• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

  • Advertisements

«Ο καλύτερος τρόπος για να ξανασυλλάβεις την αίσθηση του χρόνου που είχες ως παιδί, είναι να ταξιδεύεις»

Αλήθειες βαθιές της Σιμόν Ντε Μπωβουάρ που κάνουν τη ψυχούλα μας να τρίζει. Ο χρόνος ο αδυσώπητος, ο αγριεμένος, ακυρώνεται και παγώνει όταν ταξιδεύουμε. Λες και τον κοροϊδεύουμε! Κι η καρδιά χτυπά ξανά σαν σε παιδικό στήθος κι η ματιά σκαλώνει σε όσα μας συγκινούσαν στα μικράτα μας και η ψυχή ελευθερώνεται και φτερουγίζει με χαρά! Γράφει λοιπόν η Σιμόν Ντε Μπωβουάρ:

taxideytis

Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΣΗ ΑΓΑΠΗ τις συναισθηματικές αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας είναι πως για μια φευγαλέα στιγμή μάς ξαναδίνουν ένα απεριόριστο μέλλον. Ένας πετεινός λαλεί στο χωριό με τις επικλινείς στέγες, που φαίνεται πέρα μακριά. Περπατώ σε ένα λιβάδι σκεπασμένο με πάχνη. Ξαφνικά βλέπω το Μευρινιάκ και η καρδιά μου χάνει ένα χτύπο. Αυτή η μέρα που μόλις αρχίζει απλώνεται μπροστά μου ατέλειωτη μέχρι το μακρινό δειλινό. Το αύριο είναι παρά μια λέξη κενή. Μας χωρίζει η αιωνιότητα.

ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ, ΞΑΦΝΙΚΑ, Η ΕΙΚΟΝΑ ΑΥΤΗ δεν υπάρχει. Ξαναγύρισα στην εποχή που τα χρόνια περνάνε γρήγορα και συμφωνώ με τα λόγια του Ιονέσκο: «Έχω φτάσει στην ηλικία που η ώρα αξίζει μονάχα λίγα λεπτά και τα τέταρτα δεν έχουν πια καμιάν αξία».

Ο ΙΟΝΕΣΚΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ πως ο καλύτερος τρόπος για να συλλάβεις ξανά την αίσθηση της διάρκειας του χρόνου που είχες στην παιδική ηλικία είναι να ταξιδεύεις.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ, ΠΡΟΣΠΑΘΩ να αγκυροβολήσω σε  κάτι στερεό. Απεγνωσμένα προσπαθώ για άλλη μια φορά να ανακαλύψω έναν ακέραιο, αλώβητο κόσμο, που δεν τον εξουσιάζει ο χρόνος. Και πραγματικά, δυο μέρες ταξιδιού και η γνωριμία μιας καινούριας πόλης καταφέρνουν να επιβραδύνουν την ασταμάτητη ροή των γεγονότων. Δύο μέρες σ’ ένα καινούριο μέρος αξίζουν τριάντα σε οικείο περιβάλλον -τριάντα μέρες που τις έχει φθείρει, μικρύνει και καταστρέψει η συνήθεια.

Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΔΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΝΑ ΛΟΥΣΤΡΟ -και γλιστράς επάνω του όπως σ’ ένα καλογυαλισμένο παρκέ. Ένας κόσμος νέος, ένας κόσμος πάντα νέος, ένας αιώνιος κόσμος -αυτός είναι ο παράδεισος. Αλλά η σημερινή ταχύτητα δεν είναι μόνο διαβολική, είναι η ίδια η κόλαση, η επιτάχυνση της πτώσης.

ΥΠΗΡΧΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ. Τώρα δεν υπάρχει πια ούτε παρόν ούτε χρόνος. Η γεωμετρική πρόοδος της πτώσης μάς έριξε μέσα στο κενό.

 

 

Η Σιμόν ντε Μπoβουάρ (9 Ιανουαρίου 1908-14 Απριλίου 1986) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας, φιλόσοφος και φεμινίστρια. Υπήρξε σύντροφος του διάσημου υπαρξιστή φιλόσοφου Ζαν-Πολ Σαρτρ. Το γνωστότερο έργο της ήταν Το Δεύτερο Φύλο, μια φεμινιστική ανάλυση της γυναικείας ύπαρξης και της καταπίεσης των γυναικών. Άλλα έργα της που ξεχώρισαν ήταν Οι Μανδαρίνοι (1954) και Αναμνήσεις μιας καθώς πρέπει κόρης (1958). Η Μποβουάρ θεωρήθηκε η μητέρα του (μετά το 1968) φεμινισμού, με φιλοσοφικά γραπτά που συνδέθηκαν, αν και ήταν ανεξάρτητα, με τον σαρτριανό υπαρξισμό. Πέθανε από πνευμονία και θάφτηκε δίπλα στον Σαρτρ στο Κοιμητήριο Μονπαρνάς του Παρισιού.
Πηγή: doctv.gr
Advertisements

Στη Ζιμπάμπουε οι γιαγιάδες εκπαιδεύονται και προσφέρουν ψυχολογική υποστήριξη

Η σοφία τους, η γλυκύτητά τους, η τρυφερότητά τους μα, κυρίως η ικανότητά τους να ακούν και να αποδέχονται, κάνει τις υπέροχες γιαγιάδες αγγέλους – φύλακες της ζωής μας! Ανακουφίζουν, εμψυχώνουν, υποστηρίζουν, απενοχοποιούν. Χαρίσματα που εντοπίστηκαν στη Ζιμπάμπουε (με τα εκατομμύρια κατοίκων και τους δώδεκα μόλις ψυχιάτρους) και που αξιοποιήθηκαν. Γιαγιάδες σε ρόλο ειδικού ψυχικής υγείας; Για ένα μικρό -αλλά κρίσιμο- χάδι στη ψυχή ναι, θα μπορούσαν. Και στη Ζιμπάμπουε, για διαβάστε, μπορούν! Κάθονται στα παγκάκια και περιμένουν να δώσουν ψυχής χάδια!

Στη Ζιμπάμπουε, σχεδόν ένας στους τέσσερις πάσχει από kufungisisa, δηλαδή από κατάθλιψη. Σημαίνει «αυτός που σκέφτεται πολύ». Το στίγμα της ψυχικής ασθένειας είναι βαρύ, το κόστος των συνεδριών, σε μια χώρα με 80% ανεργία, δυσβάχτο κι έτσι οι περισσότεροι στρέφονται σε μάγους, σε προφήτες ή σε εξορκιστές και πολύ συχνά επιλέγουν την αυτοκτονία. Μέχρι που ο κ. Τσιμπάντα, ένας από τους 12 (!) ψυχιάτρους που υπάρχουν στη χώρα (με πληθυσμό 15 εκ.) είχε την καταπληκτική ιδέα να εκπαιδεύσει γιαγιάδες και οι συνεδρίες να γίνονται σε παγκάκια. 


Κι έτσι, στην Χαράρε οι σοφές ηλικιωμένες απλώς κάθονται στα «παγκάκια φιλίας», όπως ονομάζονται, και περιμένουν τους ασθενείς τους.

«Ξέρουν να ακούν, ξέρουν να διηγούνται ιστορίες, ξέρουν να παρηγορούν και έχουν πολύ χρόνο», λέει ο Τσιμπάντα για τις «χρυσές κυρίες» του, που αυτή τη στιγμή είναι πάνω από 300. Συνεχίζει να τις εκπαιδεύει, μέσα από παιχνίδια ρόλων, για να βοηθήσουν τους ασθενείς τους να αναγνωρίσουν τα προβλήματά τους και να βρουν μόνοι τους τρόπους να τα αντιμετωπίσουν. «Όχι πολλές συμβουλές, δεν έχουν αποτελέσμα, μικρά βήματα». Γιατί όπως λένε στη Ζιμπάμπουε, υπάρχει μόνο ένας τρόπος να φας έναν ελέφαντα: μπουκιά μπουκιά.

Ο Τσιμπάντα ξεκίνησε να εκπαιδεύει αυτές τις γυναίκες πριν από δώδεκα χρόνια. Οι περισσότερες είχαν δουλέψει σε κάποια θέση στο σύστημα υγείας. Την πρωτοβουλία χρηματοδοτεί η καναδική οργάνωση Grand Challenges. Μέχρι σήμερα έχουν περάσει από τα «παγκάκια φιλίας» 34.000 ασθενείς. Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Ζιμπάμπουε και του King’s College. Ο Τσιμπάντα έχει αρχίσει να εφαρμόζει την ιδέα του στο Μαλάουι και στη Ζανζιβάρη. Στο τελευταίο στάδιο της θεραπείας, οι ασθενείς συμμετέχουν σε ομάδες αυτοβοήθειας, παίρνουν και δίνουν κουράγιο και συγχρόνως πλέκουν τσάντες. Η ιδέα ήταν μίας «γιαγιάς» 98 ετών που είπε στον Τσιμπάντα: «Γιατί να μην κάνουν κάτι; Όταν τα χέρια είναι απασχολήμενα σκέφτεσαι λιγότερο.»

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Πηγή: http://www.nzz.ch
Μετάφραση: Angie Saltampasi

Όταν οι ψυχίατροι δημιουργούν διασκεδαστικά σκίτσα, τότε τα χαμόγελα είναι πλατιά!

Έτσι μιλά η τέχνη όταν «πέφτει» σε ιατρικά χέρια! Ο λόγος εδώ για επίκαιρες, επιτυχημένες γελοιογραφίες που δημιουργήθηκαν από εμπνευσμένο ειδικό της ψυχικής υγείας. Ψυχοθεραπευτικές, διασκεδαστικές και παιχνιδιάρικες αναρτήσεις λοιπόν από τον Ψυχίατρο Λουκά Αθανασιάδη, καθηγητή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, ο οποίος με εύστοχο, έξυπνο χιούμορ και καλλιτεχνική διάθεση χρωματίζει τις γιορτές μας και συμβάλλει ώστε να σχηματιστεί χαμόγελο πλατύ στο πρόσωπό μας!

Απολαύστε τις και δροσίστε τη ψυχούλα σας!

santa6.athanasiadis
                   Ο σκληρός κόσμος της αγοράς ισχύει για όλους!                   
«Αγαπητέ κ. Αη-Βασίλη ευχαριστούμε για τη συνεργασία. Δυστυχώς η ξαφνική εξαφάνιση του ενδιαφέροντος του κοινού προς το πρόσωπό σας μάς επιβάλλει την λύση του συμβολαίου σας. Σας ευχόμαστε καλή τύχη.»

Και τις γιορτινές μέρες για όλα φταίει η μάνα σου!

Αγαπητοί μου, εκτός από την μάνα σας φταίει και ο Άη Βασίλης!

Όταν ο Αη Βασίλης έχει διαβάσει ψυχανάλυση…

Φράιμπουργκ, Μοραβία, Πρωτοχρονιά 1862:

Ο μικρός Σίγκμουντ Φρόυντ, συνδυάζει τα δώρα του και ανακαλύπτει ένα νέο παιχνίδι που αργότερα θα γνωρίσει τεράστια επιτυχία…

Όταν η νέα χρονιά είναι προεκλογική!

Χορτάτοι πάντα στη ψυχή!

Ψυχολόγοι & Ψυχίατροι, με ένα σκίτσο Παβλωφιανής Εξαρτημένης Μάθησης, ευχές για Χρόνια Πολλά!

Πίστευε και μη ερεύνα!

Προσοχή! Να τον ακούτε τον γιατρό σας…

Είναι αλήθεια ότι ως λαός είμασταν πάντα διχασμένοι...

Αναρχία στις γιορτές! Το επιβεβεβαίωσαν και τα Hoaxes!

Μ΄ ένα καλό κείμενο το έργο έχει πάντα επιτυχία!

santa5.athanasiadis

Μην το ψάχνετε, αφού υπάρχουμε υπάρχει κι αυτός.

santa0.athanasiadis

Πώς λέμε… «Άγιο είχες»;

santa.diodia.athanasiadis

Στα πλαίσια των μνημονιακών υποχρεώσεων αυξάνονται οι τιμες των διοδίων και μειώνονται οι αντοχές…

Πηγή: facebook.com/athanasiadis.loukas

Σάς εύχομαι όνειρα ατελείωτα & την άγρια επιθυμία να πετύχετε κάποια απ’ αυτά!

Ευχές γενναιόδωρες, αγκαλιές ανοιχτές, δώρα πολύχρωμα, φιλιά βουτηγμένα στο κόκκινο της γιορτής, ελπίδες που δραπετεύουν απ’ το σάκκο του Αη-Βασίλη

Και η χαρά της νέας χρονιάς να ελευθερώνει την παιδική μας ψυχή που τρέχει γεμάτη λαχτάρα σε ό,τι ακόμα συν(κινεί) τα εντός και τα εκτός μας!

Μέσα σ΄όλα ετούτα τα μαγικά, ιδού κάποιες λαμπυρίζουσες ευχές που διαβάσαμε και που -προσέξτε παρακαλώ!- μετρούν μισόν αιώνα ζωής!

Υπογράφει ο ποιητής και τραγουδοποιός Ζακ Μπρελ: Ευχές για ευτυχισμένο νέο έτος, 1η Ιανουαρίου 1968…

Ευχές πέρα και πάνω από το χρόνο, στοχεύουν κατευθείαν στις καρδιές και στις ζωές μας.

Σάς εύχομαι να αγαπάτε ό,τι πρέπει ν’ αγαπηθεί και να ξεχάσετε ό,τι πρέπει να ξεχαστεί.

Σάς εύχομαι πάθη, σας εύχομαι σιωπές.

Σάς εύχομαι να ξυπνάτε με τραγούδια πουλιών και γέλια παιδιών.

Σάς εύχομαι να σέβεστε τη διαφορετικότητα των άλλων, γιατί είναι σπουδαίο να ανακαλύπτουμε την αρετή και την αξία του καθενός.

Σάς εύχομαι να αντιστέκεστε στη στασιμότητα, στην αδιαφορία και στ’ αρνητικά της εποχής μας.

Τέλος, σάς εύχομαι να μην εγκαταλείψετε ποτέ την αναζήτηση, την περιπέτεια, τη ζωή, την αγάπη,  γιατί η ζωή είναι μια θαυμάσια περιπέτεια που κανένας δεν πρέπει να εγκαταλείπει χωρίς να δώσει σκληρή μάχη.

Σάς εύχομαι ιδιαίτερα, να είστε ο εαυτός σας, περήφανοι γι’ αυτό που είστε, και να χαίρεστε, γιατί η ευτυχία είναι το πραγματικό μας πεπρωμένο.

Πηγή: koutipandoras.gr

Όταν οι ενοχλήσεις στο σώμα μας «μιλούν» για τις δυσκολίες στα συναισθήματά μας

Το σώμα μας είναι ένας περίπλοκος μηχανισμός που είναι ευαίσθητος όχι μόνο σε εξωτερικούς παράγοντες, αλλά και σε εσωτερικούς παράγοντες. H Δόκτωρ Susan Babbel η οποία είναι ψυχολόγος και ειδική στην κατάθλιψη, έχει προτείνει μια νέα ενδιαφέρουσα θεωρία για τα σημάδια του σώματός μας.

Μοιραζόμαστε μαζί σας εικόνες που παρουσιάζουν με απλό τρόπο την θεωρία της και επιπλέον, μάς δίνουν μερικές απλές οδηγίες για να μας υποψιάσουν, προκειμένου να απαλλαγούμε από τις όποιες έγνοιες και ανησυχίες μας!

Η Babbel ισχυρίζεται ότι η δυσφορία και πόνος μπορεί να είναι ένα σημάδι υπερβολικής ανησυχίας, κρυμμένων φόβων και ανεπίλυτων συναισθηματικών προβλημάτων. Ο χρόνιος πόνος συνδέεται με συμπτώματα άγχους και συναισθηματικά προβλήματα, ειδικά όταν δεν υπάρχει μια φυσιολογική αιτία πόνου.

Κεφάλι


Οι πονοκέφαλοι συνήθως είναι αποτέλεσμα συνεχούς βιασύνης στην καθημερινή ζωή και ανησυχιών για ανούσια πράγματα.

Προσπαθήστε να χαλαρώνετε για λίγα λεπτά και να ξεχνάτε τα προβλήματα που σας απασχολούν ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Αποφύγετε να κατηγορείτε στην συνέχεια τον εαυτό σας για αυτόν τον χρόνο χαλάρωσης. Αυτά τα «λεπτά γαλήνης» θα σας βοηθήσουν να γίνεται πιο παραγωγικοί και θα σας βοηθήσουν με τους πονοκέφαλους. 

Αυχένας

Η δυσφορία σε αυτήν την περιοχή του αυχένα συνήθως συμβολίζει απογοήτευση για τους ανθρώπους γύρω σας και συναίσθημα ενόχλησης για τις δικές σας ατέλειες. Ο αυχένας μας πονάει όταν δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε κάποιον ή ακόμα και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Αναθεωρήστε τις σχέση με τους ανθρώπους γύρω σας και τον εαυτό σας. Συχνά οι άνθρωποι σας προσβάλουν άθελά τους. Ενώ εσείς δεν είστε υποχρεωμένοι να συμμορφώνεστε με τις αυστηρές προσδοκίες που έχετε για τον εαυτό σας. Αντιμετωπίστε με μια νέα ματιά τους ανθρώπους γύρω σας και μάθετε να συγχωρείτε. Επίσης είναι πολύ σημαντικό να σκέφτεστε πιο συχνά τα πράγματα που αγαπάτε.

Ώμοι

Ο πόνος στους ώμους συνήθως σημαίνει πως κουβαλάμε ένα βαρύ συναισθηματικό φορτίο και βρισκόμαστε υπό συναισθηματική πίεση. Ίσως κάποιος από το περιβάλλον μας ασκεί πίεση ή απλά δεν μπορούμε να πάρουμε μια σημαντική απόφαση.

Δοκιμάστε να μοιραστείτε τα προβλήματα που σας απασχολούν με έναν έμπιστο φίλο. Αυτό σίγουρα θα σας προσφέρει μια ανακούφιση και ίσως να βρείτε μια απλή λύση στο πρόβλημα που σας απασχολεί.

Πάνω μέρος της πλάτης


Ο πόνος σε αυτήν την περιοχή είναι αποτέλεσμα έλλειψης συναισθηματικής στήριξης και απουσίας αγαπημένων ανθρώπων. Αυτό γίνεται όταν αισθανόμαστε αντιπαθείς ή αδικημένοι.

Προσπαθήστε να επικοινωνήσετε με πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Μην εστιάζετε στον εαυτό σας, να είστε ανοιχτοί και φιλικοί. Γνωρίστε νέους ανθρώπους και βγείτε σε ραντεβού. Και το πιο σημαντικό, μην κρατάτε τα συναισθήματα αγάπης μέσα σας.

Κάτω μέρος της πλάτης

Αν συνεχώς ανησυχούμε για τα χρήματα, τότε μπορεί να αρχίσει να πονάει το κάτω μέρος της πλάτης μας. Ίσως να είναι αποτέλεσμα ενός κρυφού ονείρου για μια πλούσια ζωή που δεν σας αφήνει να χαλαρώσετε ή μπορεί απλά κοντινοί άνθρωποι να σας αναγκάζουν να ανησυχείτε για τα χρήματα.

Τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν την ευτυχία. Για αυτό και πρέπει να ανησυχείτε για τα χρήματα, υπάρχουν και καλύτερα πράγματα στην ζωή! Αρχίστε να κάνετε αυτό που πραγματικά αγαπάτε. Αν κάνετε κάτι με την ψυχή σας, όχι μόνο θα σας κάνει χαρούμενους, αλλά θα σας φέρει και υλικά οφέλη στο μέλλον.

Αγκώνες

Ο πόνος στους αγκώνες είναι σημάδι έλλειψης ευελιξίας, είμαστε πεισματάρηδες και καθόλου πρόθυμοι για συμβιβασμό. Το πιο πιθανό είναι πως δεν θέλουμε να κάνουμε ορισμένες σημαντικές αλλαγές στη ζωή μας ή υποσυνείδητα φοβόμαστε να δεχτούμε κάτι καινούργιο.
Η ζωή μπορεί μερικές φορές να φαίνεται πάρα πολύ δύσκολη και σκληρή, όμως στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι έτσι. Πολλές φορές κάνουμε την ζωή μας να φαίνεται πολύ πιο δύσκολη από ότι είναι στην πραγματικότητα. Θα πρέπει να είμαστε πιο ευέλικτοι και δεν χρειάζεται να σπαταλάμε τις δυνάμεις μας σε προβλήματα που δεν μπορούμε να λύσουμε.

Χέρια

Ο πόνος στα χέρια εμφανίζεται συνήθως σε ανθρώπους που έχουν μεγάλη ανάγκη φιλίας, που δεν μπορούν να χαλαρώσουν και χρειάζονται απλώς μια συντροφιά. Αν σας πονάνε συνεχώς τα χέρια, τότε αυτό είναι ένα σημάδι πως ήρθε η ώρα να προσπαθήσετε να ξεφύγετε από την καθημερινότητά σας.
Προσπαθήστε να κάνετε νέους φίλους. Κάντε το μεσημεριανό σας διάλειμμα με κάποιον συνάδελφο. Πηγαίντε σε έναν αγώνα ή σε μια συναυλία και αισθανθείτε σαν ένα κομμάτι του πλήθους. Μην φοβάστε να μιλάτε σε νέους ανθρώπους, γιατί κανείς δεν ξέρει, που θα μπορέσετε να βρείτε την πραγματική φιλία.

Γοφοί

Τέτοιος πόνος μπορεί να βασανίζει ανθρώπους που θέλουν πάρα πολύ να έχουν μια προβλέψιμη και άνετη ζωή. Ο παθολογικός και επίμονος φόβος της αλλαγής και η συνεχής αντίσταση στο καινούργιο μπορεί να προκαλέσουν πόνο στους γοφούς.
Μην αντιστέκεστε στη φυσική ροή της ζωής. Η ζωή συνεχώς αλλάζει και γι αυτό και είναι τόσο ενδιαφέρουσα. Σκεφτείτε κάθε αλλαγή στην ζωή σας ως μια νέα συναρπαστική περιπέτεια και μην αφήνετε για μετά τις σημαντικές αποφάσεις της ζωής σας.

Γόνατα

Ο πόνος στα γόνατα, κατά πάσα πιθανότητα είναι ένα σημάδι ενός πολύ μεγάλου «εγώ». Το γόνατα μας πονάνε, όταν σκεφτόμαστε υπερβολικά τον εαυτό μας και πάρα πολύ λίγο τους άλλους, όταν εμείς πιστεύουμε με σιγουριά πως ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από εμάς.Κοιτάξτε γύρω σας, δεν είστε μόνοι σε αυτόν τον πλανήτη. Θα πρέπει να είστε πιο προσεκτικοί με τους ανθρώπους που σας περιτριγυρίζουν. Ακούστε τον φίλο σας, βοηθήστε την μητέρα σας και βοηθήστε τους συναδέλφους σας. Να βοηθάτε πιο συχνά τους συνανθρώπους σας. Μπορείτε για παράδειγμα, να κάνετε εθελοντική εργασία.

Κνήμη

Ο πόνος σε αυτήν την περιοχή είναι σημάδι έντονης συναισθηματικής υπερφόρτωσης. Η κτητικότητα και η επώδυνη ζήλια είναι τα κύρια συναισθήματα που μπορούν να οδηγήσουν σε αυτόν τον πόνο.
Πρέπει να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε το άλλο μας μισό. Χαλαρώστε και σταματήστε να ελέγχετε συνεχώς το αγαπημένο σας πρόσωπο. Και ίσως να ήρθε ο καιρός να εγκαταλείψετε τις παλιές και απαρχαιωμένες σας συνήθειες.

Αστράγαλοι

Ο πόνος στους αστραγάλους σημαίνει πως ξεχνάμε συχνά τον ίδιο μας τον εαυτό. Γενικώς επιτρέπουμε στον εαυτό μας να περάσει καλά ή μπορεί απλά η δουλειά μας να μας τρώει όλο μας τον ελεύθερο χρόνο και να είμαστε υπερβολικά αυστηροί με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Αγοράστε κάτι που θέλετε εδώ και καιρό ή απλά αφήστε τον εαυτό σας να χαλαρώσει και να ξεκουραστεί. Ξεχάστε για λίγο την καριέρα σας και σκεφτείτε για παράδειγμα μια ρομαντική σχέση ή σχεδιάστε το ταξίδι των ονείρων σας.

Πατούσες


Ο πόνος στα πόδια, κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε καθήλωση. Είναι σαν το σώμα μας να αρνείται να συνεχίσει, σαν να φοβόμαστε την ζωή και δεν βλέπουμε το νόημα να συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά. Αυτό συμβαίνει όταν πιστεύουμε πως έχουμε κάνει τα πάντα λάθος στην ζωή μας και πιστεύουμε πως είναι πολύ αργά για να αλλάξουμε.
Μάθετε να δίνετε προσοχή στις μικρές απολαύσεις της ζωής. Στην ομορφιά του κόσμου και των ανθρώπων που σας περιτριγυρίζουν. Απολαύστε τις γεύσεις, τις μυρωδιές, τον άνεμο και τον ήλιο. Πάρτε ένα κατοικίδιο ή βρείτε ένα ενδιαφέρον χόμπι. Γεμίστε τα κενά που έχετε στη ζωή σας. Αποφύγετε τις θλιβερές αναμνήσεις και χαμογελάστε πιο συχνά. Κάθε μέρα να ψάχνετε την χαρά στην ζωή σας.

Συμπέρασμα

Το συμπέρασμα είναι απλό: αγαπάτε τον εαυτό σας. Δείξτε εμπιστοσύνη στους άλλους ανθρώπους και πίστη στη ζωή. Με φωτεινή, θετική σκέψη, προτιμήστε το χαμόγελο και φροντίστε για την υγεία της ψυχής!

Πηγή: awakengr.com

 

Ο καρδιακός φίλος, είναι ο πιο αληθινός καθρέφτης της ψυχής σου…

Ο Αριστοτέλης έθεσε τα φιλοσοφικά θεμέλια της φιλίας ως η τέχνη του να κρατά ο καθένας έναν καθρέφτη προς την ψυχή του άλλου. Δυο χιλιετίες αργότερα, ο Emerson θεώρησε τα δύο μέλη μιας φιλίας ως δύο πυλώνες αλήθειας και τρυφερότητας. Έναν αιώνα μετά, ο C.S. Lewis έγραψε: «Η φιλία είναι περιττή, όπως η φιλοσοφία, όπως η τέχνη, όπως το σύμπαν το ίδιο… δεν έχει αξία επιβίωσης. Περισσότερο είναι από αυτά τα πράγματα που δίνουν αξία στην επιβίωση».

Πουθενά, όμως, δεν εμφανίζεται τόσο ζωντανή, μέσα στην ομορφιά, το μυστήριο και την ουσία της, η φιλία, όσο στο έργο τέχνης «Anam Cara: Ένα Βιβλίο Κέλτικης Σοφίας», από τον σπουδαίο Ιρλανδό ποιητή και φιλόσοφο John O’Donohue. «Anam Cara» σημαίνει στα κέλτικα «φίλος-ψυχής» ή όπως θα λέγαμε στα ελληνικά «φίλος καρδιακός». Μια όμορφη έννοια, η οποία εμπεριέχει με κομψό τρόπο όσα ο Αριστοτέλης, o Emerson και ο Lewis προσπάθησαν να περιγράψουν μιλώντας για φιλία.

Εξηγώντας την ουσία και την προέλευση του όρου, ο O’Donohue λέει:

«Στην κέλτικη παράδοση, υπάρχει μια όμορφη αντίληψη της αγάπης και της φιλίας. Μία από τις γοητευτικές ιδέες εδώ είναι η ιδέα της αγάπης της ψυχής. Ο παλιός κέλτικος όρος γι’αυτό είναι anam cara. Anam είναι η κέλτικη λέξη γα την ψυχή και cara για τον φίλο. Έτσι, στα κέλτικα aman cara είναι ο φίλος της ψυχής. Στην παλιά κέλτικη εκκλησία, το άτομο που λειτουργεί ως δάσκαλος, σύντροφος ή πνευματικός οδηγός, καλείται anam cara. Αρχικά ο όρος αναφερόταν σε κάποιον, στον οποίον εξομολογείσαι, αποκαλύπτεις τα πιο κρυφά μυστικά της ζωής σου. Με τον anam cara σου μπορείς να μοιραστείς τα πιο εσωτερικά στοιχεία του εαυτού σου, του μυαλού και τις καρδιάς σου. Η φιλία αυτή αποτελεί πράξη αναγνώρισης και αίσθησης του ανήκειν.  Όταν έχεις έναν anam cara, η φιλία σας αντιβαίνει κάθε συμβατικότητα, κάθε ηθική και κάθε κατηγορία. Ενώνεσαι με έναν αρχαίγονο και αιώνιο τρόπο με τον ‘φίλο της ψυχής σου’. Η κέλτικη αυτή αντίληψη δεν θέτει στην ψυχή κανέναν περιορισμό, χωρικό ή χρονικό. Δεν υπάρχει κλουβί για την ψυχή. Η ψυχή είναι ένα θεϊκό φως που κυλά μέσα σου και μέσα στο Άλλο σου. Αυτή η τέχνη του ανήκειν αφυπνίζει και καλλιεργεί μια βαθιά και ιδιαίτερη συντροφικότητα.»

Το είδος της φιλίας που κανείς βρίσκει στον καρδιακά του φίλο, σύμφωνα με τον O’Donohue, είναι μια πολύ ιδιαίτερη μορφή αγάπης, όχι αυτή που μας οδηγεί στο να θέσουμε την πλατωνική έναντι της ρομαντικής, αλλά σε κάτι πολύ πιο μεγάλο, σε κάτι ανώτερο:

«Στην αγάπη αυτή, γίνεσαι κατανοητός όπως είσαι, χωρίς μάσκες και προσποιήσεις. Τα επιφανειακά και λειτουργικά ψέματα και οι μισές αλήθειες των κοινωνικών συναναστροφών εδώ εξαφανίζονται –μπορείς να είσαι όπως πραγματικά είσαι. Η αγάπη επιτρέπει να υπάρξει απόλυτη κατανόηση και η κατανόηση είναι πολύτιμη. Όταν είσαι κατανοητός, είσαι στο σπίτι σου. Η κατανόηση θρέφει το ανήκειν. Όταν νιώθεις πραγματικά ότι σε κατανοούν, νιώθεις ελεύθερος να σπάσεις τα δεσμά του εαυτού σου και να αφεθείς στην εμπιστοσύνη και το καταφύγιο της ψυχής του άλλου… Αυτή η τέχνη της αγάπης φανερώνει την ιδιαίτερη και ιερή ταυτότητα του άλλου ανθρώπου. Η αγάπη είναι η το μόνο φως υπό το οποίο μπορείς να διαβάσεις την κρυφή υπογραφή της ατομικότητας και της ψυχής του άλλου.»

efives

Το να είναι, όμως, κανείς καρδιακός φίλος ή «ψυχικός φίλος» απαιτεί μια σκόπιμη παρουσία –απαιτεί από εμάς να εμφανιζόμαστε με απόλυτη ακεραιτότητα πρόθεσης. Αυτή η εσωτερική σκοπιμότητα είναι που διαχωρίζει τον πραγματικό φίλο από τον γνωστό ή τον τυπικό φίλο –ένας διαχωρισμός εξαιρετικά σημαντικός σήμερα, σε μια εποχή που «πετάμε» της λέξη «φίλος» εντελώς αυθαίρετα, αναφερόμενοι ακόμα και σε απλούς γνωστούς. Το να εμφανίζεται, όμως, κανείς, το να είναι εκεί ενεργά και όχι αποσπασματικά, είναι απαιτούμενο στην πραγματική φιλία –ο άνθρωπος που δηλώνει φίλος αλλά σε αποφεύγει όταν η ψυχή σου τον χρειάζεται περισσότερο, δεν είναι πραγματικός φίλος.

Ο O’Donohue δανειζόμενος και επεκτείνοντας την έννοια της φιλίας κατά τον Αριστοτέλη, καταλήγει:

«Ο φίλος είναι ένας αγαπημένος που αφυπνίζει τη ζωή σου προκειμένου να απελευθερώσει τις άγριες δυνατότητες που κρύβονται μέσα σου.
[…] Αυτός που αγαπάς, ο καρδιακός σου φίλος, ο anam cara σου, είναι ο πιο αληθινός καθρέφτης της ψυχής σου. Η ειλικρίνεια και η διαύγεια της αληθινής φιλίας φανερώνει το αληθινό περίγραμμα του πνεύματός σου

 

Πηγή: brainpickings.org

Ό,τι χρειάζεται ένα παιδί και ό,τι οφείλει να προσφέρει ένας γονιός

Η προσοχή των παιδιών στις μέρες μας αποσπάται πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν και η τεχνολογία είναι αναμφισβήτητα ο κύριος ένοχος σε αυτή την ατυχή εκδοχή της πραγματικότητας. Επιπροσθέτως, η νέα γενιά παιδιών τείνει να είναι πιο απομονωμένη ως αποτέλεσμα της σύγχρονης τεχνολογίας και έτσι χρειάζονται μεγαλύτερη βοήθεια από τους γονείς σε ό,τι έχει σχέση με τη μάθηση τρόπων, την υγιή ανάπτυξη δεσμών και την αποτελεσματική επικοινωνία.

Οι επιστήμονες του Harvard μας παρέχουν τις πληροφορίες και τις γνώσεις που χρειαζόμαστε για να μεγαλώσουμε επιτυχημένα παιδιά. Παρακάτω δίνεται ένας οδηγός των βασικών στόχων μας, ως γονείς.

 

Για την καλή ανατροφή των παιδιών, χρειάζονται:

1. Ποιοτικός χρόνος

Όταν μιλάμε για ποιοτικό χρόνο, δεν αναφερόμαστε σε δραστηριότητες όπως τα ψώνια, η τηλεόραση ή τα βιντεοπαιχνίδια. Αντιθέτως, χρειάζεται να περνάμε το χρόνο μας μαζί τους με τρόπο που θα μας δέσει περισσότερο συναισθηματικά, θα εγκαθιδρύσει μια πιο ανοιχτή επικοινωνία και θα γεννήσει λύσεις για προβλήματα ή απαντήσεις σε ερωτήματα.

2. Ηθικό πρότυπο μίμησης

Τα παιδιά μας λειτουργούν σαν σφουγγάρια και μιμούνται- ταυτίζονται εύκολα- γι’ αυτό να επιλέγετε τις λέξεις και τις πράξεις σας σοφά. Ρίξτε το βάρος στους τρόπους, στη μετριοφροσύνη, στη δικαιοσύνη, στην ειλικρίνεια και στη θετική συμπεριφορά. Αν κερδίσετε την εμπιστοσύνη και το σεβασμό των παιδιών σας, τότε το πιο πιθανό είναι και εκείνα να σέβονται τον εαυτό τους, αλλά να γίνουν και έμπιστοι ενήλικες.

3. Ενσυναίσθηση και ηθικές αξίες

Βεβαιωθείτε ότι παρέχετε στα παιδιά σας το περιβάλλον που χρειάζονται για να κοινωνικοποιηθούν και να δεθούν σωστά με τους συνομηλίκους τους. Επιπλέον, δείξτε ότι δεν είστε εγωιστές και τα παιδιά θα δείτε πως θα υιοθετήσουν την ίδια στάση στη ζωή τους. Σύμφωνα με τις έρευνες του Harvard, «είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να ακούνε από τους γονείς και φροντιστές τους ότι το ενδιαφέρον και η φροντίδα προς τους άλλους είναι μια από τις κύριες προτεραιότητες στη ζωή και είναι τόσο σημαντικό για τους άλλους, όσο και για τη δική τους ευτυχία. Παρόλο που οι περισσότεροι γονείς λένε ότι είναι δική τους προτεραιότητα, τα παιδιά συχνά δεν παίρνουν το μήνυμα, επειδή δεν βλέπουν πράξεις».

4. Εκτίμηση και ευγνωμοσύνη

Χρειάζεται να αποφύγετε να κακομαθαίνετε τα παιδιά σας, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να αναγνωρίσουν τους ρόλους των άλλων με υγιείς τρόπους· πρέπει να εκτιμήσουν τα άτομα που συνεισφέρουν στην ευτυχία τους και αυτό δεν θα το καταφέρουν, αν είναι υπερβολικά κακομαθημένα. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά πιθανότατα να καταλήξουν να είναι πιο υγιή, πιο χαρούμενα και πιο φροντιστικά, αν μάθουν να εκτιμούν τους άλλους και την ίδια την ύπαρξη της ευτυχίας. Σύμφωνα με την έρευνα του Harvard, «τα παιδιά είναι καλό να βοηθούν τακτικά, για παράδειγμα, στις δουλειές του σπιτιού και να επαινούνται για μη συνηθισμένες πράξεις καλοσύνης. Όταν αυτές οι πράξεις της καθημερινότητας απλά αναμένονται και δεν επιβραβεύονται συνεχώς σαν κάτι περίεργο, είναι πιο πιθανό να ενσωματωθούν και στην υπόλοιπη ζωή των παιδιών».

5. Ευρύτερη οπτική

Για να το θέσουμε αλλιώς, χρειάζεται να διδάξετε τα παιδιά σας πώς να βλέπουν την ευρύτερη εικόνα- και πώς να αξιολογούν τη σημασία της. Πιο συγκεκριμένα, τα περισσότερα παιδιά χρειάζονται βοήθεια στο να επεκτείνουν τον κύκλο των φίλων και γνωριμιών τους, ώστε να αναπτύξουν πλήρως την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα τους. Οι ερευνητές του Harvard υποστηρίζουν ότι «είναι σημαντικό τα παιδιά να μάθουν να εστιάζουν, να ακούνε προσεκτικά και να διατηρούν τον άμεσο κύκλο τους, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να βλέπουν και την μεγάλη εικόνα, να υπολογίζουν και τα άτομα με τα οποία αλληλεπιδρούν κάθε μέρα».

 

Πηγές: mcc.gse.harvard.edu, enallaktikidrasi.com