκπαιδευτικοί συνυπάρχουν και συνομιλούν, συνεργάζονται και συμπορεύονται έχοντας ως στόχο ένα σχολείο πολιτισμού και ουσιαστικής παιδείας, που θα χωράει την καλλιέργεια της ψυχής και την τέχνη, το «μαζί» και το «κοντά», το συναίσθημα και το παιχνίδι, την κοινωνική δεξιότητα και το δημοκρατικό πνεύμα.

Η εκδήλωση υλοποιείται στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος που εφαρμόζει το σχολείο.

Ανοίγουμε σκέψη και καρδιά και σας καλούμε να μας συντροφεύσετε με την παρουσία σας σε τούτο το μοίρασμα που φέρνει στο επίκεντρο ξανά το παιδί, τις ανάγκες του και την αρμονική ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη.

Ομιλήτρια θα είναι η Μαρία Παναγιωτάκη, Ψυχολόγος και Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ν.Ηρακλείου.

Advertisements

Παιχνίδι με πέτρες; Μια υπέροχη άσκηση δημιουργικότητας!

Πόσο ενδιαφέρον και πρωτότυπο ακούγεται! Ας δούμε πώς και γιατί ειδικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι η αφηγηματικότητα και η δημιουργία με πέτρες μπορεί να βοηθήσει στην απελευθέρωση της έκφρασης και στη ψυχική ενδυνάμωση των παιδιών!

Μικρό κορίτσι στη χειμωνιάτικη παραλία δημιουργεί αριθμούς από μικρές πέτρες.

Ανακαλύφθηκε τυχαία στο Νεπάλ και είναι η παιχνιδιάρικη μέθοδος κατασκευής με πέτρες! Ναι, έχει μηδενικό κόστος και επιπλέον φέρνει τα παιδιά και τους ενήλικες σε επαφή με το φυσικό περιβάλλον. Ας δούμε όμως πώς άρχισαν όλα…

Το 2011, μία Αμερικανίδα εκπαιδευτική σύμβουλος που εργαζόταν στο Κατμαντού του Νεπάλ, ήταν προβληματισμένη από τη χαμηλή ποιότητα διδασκαλίας στην τάξη του σχολείου της. Το σχολείο ήταν πολύ φτωχό για να αγοράσει υποστηρικτικό εκπαιδευτικό υλικό.

Έβαλε λοιπόν τα παιδιά να πάνε σε ένα κοντινό ποτάμι όπου συγκέντρωσαν πέτρες κάθε μορφής, μεγέθους και χρώματος. Συλλέχθηκαν δύο βαρέλια από πέτρες που πήγαν πίσω στο σχολείο, όπου οι εκπαιδευτικοί είπαν στα παιδιά να αρπάξουν όσες πέτρες τους άρεσαν και να χτίσουν κάτι.

Οι καταγραφές από εκείνη την πρώτη ημέρα στο Νεπάλ δείχνουν παιδικό ενθουσιασμό σε συνδυασμό με ενσυναίσθηση. Τα παιδιά έκαναν θόρυβο παίρνοντας πέτρες, ξεκαθαρίζοντάς τις και φτιάχνοντας με αυτές τα πάντα, από ελικόπτερα και σαύρες μέχρι λουλούδια και κέικ γενεθλίων! Ήταν δε, είτε απόλυτα συγκεντρωμένα, είτε φλυαρούσαν χαρούμενα με τους συμμαθητές τους ανταλλάσσοντας πέτρες.

Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ αργότερα εκείνη τη χρονιά, η συνταξιοδοτημένη, με βάση τη Μασαχουσέτη, καθηγήτρια Diana Suskind, προχώρησε στο πρόγραμμα Παιχνίδι Κατασκευής με Πέτρες, εξαπλώνοντάς το από ακτή σε ακτή, αναπτύσσοντάς το περαιτέρω στην Ασία και εξάγοντάς το στη Βρετανία.

«Οι πέτρες είναι ένα μέσο κιναισθητικής, ποτέ σταθερές στη θέση ή στο νόημά τους, το έδαφος είναι ένας ατελείωτος καμβάς», λέει η Suskind, «και τα μικρά χέρια είναι τα πινέλα».

Σε μια εποχή όπου η εκπαίδευση επικεντρώνεται όλο και περισσότερο σε δεξιότητες που μπορούν να μετρηθούν μέσα από διαγωνίσματα και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής ανησυχούν ότι οι νηπιαγωγοί δεν είναι «προετοιμασμένοι» και όλοι συζητούν το προσχολικό «πρόγραμμα σπουδών», πολλοί ειδικοί της δημιουργικότητας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη βιασύνη που έχουμε να παράγουμε μετρήσιμα αποτελέσματα και βλέπουν προοπτική στη ριζικά απλή και ανοιχτή άσκηση δημιουργικότητας που η Suskind ανέπτυξε στο Νεπάλ.

«Μέχρι πρόσφατα, στις δυτικές χώρες όλοι μεγάλωναν έτσι», λέει ο Peter Gray, καθηγητής ψυχολογίας στο Boston College. «Τα παιδιά μάθαιναν ως επί το πλείστον σε ελεύθερο, μη κατευθυνόμενο παιχνίδι. Δυστυχώς, τα αναπτυσσόμενα έθνη έχουν αντιγράψει το χειρότερο από το δυτικό μοντέλο».

Ανοίγοντας το μυαλό

Οι καθηγητές σήμερα αγωνίζονται να εξισορροπήσουν την πίεση του δομημένου προγράμματος σπουδών με ελεύθερες δραστηριότητες που ανοίγουν το μυαλό, δήλωσε η Dr. Rosa Aurora Chavez, ψυχίατρος που διευθύνει το Διεθνές Κέντρο Δημιουργικότητας της Ουάσινγκτον στην Ουάσινγκτον. Πιστεύει ότι η δουλειά με τις πέτρες θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της υπερβολικής πίεσης των σχολικών απαιτήσεων.

«Τα παιδιά μεταμορφώνουν τις πέτρες», δήλωσε η Chavez, «αλλά δεν υπονοούν τίποτα. Είναι πολύ ουδέτερες. Άλλα φυσικά αντικείμενα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ομοίως, όπως φύλλα ή ραβδιά. Αλλά οι πέτρες έχουν μια δική τους ομορφιά».

Ένας από τους ένθερμους υποστηρικτές της εργασίας με πέτρες είναι ο Gail Nadal, Διευθυντής Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση στο Γραφείο Εκπαίδευσης του County Yolo στη Βόρεια Καλιφόρνια.

«Η εργασία με πέτρες έχει να κάνει με το ότι τα παιδιά μπορούν να είναι δημιουργικά χρησιμοποιώντας φυσικούς πόρους», δήλωσε ο Nadal. «Τα παιδιά χρειάζονται μόνο χρόνο, χρόνο για να εξερευνήσουν και πρώτες ύλες για να παίξουν. Δεν χρειάζεστε επιχορήγηση ή τίποτα. Χρειάζεστε μόνο μερικά καλάθια από πέτρες».

Ο Nadal υπογράμμισε ότι τα προγράμματά της Head Start χρησιμοποιούν πέτρες εκτενώς στην τάξη, επιτρέποντας στα μικρά παιδιά να ασχολούνται με την ταξινόμηση μορφών και χρωμάτων και μεγεθών, βασικών δεξιοτήτων ανάπτυξης. Βάζουν επίσης καλάθια με πέτρες πάνω στα χαλάκια κατά τη διάρκεια του ύπνου, έτσι ώστε τα παιδιά που δεν κοιμούνται να μπορούν να παίρνουν μέρος σε ένα ξεκούραστο, δημιουργικό παιχνίδι. Έχουν ακόμη και κουτιά με μεγάλες πέτρες στην παιδική χαρά, τις οποία τα παιδιά μεταφέρουν σε βαγόνια.

 

Συμβολική ανακάλυψη 

Η έμπνευση της Suskind για την εργασία με πέτρες ξεκίνησε με έναν ανανά. Ένας δάσκαλος στο σχολείο του Κατμαντού ζήτησε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν το φρούτο, κρατώντας μια φωτογραφία ανανά. Αλλά τα παιδιά δεν είχαν δει ποτέ, πόσο μάλλον να έχουν δοκιμάσει ένα.

«Έτρεξα στο τοπικό κατάστημα και αγόρασα έναν ανανά», δήλωσε η Suskind. Τους άφησα να μαντέψουν πώς θα ήταν η γεύση του. Γλυκιά ή ξινή; Τους έβαλα να τον κρατήσουν, να τον νιώσουν και να τον γευτούν. Στη συνέχεια τον ζωγράφισαν, ενσωματώνοντάς το στο μάθημα».

Αργότερα, η Suskind αγόρασε σε κάθε παιδί ένα ψαλίδι. Ποτέ δεν είχαν κρατήσει ψαλίδι πριν και ήταν συνεπαρμένα με αυτό και τι μπορεί να κάνει. «Μετά το ψαλίδι, κοίταξα στη συνέχεια στο έδαφος και είδα ένα κινητό φυσικό αντικείμενο – πέτρες».

«Η αλήθεια είναι ότι ήταν δωρεάν και είχα κουραστεί να χρησιμοποιώ τα λεφτά μου», παραδέχεται η Suskind.

Παρά την αυθόρμητη και ακατέργαστη προέλευσή της, η Suskind σύντομα δημιούργησε ένα όραμα για το πώς ήθελε να λειτουργήσει η μέθοδος. Οι δημιουργίες θα ήταν ανοιχτές και αυθόρμητες, αλλά θα ζητούσε από τα παιδιά να δώσουν στο έργο τους έναν τίτλο, να πουν ιστορίες γι ‘αυτό και να σχεδιάσουν μια εικόνα. Στη συνέχεια οι μαθητές θα περπατούσαν γύρω από τη «γκαλερί», έτσι ώστε να μπορούν να μοιράζονται τις ιστορίες τους.

Το στοιχείο της αφήγησης ήταν μια σημαντική και μόνιμη πτυχή του προγράμματος. «Τότε είναι που οι ιστορίες ζωντανεύουν για τα παιδιά», δήλωσε ο Gail Nadal σημειώνοντας ότι στην κομητεία Yolo τα παιδιά κάνουν ιστορίες για το πέτρινο παιχνίδι τους, συνδυάζοντας φωτογραφίες και σχέδια και αφηγήσεις.

Για τα πολύ μικρά παιδιά, αυτή η σχέση μεταξύ φυσικών αντικειμένων και αφήγησης μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο βήμα προς τη συμβολική σκέψη, όπως προτείνει η Rosa Chavez. «Υπάρχει μια βασική μετάβαση όταν αντικείμενα έρχονται να σταθούν ως σύμβολα στο μυαλό ενός παιδιού», δήλωσε η Chavez. «Αντιπροσωπεύουν κάτι άλλο από τους εαυτούς τους, ως γέφυρες μεταξύ του συγκεκριμένου και του αφηρημένου».

Δομημένη ελευθερία

Δεν υπάρχει, λέει η Suskind, τίποτα αντιφατικό στην ύπαρξη μιας δομής μέσα στην οποία λαμβάνει χώρα το ελεύθερο παιχνίδι και η ανακάλυψη. «Σχεδόν όλα μαθαίνονται», λέει, «και η δημιουργικότητα δεν είναι απαραιτήτως αυθόρμητη. Μαθαίνεται και διευκολύνεται και ενθαρρύνεται».

Το σύστημα με πέτρες της Suskind «επιτυγχάνει μια ισορροπία μεταξύ κανόνα και ελευθερίας», ισχυρίζεται ο Peter Gray. Συγκρίνει το παιχνίδι με τις πέτρες με την τρέχουσα δημοτικότητα των βιβλίων ζωγραφικής για ενήλικες, τα οποία είναι χαλαρωτικά και δημιουργικά, αλλά και πολύ προσχηματισμένα. Οι πέτρες είναι πολύ πιο ελεύθερες μορφές και, φυσικά, είναι φυσικά υλικά, αλλά υπάρχει μια παρόμοια διαλογιστική ποιότητα. «Το παιχνίδι έχει πάντα δομή», υποστηρίζει ο Grey. «Είναι δύσκολο να είσαι δημιουργικός απόλυτα από το μηδέν. Το άλλο άκρο, θα ήταν να στείλει κάποιος τα παιδιά σε ένα δάσος και να πει: »Να είσαι δημιουργικός». Οι πέτρες», λέει ο Grey, «πετυχαίνουν αυτή την ισορροπία μεταξύ ελευθερίας και κανόνα».

Ο Mark Runco, ένας γνωστικός ψυχολόγος και καθηγητής των σπουδών δημιουργικότητας στο Πανεπιστήμιο της Γεωργίας, συμφωνεί. Το ονομάζει «βέλτιστο περιορισμό» και μια «ρεαλιστική άποψη της δημιουργικότητας».

Δημιουργικότητα

Ο Runco είναι ένας ευρέως αναγνωρισμένος εμπειρογνώμονας δημιουργίας που έχει κάνει σημαντικές συμβουλές για τα Lego και εξέδωσε την «Αξιολόγηση της δημιουργικότητας των σπουδαστών», έναν οδηγό για τους γονείς και τους δασκάλους για τη μέτρηση διαφόρων πτυχών δημιουργικότητας.

Είναι εύκολο να δούμε πώς η πέτρινη μέθοδος της Suskind ταιριάζει στο πλαίσιο της δημιουργικότητας του Runco, το οποίο περιλαμβάνει επικεφαλίδες όπως «αυτοεκδήλωση», «επίλυση προβλημάτων» και «ευέλικτη σκέψη». Οι δημιουργικοί μαθητές θα «χτίσουν κάτι διαφορετικό από τους άλλους» και «θα εξετάσουν μια σειρά επιλογών» για να αναφέρουμε μόνο μερικές από τις επικεφαλίδες.

Ο Runco επισημαίνει ορισμένες ομοιότητες μεταξύ της λιθοτεχνίας και της ομολογουμένως πιο δαπανηρής προσέγγισης των Lego. Τα Legos έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι σε θέση να οικοδομήσουν πιο εύκολα σε τρεις διαστάσεις, είπε, αλλά οι λίθοι αντιμετωπίζουν αυτό με την ενθάρρυνση της «νατουραλιστικής δημιουργικότητας με φυσικά αντικείμενα».

Επίσης, οι πέτρες είναι δωρεάν!

stones2

Αθέλητη ανακάλυψη

«Νομίζω ότι η προσέγγιση έχει πολλά να κάνει ως ένα μέσο τέχνης», λέει ο James Catterall, διευθυντής των Κέντρων Έρευνας για τη Δημιουργικότητα και καθηγητής μορφωτικής εκπαίδευσης στο UCLA.

Μέρος αυτού που προσελκύει τον Catterall είναι τα φυσικά υλικά. «Υπάρχει μια προσκόλληση στο περιβάλλον από όπου προέρχονται τα κομμάτια, ένα άρωμα, μια σύνδεση με τη γη».

Θεωρεί επίσης τις πέτρες ως μη απειλητικές. «Αν δουλεύεις με χρώματα νερού, υπάρχουν κάποιες δεξιότητες που χρειάζεσαι για να κάνεις κάτι αποτελεσματικό», δήλωσε ο Catterall, «αλλά οι πέτρες δεν εκφοβίζουν καθόλου, μπορείτε να τις αναδιατάξετε και να συνεχίσετε».

Αλλά μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδέες του Catterall είναι η δυναμική της δουλειάς με πέτρες για την απόλαυση. «Υπάρχει κάτι μαγικό», λέει, «το να σκέφτεσαι τα υλικά, το να συγκεντρώνεσαι, το να ομαδοποιείς τα σχήματα και τα χρώματα, και μετά να κάνεις κάτι που κάποιος δε σχεδίαζε να κάνει, αλλά παρ ‘όλα αυτά επιτυγχάνει κάτι τόσο αθέλητο και ευχάριστο».

Το να επιτύχετε κάτι που δεν σκοπεύατε να κάνετε είναι πιο πιθανό με πέτρες παρά με μαρκαδόρους, σημειώνει ο Catterall. «Όταν ξεκινάτε με ένα κουτί με μαρκαδόρους», είπε, «πρέπει να ζωγραφίσετε ένα δέντρο, ένα βαγόνι ή ένα άλογο. Αλλά οι πέτρες είναι πιο ανοιχτές και μπορούν να αναδιαμορφώνονται συνεχώς, χωρίς να αφήνουν σημάδι».

Περισσότερη έρευνα

Ο  Chaves πιστεύει ότι το Παιχνίδι Κατασκευής με Πέτρες προσφέρεται για περαιτέρω έρευνα. Οι ποιοτικοί ερευνητές θα μπορούσαν να παρατηρήσουν τη συμπεριφορά των μαθητών κατά τη διάρκεια ασκήσεων, χρησιμοποιώντας μετρήσεις βασικών δημιουργικών διεργασιών. Και η ποσοτική έρευνα θα μπορούσε να μετρήσει τα συναισθήματα ευεξίας ή τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων μετά το παιχνίδι.

Μια τέτοια έρευνα μπορεί να βοηθήσει στην τελειοποίηση της διαδικασίας και να προτείνει χρήσεις και επιπτώσεις σε διαφορετικά πλαίσια. Μπορεί επίσης να επισημάνει τροποποιήσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν την προσέγγιση. Από την πλευρά της, η Suskind είναι ανοικτή σε υποδείξεις, αλλά όχι τόσο προσκολλημένη στην επιστημονική απόδειξη. «Η απόδειξη είναι στην δημιουργική ανάμειξη», λέει. «Ακόμη και τα παιδιά που μαθαίνουν συνήθως με απλή απομνημόνευση έχουν μια πρωτοποριακή δημιουργικότητα που μπορεί να ανθίσει, εάν ενθαρρυνθεί. Αυτό είναι το Παιχνίδι Κατασκευής με Πέτρες».

Πηγή: deseretnews.com

Μετάφραση: Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου [symvstathmos.wordpress.com]

Οι υπέροχοι μπαμπάδες μας!

Ο πατέρας ο τρυφερός, ο δυνατός, ο ευαίσθητος και μαζί αυστηρός, ο σοφός και υποστηρικτικός, που συμβουλεύει και μαλώνει, που ανοίγει αγκαλιά τεράστια και σφιχτή να χωρέσει παραπονεμένα μάτια και πληγωμένα γόνατα…

Ο πατέρας με τις αξίες τις ισχυρές και τις αποφάσεις τις καίριες που ήταν και είναι η δύναμη στη ψυχή μας, το στέρεο έδαφος στα πόδια μας, η πίστη στον εαυτό, το αποφασιστικό βήμα στη ζωή και το ισχυρό πέταγμα στη σκέψη.

Για τον πατέρα που γιορτάζει σήμερα («Μέρα του Πατέρα» γαρ), δυό χέρια ανοιχτά να τον τυλίξουν και  μνήμη πλούσια, θύμηση χρωματιστή να τον τιμήσει.

Για μας, τους… μεγάλους, τι περισσεύει μες στο χρόνο; Η μνήμη απομένει. Η μνήμη, κουβέρτα απαλή, τρυφερή στην υφή της, ικανή να ζεσταίνει τη σκέψη όλα εκείνα τα παράξενα βράδια και τα ηλιόλουστα πρωινά. Πάντα η μνήμη έρχεται να δώσει λόγο στη σκέψη και ώθηση στο περπάτημα, για να πάμε ένα βήμα παρακάτω. 

Πυξίδα η θύμηση και προικιό η αγάπη για τα μεγάλα παιδιά, μα και για τους γλυκείς μαμπάδες!

Χάρισμα τρυφερό τη μέρα τη σημερινή το παρακάτω video όπου ένας υπέροχος πατέρας βλέποντας τη μικρούλα του κόρη να «τα χάνει» κατά τη διάρκεια παράστασης μπαλέτου και να μην μπορεί να κάνει ούτε βήμα χορευτικό, ανεβαίνει πάνω στη σκηνή και δίχως ίχνος κόμπλεξ την καθοδηγεί στις… πιρουέτες!

 

Πέρα από τα γλυκά χαμόγελα να καλωσορίσουμε και την συγκίνηση την οποία αναμφίβολα μάς προκαλεί η ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Το δώρο»… Στο φίλμ αυτό του  Daniel Υam από την Σιγκαπούρη, ξετυλίγεται μια υπέροχη, δυνατή ιστορία, μεταξύ πατέρα και γιού. Παρακολουθήστε την ε δ ώ με ανοιχτή καρδιά και σκέψη…

 

Μπαμπάδες,να σας χαιρόμαστε και να σας αγαπάμε!

Μια μάνα, μια ευχή…

«Το ψωμί της μάνας μου»

του Παλαιστίνιου ποιητή Mαχμούτ Νταρουίς

 

Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί
Με μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου
Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.

 

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου στο 2ο Πανελ. Συνέδριο της Περιφερειακής Δ/νσης Εκπ/σης Κρήτης

 

Ξεκίνησαν με μεγάλη επιτυχία οι εργασίες του 2ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Κρήτης με θέμα: «ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ».

Το διήμερο Συνέδριο διοργανώνει η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κρήτης, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης και τον Δήμο Ηρακλείου στα Δημοτικά Σχολεία 20ο και 56ο τις ημέρες 20-22 Απριλίου 2018.

Σκοπός του Συνεδρίου είναι να αποτυπώσει τη πραγματικότητα και να αναδείξει τη διαλεκτική σχέση εκπαίδευσης και πολιτισμού συζητώντας θεματικές όπως: η εκπαίδευση ως πεδίο πολιτισμικών παρεμβάσεων, η αξιοποίηση της Τέχνης ως εκπαιδευτικό εργαλείο, η διαπολιτισμική εκπαίδευση, η συμβολή της εκπαίδευσης στην ανάπτυξη πολιτισμικών προτύπων και αξιών για το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον, η εκπαίδευση ενηλίκων, τα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά εγχειρίδια.

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν.Ηρακλείου συμμετέχει στο Συνέδριο με τέσσερις προφορικές ανακοινώσεις που θα παρουσιαστούν το Σάββατο 21 Απριλίου 2018 στην αίθουσα «Λαβύρινθος», στις 19.45-21.00. Οι εισηγήσεις που εντάσσονται στον θεματικό άξονα «Αξιοποίηση της Τέχνης ως εκπαιδευτικού εργαλείου», είναι οι παρακάτω:

  • «Πιστεύω στον εαυτό μου, λέω όχι στις εξαρτησιογόνες ουσίες»: Παρέμβαση από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου για την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας των εφήβων, με αρωγό την τέχνη (Παναγιωτάκη Μαρία, Ψωμά Σοφία).

  • Ο ρόλος των παρατηρητών σε περιστατικά σχολικού εκφοβισμού: Πρόληψη, αντιμετώπιση και ερευνητική προσέγγιση από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Ψωμά Σοφία, Παναγιωτάκη Μαρία).

  • «Εφηβεία και Διαφυλικές Σχέσεις: προστατεύω και σέβομαι τον εαυτό μου και τους άλλους»: Η διαδρομή μιας βιωματικής παρέμβασης από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Σταφυλάκη Βαρβάρα, Παχάκη Χρυσάνθη).

  • Μια απόπειρα διερεύνησης του άγχους των υποψηφίων Πανελλαδικών εξετάσεων στην τάξη, από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ν.Ηρακλείου (Παχάκη Χρυσάνθη, Σταφυλάκη Βαρβάρα).


 

Ολόκληρο το Πρόγραμμα του πολύ ενδιαφέροντος Συνεδρίου μπορείτε να το κατεβάσετε από

εδώ

Ήμασταν, όταν ήμασταν παιδιά, μοναδικοί μάγοι!

Υπήρξανε κάτι χρόνια που η επιθυμία μας για γέλιο και παιχνίδι ξεσπούσε από μέσα μας σα γιορτή!
Ω, παιδική ηλικία ιερή και διάφανη!

Γράφει ο Κάρλος Φουέντες, ο γνωστός Μεξικανός μυθιστοριογράφος για την παιδικότητα τη μονάκριβη:


«Τελικά, ποιά ηλικία μάς ανήκει περισσότερο από την παιδική, στην οποία, πραγματικά, εξαρτιόμαστε από άλλους; Τα πάντα είναι πιο αργά στην παιδική ηλικία. Οι διακοπές μάς φαίνονται απολαυστικά αιώνιες. Το ίδιο και τα ωράρια του σχολείου.

Παρ’ όλο που είμαστε προσκολλημένοι στο σχολείο και ιδιαίτερα στην οικογένεια, έχουμε σε αυτή την περίοδο της ζωής μας περισσότερη ελευθερία από οποιαδήποτε άλλη απέναντι σε αυτά που μας δένουν.

Αυτό οφείλεται, πιστεύω, στο ότι η ελευθερία στην παιδική ηλικία ταυτίζεται με τη φαντασία, κι αφού στην τελευταία όλα είναι δυνατά, η ελευθερία να είμαστε πάνω από την οικογένεια και το σχολείο πετάει ψηλότερα και μας επιτρέπει να ζούμε σε μεγαλύτερη απόσταση, παρά στις ηλικίες στις οποίες πρέπει να συμμορφωθούμε για να επιβιώσουμε, να προσαρμοστούμε στους ρυθμούς της επαγγελματικής ζωής και να υποστούμε κανόνες κληρονομημένους και αποδεκτούς από ένα είδος γενικού κομφορμισμού.

Ήμασταν, όταν ήμασταν παιδιά, μοναδικοί μάγοι. Θα γίνουμε, ως ενήλικοι, αγέλη».

 

Πηγή: doctv.gr

Επιτυχημένες στρατηγικές για να βοηθήσουμε ένα αγχώδες παιδί να ηρεμήσει…

Το άγχος διακατέχει όχι μόνο ενήλικες αλλά και κάθε παιδί, οποιασδήποτε ηλικίας. Καλά θα ήταν να προστατεύαμε τα παιδιά μας από τις αγχώδεις στιγμές της ζωής, όμως, η διαχείριση του άγχους είναι ένα σημαντικό μάθημα, ένα προσόν για τη ζωή που θα φανεί χρήσιμο σε πιτσιρίκια και εφηβάκια τα επόμενα χρόνια.

Εδώ σας έχουμε 49 φράσεις με τις οποίες μπορείτε να εξοικειωθείτε προκειμένου να τις ανακαλέσετε για να βοηθήσετε ένα αγχώδες παιδί να ηρεμήσει. Τη στιγμή της κρίσης, δοκιμάστε αυτές τις απλές φράσεις για να βοηθήσετε το παιδί να αναγνωρίσει, να αποδεχτεί και να αντιμετωπίσει τις στιγμές τους άγχους του:

  1. «Μπορείς να το ζωγραφίσεις;»

Σχεδιάζοντας, ζωγραφίζοντας ή ακόμα και μουντζουρώνοντας κάτι σχετικά με το άγχος, δίδεται στο παιδί ένας τρόπος έκφρασης, ιδίως όταν το μοίρασμα δε μπορεί να γίνει με λόγια.

  1. «Σ’ αγαπάω. Είσαι ασφαλής»

Το να σου λέει ότι θα είσαι ασφαλής αυτός που αγαπάς περισσότερο είναι μια σημαντική επιβεβαίωση. Θυμηθείτε, το άγχος κάνει τα παιδιά σας να αισθάνονται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Το να επαναλαμβάνετε ότι είναι ασφαλή μπορεί να ηρεμήσει το νευρικό τους σύστημα.

  1. «Ας κάνουμε ότι φουσκώνουμε ένα γιγάντιο μπαλόνι. Θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα και θα το φουσκώσουμε μετρώντας ως το 5»

Αν πούμε σ’ ένα παιδί να πάρει μια βαθιά ανάσα εν μέσω κρίσης πανικού, κατά πάσα πιθανότητα θ’ ακούσουμε «ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!». Αντί γι’ αυτό, ας το κάνουμε σαν παιχνίδι. Ας κάνουμε ότι φουσκώνουμε ένα μπαλόνι, κάνοντας κατά τη διάρκεια αστείους θορύβους. Παίρνοντας τρεις βαθιές ανάσες και εκπνέοντάς τις στην πραγματικότητα αντιστρέφουμε την αντίδραση του σώματος στο άγχος και μπορεί μέσα από αυτή τη διαδικασία να προκαλέσουμε και μερικά χαμόγελα.

  1. «Θα πω κάτι και θέλω να το πεις ακριβώς όπως σου το λέω: ‘ Μπορώ να το κάνω’.» Κάντε το αυτό 10 φορές με μεταβαλλόμενη ένταση.

Οι μαραθωνοδρόμοι χρησιμοποιούν αυτό το τέχνασμα συνέχεια για να περάσουν το «τείχος».

  1. «Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;»

Αυτό είναι ιδιαίτερα βοηθητικό για μεγαλύτερα παιδιά που μπορούν να εκφράσουν καλύτερα το «γιατί» σ’ αυτό που αισθάνονται.

  1. «Τι θα συμβεί στη συνέχεια;»

Αν τα παιδιά σας έχουν άγχος για κάποιο γεγονός, βοηθήστε τα να σκεφτούν πέρα από αυτό και να αναγνωρίσουν τι θα συμβεί στη συνέχεια. Το άγχος μας κάνει να βλέπουμε μυωπικά, κάνοντας τη ζωή μετά το γεγονός να φαίνεται ανύπαρκτη.

  1. «Είμαστε μια ασταμάτητη ομάδα»

Ο αποχωρισμός είναι μία σημαντική αιτία άγχους για τα μικρά παιδιά. Καθησυχάστε τα λέγοντάς τους ότι θα δουλεύετε μαζί τους, ακόμη κι αν δεν μπορούν να σας δουν.

  1. Να έχετε μια κραυγή μάχης: «Είμαι ασταμάτητος!», ή «Φυλαχτείτε, έρχομαι!»

Υπάρχει λόγος, γιατί οι ταινίες δείχνουν ανθρώπους να φωνάζουν, πριν μπουν στη μάχη. Φωνάζοντας αντικαθιστούμε το φόβο με ενδορφίνες. Μπορεί να έχει και πλάκα.

  1. «Αν αυτό που νιώθεις ήταν τέρας, πώς θα έμοιαζε;»

Δίνοντας χαρακτηριστικά στο άγχος σημαίνει ότι παίρνουμε ένα μπερδεμένο συναίσθημα και το κάνουμε συγκεκριμένο και σαφές. Από τη στιγμή που τα παιδιά έχουν μια μορφή για την ανησυχία τους, θα μπορούν να μιλάνε σε αυτήν.

  1. «Δε μπορώ να περιμένω μέχρι…»

Ναι, 0 ενθουσιασμός για κάτι μελλοντικό είναι μεταδοτικός.

  1. «Ας βάλουμε την ανησυχία σου λίγο στην άκρη, ενώ εμείς …… (ακούμε το αγαπημένο σου τραγούδι, τρέχουμε γύρω στο τετράγωνο, διαβάζουμε αυτή την ιστορία). Μετά θ’ ασχοληθούμε μ’ αυτή πάλι»

Αυτοί που είναι επιρρεπείς στο άγχος συχνά αισθάνονται ότι πρέπει να κουβαλάνε το άγχος τους συνέχεια, μέχρι να τελειώσει αυτό που τους το προκαλεί. Αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο, όταν τα παιδιά σας έχουν άγχος για κάτι που δε μπορούν να αλλάξουν στο μέλλον. Βάζοντάς το στην άκρη για να κάνουν κάτι διασκεδαστικό, μπορεί να τα βοηθήσει να δουν τις ανησυχίες τους στις σωστές τους διαστάσεις.

  1. «Αυτό το συναίσθημα θα φύγει. Ας νιώσουμε άνετα μέχρι να γίνει αυτό»

Το να νιώθουμε άνετα ηρεμεί τόσο το μυαλό όσο και το σώμα. Οι αρκετά βαριές κουβέρτες έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν το άγχος με το να αυξάνουν ήπια τα σωματικά ερεθίσματα.

  1. «Ας μάθουμε περισσότερα γι’ αυτό»

Αφήστε τα παιδιά σας να εξερευνήσουν τους φόβους τους, ρωτώντας όσες ερωτήσεις χρειάζεται. Σε τελική ανάλυση, η γνώση είναι δύναμη.

  1. «Ας μετρήσουμε…»

Αυτή η τεχνική αντιπερισπασμού της προσοχής δεν απαιτεί προετοιμασία. Η καταμέτρηση του αριθμού των ατόμων που φοράνε μπότες, του αριθμού των ρολογιών, του αριθμού των παιδιών ή του αριθμού των καπέλων στο δωμάτιο απαιτεί παρατήρηση και σκέψη, μειώνοντας το άγχος που νιώθει το παιδί.

  1. «Θέλω να μου πεις, όταν περάσουν 2 λεπτά»

Ο χρόνος είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο, όταν τα παιδιά είναι αγχωμένα. Με το να παρακολουθεί ένα ρολόι ή μία κίνηση το παιδί είναι επικεντρωμένο σε κάτι άλλο από αυτό που συμβαίνει.

  1. «Κλείσε τα μάτια σου. Φαντάσου αυτό…»

Ο οραματισμός είναι μία ισχυρή τεχνική που χρησιμοποιείται για να απαλύνουμε τον πόνο και το άγχος. Καθοδηγήστε το παιδί σας μέσω του οραματισμού σε ένα ασφαλές, ζεστό, ευτυχισμένο μέρος, εκεί όπου αισθάνεται άνετα. Αν ακούει προσεκτικά, τα συμπτώματα του άγχους θα εξαφανιστούν.

  1. «Κι εγώ φοβάμαι/νευριάζω/αγχώνομαι κάποιες φορές. Δεν έχει πλάκα»

Η ενσυναίσθηση κερδίζει σε πολλές, πολλές περιπτώσεις. Ίσως και να ξεκινήσει συζήτηση με το μεγαλύτερό σας παιδί για το πώς ξεπεράσατε το άγχος.

  1. «Ας βγάλουμε τη λίστα σου για την ηρεμία»

Το άγχος μπορεί να κάνει κατάληψη στο λογικό μυαλό. Να κρατάτε μία λίστα με δεξιότητες αντιμετώπισης, στις οποίες έχει κάνει εξάσκηση το παιδί σας. Όταν παρουσιαστεί η ανάγκη, χρησιμοποιήστε αυτή τη λίστα.

  1. «Δεν είσαι μόνος σε αυτό που αισθάνεσαι»

Επισημαίνοντας όλους τους ανθρώπους που μπορεί να μοιραστούν τους φόβους και τα άγχη τους, βοηθάτε το παιδί σας να καταλάβει ότι το να ξεπερνάμε το άγχος μας είναι κάτι που μας αφορά όλους.

  1. «Πες μου το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί»

Από τη στιγμή που έχετε φανταστεί τη χειρότερη δυνατή έκβαση της ανησυχίας, μιλήστε για την πιθανότητα να συμβεί αυτή η χειρότερη δυνατή κατάσταση. Στη συνέχεια ζητήστε από το παιδί σας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Στο τέλος, ρωτήστε το για την πιο πιθανή έκβαση. Σκοπός αυτής της άσκησης είναι το να βοηθήσουμε ένα παιδί να σκέφτεται με περισσότερη ακρίβεια κατά τη διάρκεια της αγχωτικής του εμπειρίας.

  1. «Το να ανησυχούμε είναι χρήσιμο μερικές φορές»

Το να το λέμε αυτό σε ένα παιδί που είναι ήδη αγχωμένο φαίνεται τελείως παράλογο, αλλά επισημαίνοντας, γιατί το άγχος είναι χρήσιμο, καθησυχάζετε τα παιδιά σας ότι δεν πάει κάτι στραβά με αυτά.

  1. «Τι λέει το συννεφάκι της σκέψης σου;»

Αν τα παιδιά σας διαβάζουν κόμικς, είναι εξοικειωμένα με τα συννεφάκια της σκέψης και πως αυτά προχωράνε την ιστορία. Με το να συζητάνε για τις σκέψεις τους σαν ουδέτεροι παρατηρητές, τα βοηθά να αποκτήσουν άποψη για αυτές.

  1. «Ας βρούμε αποδείξεις»

Η συγκέντρωση αποδείξεων για να υποστηρίξετε ή να αντικρούσετε τις αιτίες του άγχους του παιδιού σας, βοηθάει τα παιδιά σας να δουν, αν οι ανησυχίες τους έχουν βάση.

  1. «Ας κάνουμε έναν διάλογο»

Τα μεγαλύτερα παιδιά αγαπούν ιδιαίτερα αυτήν την άσκηση, γιατί έχουν την άδεια να έρθουν σε διάλογο με το γονιό τους. Συζητήστε μαζί τους για τους λόγους της ανησυχίας τους. Μπορείτε να μάθετε πολλά μέσα από αυτή τη διαδικασία.

  1. «Ποιο είναι το πρώτο πράγμα για το οποίο πρέπει να ανησυχούμε;»

Το άγχος κάνει συνήθως το μικρό να φαίνεται μεγάλο. Μία από τις πιο σημαντικές στρατηγικές για να ξεπερνάμε το άγχος, είναι να σπάμε το μεγάλο κομμάτι σε διαχειρίσιμα κομμάτια. Κάνοντάς το αυτό συνειδητοποιούμε πως δεν προκαλεί άγχος όλη η εμπειρία, μόνο δύο ή τρία μέρη της.

stress.jpg

  1. «Ας κάνουμε μία λίστα με όλους τους ανθρώπους που αγαπάς»

Η Αναϊς Νίν είχε πει: «Το άγχος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αγάπης». Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε και η αγάπη είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του άγχους. Υπενθυμίζοντας όλους τους ανθρώπους που αγαπάει το παιδί σας και το γιατί, η αγάπη θα αντικαταστήσει το άγχος.

  1. «Θυμήσου όταν…»

Η επάρκεια φέρνει αυτοπεποίθηση. Η αυτοπεποίθηση καταπραΰνει το άγχος. Βοηθώντας το παιδί σας να θυμηθεί μία στιγμή που ξεπέρασε το άγχος του, το γεμίζει με αισθήματα επάρκειας και πίστη στις ικανότητές του.

  1. «Είμαι ήδη περήφανος για σένα»

Με το να γνωρίζουν ότι είστε ευχαριστημένοι με τις προσπάθειές τους, άσχετα από το αποτέλεσμα, μειώνει την ανάγκη να κάνουν κάτι τέλεια – πηγή άγχους για πολλά παιδιά.

  1. «Πάμε μία βόλτα»

Η άσκηση ανακουφίζει από το άγχος για αρκετές ώρες, καθώς καίει την πλεονάζουσα ενέργεια, χαλαρώνει τους σφιγμένους μυς και ανεβάζει την διάθεση. Αν τα παιδιά σας δεν μπορούν να πάνε βόλτα άμεσα, βάλτε τα να τρέξουν επί τόπου, να χοροπηδήσουν πάνω σε μπάλα γιόγκας, να κάνουν σχοινάκι ή να τεντωθούν.

  1. «Ας παρακολουθήσουμε τη σκέψη σου να περνάει»

Ζητήστε από τα παιδιά σας να προσποιηθούν ότι η αγχώδης σκέψη τους είναι ένα τρένο που έχει σταματήσει στο σταθμό πάνω από το κεφάλι τους. Σε λίγα λεπτά, όπως όλα τα τρένα, η σκέψη θα προχωρήσει στον επόμενο σταθμό της.

  1. «Παίρνω μία βαθιά ανάσα»

Παρουσιάστε μία στρατηγική ηρεμίας και ενθαρρύνετε το παιδί σας να κάνει το ίδιο με σας. Αν τα παιδιά σας το επιτρέπουν, κρατήστε τα στο στήθος σας, έτσι ώστε να νιώσουν τη ρυθμική σας αναπνοή και να ρυθμίσουν τη δική τους.

  1. «Πώς μπορώ να βοηθήσω;»

Αφήστε τα παιδιά να καθοδηγήσουν την κατάσταση και να σας πουν ποια στρατηγική ηρεμίας ή ποιο μέσο προτιμούν σε αυτήν την κατάσταση.

  1. «Αυτό το συναίσθημα θα περάσει»

Συχνά τα παιδιά αισθάνονται ότι το άγχος τους είναι χωρίς τέλος. Αντί να σβήνουμε, να αποφεύγουμε ή να καταπιέζουμε την ανησυχία, υπενθυμίστε τους ότι η ανακούφιση είναι καθ’ οδόν.

  1. «Ας ζουλήξουμε μαζί αυτό το μπαλάκι για το άγχος»

Όταν τα παιδιά σας διοχετεύουν το άγχος τους σε ένα μπαλάκι για το άγχος, νιώθουν συναισθηματική ανακούφιση. Αγοράστε ένα μπαλάκι, έχετε κοντά σας λίγη πλαστελίνη ή φτιάξτε το δικό σας μπαλάκι για το άγχος γεμίζοντας ένα μπαλόνι με αλεύρι ή με ρύζι.

  1. «Βλέπω ο κύριος Αγχώδης είναι πάλι ανήσυχος. Ας του μάθουμε να μην ανησυχεί»

Δημιουργήστε ένα χαρακτήρα που αντιπροσωπεύει την ανησυχία, όπως ο κύριος Αγχώδης ο Ανήσυχος. Πείτε στο παιδί σας ότι ο κύριος Αγχώδης είναι ανήσυχος και πρέπει να του διδάξετε κάποιες τεχνικές διαχείρισης του άγχους.

  1. «Ξέρω ότι είναι δύσκολο»

Αναγνωρίστε ότι η κατάσταση είναι δύσκολη. Η επιβεβαίωσή σας δείχνει στα παιδιά σας ότι τα σέβεστε.

  1. «Έχω εδώ το μυρωδάτο φίλο σου»

Ένας μυρωδάτος φίλος, αρωματικό κολιέ ή αποσμητικό χώρου μπορεί να ηρεμήσει την ανησυχία, ειδικά αν το γεμίσετε με λεβάντα, φασκόμηλο, χαμομήλι, σανταλόξυλο ή γιασεμί.              

  1. «Μίλησέ μου γι’ αυτό»       

Χωρίς να διακόπτετε, ακούστε τα παιδιά σας σχετικά με το τι τα απασχολεί. Με το να το εκφράσουν μπορεί να δώσει στα παιδιά σας χρόνο να επεξεργαστούν τις σκέψεις τους και να βρουν μια λύση που τα εξυπηρετεί.

  1. «Είσαι τόσο γενναίος»

Επιβεβαιώστε την ικανότητα του παιδιού σας να χειριστεί την κατάσταση και τα ενισχύετε να πετύχουν αυτή τη φορά.

  1. «Ποια στρατηγική ηρεμίας θέλεις να χρησιμοποιήσεις τώρα;»

Επειδή κάθε αγχώδης κατάσταση είναι διαφορετική, δώστε στα παιδιά την ευκαιρία να διαλέξουν τη στρατηγική ηρεμίας  που θέλουν να χρησιμοποιήσουν.

  1. «Θα το ξεπεράσουμε μαζί»

Υποστηρίζοντας τα παιδιά σας με την παρουσία σας και την αφοσίωσή σας μπορεί να τους δώσει δύναμη να αντέξουν μέχρι να περάσει η τρομακτική κατάσταση.

  1. «Τι άλλο γνωρίζεις γι αυτό το τρομακτικό πράγμα;»

Όταν τα παιδιά σας αντιμετωπίζουν ένα συνεχές άγχος, διερευνήστε το, όταν θα είναι ήρεμα. Διαβάστε βιβλία για το τρομακτικό πράγμα και μάθετε όσο πιο πολλά μπορείτε γι αυτό. Όταν η ανησυχία εμφανιστεί πάλι, ζητήστε από τα παιδιά σας να ανακαλέσουν όσα έχουν μάθει. Αυτό το βήμα αποδυναμώνει το τρομακτικό πράγμα και δυναμώνει το παιδί σας.

  1. «Πάμε στο χαρούμενο μέρος σου»

Ο οραματισμός είναι ένα πολύτιμο εργαλείο κατά του άγχους. Όταν τα παιδιά σας είναι ήρεμα, εξασκηθείτε σε αυτή τη στρατηγική ηρεμίας, μέχρι να μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν με επιτυχία σε στιγμές άγχους.

  1. «Τι χρειάζεσαι από μένα;»

Ζητήστε από τα παιδιά σας να σας πουν τι χρειάζονται. Θα μπορούσε να είναι μια αγκαλιά, χώρος ή μία λύση.

  1. «Αν έδινες στο συναίσθημά σου ένα χρώμα, ποιο θα ήταν αυτό;»

Το να ζητήσεις από κάποιο να προσδιορίσει τι αισθάνεται εν μέσω άγχους είναι σχεδόν αδύνατο. Αλλά το να ζητήσετε από τα παιδιά σας να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται με ένα χρώμα, τους δίνει την ευκαιρία να σκεφτούν πώς αισθάνονται σε σχέση με κάτι απλό. Συνεχίστε ρωτώντας τα, γιατί το συναίσθημά τους έχει αυτό το χρώμα.

  1. «Άσε με να σε κρατήσω»

Κάντε στα παιδιά σας μια αγκαλιά από μπροστά ή αγκαλιάστε τα από πίσω ή αφήστε τα να καθίσουν στην ποδιά σας. Η φυσική επαφή δίνει στο παιδί σας την ευκαιρία να ηρεμήσει και να νιώσει ασφαλές.

  1. «Θυμάσαι όταν τα κατάφερες με το «Χ» γεγονός;»

Υπενθυμίζοντας στα παιδιά σας μια παλιά επιτυχία θα τα ενθαρρύνει να αντέξουν σε αυτή την κατάσταση.

  1. «Βοήθησέ με να μετακινήσω αυτόν τον τοίχο»

Η σκληρή δουλειά, όπως το σπρώξιμο ενός τοίχου, ανακουφίζει από εντάσεις και συναισθήματα. Τα λάστιχα γυμναστικής επίσης βοηθούν.

  1. «Ας γράψουμε μια καινούργια ιστορία»

Τα παιδιά σας έχουν γράψει στο μυαλό τους μια ιστορία για το πώς θα εξελιχθεί το μέλλον. Αυτό το μέλλον τα κάνει να αισθάνονται άγχος. Αποδεχτείτε την ιστορία τους και μετά ζητήστε τους να σκεφτούν κι άλλα σενάρια, στα οποία η ιστορία τελειώνει διαφορετικά.

Πηγή: positive-parents.org, του Renee Jain 

Μετάφραση: ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚόΣ ΣΤΑΘΜόΣ ΝέΩΝ Ν.Ηρακλείου