• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Σκέψεις – παγίδες, που μας δηλητηριάζουν… Ε, λοιπόν, μη πιστεύεις όλα όσα σκέφτεσαι!

Σκέψεις αρνητικές, τύπου «άσπρο – μαύρο», «ποτέ δεν συμβαίνει κάτι καλό σε μένα», «σίγουρα με αντιπαθούν», «θα κάνω λάθος, δεν υπάρχει περίπτωση», «δεν καταφέρνω τίποτα καλά», «εξαιτίας μου πάνε όλα χάλια στη δουλειά», αρκετούς μάς ταλανίζουν… Μάς παγιδεύουν! Σκέψεις που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, που δυσκολεύουν την καθημερινότητά μας, που μοιάζουν ανυπόφορες συχνά…

Έχει σημασία να μάθουμε να τις αναγνωρίζουμε, να τις εντοπίζουμε εγκαίρως και να τις αμφισβητούμε, έτσι ώστε να αποφεύγουμε τις «παγίδες» που αναφέραμε παραπάνω, υιοθετώντας μια πιο ρεαλιστική ματιά στις καταστάσεις.

Είναι ωφέλιμο για τη δική μας ψυχική ηρεμία και για τις σχέσεις με τους συνανθρώπους μας να εκδηλώνουμε συναισθήματα κατάλληλα για την περίσταση και να έχουμε λειτουργικές συμπεριφορές και προσαρμοστικές αντιδράσεις στα συμβαίνοντα.


 

Πράγματι, πολλοί έχουμε βρεθεί στη θέση να συμπεριφερθούμε σε μια κατάσταση με τρόπο που οι γύρω μας δυσκολεύονται να κατανοήσουν. Άλλοτε, παρατηρούμε δύο ανθρώπους να αντιδρούν με εντελώς διαφορετικό τρόπο στην ίδια κατάσταση.

Συχνότερα βέβαια, συνεχίζουμε να υιοθετούμε στάσεις απέναντι σε όσα συμβαίνουν, που, ενώ δεν έχουν αποδειχθεί βοηθητικές, εμείς ωστόσο αδυνατούμε να τις αλλάξουμε. Ανάμεσα σε άλλους παράγοντες, αυτό οφείλεται και στον τρόπο που επεξεργάζεται κανείς όσα συμβαίνουν γύρω του, στις διεργασίες δηλαδή της σκέψης που τον «βοηθούν» να αποκωδικοποιήσει τα ερεθίσματα γύρω του.

 

Είναι όμως έτσι τα πράγματα τις περισσότερες φορές; Είναι οι σκέψεις μας πράγματι βοηθητικές στο να ξεκαθαρίσουν την εικόνα ή κάποιες φορές μπορεί να την θολώσουν και να μας παρασύρουν σε εσφαλμένα συμπεράσματα;

Στο βίντεο που ακολουθεί επιχειρούμε να εισάγουμε την έννοια του διεργασιακού λάθους μέσα από απλά καθημερινά παραδείγματα.

Το βίντεο αυτό είναι δημιούργημα του Ινστιτούτου Έρευνας και Θεραπείας της Συμπεριφοράς.

Μπορεί δε, να είναι χρήσιμο σε θεραπευτές ως υλικό ψυχοεκπαίδευσης ή στους μη-ειδικούς ως μια πρώτη γνωριμία με τη σημασία της σκέψης στη Γνωσιακή – Συμπεριφοριστική Θεραπεία.

 

Πηγή: facebook.com/ibrt.cbt/, από τη Ψυχολόγο Βίκυ Σπανού

Advertisements

Υπέροχο video για τον αυτισμό που… ναι! Μπορεί να κάνει θαυμάσια πράγματα να συμβούν!

Μα… ναι! Μαγικά πράγματα μπορούν να συμβούν αν αφουγκραστούμε τη ψυχή του αυτισμού!
Ένα πολύ όμορφο video, όχι μόνο αισθητικά, αλλά έχοντας κατά νου τον ιδιαίτερα εύστοχο τρόπο που προσεγγίζει το θέμα.

Ιδανικός τρόπος για να εξηγήσουμε τον αυτισμό σε μια σχολική τάξη (παιδιών & εφήβων) ή σε μια ομάδα ανθρώπων που δυσκολεύεται να κατανοήσει το πώς και το γιατί εκείνου που δεν είναι όμοιος με μάς!

Ο Alex Ameline, ο εμπνευσμένος δημιουργός αυτού του θαυμάσιου video προσπαθούσε για δύο χρόνια να υλοποιήσει την αρχική του ιδέα: να φτιάξει μια μικρή ταινία που να εξηγεί μεν τον αυτισμό με τρόπο εύληπτο και σαφή, αλλά κυρίως να βοηθά τα παιδιά να δούν τα πράγματα από την οπτική του άλλου. Αυτό είναι και το πρωτεύον. Η ενσυναίσθηση. Μπορώ ν αντιληφθώ τα συναισθήματα και την αλλιώτικη θέαση του άλλου!

Πρόκειται σύμφωνα με τον δημιουργό για μια εισαγωγή στον αυτισμό που στοχεύει στην ευαισθητοποίηση των νέων μη αυτιστικών θεατών, καθώς και στην ενδυνάμωση  της κατανόησης και της αποδοχής του αυτισμού.

 

Δείτε το film, δείξτε το, μοιραστείτε το, συζητήστε το!

Τη μετάφραση φρόντισε το Πανελλήνιο Σωματείο Συνοδών ΑμεΑ.

Η αγκαλιά του πατέρα, είναι πατρίδα…

Σιωπή βαθιά, βαριά, που κλείνει μέσα της όλη την πίκρα και τ΄ άδικο αυτού του απάνθρωπου κόσμου και μια ψυχή που τρέμει και τσακίζει…

Βουνό τα συναισθήματα επιμένουν να μάς κρατούν για ώρα μπροστά σ΄αυτές τις εξαιρετικές φωτογραφίες του -βραβευμένου με Πούλιτζερ- Γιάννη Μπεχράκη.  Στιγμές, σκηνές, κλίκ φευγαλέα που απεικονίζουν ατόφιο και απίστευτα οδυνηρό το συναίσθημα των πατεράδων της προσφυγιάς.

Γιορτάζει ο πατέρας σήμερα. Η ρίζα. Η ζωή. Η πατρίδα. Μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα δάκρυ. Είναι – δεν είναι δίπλα, υπάρχει για πάντα εντός. Εκεί, ούτε ξενιτιά, ούτε ξερίζωμα. Στη ψυχή, πραγματική πατρίδα.

«Άγγελοι» από την Κένυα που μάς τραγουδούν γλυκά!

Ένα υπέροχο video, συγκινητικό, τρυφερό, αγαπησιάρικο, μελωδικό, από το ταξίδι της αγαπημένης Άλκηστης Πρωτοψάλτη στην Κένυα… Όμορφα, αυθεντικά, γενναιόδωρα παιδικά μουτράκια που συνοδεύουν την επιτυχημένη τραγουδίστρια στο δημοφιλές τραγούδι «Ο άγγελός μου»!

Παιδάκια πάνγλυκα που μες στην ταλαιπωρία και τον πόνο που έχουν βιώσει ενώνουν φωνούλες και ανάγκες σε τραγούδι κοινό, με στίχους δυνατούς! Τα πιτσιρικάκια είναι από το Ορφανοτροφείο Μακάριος του Ιδρύματος Σοφία στην Κένυα.

Πρόκειται για ένα ίδρυμα που συμβάλει στη καταπολέμηση της φτώχειας και των συνεπειών της, κυρίως σε ότι αφορά την πιο ευαίσθητη από τις κοινωνικές ομάδες, τα παιδιά. Κάνοντας κλικ στην ονομασία του Ιδρύματος θα ενημερωθείτε για το πολύ σημαντικό Πρόγραμμα «Υιοθετώ ένα παιδί».

Διαβάστε τα όσα γράφει η Άλκηστη Πρωτοψάλτη στην προσωπική της σελίδα στο facebook για την πολύτιμη στιγμή που τραγούδησε μαζί με τα παιδιά:

Είναι Μεγάλη Τρίτη. Είμαστε στο Ορφανοτροφείο Μακάριος του Ιδρύματος Σοφία στην Κένυα. Τα παιδιά είναι όλα στην αίθουσα φαγητού. Ησυχία με συννεφιά και άπνοια. Όπως κατηφορίζω το δρομάκι ακούω στα Ελληνικά «όπως τυλίγονταν τα χέρια στο σώμα – κι όπως έσπαγε σ’ αστέρια η βραδιά – σου είχα αγγίξει δειλά τη καρδιά – σ’ αγαπάω ..»

Τραγουδούσαν άγγελοι; Αυτές οι παιδικές φωνές βγαίναν απ’ τους τοίχους και τα παράθυρα και σ’ αγκάλιαζαν. Μπήκα στην αίθουσα και δεν άντεξα… Με φοβερή συγκίνηση και ανάμεικτα συναισθήματα άκουσα όλο το τραγούδι – δώρο από τις μικρές ψυχές… και όταν ξέρεις ΤΙ εχουν περάσει αυτά τα παιδιά, οι λέξεις «ο άγγελός μου, ο άνθρωπός μου, ο θάνατός μου σε χτυπάνε σα σφυρί…

Η συναισθηματική φόρτιση έσπαγε τα πάντα ήταν μοναδικής έντασης και κατάνυξης. Έτσι απλά το ξανατραγουδήσαμε όλοι μαζί . Ήταν οι καλύτερες φωνές σε μια στιγμή διαμάντι… 

Ένα ονειρεμένο video αγάπης, σκέτο ποίημα!

 

Μια γλυκιά γεύση που δεν θέλεις να τελειώσει. Με φόντο το Μπουένος Άιρες, μια σουρεαλιστική ιστορία σε στυλ art deco και με «ύπουλη» μουσική τανγκό. Κάθε πλάνο αξίζει από την αρχή μέχρι το τέλος -είναι γυρισμένο με την τεχνική του pixilation άλλωστε (που επιβάλλει επεξεργασία σε κάθε πλάνο) από έναν σκηνοθέτη με ειδικότητα στο stop-motion.

Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα φιλμ μικρού μήκους που έχουμε δει μέχρι σήμερα στα τεφτέρια του Vimeo. Έχει κερδίσει άλλωστε 300 βραβεία! Το Luminaris του Juan Pablo Zaramella είναι μια γλυκιά έκπληξη από την αρχή μέχρι το τέλος. Αξίζει να το δείτε με την καρδιά ανοιχτή στο φως της αγάπης!

.

Πηγή: doctv.gr

Ευχές της Πασχαλινής Άνοιξης κι Αγάπη Αναστάσιμη!

Ανάσταση και φως. Στις ζωές μας, στις εσωτερικές μας γωνιές, στους συλλογικούς μας χώρους, στη φύση που γιορτάζει εκεί έξω.

Ανθοφορία. Στις σιωπές και στα τραγούδια μας, στις υμνωδίες και τα συγκινήματά μας, στις αισθήσεις μας που ταράσσονται γλυκά και σφιχταγκαλιάζονται με τον ξανθό Απρίλη.

Καλή Ανάσταση. Με την καρδιά ανοιχτή και τη φλογίτσα της να δυναμώνει σαν παιδί που μεγαλώνει και δε φοβάται πιά.

Εδώ το Πάσχα και η χαρμολύπη του, εδώ κι εκείνο το κλωνάρι που γεννάει κι απ’τη λύπη χαρά, κι απ΄τη δυσκολία ελπίδα και δύναμη

 

«Ο Ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία» δεν αγαπούσε και πολύ τον εαυτό του…

Μια ιστορία συμβολική, ή, αν προτιμάτε ένα παραμύθι (και) για «μεγάλα παιδιά», που μιλά κατευθείαν στην καρδιά όσων αποζητούν ένα βαθύτερο νόημα στη ζωή τους, είναι ετούτος εδώ ο… διαφορετικός ιππότης. Μοιάζει με απάντηση λιτή και διέξοδο φωτεινή στους φόβους, τις αγωνίες και τη μοναξιά μας. Ακουμπά με τρυφερότητα τις πιο ευάλωτες πτυχές μας και συνάμα αγκαλιάζει τις καθημερινές μάχες που όλους μάς αφορούν.

Μιλώντας για τις «σκουριασμένες πανοπλίες» μας που (νομίζουμε πως) μας προφυλάσσουν από τον πόνο τον οποίο μας προξενούν οι άλλοι, ο δημιουργός Ρόμπερτ Φίσερ πλάθει μια ταξιδιωτική περιπέτεια που οδηγεί τον αναγνώστη σε μονοπάτια αυτογνωσίας. Γεμάτος χιούμορ, o ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία μας καλεί να ανακαλύψουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, να ανασάνουμε βαθιά και να γελάσουμε. Δείτε το υπέροχο video, σε απόδοση Αντιγόνης Λουμάκου.

«Μια φορά κι έναν παλιό καιρό, σε μια πολύ μακρινή χώρα, ζούσε ένας ιππότης που περνιόταν για καλός, ευγενικός και στοργικός. Έκανε όλα αυτά που κάνουν οι καλοί, ευγενικοί και στοργικοί ιππότες. Πολεμούσε, εχθρούς που ήταν κακοί, τρισάθλιοι, μοχθηροί…»