• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Βράβευση σε ελληνική μικρή ταινία με θέμα την κοινωνική βία & τον αποκλεισμό

dropIt

Διεθνή αναγνώριση κέρδισε μια ελληνική κινηματογραφική παραγωγή, με θέμα τη διαφορετικότητα, τη μετανάστευση και την κοινωνική ένταξη. Η ταινία μικρού μήκους «Drop it», η οποία δημιουργήθηκε από νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών, διακρίθηκε μεταξύ 254 προτάσεων από 71 χώρες στο φεστιβάλ PLURAL+ 2013, το οποίο διοργάνωσε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών για τη Συμμαχία των Πολιτισμών (UNAOC) και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΙΟΜ).

Η ταινία απέσπασε το Universal Forum of Cultures Foundation Award και πρόκειται να μεταδοθεί από διεθνή δίκτυα, στο πλαίσιο της προσπάθειας του ΟΗΕ να ευαισθητοποιήσει τους λαούς απέναντι στα φαινόμενα κοινωνικής βίας και αποκλεισμού.

Στόχος των συντελεστών της ταινίας, που εργάστηκαν αφιλοκερδώς, ήταν να αναδείξουν τις πολλαπλές διαστάσεις της διαφορετικότητας, αλλά και τα στοιχεία που ενώνουν τους ανθρώπους -όπως το αίμα, που κατέχει κεντρικό ρόλο στην πεντάλεπτη ταινία. Το αίμα παρουσιάζεται ως αποδεικτικό στοιχείο της κοινής καταγωγής της ανθρώπινης φύσης. Η αλληλεγγύη, η οποία απεικονίζεται μέσω μιας μετάγγισης αίματος, δίνει το μήνυμα της αποδοχής, της συνύπαρξης και της συνδιαλλαγής με τον Άλλο.

Όπως επισημαίνουν οι συντελεστές, ο τίτλος «Drop it» δεν επελέγη τυχαία. Αφενός, φέρνει στο νου τη «σταγόνα» (του αίματος, στο συγκεκριμένο πλαίσιο). Αφετέρου, με τη μεταφορική χρήση της φράσης («σταμάτα την συζήτηση») επισημαίνει πως όσοι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν για να επιτευχθεί ο στόχος της αλλαγής, της ανάπτυξης και της εξέλιξης, πέρα από στερεότυπα και διακρίσεις, θα πρέπει να απαλλαγούν από οτιδήποτε συνιστά τροχοπέδη.

Συντελεστές

Σενάριο – Σκηνοθεσία – Εκτέλεση παραγωγής: Ρενέ Γκάτση
Σύμβουλος σεναρίου – σκηνοθεσίας: Κίρκη Καραλή
Διεύθυνση Φωτογραφίας – Κάμερα: Αλέξανδρος Θεοφυλάκτου
Μοντάζ – Post production: Πάνος Αγγελόπουλος
Μιξάζ – Πρωτότυπη μουσική: Αλέξανδρος Πετράτος
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Στάθια Ραφτοπούλου
Σκηνογράφος: Ελένη Καριώρη
Ενδυματολόγος: Άννα Βεσκούκη
Μακιγιάζ: Γιώργος Ελευθεριάδης
Εταιρεία Παραγωγής: Aegeanscapes Filmmakers

Μαζί με τους εθελοντές εμφανίζονται και οι ηθοποιοί Σοφία Αντωνίου, Στέφανος Αχχιλέως, Ελένη Ευθυμίου, Jerome Kaluta, Idra Kayne, Mπάμπης Μαυροειδής, Χρήστος Παληογιάννης, Βασίλης Παπαδημητρίου, Χρήστος Τανταλάκης, Τάσος Τσουκάλης-Δημητριάδης, Μαρία Ψαρολόγου.

Πηγή: unhcr.gr

Advertisements

Συνήγορος του Πολίτη: Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού

παιδική-φτώχεια-socialpolicy.gr_

Πρόταση για την προετοιμασία και υλοποίηση Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού απηύθυνε ο Συνήγορος του Πολίτη προς τους Γενικούς Γραμματείς Πρόνοιας, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Παιδείας και Θρησκευμάτων και Νέας Γενιάς.

Η πρόταση έρχεται ως συνέχεια των συστάσεων της Επιτροπής Δικαιωμάτων του Παιδιού του ΟΗΕ προς την Ελλάδα το 2012, μετά την εξέταση της έκθεσης της χώρας σχετικά με την εφαρμογή της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Περιλαμβάνει αναφορά σε 100 σημαντικά σημεία, τα οποία αναδείχθηκαν από προηγούμενες ενέργειες της Ανεξάρτητης Αρχής και το κείμενο Καταληκτικών Παρατηρήσεων της Επιτροπής.

Ο Συνήγορος του Πολίτη τονίζει ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει ένας ξεχωριστός, αυτόνομος και διαρκής μηχανισμός εκπόνησης και παρακολούθησης Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, με συμμετοχή όλων των συναρμόδιων υπουργείων, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης και των μη κυβερνητικών οργανώσεων που ασχολούνται με τα παιδιά.

Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερα δύσκολες δημοσιοοικονομικές συνθήκες στις οποίες βρίσκεται σήμερα η χώρα, αλλά και την απόλυτη αναγκαιότητα να υλοποιηθούν μέτρα για την πληρέστερη εφαρμογή των δικαιωμάτων του παιδιού και την προστασία ιδίως των παιδιών που πλήττονται ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση, ο Συνήγορος θεωρεί μεταξύ άλλων ως απόλυτης προτεραιότητας:

• Να αναπτυχθούν υποστηρικτικές παρεμβάσεις και κοινωνικές υπηρεσίες με έμφαση τα παιδιά και τις οικογένειες που ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες

• Να δημιουργηθούν και να λειτουργήσουν τα οικογενειακά δικαστήρια

• Να διευρυνθεί η υλοποίηση του θεσμού της αναδοχής

• Να θεσμοθετηθούν προδιαγραφές για τη λειτουργία των ιδρυμάτων και λοιπών φορέων παιδικής προστασίας

• Να καθιερωθούν πρωτόκολλα ενεργειών των επαγγελματιών, σχετικά με την διαχείριση περιστατικών κακοποίησης – παραμέλησης ανηλίκων

• Να διασφαλιστεί η πρόσβαση όλων ανεξαιρέτως των παιδιών σε φροντίδα της υγείας, ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική περίθαλψη

• Να καταπολεμηθεί συστηματικά η ελλιπής φοίτηση και η σχολική διαρροή

• Να προωθηθούν η δημοκρατική λειτουργία και ο κοινωνικός χαρακτήρας των σχολείων

• Να εφαρμοστούν ευρύτερα εναλλακτικά του εγκλεισμού αναμορφωτικά ή άλλα μέτρα σε ανήλικους παραβάτες

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε ή και να κατεβάσετε τις προτάσεις του

Συνήγορου του Πολίτη / Συνήγορου του Παιδιού:

Πηγή: socialpolicy.gr

«Άδεια Παραμυθά»: Μήπως μάς χρειάζεται;

Ένα τρυφερό και γλυκά αθώο απόσπασμα από το βιβλίο ενός καλλιτέχνη που έχει… άδεια Παραμυθά, του Robert Fulghum, με τίτλο: «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο», παραθέτουμε εδώ. Με μια καθαρή, πλατιά, παιδιάστικη αφέλεια, μ΄ έναν τρόπο που θυμίζει την μεγαλειώδη αστοχασιά των πιτσιρικάδων, μάς καλεί να αναλογιστούμε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο…

σχολείο1

“… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. 

Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

  • Να μοιράζεσαι τα πάντα.

  • Να παίζεις τίμια.

  • Να μη χτυπάς τους άλλους.

  • Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.

  • Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.

  • Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.

  • Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.

  • Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.

  • Να κοκκινίζεις.

  • Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.

  • Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.

  • Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.

  • Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.

  • Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.

  • Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.

  • Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη κοίτα!

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.

Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.

Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους

…Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ένας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας. Ακόμη περιέχει το «πιστεύω» ενός παραμυθά:

* Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση.

* Ότι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.

* Ότι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.

* Ότι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.

* Ότι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.

* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο.

Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια…»


Ο εκπληκτικός Robert Fulghum γεννήθηκε το 1937, και μεγάλωσε στο Waco του Texas. Στα νιάτα του εργάστηκε ως εκσκαφέας τάφρων (!!!), παιδί για εφημερίδες, καουμπόης σε ράντζο (βοσκός), μπάρμαν και τραγουδιστής κάντρυ. Μετά από το κολλέγιο και μια σύντομη καριέρα στην IBM, επέστρεψε στα θρανία για να ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό του στη θεολογία. Για 22 χρόνια υπηρέτησε ως πάστορας σε μια ενορία στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό. Κατά την ίδια περίοδο δίδαξε σχέδιο, ζωγραφική και φιλοσοφία στο Lakeside School στο Seattle. Ο Fulghum είναι επίσης καταξιωμένος ζωγράφος και γλύπτης. Τραγουδά και παίζει κιθάρα και τσέλο και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «The Rock Bottom Remainders» -μιας rock and roll μπάντας που αποτελείται από μουσικούς – συγγραφείς. Έχει τέσσερα παιδιά και εννέα εγγόνια. Μοιράζει τη ζωή του μεταξύ του Seattle της Washington, και της Κρήτης.

Πηγή: efungus.gr

Αντιναζιστικό cartoon από τον Walt Disney: «Πώς δημιουργείται ένας Ναζί» (1943)

education_for_death

«Education for Death: The Making of the Nazi», λέγεται το δεκάλεπτο φιλμάκι κινουμένων σχεδίων του Walt Disney, που κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου 1943 και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Gregor Ziemer.

Η ταινία παρουσιάζει την ιστορία του μικρού Χανς, ενός αγοριού, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη ναζιστική Γερμανία και ανατρέφεται για να γίνει ένας ανελέητος στρατιώτης.

Στην αρχή της ταινίας, ένα ζευγάρι Γερμανών πρέπει να αποδείξει σε έναν δικαστή Ναζί, ότι έχει καθαρό αίμα Αρείας φυλής και συμφωνεί να αφιερώσει το γιο του, τον οποίο ονομάζει Hans – μετά την έγκριση του δικαστή -, στην υπηρεσία του Αδόλφου Χίτλερ και το Ναζιστικό Κόμμα. Τους δίνεται ένα αντίγραφο του Mein Kampf από το δικαστή ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους προς τον Χίτλερ κι ένα βιβλιάριο, που περιέχει χώρο για 12 παιδιά (ένας υπαινιγμός ότι το ζευγάρι αναμένεται να δημιουργήσει μια μεγάλη οικογένεια για την Πατρίδα).

Καθώς ο Hans μεγαλώνει, μαθαίνει μια διαστρεβλωμένη εκδοχή της Ωραίας Κοιμωμένης, όπου απεικονίζεται ο Χίτλερ ως ιππότης με την αστραφτερή του πανοπλία και σώζει την Ωραία Κοιμωμένη, μια παχύσαρκη Βαλκυρία, που εκπροσωπεί τη Γερμανία, από την κακιά μάγισσα, που εκπροσωπεί τη δημοκρατία. (Ο αφηγητής σαρκαστικά σχολιάζει ότι «το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας φαίνεται να είναι ότι ο Χίτλερ σήκωσε τη Γερμανία στα πόδια της, την ανέβασε πάνω στη σέλα, και την πήρε για μια βόλτα.») Χάρη σε αυτό το είδος της διαστρεβλωμένης ιστορίας, ο Hans και όλα τα νεαρά μέλη της χιτλερικής νεολαίας γοητεύονται με τον Φύρερ, στο πορτραίτο του οποίου αποδίδουν και το γνωστό χαιρετισμό.

Κατόπιν, το κοινό βλέπει τον Hans άρρωστο και κλινήρη. Η μητέρα του προσεύχεται γι αυτόν, γνωρίζοντας ότι είναι μόνο θέμα χρόνου, πριν οι αρχές έρθουν να τον πάρουν για να υπηρετήσει τον Χίτλερ. Ένας Ναζί αξιωματικός κτυπά την πόρτα για να πάρει τον Hans μακριά, αλλά η μητέρα του λέει ότι είναι άρρωστος και έχει ανάγκη φροντίδας. Ο αξιωματικός της λέει να θεραπεύσει το γιο της γρήγορα και να τον ετοιμάσει να φύγουν, πράγμα που σημαίνει ότι αν Hans δεν γίνει καλά, θα υποβληθεί σε ευθανασία. Ο αξιωματικός τη διατάζει να μην τον κανακεύει, γιατί ένας στρατιώτης δεν πρέπει να έχει συναισθήματα, ούτε να δείχνει κανένα απολύτως έλεος.

Τελικά, ο Hans αναρρώνει και συνεχίζει την «εκπαίδευση» του σε μια σχολική τάξη, όπου όλα τα παιδιά φορούν τις στολές της χιτλερικής νεολαίας. Στους τοίχους κρέμονται τα πορτραίτα του Χίτλερ, του Γκαίριγκ και του Γκαίμπελς. Ο δάσκαλος ζωγραφίζει στον πίνακα σε κινούμενα σχέδια ένα κουνέλι και μια αλεπού. Η αλεπού τρώει το κουνέλι και ο Hans λυπάται. Ο δάσκαλος γίνεται έξαλλος και βάζει τον Hans να καθίσει στη γωνία φορώντας καπέλο. Όπως ο Hans κάθεται τιμωρία, ακούει τους υπόλοιπους συμμαθητές να ερμηνεύουν «σωστά» το σκίτσο, λέγοντας πως η «αδυναμία δεν ταιριάζει ποτέ σε ένα στρατιώτη» και «ο ισχυρός αποφασίζει για τον αδύναμο». Αυτό πυροδοτεί τον Hans να αποκηρύξει την άποψή του και να συμφωνήσει με τους υπόλοιπους ότι ο ασθενής πρέπει να καταστρέφεται. «Η Γερμανία είναι η «υπέρ-φυλή» και θα υποτάξει όλα τα αδύναμα έθνη».

Το αγόρι, στη συνέχεια, λαμβάνει μέρος σε μια σταυροφορία για το κάψιμο των βιβλίων. Καίγεται οποιοδήποτε βιβλίο αντιτίθενται στον Χίτλερ, ενώ αντικαθίσταται η Αγία Γραφή με το Mein Kampf, ο σταυρός με ένα ναζιστικό ξίφος και καίγεται μια Καθολική Εκκλησία.

Ο Hans περνά τα επόμενα χρόνια «Παρελαύνοντας και χαιρετώντας» («Marching and heiling, heiling and marching!») μέχρι να γίνει ένας ενήλικας «καλός Ναζί» της Βέρμαχτ και να αρχίσει να εμπλέκεται με μίσος απέναντι σε οποιονδήποτε εναντιώνεται στον Χίτλερ, «μη βλέποντας τίποτα άλλο απ’ αυτό που το κόμμα θέλει να δει, μη λέγοντας τίποτε άλλο απ’ αυτό που το κόμμα θέλει να πει και μη κάνοντας τίποτα περισσότερο από ό, τι το κόμμα θέλει να κάνει.» (Εξαιρετικά, οι παρωπίδες, το φίμωτρο και οι αλυσίδες!)

Στο τέλος, ο Hans και οι υπόλοιποι Ναζί στρατιώτες παρελαύνουν στον πόλεμο μόνο για να καταλήξουν σε σειρές πανομοιότυπων τάφων, που δεν έχουν τίποτα πάνω τους, εκτός από μια σβάστικα και ένα κράνος στερεωμένο στην κορυφή. Έτσι λοιπόν η εκπαίδευση του Hans ολοκληρώθηκε. «Η εκπαίδευση για το θάνατο …».

(Στοιχεία από disney.wikia.com και Wikipedia).

Οι γερμανικοί διάλογοι έχουν μεταφραστεί σε αγγλικούς υπότιτλους.

Πηγή: Palmografos.com

Φέτος, δε θέλουμε βία στο σχολείο μας – Βιβλία που βοηθούν

no.bullying.

Με αφορμή αυτή την πολύ όμορφη και εξαιρετικά χρήσιμη παρέμβαση για την ενίσχυση της φιλίας των παιδιών και την αποφυγή της βίας – μου την έστειλε μια μητέρα που παρακολουθούσε πέρισυ τη Σχολή Γονέων στον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων και την ευχαριστώ θερμά – ελάτε να ξεφυλλίσουμε ελληνικά και ξένα βιβλία που αφορούν στο bullying.

Ανατρέχοντας σε ένα εξαιρετικό άρθρο της δημοσιογράφου Μαρίας Τοπάλη υπογραμμίζουμε για μια ακόμη φορά πως η ενδοσχολική βία (bullying) παρουσιάζει ανησυχητικά αυξητικές τάσεις στη χώρα μας: ένα στα επτά παιδιά στα ελληνικά σχολεία γίνεται σήμερα θύμα κάποιας μορφής εκφοβισμού.

Όμως ακόμη κι αν η βία αφορούσε ένα μόνο παιδί, θα όφειλε να έχει μετατοπιστεί αντιστρόφως, θετικά δηλαδή, ο πολιτισμός μας. Είτε, δηλαδή, το φαινόμενο παίρνει διαστάσεις επικίνδυνα μαζικές, είτε αφορά τον έναν, όπως γινότανε παλιά με τον αδύναμο της τάξης ή της αλάνας, ο τραμπουκισμός και η ανοχή του μέσα από τη σιωπή των πολλών δεν μπορούν να γίνονται ανεκτά από κοινωνίες ανοιχτές, δημοκρατικές. Το μάθημα «πολιτικού θάρρους» (Zivilcourage), επιτακτικά αναγκαίο στη σημερινή Ελλάδα, θα πρέπει να αρχίσει σχίζοντας τη σιωπή στις σχολικές αίθουσες και στις αυλές.

Στην πραγμάτευση του επώδυνου θέματος τα βιβλία έχουν σημαντικό ρόλο να παίξουν: συχνά, είναι η φωνή του συγγραφέα που θα διαρρήξει πρώτη το παραπέτασμα του φόβου. Ο «Πίσκος Τρώγλης» (ελληνική απόδοση του -εξίσου παιγνιώδους- αγγλικού τίτλου «Muncle Trogg») είναι κλασική περίπτωση θύματος: νάνος σε κόσμο γιγάντων, είναι διαφορετικός, αδύναμος, η ντροπή της οικογένειας, ο καρπαζοεισπράκτορας των σχολικών τραμπούκων.

Το ομώνυμο βιβλίο (Πατάκης, 2012) επινοεί με χιούμορ και μπόλικα κωμικά σκίτσα έναν κόσμο γιγάντων, όπου η βρωμιά και η ασχήμια θεωρούνται μόδα και ομορφιά, η απλοϊκότητα και η καθυστέρηση κυριαρχούν και η ζωή είναι σκληρή για όποιον μειονεκτεί σωματικά. Δράκοι, ηφαίστεια, βασιλιάδες συνυπάρχουν, όπως και ο μυθικός κόσμος των Γιγάντων, με τον πραγματικό, τον κόσμο των Μικρούληδων, δηλαδή των τεχνολογικά ανεπτυγμένων ανθρώπων, που απειλούν διαρκώς με εξολόθρευση τους υπανάπτυκτους Γίγαντες.

Δίκαια το βιβλίο κέρδισε τον Διαγωνισμό Παιδικής Λογοτεχνίας των λονδρέζικων Times. Χωρίς ίχνος διδακτισμού και αισθηματισμού, η πλοκή εξελίσσεται σαν περιπέτεια πρώτης τάξεως, όπου συνεχώς κάτι συμβαίνει που ανατρέπει όλα τα προηγούμενα, με αποτέλεσμα ούτε το παιδί, ούτε ο έφηβος αλλά ούτε και ο ενήλικος να το αφήνουν από τα χέρια τους πριν φτάσουν στην τελευταία σελίδα του χαρούμενου και εντελώς απρόβλεπτου τέλους.

Το βιβλίο – του οποίου ήδη αναμένονται οι συνέχειες – αξιοποιεί πολλά «κεκτημένα Χάρυ Πότερ». Δεν πρέπει άλλωστε να μας διαφεύγει ότι και στο παγκόσμιο μπεστ σέλερ της Ρόουλιγκ υπάρχει υποδειγματική πραγμάτευση του bullying, ιδίως όταν ο μικρός μάγος καλείται να αναμετρηθεί με την επίγνωση ότι τα ινδάλματά του, ο νεκρός πατέρας και ο ήρωας-νονός, είχαν κακοποιήσει άλλοτε με έργα και λόγια το αδύναμο παιδί της τάξης, αυτόν που εξελίχθηκε στον σκοτεινό καθηγητή Σνέιπ. Αν οι δάσκαλοι αποφασίσουν να δουλέψουν με αναγνώσματα αγαπητά και οικεία στα παιδιά, θα αξιοποιήσουν και τον «Χάρυ Πότερ» και τον «Πίσκο Τρώγλη» και πολλά άλλα, για να πετύχουν καλά αποτελέσματα στο θέμα του σχολικού εκφοβισμού.

Ωραίο δείγμα ελληνικής γραφής αποτελεί το βιβλίο για εφήβους της δοκιμασμένης Μαρούλας Κλιάφα «Άγρια Παιχνίδια» (Κέδρος, 2008). Σε μιαν εποχή που θα μπορούσε να θεωρηθεί χρόνος ανύποπτος, και με φόντο την υπεράνω πάσης υποψίας (άλλοτε…) ελληνική επαρχία, η Κλιάφα δείχνει διαισθητικότητα και οξύτητα στη σύλληψη, και αφηγηματική δεινότητα στην εξιστόρηση μιας αυτοκτονίας μαθητή, που συνδέεται με εκβιασμούς τους οποίους διευκολύνουν τα νέα τεχνολογικά μέσα που ανεξέλεγκτα έχουν στη διάθεσή τους τα σημερινά παιδιά. Φαίνεται και εδώ πόσο απαιτητική ελληνόγλωσση λογοτεχνία για παιδιά και εφήβους παράγεται στις μέρες μας και πόσα προβλήματα επισημαίνονται έγκαιρα στις σελίδες της, χρόνια ολόκληρα πριν γίνουν τίτλοι εφημερίδων και ειδησεογραφικών δελτίων. Η τοπική κοινωνία ξέρει αλλά σιωπά. Οι συγγραφείς γίνονται οι φωνές του αποσιωπημένου τραύματος. Μεγάλο ενδιαφέρον έχει η περιγραφή, στο βιβλίο της Κλιάφα, της ενδοσχολικής καθημερινότητας από την πλευρά των καθηγητών της Μέσης Εκπαίδευσης, που είτε αποτελούν μέρος του προβλήματος, είτε έρχονται σε σύγκρουση με τις κατεστημένες, συντηρητικές και ευθυνόφοβες νοοτροπίες, που κυριαρχούν στη σχολική κοινότητα.

Το ίδιο θέμα, την αυτοκτονία μιας έφηβης μαθήτριας που υπήρξε θύμα ύπουλου, «ήπιου» εκφοβισμού πραγματεύεται το ιλιγγιώδες στην εξέλιξή του «Δεκατρία γιατί» της Τζέι Ασερ (Πατάκης, 2013): μετά την αυτοκτονία ο εφιάλτης της Χάνα Μπέικερ ξαναζωντανεύει με 13 κασέτες που εκείνη έχει φροντίσει να φτάσουν στα χέρια όσων ενέχονται, έμμεσα ή άμεσα, στον θάνατό της.

Πολύτιμες συμβουλές για γονείς, δασκάλους και παιδιά περιέχονται στο «Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε» (Μεταίχμιο, 2006). Για πολύ μικρά παιδιά προσφέρονται τα «Ο Ορφέας και οι νταήδες με τα κίτρινα ποδήλατα» (2011) και «Ο νταής του σχολικού» (2010) από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Ενδιαφέρουσες είναι και οι εκδόσεις της ΕΨΥΠΕ (Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου) «Εκφοβισμός και Βία στο Σχολείο. Τι γνωρίζουμε και τι μπορούμε να κάνουμε» του Dan Olweus, «Μίλα μη φοβάσαι»«Τα μπλε γυαλιά»«Delete στον ηλεκτρονικό εκφοβισμό» και «Μου έκλεψαν το όνομά μου».

Πηγή: Καθημερινή

Πώς μαθαίνουν γραφή κι ανάγνωση τα παιδιά παγκοσμίως

Η πολιτισμική μας περιπλάνηση συνεχίζεται με γρήγορες αλλά ενδιαφέρουσες ματιές στις σχολικές αίθουσες του κόσμου μας. Μπορεί τα σχολεία στις περισσότερες χώρες να ξεκινούν την ίδια περίοδο, ωστόσο η πρώτη μέρα διαφέρει ανάλογα με τη χώρα. Αν πιστεύετε πως η γραφή κι η ανάγνωση των ελληνικών είναι μια δύσκολη διαδικασία, μια ματιά στις τάξεις του κόσμου θα σας πείσει πως υπάρχουν και δυσκολότερες καταστάσεις!

Ελλάδα: πρώτα τα φωνήεντα

school9
Στην Ελλάδα το πρόγραμμα της πρώτης δημοτικού ξεκινά ήδη από την αρχή της σχολικής χρονιάς με την εντατική εκμάθηση των φωνηέντων. Τα παιδιά συχνά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το «ο» από το «ω» αλλά και ούτε και τα «ι», «υ» και «η». Οι γραμματικοί κανόνες των ελληνικών δεν είναι πάντα εύκολοι, πόσο μάλλον για τους μαθητές της πρώτης τάξης.

Γερμανία: ακούω, βλέπω και γράφω

school10

Η νέα σχολική χρονιά έχει ξεκινήσει ήδη στη Γερμανία. Εδώ και 20 χρόνια τα παιδιά της πρώτης τάξης μαθαίνουν το αλφάβητο εξ ακοής, με τη βοήθεια εικόνων που αντιστοιχούν σε αντικείμενα. Για παράδειγμα το «π» αντιστοιχεί σε ένα «παράθυρο». Η μέθοδος αυτή υφίσταται όμως έντονη κριτική. Σύμφωνα με τους επικριτές τα παιδιά είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν στη συνέχεια προβλήματα ορθογραφίας.

Κίνα: όσο νωρίτερα τόσο καλύτερα

school11
Στην Κίνα τα παιδιά πέφτουν από νωρίς στα βαθιά, αφού ήδη από το νηπιαγωγείο μαθαίνουν να γράφουν. Όταν γίνονται 6 χρονών και γράφονται στο δημοτικό κατέχουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος του πολύπλοκου κινεζικού αλφαβήτου. Έτσι μαθαίνουν πιο γρήγορα να συλλαβίζουν και να γράφουν τις πρώτες τους λέξεις.

Αίγυπτος: μία «νέα» γλώσσα

school12

Διπλά δύσκολη είναι η νέα αρχή για τους μικρούς μαθητές στην Αίγυπτο. Πρέπει να μάθουν ανάγνωση και γραφή όπως όλοι οι συνομήλικοί τους ανά τον κόσμο, αλλά σε μία γλώσσα την οποία δεν μιλούν στο σπίτι. Η επίσημη αραβική γλώσσα που διδάσκεται στα σχολεία και έχει επικρατήσει στο γραπτό λόγο διαφέρει πολύ από τις διαλέκτους που χρησιμοποιούνται στην καθομιλουμένη.

Καναδάς: τρεις μητρικές γλώσσες στον βορρά

school13

Στην περιφέρεια του Νούναβουτ στον βόρειο Καναδά δεν είναι τα αγγλικά και τα γαλλικά οι μόνες επίσημες γλώσσες που μαθαίνουν τα παιδιά στο σχολείο. Εδώ μιλιέται και η γλώσσα των αυτόχθονων Ινουίτ, γνωστή ως ινούκτικουτ. Κι αυτή διδάσκεται υποχρεωτικά στα σχολεία.

Ισραήλ: βοήθεια για τις πρώτες εβραϊκές λέξεις

school14
Οι μαθητές της πρώτης τάξης στο Ισραήλ που μαθαίνουν εβραϊκά χρειάζονται λίγη παραπάνω βοήθεια, λόγω των δυσκολιών που εμφανίζει η γλώσσα. Γι αυτό πάνω και κάτω από τις λέξεις σημειώνουν με ένα μικρό σημάδι τα φωνήεντα. Στις επόμενες τάξεις πρέπει να μάθουν να γράφουν όμως κανονικά.

Σερβία: μία γλώσσα δύο γραφές

school15
Η σερβική γλώσσα χρησιμοποιεί τόσο το κυριλλικό όσο και το λατινικό αλφάβητο. Τα παιδιά μαθαίνουν στο σχολείο και τις δύο γραφές. Στην πρώτη τάξη του δημοτικού μαθαίνουν να γράφουν με κυριλλικούς χαρακτήρες και στη συνέχεια με λατινικούς. Στο πανεπιστήμιο μπορούν να επιλέξουν πλέον μόνοι ποια από τις δύο γραφές θέλουν να χρησιμοποιούν.

Ιράν: περσικά με αραβικούς χαρακτήρες

school8
Στο πολυπολιτισμικό Ιράν μιλούνται πάρα πολλές γλώσσες και τοπικές διάλεκτοι. Στο σχολείο τα παιδιά διδάσκονται περσικά. Η γλώσσα αυτή παρουσιάζει πολλές ιδιομορφίες. Αν και ινδοευρωπαϊκή γλώσσα γράφεται με αραβικούς χαρακτήρες. Τους πρώτους μήνες οι μαθητές μαθαίνουν πώς να σχηματίζουν τόξα, καμπύλες και γραμμές πάνω στο χαρτί. Από το δεύτερο μήνα αρχίζουν να μαθαίνουν το αλφάβητο.

Πηγή:  iefimerida.gr

Η πρώτη μέρα στα σχολεία του κόσμου

Μια πολυπολιτισμική ματιά γεμάτη χρώματα και παιδικά μουτράκια που σκύβουν πάνω σε μολύβια και χαρτιά είναι καλή σκέψη για το ξεκίνημα της φετινής σχολικής χρονιάς. Από τη μια ντυνόμαστε στη σαγηνεύτρα φορεσιά του ταξιδευτή, από την άλλη όμως βλέπουμε μέσα από τον κορυφαίο εκπαιδευτικό και ιδεολογικό θεσμό, το σχολείο, τις τεράστιες οικονομικοκοινωνικές διαφορές αυτού του κόσμου του μικρού, του μέγα και του κατάφωρα άδικου. 

Μαζί με τις από καρδιάς ευχές μας για καλή και δημιουργική σχολική χρονιά ας ευχηθούμε τα σημερινά παιδιά να ζήσουν ως ενήλικες σ’ έναν καλύτερο, περισσότερο δίκαιο και ισορροπημένο κόσμο.

Ινδία

Νεαρά κορίτσια από την Ινδία μελετούν στην τάξη τους το Ιερό Κοράνι κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού.

school7

Ουγγαρία

Ο Ούγγρος πιτσιρικάς χρησιμοποιεί το τραμ για να πάει στο σχολείο του στη Βουδαπέστη – η ηλεκτρονική απασχόληση κοινή, σε όλο το δυτικό κόσμο… 

schoolBoudapesti

Ουγγαρία

school1

Κένυα

Ένα μικρό σπιτάκι φτιαγμένο από λάσπη και μια φλόγα που καίει αρκούν στον 12χρονο Κενυάτη Κέλβιν για να μελετήσει τα μαθήματά του πλάι στην υπόλοιπη οικογένεια. 

school2

Κένυα

Τάξη σχολείου σε επαρχιακή πόλη στο βόρειο τμήμα της Κένυας…

schoolKENYA2

Κένυα

school3

Κένυα

Με την σάκα του στον ώμο ο 12χρονος Κέλβιν δεν παραμελεί -πριν πάει στο σχολείο-τις αγροτικές του υποχρεώσεις. 

schoolKENYA

Νότια Αφρική

Χωρίς παπούτσια αλλά με ισχυρή θέληση μια νεαρή Νοτιοαφρικανή μαθήτρια πηγαίνει προς το σχολείο της το οποίο συμπτωματικά βρίσκεται κοντά στην γενέτειρα του Νέλσον Μαντέλα.

schoolAfrica

Νότια Αφρική

Η δεκάχρονη Γιμπανατί Ματικίνκα κάνει τα μαθήματα στο σπίτι της στη Νότια Αφρική. 

schoolN.Africa

Ιαπωνία

Έξι χρονών αλλά με κινητό ο Ιάπωνας Σεϊσι Νισίντα τρέχει για το σχολείο. 

school22

Νιγηρία

Μαθητές ιδιωτικού σχολείου στην Νιγηρία το διασκεδάζουν. 

school21

Νότια Κορέα

Η εννιάχρονη Νοτιοκορεάτισσα Λιμ πηγαίνει μόνο σχολείο στην περιοχή Γκογιάνγκ, βόρεια της Σεούλ.
schoolSEOUL

Νότια Κορέα

school4

Αυστραλία

Η Φράνσις Μακ Μίλαν είναι μια εξάχρονη μαθήτρια σε σχολείο των προαστίων του Σίδνεϋ.  

schoolSidney

Αυστραλία 

school5

Βασίλειο του Μπουτάν

Μαθητευόμενοι μοναχοί με τον δάσκαλό τους εν ώρα διδασκαλίας σε μοναστήρι του Τίμπου (πρωτεύουσα του Βασιλείου του Μπουτάν). 

school6

Βασίλειο του Μπουτάν

Ο 6χρονος μαθητευόμενος μοναχός Τάντι Ντόρτζι καθώς περπατά σε ένα μοναστήρι του Τίμπου (πρωτεύουσα του Βασιλείου του Μπουτάν) στο οποίο ζουν περισσότεροι από 200 μοναχοί. 

schoolBoutan

Λωρίδα της Γάζας

Στη Γάζα τα σχολεία ξεκίνησαν στις 25 Αυγούστου. Μικρές Παλαιστίνιες την πρώτη τους μέρα στο σχολείο.

schoolGAZA

Λωρίδα της Γάζας

Κορίτσια στην Γάζα, την πρώτη μέρα του σχολείου.  

schoolGAZA2

Ελβετία

20 Ιουνίου και ο 9χρονος Λεόν πάει στο σχολείο του στην Δυτική Ελβετία.
school16

Χονγκ Κονγκ 

Η νταντά της 5χρονης Μάγια την αγκαλιάζει λίγο πριν την αφήσει στον σχολείο της στο Χονγκ Κονγκ. 

school17

Τόκιο

6χρονα πιτσιρίκια στο Τόκιο (όλα με παρόμοιες κασετίνες) σηκώνουν χέρι για να πουν μάθημα.

school19

Γουατεμάλα

Η Μαργκαρίτα Σαμαγιόα δίνει ένα φιλί στην 6χρονη κόρη της Βαλεντίνα και τη στέλνει στο σχολείο της στη Γουατεμάλα. 

school18

Γουατεμάλα

Η Βαλεντίνα Ρόντας (6 ετών) κατά τη διάρκεια της γυμναστικής σε σχολείο της Γουατεμάλα. 

schoolGouatmala

Ελ Σαλβαντόρ 

Η 10χρονη Σίλβια προετοιμάζεται για το σχολείο της που βρίσκεται σε ένα μικρό χωριό, 50 χιλιόμετρα δυτικά του Ελ Σαλβαντόρ. 
schoolElSalvador

Ελ Σαλβαντόρ

Κορίτσια μπαίνουν στη σειρά για να κατευθυνθούν προς τις τάξεις στο Ελ Σαλβαντόρ.

schoolElSalvador2

Κολομβία

Στην Κολομβία τα παιδιά μιας οικογένειας (αδέρφια και ξαδέρφια) συγκεντρώνονται σε μικρές ομάδες για να διασχίσουν τα επικίνδυνα μονοπάτια.

schoolKolombia

Φιλιππίνες

Μια 8χρονη στην Μανίλα προσπαθεί να ολοκληρώσει τις εργασίες που της ανέθεσαν για το σπίτι. schoolManila

Φιλιππίνες

Μια 8χρονη βγαίνει από το σπίτι, για να μπει στο μικρό βαρκάκι που θα την οδηγήσει στο σχολείο της στην Μανίλα.  schoolManila2

Βενεζουέλα

Ο Λεομπάρντο Μεντίνα, 8 ετών στο δρόμο για το σχολείο του στο Καράκας της Βενεζουέλας. 
school20

Κίνα

Ο 9χρονος Βέι ετοιμάζει την τσάντα του λίγο πριν αναχωρήσει για το σχολείο στο Πεκίνο.

schoolPekino

Βοσνία – Ερζεγοβίνη

Ο Αλντεμάρ, 12 ετών είναι Βόσνιος. Εδώ τον βλέπουμε να περπατά στα προάστια του Σεράγεβο πηγαίνοντας σχολείο.

schoolSeragevo

Κόστα Ρίκα

Ο Κένιερ Αλβαράντο φροντίζει τον γιο του Γκεράλ πριν τον στείλει στις 22 Αυγούστου στο σχολείο του στο Σαν Χοσέ της Κόστα Ρίκα.

schoolKostaRika

Κόστα Ρίκα

Ο Ζεράλντ Σεκουέιρα μελετά στην τάξη του, στο Σαν Χοσέ της Κόστα Ρίκα.

schoolKostaRika2

Αίγυπτος

Ο μικρούλης Αιγύπτιος φτιάχνει τα υπάρχοντά του στο Βρετανικό Σχολείο του Καΐρου.

schoolAigyptos

Τσεχία

Η μαμά κρατά από το χέρι την 7χρονη Έμα και παρέα πάνε στο σχολείο της στην Πράγα.schoolpraga

Ταϊλάνδη

Τα χαριτωμένα αυτά 6χρονα παιδάκια παρακολουθούν με προσήλωση τον δάσκαλό τους να τους μιλά για τα κομπιούτερ. Στην Μπανγκόκ. 

schoolthailand

Ταϊλάνδη

Ο μπαμπάς και η μαμά πηγαίνουν στο σχολείο την μικρή τους. Στην Μπανγκόκ. 

schoolthailand2

Σενεγάλη

Σε ένα σχολείο στην καρδιά της Σενεγάλης, η επτάχρονη Νιντέγιε έχει σηκωθεί στον πίνακα και λέει το μάθημά της.
schoolSenegali

Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Η Ότομν Γουάτσον κάνει υπολογισμούς για να ετοιμάσει τα μαθήματά της στην τραπεζαρία του σπιτιού της στο Μέριλαντ.  

schoolUSA

Δείτε σε αυτήν τη «συνθετική» φωτογραφία τα τόσο διαφορετικά πρώτα υλικά των μαθητών: τσάντες φτιαγμένες από λινάτσα και ό,τι πρόχειρο υπάρχει από τη μιά, κασετίνες ακριβές και τσάντες με όλα τα απαραίτητα πολυδιαφημισμένα αξεσουάρ από την άλλη. Ξέρουμε καλά πως τη δύναμη και την ανάγκη της μάθησης τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να την επηρεάσει.

schoolkasetines

Σε όλες αυτές τις ταξιδιάρικες φωτογραφίες παρατηρήσαμε τους πιτσιρικάδες να είναι πιασμένοι από το χέρι των γονιών ή μόνοι. Άνετοι ή αγχώδεις. Εξοπλισμένοι με όλα τα απαραίτητα ή ξυπόλητοι. Καλοντυμένοι ή φορώντας απλώς ένα κομμάτι ύφασμα. Με λεωφορείο ή με βάρκα. Με τα πόδια ή αγκαλιά. Σε καλογυαλισμένα θρανία ή στο χώμα. Στο γραφείο ή στο πάτωμα. Την ώρα της διαδρομής ή κατά τη διάρκεια του μαθήματος.

Οι εικόνες μαθητών από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, μάς υπενθυμίζουν απλώς ότι τίποτα ακόμα και σήμερα για κάποιους δεν είναι αυτονόητο. Ούτε καν το δικαίωμά τους στην μάθηση. Ας το θυμόμαστε πού και πού.

Πηγές: boston.com, Καθημερινή & Lifo, από το ρεπορτάζ των Ματούλας Κουστένη & Αργυρώς Μποζώνη