• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα, προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Η παιδική ηλικία είναι το βασίλειο της μεγάλης δικαιοσύνης και της βαθιάς αγάπης. Στα χέρια ενός παιδιού κανένα πράγμα δεν είναι σπουδαιότερο από κάποιο άλλο. Παίζει με μια χρυσή καρφίτσα ή με ένα λευκό λουλούδι. Δεν έχει φόβο της απώλειας.

    Για το παιδί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι το όμορφο δοχείο μέσα στο οποίο δεν χάνεται τίποτα.

    Δεν αναγκάζει τα πράγματα να εγκατασταθούν κάπου. Τα αφήνει να διαβούν μέσα από τα χέρια του σαν αγέλη σκοτεινών νομάδων που περνούν κάτω από μιαν αψίδα θριάμβου. Για λίγο φωτίζονται μέσα στην αγάπη του και έπειτα σκοτεινιάζουν ξανά·

    ό,τι φωτίστηκε μέσα στην αγάπη του παραμένει εντός της σαν εικόνα που δεν πρόκειται να χαθεί.

    (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Να κάνουμε λίγο χώρο στην παιδικότητα της ανεμελιάς πριν τελειώσει το καλοκαιράκι…

Να αφήσουμε επιτέλους τα παιδιά μας, να είναι παιδιά, να θυμηθούμε την ουσία της παιδικότητας και να την… διακινήσουμε εντός μας προτού σαλπάρει το φετινό βιαστικό ιδρωμένο καλοκαιράκι! Πρόταση, πρόκληση, προτροπή, επιθυμία, λαχτάρα, ανάγκη όχι για σκέψη αλλά… για πράξη!

Ο παιδίατρος Στέλιος Παπαβέντσης, φωνάζει στο παρακάτω κείμενο «φτου ξελευτερία» και ξεδιπλώνει κοινές μας ανάγκες: μεγάλων και μικρών! 

happiest-country-in-the-world

Θυμάστε καθόλου την ουσία της παιδικότητας; Τι είναι αυτό που κάνει ένα παιδί παιδί;
Παιδική ηλικία είναι η θύμηση ενός απλωμένου… κόσμου, τότε που υπήρχαν στιγμές γεμάτες, χωρίς χθες και αύριο, τότε που χανόταν ο χρόνος.

Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο νου όταν προσπαθώ να θυμηθώ την παιδική ηλικία είναι παιχνίδι χωρίς κανόνες, χωρίς ρολόι, χωρίς εμφανή στόχο και σκοπό, μια μέρα που δεν ξέρεις που θα σε βγάλει, που έχει την γοητεία να κατευθύνεται όπου θέλεις εσύ κάθε στιγμή, βουτηγμένη στον θαυμαστό, αθώο, εγωκεντρικό χωρόχρονο της παιδικότητας.

Το roaming, η ελεύθερη, άσκοπη περιπλάνηση, χωρίς επιβαλλόμενη εξωτερική κατεύθυνση από τους μεγάλους, είναι η ουσία της παιδικότητας, το ζωτικό παιχνίδι των παιδιών κι αυτό που συστηματικά στερούμε από τα παιδιά μας σήμερα.

Μικρά και μεγάλα παιδιά έχουν ανάγκη να πλάθουν εκ νέου τον κόσμο, να τον ανασυνθέτουν με τα υλικά της ψυχής τους, να πειραματίζονται ελεύθερα και να χάνονται μέσα στις δικές τους πρωτοβουλίες και θέλω. Η περιπλάνηση μπορεί να είναι και κινητική, και νοητική. Να αφεθούν σε ένα ασφαλή χώρο, υπό την μακρινή επίβλεψη του γονιού, που πρέπει να επιβλέπει με τις ελάχιστες δυνατές παρεμβάσεις και μόνο για λόγους ασφάλειας του παιδιού, να παρακολουθεί σαν σκιά από μακριά, και να συμμετέχει μόνο εάν το παιδί το ζητά.

Πνίγουμε τα μικρά και μεγαλύτερα παιδιά από την συστηματική επιβολή του στενόμυαλου, «πρακτικού», «εξωτερικού» κόσμου των ενηλίκων.

Κόβουμε συστηματικά την φαντασία τους, την ελεύθερή τους έκφραση. Βλέπω γονείς σε παιδικές χαρές να τρέχουν νήπια όποτε θέλουν εκείνοι από την κούνια στην τραμπάλα και στην τσουλήθρα. Με μια καταιγίδα προσταγών και καταναγκαστικών ερωτήσεων.

«Κάνε αυτό, κάνε εκείνο, μην κάνεις το άλλο», «θέλεις να κάνεις τσουλήθρα;» «Γιατί δεν θέλεις να κάνεις τσουλήθρα;» «Κοίτα τα άλλα παιδιά κάνουν, εσύ γιατί δεν θέλεις;» και πολλά άλλα.

Βλέπω μεγαλύτερα παιδιά σχολικής ηλικίας να κυκλοφορούν απονευρωμένα, να έχουν χάσει την παιδικότητα, πολυάσχολοι “γιάπηδες”, όλη μέρα στα πρέπει του σχολείου, κατόπιν σε εκείνα του σπιτιού, σε αναρίθμητες οργανωμένες δραστηριότητες που τα στέλνουν οι γονείς τους με αναρίθμητους δασκάλους όλων των ειδών που τους μαθαίνουν τα πάντα, για να ξέρουν τα πάντα, και στο τέλος τίποτα.

Γιατί τίποτα δεν μπορεί να μάθει ένα παιδί χωρίς τη δική του αυτενέργεια.

Πιο πολυάσχολα και από τους μπαμπάδες τους, διακτινίζονται κάθε μέρα σε φροντιστήρια, πισίνες, τένις, ωδεία, φροντιστήρια, διαβάζουν το βράδυ για την επόμενη μέρα.

Το μαρτύριο δεν τελειώνει τις καθημερινές, που έτσι και αλλιώς τα περισσότερα παιδιά δεν βρίσκουν ούτε μια ώρα ελεύθερου, «άσκοπου» παιχνιδιού.

Το Σαββατοκύριακο θέλουμε πάλι να επιβάλλουμε τους κανόνες μας. Τα τρέχουμε και σε άλλες δραστηριότητες, και όταν παίζουμε μαζί τους επιβάλλουμε πάλι τους δικούς μας κανόνες, θα παίξουμε επιτραπέζιο με τους κανόνες των ενηλίκων, μέχρις ότου, όταν λογικά δείξουν ότι βαριούνται, θα τα παρκάρουμε στην τηλεόραση και θα φύγουμε.

Μετά απορούμε γιατί τα παιδιά κολλάνε στο ίντερνετ και στα ηλεκτρονικά παιχνίδια: μήπως γιατί πρόκειται για ελάχιστες ευκαιρίες να ζήσουν λίγο άσκοπα, να κάνουν μια τουλάχιστον νοητική περιπλάνηση;

summer3

Πρόσφατα ήμουν σε ένα παιδικό πάρτι με τα παιδιά. Μπουχτισμένα όλη την εβδομάδα να υπακούουν σε κανόνες, έκαναν σαν τρελά για λίγη ώρα μέσα σε ένα χώρο 5 επί 5 σε παιδότοπο. Δεν κράτησε για πολύ, πολύ σύντομα ανέλαβε ένας κλόουν να «οργανώσει» τον χρόνο τους.

Άρχισε πάλι μια καταιγίδα εντολών, «καθίστε εδώ», «χέρια ψηλά», «χειροκροτήστε», «έλα εσύ εδώ, φύγε εσύ» και πολλά άλλα. Ένα- ένα έρχονταν στους γονείς τους με έκφραση βαρεμάρας και έλεγαν ότι ήθελαν να φύγουν. Κάποια διαμαρτύρονταν που τους έλεγαν συνέχεια τι να κάνουν.

Και όταν τελείωνε ο κλόουν έρχονταν οι κοπέλες του παιδότοπου να τα ρωτάνε «θέλεις να παίξουμε κουνιστές καρέκλες;» «θέλεις να ζωγραφίσουμε;» «τίποτα δεν θέλεις, γιατί;».

Έτσι οι πολυάσχολοι όλη την εβδομάδα “γιάπηδες” έχουν για το Σαββατοκύριακο οργανωμένα πάρτι με ασφυκτικά οριοθετημένες οδηγίες και εντολές για χέρια ψηλά και χαμηλά, για επιβαλλόμενα χειροκροτήματα λες κι είναι στο κοινό ενός ριάλιτι σόου, κάνε αυτό, κάνε εκείνο, κάνε το άλλο, Χάιλ Χίτλερ. Και μετά απορούμε που δεν έχουμε κουλτούρα ενεργού πολίτη ως μεγάλοι και βρίσκουμε καταφύγιο σε άκρα.

Το τέλος της αθωότητας, ο αργός, καθημερινός θάνατος της παιδικότητας, η πολτοποίηση της ελευθερίας, ο εξοστρακισμός της ανεμελιάς από την ψυχή των παιδιών.

Έστω και λίγες φορές την εβδομάδα, αντισταθείτε στην καταναγκαστική σας επιθυμία να επιβάλλετε πλήρως την ατζέντα στο παιδί σας. Κάντε ένα βήμα πίσω, αφήστε το να δράσει, ακολουθήστε το χωρίς παρεμβάσεις.

Αφήστε του χώρο και χρόνο να απλώσει το παιδί πάνω ελεύθερα την ψυχή του και να τη μεγαλώσει.

Θυμηθείτε… τι ήταν για εσάς η παιδική ηλικία; Είμαι σίγουρος ότι ήταν ένα απόγευμα καλοκαιριού στην γειτονιά χωρίς αρχή μέση και τέλος, να είστε ελεύθεροι να παρατηρείτε τα σύννεφα για όση ώρα επιθυμείτε και να έρθουν τα χρώματα του βραδιού απλά και όμορφα πριν το καταλάβετε.

greek.summer

Πηγή: iscreta.gr

 

«Τι κάνεις;» «Ακούω, φαντάζομαι, αισθάνομαι»: Ένα μικρό animation για τα πιο σημαντικά…

2016-08-09 (1)

«Η Στιγμή» ονομάζεται το συγκινητικό βίντεο κινουμένων σχεδίων μόλις δυόμιση λεπτών που αναφέρεται στην τυχαία συνάντηση δύο νεαρών – μιας κοπέλας που σκιτσάρει και ενός περαστικού – σε ένα πάρκο. Το «The Moment» είναι το video animation της Karis Oh, για ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που κάθονται ο ένας απέναντι στον άλλον για λίγα λεπτά: όσο διαρκεί ένα σκίτσο.

«“Μου αρέσει ο ήχος από το σκιτσάρισμά σου” μου είπε».

Αυτή είναι η πρώτη φράση που ακούγεται στο «The Moment» που δεν είναι παρά η διπλωματική εργασία της Karis στο School of Visual Arts στη Νέα Υόρκη. Μάλιστα, της πήρε δύο χρόνια για να το ολοκληρώσει.

«Το να κάνω, στον δρόμο, πορτρέτα περαστικών είναι κάτι που κάνω εδώ και καιρό. Η ιστορία που αφηγείται “Η Στιγμή” συμβαίνει στην Νέα Υόρκη, στην πόλη που βρίσκομαι αυτή την περίοδο. Άνθρωποι που με ξέρουν νόμισαν ότι η ιστορία αυτή είναι κάτι που μου συνέβη πραγματικά. Είναι, όμως, μια ιστορία που επινόησα. Κάτι πραγματικά προσωπικό, αλλά όχι κατ’ ανάγκην αληθινό», εξομολογείται η Karis.

«Αν πρέπει να αναφέρω κάποιες βασικές πηγές έμπνευσης θα έλεγα τη σκηνή με την πλαστική σακούλα στο “American Beauty” και το “What Really Matters at the End of Life” του BJ Miller. Και τα δύο μιλούν για τη ζωή πίσω από ό,τι μπορούμε να δούμε μόνο με τις αισθήσεις που έχουμε», τόνισε στο Lost at E Minor.

«Μου αρέσουν τα ποιήματα. Δεν είμαι ειδικός, αλλά μου αρέσει το ότι η ποίηση μου επιτρέπει να περιγράψω κάποια πράγματα που δεν μπορώ να περιγράψω. Άρα, αν έπρεπε να κάνω μια ταινία, θα ήθελα να κάνω μια ποιητική ταινία, που θα έδινε στο κοινό τη ελευθερία να αισθανθεί αυτό που θα ήθελε να αισθανθεί», λέει.

Έχει κάποιες συμβουλές να δώσει σχετικά με την καλή αφήγηση μιας ιστορίας ή με την ανάπτυξη χαρακτήρων σε μια ιστορία;

«Πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι ακόμη και μια σύντομη κάρτα με ευχές γενεθλίων μπορεί να είναι μια σπουδαία ιστορία αν την γράψω από καρδιάς. Είναι ανάγκη να το εννοείς πραγματικά, αυτό που λες. Ο καθένας μπορεί να νιώσει πότε είναι ψέμα ή πότε δεν “περνάει” απ’ την καρδιά», συμβουλεύει.

«Μέσα από τη “Στιγμή” ήθελα να ρωτήσω τον κόσμο τι πραγματικά σημαίνει να βλέπεις κάτι. Δίνουμε, στις μέρες μας, τόσο μεγάλη πίστη σ’ αυτό που βλέπουμε, αλλά νομίζω ότι επίσης χάνουμε τόσα πολλά. Για ποιον λόγο, το τελικό αποτέλεσμα είναι το μοναδικό που βλέπουμε και για το οποίο νοιαζόμαστε; Χρειάζεται να είμαστε ικανοί να βλέπουμε αόρατα πράγματα. Σαν τις σκέψεις που έγιναν στη διάρκεια της διαδικασίας ή τα συναισθήματα που αισθανθήκαμε εκείνη τη στιγμή», καταλήγει.

Πηγή: Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων

Αγαπητοί γονείς, αυτό το καλοκαίρι, αφήστε τα παιδιά να… βαριούνται!

A researcher at Johns Hopkins University says there are serious setbacks for children without summer educational opportunities, known as the "summer slide."

Μήπως ανήκετε σ’ εκείνους τους γονείς που αισθάνονται σαν… το ψάρι έξω από την γυάλα κάθε φορά που το παιδί τους αρθρώνει την λέξη «Βαριέμαι…»; Μήπως έχετε φροντίσει για το παιδί σας, να παρακολουθήσει, κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, μαθήματα μαγειρικής, κηπουρικής, τένις και αγγλικών; Μήπως το έχετε ήδη γράψει σε κάποιο θερινό camp υπό τον τρόμο της πλήξης;

«Μέγα λάθος!» υποστηρίζουν ψυχολόγοι και οι ειδικοί τονίζοντας ότι ο υπερβολικός προγραμματισμός κατά την διάρκεια του καλοκαιριού καθυστερεί την ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού, καθώς το απομακρύνει από το να ανακαλύψει αυτά που πραγματικά το ενδιαφέρουν.

‘’Ο ρόλος σας ως γονιός είναι να προετοιμάσετε τα παιδιά για να πάρουν τη θέση τους στην κοινωνία. Το να είσαι ενήλικας σημαίνει «καταλαμβάνω» τον εαυτό μου για να γεμίσω τον ελεύθερο χρόνο μου με έναν τρόπο που θα με κάνει ευτυχισμένο’, λέει ο Βρετανός παιδοψυχολόγος Lyn Fry.

‘’Αν οι γονείς ξοδεύουν όλο τον ελεύθερο χρόνο τους στο να γεμίζουν τον ελεύθερο χρόνο του παιδιού τους, τότε τα παιδιά δε θα μάθουν ποτέ να το κάνουν αυτό για τον εαυτό τους!‘’

Ο Fry δεν είναι ο μόνος που επισημαίνει τα οφέλη της πλήξης. Η δόκτωρ Teresa Belton σε μία επίσκεψή της στο Πανεπιστήμιο του East Anglia , έδωσε έμφαση ανάμεσα στη σχέση της πλήξης με τη φαντασία, δηλώνοντας στο BBC ότι η πλήξη είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του ‘’εσωτερικού ερεθίσματος’’ το οποίο επιτρέπει στη συνέχεια την έκφραση της αληθινής δημιουργικότητας.

Το 1993, ο ψυχαναλυτής Adam Phillips έγραφε επίσης ότι ‘’η ικανότητα του να βαριέται ένα παιδί αποτελεί στάδιο της ανάπτυξής του και η πλήξη αποτελεί μία ευκαιρία ώστε να συλλογιστεί τη ζωή. Η άποψη των ενηλίκων ότι το παιδί θα πρέπει διαρκώς να απασχολείται είναι πέρα για πέρα λανθασμένη και απόλυτα καταπιεστική‘’.

Ο Fry προτείνει στους γονείς, κατά την έναρξη των διακοπών να καθίσουν με τα παιδιά τους και να γράψουν μαζί μία λίστα με όλα αυτά που θα μπορούσαν να κάνουν κατά τη διάρκεια των διακοπών. Αυτά, μπορούν να είναι βασικές δραστηριότητες, όπως το να παίξουν χαρτιά, να διαβάσουν ένα βιβλίο , να πάνε μία βόλτα με το ποδήλατο, να μαγειρέψουν ένα γεύμα, να παίξουν ένα παιχνίδι ή να ασχοληθούν με τη φωτογραφία. Αν το παιδί σας παραπονιέται διαρκώς ότι πλήττει δεν έχετε να κάνετε τίποτε παραπάνω από το να του πείτε να ρίξει μια ματιά στη λίστα που ετοιμάσατε μαζί κι ύστερα να ρίξετε το «βάρος» της απόφασης σε εκείνο μέχρι να το ακούσετε να λέει «αυτό θέλω να κάνω!»

Όπως επισημαίνει ο Βρετανός ψυχολόγος «Υπάρχει μία πιθανότητα, τα παιδιά, ν’ αρχίσουν να μελαγχολούν και μετά να αρχίσουν να βαριούνται. Εμείς οι γονείς πρέπει ωστόσο να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό δεν είναι χαμένος χρόνος, ούτε αμαρτία. Τα παιδιά πρέπει να βαριούνται με σκοπό να παρακινούν τον εαυτό τους για να κάνουν πράγματα. Η πλήξη είναι ένα ένας τρόπος ώστε να νιώσουν τα παιδιά αυτάρκη.»

Η θεωρία του Fry δεν είναι καινούρια. Ήταν το 1930 όταν ο φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ, αφιέρωσε ένα ολόκληρο κεφάλαιο από το βιβλίο του ‘’Η κατάκτηση της ευτυχίας’’, στη δυνητική αξία της πλήξης:

‘’Ένα παιδί αναπτύσσεται καλύτερα όταν, όπως ένα νεαρό φυτό, μένει ανενόχλητο στο έδαφος. Η τεράστια ποικιλία ερεθισμάτων δεν είναι καλή για τα μικρά παιδιά καθώς μπορεί στην ενήλικη ζωή τους να τους προκαλέσει ανικανότητα στο να διαχειριστούν τη γόνιμη μονοτονία την αφόρητη πλήξη και τον ίδιο τους τον εαυτό…’’ 

Πηγή: babyads.gr

Προσπαθώντας να διαχειριστούμε μέρες «συννεφιασμένες»

 

Depressed-Woman

Μπορεί να μάς γλυκαίνει και να μάς χαλαρώνει ο ζηλευτός καλοκαιρινός ήλιος, όμως, για ορισμένους από μας υπάρχουν γκρίζες, σκοτεινές στιγμές -ανεξαρτήτως εποχής- κατά τις οποίες η κατάθλιψη φλερτάρει επικίνδυνα με τον ανθρώπινο ψυχισμό…

Όταν η κατάθλιψη εκδηλώνεται, ακόμη και το πιο απλό πράγμα, μπορεί να φαίνεται ακατόρθωτο. Καθημερινές δραστηριότητες που συνήθως θεωρούμε δεδομένες, όπως πλύσιμο, ντύσιμο, αντιμετώπιση της ημέρας που ξεκινά, μετατρέπονται σε εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν. Η εμπειρία μας δίδαξε ότι αν και οι δύσκολες μέρες μπορεί να είναι αναπόφευκτες, υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορούν να μας διευκολύνουν και να μας ανακουφίσουν κατά τη διάρκεια τους.

Με πληροφορίες από την ομάδα αυτοβοήθειας του Blurt Foundation*, ταξινομήσαμε προβλήματα και πρακτικές που μπορεί κανείς να δοκιμάσει για να διαχειριστεί την κατάθλιψη όταν έρχονται οι «δύσκολες» μέρες.

ΥΠΝΟΣ & ΧΟΥΖΟΥΡΙ

Ο ύπνος έχει ζωτική σημασία για την καλή διατήρηση της συναισθηματικής και της φυσικής μας κατάστασης, είναι όμως κάτι με το οποίο αγωνιζόμαστε οι περισσότεροι όταν βρισκόμαστε σε κατάθλιψη. Εξαντλημένοι, μπορεί να θέλουμε να κοιμόμαστε όλη την ημέρα – ή αντίθετα (και εκνευριστικά) μπορεί να δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε έστω και λίγο.

Τα μέλη της ομάδας αυτοβοήθειας του Blurt Foundation έχουν ανακαλύψει ότι η διατήρηση μιας ρουτίνας σχετικά με τον ύπνο, μπορεί να βοηθήσει:

«Όταν η κόρη μου ήταν μωρό, όλοι επέμεναν να διαμορφώσουμε μια ρουτίνα ύπνου, δημιουργώντας συστηματικές ενδείξεις ώστε να ξέρει πότε είναι η ώρα για ύπνο. Πέτυχε! Με αυτό στο μυαλό μου, δημιούργησα μια ρουτίνα για μένα αντίστοιχα. Όρισα την ώρα ύπνου – και για να προετοιμαστώ, πλένομαι, ακούω απαλή μουσική και πίνω ένα ζεστό ρόφημα. Βοηθάει πραγματικά».

«Να ξυπνάς κάθε μέρα την ίδια ώρα, ακόμα κι αν δεν μπορείς να σηκωθείς από το κρεβάτι (βοηθάει στο να μη ξεφύγει η ρουτίνα του ύπνου σου)».

Και έχουν τακτικές που διασφαλίζουν περισσότερες πιθανότητες για ικανοποιητικό ύπνο:

«Όταν δεν είμαι καλά, προσπαθώ να κάνω διαλείμματα ξεκούρασης κατά τη διάρκεια της μέρας – αυτό επιτρέπει στον εγκέφαλο μου να »χωνέψει» πράγματα καθώς η μέρα προχωράει, οπότε είναι λιγότερο πιθανό να έχω αυτή την αίσθηση υπερέντασης όταν πάω για ύπνο».

«Πάντα κλείνω το τηλέφωνο μια ώρα πριν κοιμηθώ».

«Τα ζεστά ροφήματα με βοηθούν να αποκοιμιέμαι».

Φυσικά, ορισμένες μέρες η κατάθλιψη δεν μας αφήνει να σηκωθούμε από το κρεβάτι. Μπορούμε να έχουμε ένα σχέδιο γι’ αυτές τις μέρες:

«Έχε κάτι δίπλα στο κρεβάτι σου (όπως ένα βιβλίο ζωγραφικής και μπογιές, ή ένα επιστημονικό βιβλίο/περιοδικό, ή λίστα με τα αγαπημένα σου τραγούδια, ή γράψε προτροπές αν σε βοηθάει η δημιουργική γραφή). Έτσι, τις πραγματικά άσχημες μέρες, οπότε το κρεβάτι μετατρέπεται σε φυλακή, μπορείς και πάλι να πετύχεις κάτι, να κάνει κάτι».

«Μου αρέσει να έχω πάντα ένα βιβλίο εύκαιρο δίπλα μου… ή απλά ο,τιδήποτε θα μου τραβήξει την προσοχή για λίγο έτσι ώστε να ξεφύγω από την αυτοαπορρόφηση μου. Έχω επίσης ένα τεράστιο λούτρινο σκύλο να αγκαλιάζω, όποτε ο πραγματικός σκύλος μου δεν έχει όρεξη για πολλές αγκαλιές».

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Όλοι ξέρουμε πόσο σημαντικό είναι να τρώμε σωστά – η σωστή διατροφή βοηθάει τη θετική ενίσχυση της διάθεσης. Όταν όμως είμαστε άρρωστοι, η φροντίδα της διατροφής και της ενυδάτωσης μπορεί να εξελιχτεί σε αγώνα: έχουμε μειωμένη ενέργεια και διάθεση να ετοιμάσουμε υγιεινό φαγητό. Ακόμα και το να επιλέξουμε τι να φάμε μπορεί να είναι ακατόρθωτο.

Η ομάδα είχε ιδέες για το πώς να διατηρούμε τον εαυτό μας ενυδατωμένο:

«Γεμίζω μπουκάλια των 2 λίτρων με νερό το πρωί και το πίνω κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό με βοηθά να παρακολουθώ αν πίνω νερό ή όχι, αλλά βοηθά επίσης στις πολύ άσχημες μέρες όταν ακόμη και ο νεροχύτης της κουζίνας μοιάζει να πολύ μακριά!»
«Δε μου αρέσει η γεύση του νερού, έτσι καταφεύγω σε ροφήματα βοτάνων και χυμούς που μου αρέσουν, ώστε να παρακινήσω τον εαυτό μου να πίνω υγρά».

Και συμβουλές για να τρεφόμαστε αρκετά:

«Το μαγείρεμα σε ποσότητες προς αποθήκευση βοηθάει. Αν βρεις την ενεργητικότητα να μαγειρέψεις, δεν χρειάζεται επιπλέον προσπάθεια για να διπλασιάσεις την ποσότητα του φαγητού που μαγειρεύεις και να διατηρήσεις το επιπλέον στο ψυγείο ή στην κατάψυξη».

«Αν δεν μπορείς να μαγειρέψεις σε ποσότητα (ή δεν μπορείς να μαγειρέψεις καθόλου ή δεν έχεις αρκετό χώρο στο ψυγείο), τότε είναι καλό να έχεις αποθέματα από εύκολα φαγητά όπως σούπα σε κονσέρβα».

«Έχω απόθεμα από θρεπτικές μπάρες δημητριακών στο ντουλάπι για εκείνες τις μέρες που δεν καταφέρνω να ετοιμάσω φαγητό ή που δεν μπορώ να αποφασίσω τι θα φάω».

«Φτιάχνω μεγάλες ποσότητες πρωϊνού, τις οποίες μοιράζω σε δοχεία, ώστε να μπορώ να το βγάζω απλώς από το ψυγείο και να τρώω».

Αν η σκέψη του πλυσίματος των πιάτων μετά το φαγητό σε εξαντλεί, μπορεί να θέλεις να δοκιμάσεις το εξής:

«Χρησιμοποίησε χάρτινα πιάτα όταν δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις το πλύσιμο των πιάτων!»

ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ

Η προσωπική καθαριότητα είναι ένα άλλο σημείο που παραβλέπεται συχνά όταν η κατάθλιψη «χτυπάει». Αν πασχίζεις με αυτό, σκέψου τις παρακάτω προτάσεις:

«Όταν δεν έχω την ενέργεια να κάνω ένα »σωστό» μπάνιο, ανοίγω το ντους και κάθομαι κάτω από το νερό. Κάνω οικονομία δυνάμεων αλλά είμαι και καθαρός.»

«Κάνε μπάνιο το βράδυ ώστε να μην χρειάζεται να κάνεις μπάνιο και να ντυθείς στη συνέχεια.»

«Κάνε την ίδια στιγμή πολλά πράγματα, όπως να πλύνεις τα δόντια σου ενώ κάνεις ντους. Θα κάνεις τη ζωή σου πιο εύκολη».

Κι αν όλα αυτά είναι και πάλι «πολύ» για σένα:

«Υγρά μαντηλάκια! Δώρο Θεού…»


ΝΤΥΣΙΜΟ

Η κατάθλιψη μπορεί να κάνει και τα απλούστερα πράγματα να φαίνονται αδύνατα. Αν η προσπάθεια να διαλέξεις ρούχα και να ντυθείς σου φαίνεται δυσβάσταχτη, μερικές από τις ιδέες που ακολουθούν ίσως βοηθήσουν.

«Για μένα, για τις »μαύρες» μέρες, προτιμώ τα άνετα ρούχα – οι αγαπημένες μου μαλακές πιτζάμες αν δε βγω, ή φαρδιά παντελόνια για να βγω έξω.»

«Βγάζω και ταιριάζω από την προηγούμενη νύχτα τα αγαπημένα μου άνετα ρούχα, για να με καταφέρω να σηκωθώ από το κρεβάτι το επόμενο πρωί – αν είναι έτοιμα, το μόνο που έχω να κάνω είναι να πλυθώ και να τα φορέσω!»

«Απόκτησε μερικά άνετα ρούχα που να είναι κατάλληλα για το σπίτι! Βασικά, χρειάζεται ένα πάντρεμα από πιτζάμες και κανονικά ρούχα, έτσι ώστε να νιώθεις άνετα αλλά και να μπορείς να βγεις από το σπίτι χωρίς να αλλάξεις ρούχα».

Και η ύστατη λύση:

«Αν αδυνατείς να αντιμετωπίσεις το ντύσιμο, άλλαξε τις πιτζάμες σου

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

Για μερικούς από εμάς, το να βγούμε από το σπίτι είναι μια πραγματική πρόκληση όταν «χτυπάει» η κατάθλιψη. Παρακάτω, μπορείς να διαβάσεις πώς κάποιοι/ες αντιμετωπίζουν την τάση τους να μένουν μέσα:

«Προσπαθώ να βγαίνω έξω κάθε μέρα – ακόμα κι αν είναι μόνο για ένα πεντάλεπτο περπάτημα γύρω από το τετράγωνο».

«Έχω την τάση να γίνομαι ερημίτης, οπότε προσπαθώ να δημιουργώ αγγαρείες που θα με υποχρεώσουν να βγω από το σπίτι, π.χ. αγοράζω λαχανικά μόνο για ένα-δύο γεύματα ώστε να χρειαστεί να βγω για να πάρω κι άλλα».

«Κάθομαι στον κήπο στην λιακάδα. Με ηρεμεί και μου δίνει την αίσθηση ότι έκανα μια προσπάθεια να βγω έξω όταν δεν τα πηγαίνω και τόσο καλά. Επίσης, η λιακάδα προκαλεί την παραγωγή βιταμίνης D, οπότε είναι καλό και για την υγεία μου».

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ

Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη μνήμη, τη συγκέντρωση και την ικανότητα επεξεργασίας πληροφοριών. Αν το μυαλό σου είναι εξαντλημένο, αυτές οι συμβουλές μπορεί να βοηθήσουν:

«Γράψε μια λίστα στο ημερολόγιό σου σχετικά με ζητήματα καθημερινής ρουτίνας – πρωϊνής και βραδινής (σηκώθηκα από το κρεβάτι, έπλυνα τα δόντια μου, ντύθηκα κοκ).»

« Αγόρασε μια θήκη για τα χάπια, ώστε να μην τα ξεχνάς (ζήτησε από το φαρμακείο).»

«Σημείωνε τα πάντα! Το θολωμένο μυαλό χρειάζεται βοήθεια.»

Δυσθυμία: Η γκρίζα ζώνη ανάμεσα σε κακή διάθεση & κατάθλιψη

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Όλοι έχουμε σχέσεις που χρειάζονται φροντίδα αλλά η κατάθλιψη μας κάνει να θέλουμε να κλειστούμε στον εαυτό μας. Αυτή η επιθυμία μπορεί να είναι υγιεινή γιατί μας βοηθάει να κάνουμε οικονομία δυνάμεων:

«Όταν είμαι άρρωστος, ακυρώνω επισκέψεις γιατί αντλούν πολύ από την ενέργειά μου.»

Όμως, είναι επίσης σημαντικό να μην απομονωθούμε εντελώς:

«Είμαι πάντα το πρώτο άτομο που βοηθώ άλλους ανθρώπους, αλλά όταν εγώ νοσώ, αποσύρομαι από τον κόσμο και δεν λέω σε κανέναν τι συμβαίνει. Το κάνω επειδή δεν αντέχω τις ερωτήσεις και τη φασαρία, αλλά κρατώντας την κατάθλιψη μου κρυφή, κάνω τα συναισθήματα της μοναξιάς και της απομόνωσης ακόμη χειρότερα. Και αυτό πραγματικά δεν βοηθάει καθόλου.»

Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι πιθανώς η ισορροπία. Απόφυγε τις μη απαραίτητες κοινωνικές εκδηλώσεις, αλλά προσπάθησε να έρθεις σε επαφή με ανθρώπους που εμπιστεύεσαι. Και να θυμάσαι – δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό μόνος/η σου:

«Δέξου τη βοήθεια των άλλων (ή εξήγησε στην οικογένεια/συγκάτοικους/σύντροφο ότι πραγματικά δεν μπορείς να φέρεις εις πέρας το πλύσιμο των πιάτων ή το μαγείρεμα του φαγητού σου).»

ΑΣΚΗΣΗ

Η άσκηση είναι μια σημαντική πράξη αυτοφροντίδας, την οποία αγωνιζόμαστε να καταφέρουμε να κάνουμε πολλοί από μας – ακόμη κι αν δεν αντιμετωπίζουμε κατάθλιψη. Ωστόσο, ακόμα και λίγη άσκηση μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη ψυχική μας υγεία. Εδώ υπάρχουν κάποιες προτάσεις από την ομάδα μας για να ξεκινήσεις:

«Κάθε πρωί με αναγκάζω να κάνω κάποια μορφή άσκησης για να προκαλέσω την παραγωγή των ενδορφινών

«Κάνω την άσκηση διασκεδαστική – έτσι είναι για μένα λιγότερο αγγαρεία και περισσότερο κάτι που με κάνει να νιώθω καλύτερα.»

«Αφιερώνω τρεισήμισι ώρες την εβδομάδα για να ασκούμαι με όποιο τρόπο θέλω – αεροβική, τρέξιμο, κολύμπι ή (το αγαπημένο μου) crossfit μηχάνημα άσκησης. Βάζω δυνατά μουσική και ξεκινώ! Βοηθάει να γνωρίζω ότι μπορώ να εκτονώσω όλο μου το θυμό και την απογοήτευση κατά τη διάρκεια αυτών των διαστημάτων άσκησης

«Μου είναι δύσκολο να βγω από το σπίτι όταν είμαι άρρωστος – οπότε το τρέξιμο ή τα ομαδικά μαθήματα γυμναστικής δεν αποτελούν επιλογές – βρήκα όμως κάποια βίντεο στο YouTube που μπορώ να χρησιμοποιώ με τους δικούς μου ρυθμούς. Ακόμη και δέκα μόνο λεπτά γιόγκα μπορούν να βοηθήσουν τη διάθεση μου

Αν αρχίζεις μόλις να ασκείσαι, να ξέρεις ότι ακόμη και κάτι πολύ λίγο, βοηθά:

«Η άσκηση με βοήθησε υπερβολικά – ακόμη κι αν πρόκειται μόνο για τον γύρο του κήπου».

ΠΩΣ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΣΟΥ

Αν και η κατάθλιψη μπορεί να μας κάνει να μη θέλουμε να κάνουμε τίποτα απολύτως, υπάρχουν στιγμές που πρέπει πραγματικά να διεκπεραιώσουμε κάποια πράγματα. Η υποστηρικτική μας ομάδα μίλησε για τη δύναμη της «τι-έχω-να-κάνω» λίστας:

«Κάνω λίστα με τις δουλειές που πρέπει να κάνω έτσι ώστε να γνωρίζω τι υπάρχει κάθε μέρα αλλά και τι είναι επείγον.»

«Βάζω στον εαυτό μια πρόκληση της θέλησης για κάθε μέρα.»

«Επειδή η λίστα με τις δουλειές που πρέπει να κάνω, μπορεί να με καταβάλλει, γράφω λίστα με αυτά που έκανα. Αυτό μου θυμίζει τι έχω καταφέρει, ακόμη και σε μια πολύ άσχημη μέρα.»

Και τη δύναμη του επιμερισμού μιας δουλειάς σε μικρότερα μέρη:

«Βρίσκω τον κανόνα των 5 λεπτών (από τη Γνωσιακή-Συμπεριφοριστική Θεραπεία) βοηθητικό – σκέφτομαι ότι θα κάνω 5 λεπτά το Χ πράγμα και αν κουραστώ ή δεν μου αρέσει, θα σταματήσω χωρίς να επικρίνω τον εαυτό μου. Βρήκα ότι αυτό βοηθάει με το καθάρισμα – είναι εκπληκτικό τι μπορείς να καταφέρεις μέσα σε 5 λεπτά – αλλά και με το να ξεκινήσεις ξανά κάποιο χόμπυ που έχεις παραμελήσει – δεν έχει σημασία αν θα καταφέρεις να συνεχίσεις για παραπάνω από 5 λεπτά, τουλάχιστον κάτι έκανες.»

«Κάνε πράγματα σε διαστήματα των 20 λεπτών και μετά επιβράβευσε τον εαυτό σου. Ο επιμερισμός των πραγμάτων σε μικρότερα κομμάτια/βήματα, μπορεί να βοηθήσει να αποφύγεις να νιώσεις ότι μια μεγάλη δουλειά θα σε καταβάλλει.»

«Κάνε πρώτα κάτι εύκολο ή κάτι που σου αρέσει να κάνεις. Όταν το κάνεις, νιώθεις ικανοποίηση, χωρίς να έχει χρειαστεί να κάνεις μεγάλη προσπάθεια. Για παράδειγμα, το μπάνιο μου ήταν πραγματικά πολύ βρώμικο, όταν πέρναγα τη χειρότερη φάση της κατάθλιψης μου. Μια μέρα, σκέφτηκα να ρίξω απλά χλωρίνη στη λεκάνη. Όταν επέστρεψα αργότερα και είδα τη λεκάνη καθαρή, παρακινήθηκα να καθαρίσω τις βρύσες. Έτσι, σε μια εβδομάδα καθάρισα όλο το μπάνιο, αλλά σε μικρές, εύκολες δόσεις.»

Δοκίμασε να επιβραβεύσεις τον εαυτό σου:

«Επέτρεψε στον εαυτό σου να γιορτάζει μικρές νίκες και όρισε κάποιες ανταμοιβές γι’ αυτές. Για παράδειγμα, σηκώθηκες από το κρεβάτι, έστω και μόνο για να καθίσεις στον καναπέ. Κινήθηκες! Πιες έναν ωραίο καφέ ή τσάι, επειδή το αξίζεις.»

«Βάζω στον εαυτό μου χαζούς στόχους, που γνωρίζω ότι μπορώ να πετύχω έτσι ώστε να με επιβραβεύσω με μια ολόκληρη σοκολάτα ή να περάσω μια ώρα σερφάροντας στο facebook και στο internet. Για παράδειγμα, χρειάζεται να προετοιμαστώ για μια συνέντευξη. Μετά από 15 λεπτά έρευνας και σημειώσεων, μπαίνω στο facebook για 15 λεπτά. Το επόμενο που έχω να κάνω είναι να ετοιμάσω πρωϊνό και να φάω, οπότε μετά μάλλον θα περάσω μισή ώρα στο ίντερνετ. Στη συνέχεια, χρειάζεται να ετοιμαστώ, οπότε μετά μάλλον θα χαζέψω λίγο τηλεόραση. Στο τέλος, θα χρειαστώ μισή ώρα να σιγουρευτώ ότι όλα στο σπίτι είναι έτοιμα και οργανωμένα. Η ανταμοιβή μου; Το να ξέρω ότι μπορώ να γυρίσω στο σπίτι και να χωθώ κάτω από τις κουβέρτες και να χαζέψω στην τηλεόραση.»

«Εκμεταλλεύομαι τα συναισθήματα ενοχής μου. Έτσι, αν έχω κάνει κάτι ωραίο, θα προσπαθήσω να κάνω και κάτι που ΠΡΕΠΕΙ να κάνω. Αν το κάνω όντως, επιβραβεύω τον εαυτό μου.»

Προγραμματισμός από πριν:

«Προγραμμάτισε πράγματα από πριν, όταν νιώθεις καλά. Διάλεξε τι θα φορέσεις από την προηγούμενη νύχτα. Και το δρόμο που θα ακολουθήσιες. Με αυτό τον τρόπο, θα έχεις λιγότερες αποφάσεις να πάρεις το πρωί. (Αντίστρεψε τη σειρά, αν είσαι πρωϊνός τύπος!)»

«Όταν έχεις μια καλή μέρα, εκμεταλλεύσου την πραγματικά, ώστε όταν έχεις μια κακή μέρα, να μπορείς να σκεφτείς »Οκ, δεν μπορώ να κάνω τίποτα περισσότερο από το να ρίξω νερό στο πρόσωπο μου σήμερα, αλλά δεν πειράζει, έκανα ένα σωρό δουλειές τις προάλλες’‘ κλπ.»

Το πιο σημαντικό, θυμήσου να επιτρέπεις στον εαυτό σου διαλείμματα.

«Ακυρώνω ο,τιδήποτε απαιτείται από τον ενήλικο εαυτό μου.»

«Μερικές φορές, αναθέτω πράγματα στον »υγιή εαυτό μου». Ο »υγιής εαυτός μου» μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτά κάποια στιγμή στο μέλλον, οπότε δεν χρειάζεται να ανησυχώ γι’ αυτά προς το παρόν. Επίσης, προσπαθώ να κάνω αυτά που ο »υγιής εαυτός μου» θα μου έλεγε να κάνω, για παράδειγμα, ο »υγιής εαυτός μου» θα αγόραζε πατάτες, γιατί ξέρω ότι θα τις φάω, οπότε αγοράζω πατάτες – αντί να ανησυχώ για το ότι δεν πεινάω και δεν μπορώ να αποφασίσω τι θα αγοράσω. Μπορεί να μη δουλεύει σε όλους/ες και δεν είναι καμιά σπουδαία μόνιμη στρατηγική διαχείρισης αλλά βρήκα ότι βοηθάει βραχυπρόθεσμα. Επίσης, με βοηθά μα θυμάμαι ότι ο »υγιής εαυτός μου» είναι ακόμη εδώ, απλά λίγο στριμωγμένος και κουκουλωμένος


ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

Τελικά, η υποστηρικτική μας ομάδα προσδιόρισε ένα ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ παράγοντα διαχείρισης της κατάθλιψης, τον οποίο οι περισσότεροι/ες παραβλέπουμε: να επιτρέπουμε στα συναισθήματα μας να συμβαίνουν.

«Να θυμάσαι, είναι ΟΚ να έχεις κατάθλιψη. Δεν το επιλέξαμε, ούτε το προκαλέσαμε στον εαυτό μας.»

Αποδεχόμενοι το που βρισκόμαστε και βρίσκοντας θετικούς τρόπους να επεξεργαστούμε τα συναισθήματα μας, βοηθάμε σημαντικά τον εαυτό μας:

«Χτες ήταν μια μέρα που φρίκαρα άσχημα. Δεν ντύθηκα και άφησα τα συναισθήματα μου να οδηγήσουν τη μέρα. Κατάφερα να κάνω λίγο καθάρισμα, βγάζοντας την οργή σε αυτό που καθάριζα και φανταζόμουν ότι έτσι γιατρεύω το θυμό μου. Αυτό βοήθησε όντως και ένιωσα περήφανη για τον εαυτό μου που καθάρισα κάτι. Έφτιαξα επίσης μια ζωγραφιά – κολάζ με όλα όσα αισθανόμουν και σκεφτόμουν. Οπότε, η δική μου συνταγή για τις πραγματικά δύσκολες μέρες, είναι να κάνεις αυτό που μπορείς και να μιλάς στον εαυτό σου με ενθαρρυντικό και ευγενικό τρόπο. Επαναλάμβανα συνέχεια στον εαυτό μου ότι είναι εντάξει (να νιώθω έτσι). Έβαλα την αγαπημένη μου μουσική. Έγραψα όσα ένιωθα.»

«Ένα καλό κλάμα μπορεί ορισμένες φορές να είναι πολύ καθαρτικό – σαν εκτόνωση.»

«Κρατάω ημερολόγιο καθημερινά, αν μπορώ. Αν έχει συμβεί κάτι κακό, προσπαθώ να καταγράψω κάτι θετικό, γενναίο ή ουδέτερο σχετικά με αυτό. Ειδικά, αν αναμασάω αρνητικές σκέψεις.»

«Προσπαθώ να γράφω κάθε μέρα τρία πράγματα για τα οποία είμαι ευγνώμων. Μπορεί να είναι κάτι τόσο μικρό όσο το ότι η γάτα κάθισε μαζί μου ή ότι κατάφερα κι έβγαλα τη μέρα.»

«Το κλειδί για μένα είναι να σταματήσω να με κατακρίνω για το ότι χρειάζομαι να μην κάνω τίποτα. Επανάλαβε μετά από μένα… να μην κάνεις τίποτα, είναι οκ. Να μην κάνεις τίποτα, είναι οκ.»

«Κι εγώ προσπαθώ απλά να συμβαδίζω με τις άσχημες μέρες μου, αντί να αγωνίζομαι εναντίον τους, γιατί η πάλη με την κατάθλιψη είναι εξοντωτική.»

*Σημείωση: το Blurt Foundation εδρεύει στη Μ. Βρετανία και έχει σαν στόχο την υποστήριξη των ατόμων που πάσχουν από κατάθλιψη. Αποτελείται κατά πλειονότητα από ανθρώπους με εμπειρία με την κατάθλιψη και διατηρεί διαδικτυακή ομάδα αυτοβοήθειας.

 

 

Πηγή: blurtitout.org – Μετάφραση: mazi.org.gr

Ιστορίες παιδιών σε κόμιξ για τα δικαιώματα, την αναπηρία, το ρατσισμό & τον εκφοβισμό

2016-07-05

Ένα ενδιαφέρον σχολικό πρόγραμμα με τίτλο “Πες το με κόμιξ” πραγματοποιήθηκε από τις μη κερδοσκοπικές οργανώσεις “ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία”AddArt και το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν 5 δημόσια δημοτικά σχολεία της Ανατολικής και Δυτικής Θεσσαλονίκης  με ομάδες μαθητών ηλικίας 10-12 ετών (Ε’ και ΣΤ’ τάξης).

Μέσα από τη συμμετοχή τους στο “Πες το με κόμιξ”, οι μαθητές/ριες είχαν την ευκαιρία να ευαισθητοποιηθούν σε σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα και μέσα από τις ιστορίες κόμιξ που δημιούργησαν, πρότειναν τις δικές τους λύσεις για την αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού και της βίας.
Με την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι ιστορίες των παιδιών μετατράπηκαν σε σενάριο, εικονογραφήθηκαν από καταξιωμένους επαγγελματίες καλλιτέχνες σε 5 θεματικά έντυπα κόμιξ στις ενότητες: ανθρώπινα δικαιώματα, δικαιώματα του παιδιού, ξενοφοβία-ρατσισμός, δικαιώματα και αναπηρία, σχολικός εκφοβισμός-σχολική βία.


Οι μαθητές/ριες προβληματίστηκαν, διαμόρφωσαν -ελπίζουμε- δημοκρατικές συμπεριφορές και στάσεις ζωής σε κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο και ανέπτυξαν ατομικές και κοινωνικές μαθησιακές και καλλιτεχνικές δεξιότητες. Και μάλιστα όχι με τρόπο μοναχικό και παθητικό, αλλά μέσα από την πλήρη και ενεργή διάδρασή τους σε ένα περιβάλλον συνεργατικής μάθησης, ελεύθερης έκφρασης και καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Ανάμεσα στους στόχους του προγράμματος ήταν:

α) η εξασφάλιση ίσων ευκαιριών και ίσης μεταχείρισης για όλους τους ανθρώπους, χωρίς καμία διάκριση με βάση το φύλο, τη φυλή, την εθνοτική καταγωγή, το κοινωνικό /οικονομικό /μορφωτικό επίπεδο, την αναπηρία, την ηλικία, τη θρησκεία, το σεξουαλικό προσανατολισμό κά. και

β) η ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου σε θέματα διακρίσεων, ρατσισμού, κοινωνικού αποκλεισμού, θεμελιωδών δικαιωμάτων, οικολογίας, ειρήνης και μη βίας.

«Πες το με κόμιξ»: Τις 25 ιστορίες των παιδιών σε 5 τεύχη κόμιξ μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ (κλικ στο χρώμα):

Ανθρώπινα Δικαιώματα: Εξώφυλλο, Συντελεστές, Ιστορίες 

2016-07-05

Δικαιώματα του Παιδιού: 

Εξώφυλλο, Συντελεστές, Ιστορίες 

2016-07-05 (2)


Δικαιώματα και Αναπηρία: 

Εξώφυλλο, Συντελεστές, Ιστορίες 

2016-07-05 (1)
Ξενοφοβία – Ρατσισμός: 

Εξώφυλλο, Συντελεστές, Ιστορίες 

2016-07-05 (3)
Σχολικός εκφοβισμός: 

Εξώφυλλο, Συντελεστές, Ιστορίες 

2016-07-05 (4)

Πηγή: antigone.gr

Ο Μικρός Πρίγκιπας συνεχίζει να μας δίνει μαθήματα ζωής

Ω, μα είναι σίγουρο! Οι δημιουργικοί άνθρωποι μοιάζουν πολύ με τον Μικρό Πρίγκιπα: ονειροπολούν, αναζητούν νέες εμπειρίες και ρωτούν τις σωστές ερωτήσεις! Σάς θυμίζει ετούτη η περιγραφή κάποιον που ξέρετε; Μακάρι να την συναντάτε και στον καθρέφτη σας μπροστά!

Ο Μικρός Πρίγκηπας δημοσιεύθηκε αρχικά στις 6 Απριλίου του 1943, παρουσιάζοντας στους αναγνώστες τον μικρό ήρωα του πιο διάσημου έργου του Antoine de Saint-Exupéry. Στο γνωστό βιβλίο, αφηγείται την ιστορία ενός πιλότου, ο οποίος μετά τη συντριβή του αεροπλάνου του στη Σαχάρα, συναντά ένα μικρό αγόρι, τον Μικρό Πρίγκιπα. Το αγόρι μιλά στον πιλότο/αφηγητή για τον πλανήτη του, ένα αστεροειδή, και για τα ταξίδια του σε άλλους κόσμους του διαστήματος, με αποτέλεσμα να αναπτύξουν ένα αναπάντεχο δέσιμο κατά τη διάρκεια των 8 ημερών που έμειναν αβοήθητοι στην έρημο.

Το βιβλίο έχει μαγέψει τόσο τα παιδιά όσο και τους μεγάλους σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης τα τελευταία 73 χρόνια, καθώς οι εικονογραφημένες σελίδες του έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 250 γλώσσες και διαλέκτους. Με την ευκαιρία της επετείου από την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας του, η HuffPost France θυμίζει τα πέντε μεγαλύτερα μαθήματα ζωής που πήραμε από τον Μικρό Πρίγκιπα.

1. Πρέπει να συνδεθούμε ξανά με την παιδική μας δημιουργικότητα

Το βιβλίο ξεκινά με την ιστορία του αφηγητή για την πρώτη ζωγραφιά που έκανε ως παιδί, με έναν βόα να χωνεύει έναν ελέφαντα. Όσοι ενήλικες κοιτούσαν τη ζωγραφιά, αφηγείται, πάντα έβλεπαν το ίδιο πράγμα: ένα συνηθισμένο καπέλο. Ο αφηγητής λέει ότι εγκατέλειψε το πάθος του για τη ζωγραφική μέχρι που γνώρισε τον Μικρό Πρίγκιπα, που αμέσως αναγνώρισε τη ζωγραφιά για αυτό που ήταν: ένας ελέφαντας μέσα σε ένα βόα.

«Μα όποιος κι αν ήταν, άνδρας ή γυναίκα, πάντα μου απαντούσε: “Είναι ένα καπέλο”. Κι εγώ τότε δεν του μιλούσα ούτε για βόες, ούτε για παρθένα δάση, ούτε γι’ αστέρια. Κατέβαινα στο επίπεδό του. Του μιλούσα για μπριτζ, για γκολφ, για πολιτική και για γραβάτες. Κι ο μεγάλος ήταν πολύ ευχαριστημένος που είχε γνωρίσει έναν λογικό άνθρωπο».

Μάθημα ζωής: Όσο μεγαλώνουμε, δεν πρέπει να χάνουμε αυτή τη μικρή δόση τρέλας και δημιουργικότητας. Οι ενήλικες προτιμούν τους αριθμούς και τα πρακτικά ζητήματα, αλλά ξεχνούν να δουν πέρα από την επιφάνεια, να αφεθούν και να είναι δημιουργικοί. Και όσο χάνουν την περιέργειά τους, γίνονται πιο παθητικοί.

Τι λέει η επιστήμη: Η δημιουργικότητα και η φαντασία είναι ευεργετικά για την υγεία μας. Μια μελέτη του Psychology of Music έδειξε ότι όσοι ασχολούνται με το πιάνο είναι λιγότερο αγχώδεις όταν αυτοσχεδιάζουν στην σκηνή. Η μουσική μπορεί επίσης να ενισχύσει το φωνητικά εκφρασμένο συναίσθημα, όπως έδειξε άλλη μελέτη. Οι δημιουργικοί άνθρωποι μοιάζουν πολύ με τον Μικρό Πρίγκιπα: ονειροπολούν, αναζητούν νέες εμπειρίες και ρωτούν τις σωστές ερωτήσεις.

2. Για να εκτιμήσουμε τις απλές απολαύσεις της ζωής, πρέπει να είμαστε λιγότερο σοβαροί

the little prince don emmert getty images

Στα ταξίδια του σε διαφορετικούς πλανήτες, ο Μικρός Πρίγκιπας εξηγεί ότι γνώρισε έναν πολύ σοβαρό επιχειρηματία. Αυτός ο άνδρας μετρά συνεχώς όλα τα άστρα του γαλαξία, και ενώ λέει ότι είναι ευτυχισμένος επειδή του ανήκουν όλα, η ζωή του είναι μοναχική και μονότονη γιατί δεν έχει τίποτα άλλο. Δεν μπορεί καν να εκτιμήσει την ομορφιά των αστεριών.

«Τα διαχειρίζομαι» απάντησε ο επιχειρηματίας. «Τα μετρώ και τα ξαναμετρώ. Είναι δύσκολο. Αλλά εγώ είμαι άνθρωπος σοβαρός».

Μάθημα ζωής: Δεν πρέπει να ξεχνάτε την χαρά από τις μικρές απολαύσεις της ζωής.

Τι λέει η επιστήμη: Πολλές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το γέλιο για να σας φτιάξει την ψυχολογία και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής σας. Το 2014, ερευνητές στο πανεπιστήμιο Loma Linda της Καλιφόρνια, συμπέραναν ότι οι άνθρωποι που γελούν πιο συχνά έχουν καλύτερη βραχυπρόθεσμη μνήμη. Άλλες μελέτες, όπως αυτή που έγινε από το πανεπιστήμιο του Μέριλαντ έδειξαν ότι η αίσθηση του χιούμορ προστατεύει από καρδιακά προβλήματα.

3. Το να αφιερώνετε χρόνο στον εαυτό σας είναι το κλειδί της ευτυχίας

the little prince tarik tinazay getty images

Ο Μικρός Πρίγκηπας αφηγείται την συνάντηση με έναν ακόμη ενδιαφέροντα χαρακτήρα στον πέμπτο πλανήτη που επισκέφθηκε, όπου η κάθε μέρα διαρκεί μόνο ένα λεπτό. Ο φανοκόρος, όπως γίνεται γνωστός, πρέπει να σβήνει τη λάμπα του πλανήτη κάθε ένα λεπτό και μετά να την ανάβει ξανά ένα λεπτό αργότερα. Δεν είχε ποτέ χρόνο για να ξεκουραστεί ή να κοιμηθεί.

«Τώρα λοιπόν που γυρίζει μια φορά το λεπτό, δεν έχω πάνω από ένα δευτερόλεπτο για να ξεκουραστώ. Το ανάβω και το σβήνω μια φορά κάθε λεπτό!»

Μάθημα ζωής: Πρέπει να εκτιμάς κάθε λεπτό που περνά. Να εκτιμάς τη ζωή.

Τι λέει η επιστήμη: Οι γιατροί δεν σταματάνε να το λένε. Η έλλειψη ύπνου είναι καταστροφική για την υγεία. Το να ζεις σαν τον φανοκόρο στον Μικρό Πρίγκηπα, οδηγεί σε αυξανόμενο κίνδυνο για την εκδήλωση διαβήτη, καρδιακά προβλήματα, εγκεφαλικά, κάποια είδη καρκίνου, προβλήματα μνήμης, διακυμάνσεις στη διάθεση και αυξημένη όρεξη για φαγητό. Οι αρνητικές επιπτώσεις της έλλειψης ύπνου είναι πολλές. Εκτός όμως από τον ύπνο, είναι σημαντικό να αφιερώνετε χρόνο στον εαυτό σας και να αφήνετε πίσω τη δουλειά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην εποχή μας οι φανοκόροι θα είχαν εξαντληθεί σωματικά και ψυχικά.

4. Πρέπει να έχουμε το κουράγιο να εξερευνούμε

the little prince yoshikazu tsuno getty images

Στον έκτο πλανήτη που επισκέπτεται ο Μικρός Πρίγκηπας συναντά έναν γηραιό κύριο, που έγραφε σε κάτι τεράστια βιβλία. Παρόλο που στην αρχή ο Μικρός Πρίγκηπας νόμισε ότι ο συγγραφέας ήταν εξερευνητής, ανακαλύπτει ότι ήταν γεωγράφος που δεν είναι φύγει ποτέ από το γραφείο του.

«Δεν είναι ο γεωγράφος αυτός που βγαίνει έξω να μετρήσει τις πόλεις, τα ποτάμια, τα βουνά, τις θάλασσες, τους ωκεανούς και τις ερήμους. Ο γεωγράφος είναι πολύ σημαντικός για να ασχολείται με περιπάτους. Δεν αφήνει ποτέ το γραφείο του».

Μάθημα ζωής: Έχουμε την τάση να μένουμε εκεί που αισθανόμαστε άνετα (comfort zone) γιατί είναι πιο εύκολο από το να παίρνουμε ρίσκα. Αλλά πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τον χρόνο που έχουμε στη γη για να δοκιμάσουμε διαφορετικά πράγματα και εμπειρίες, να συναντήσουμε νέους ανθρώπους και να ταξιδέψουμε τον κόσμο.

Τι λέει η επιστήμη: Υπάρχουν εκατομμύρια λόγοι για να φύγετε από τα comfort zones σας. Πολλοί εκ των οποίων υποστηρίζονται από την επιστήμη. Η ανησυχία που βιώνετε όταν αντιμετωπίζετε μια πρόκληση, μπορεί να σας βοηθήσει να γίνεται πιο αποτελεσματικοί, σύμφωνα με ψυχολόγους. Και η προσαρμοστικότητα στις προκλήσεις μας βοηθά να είμαστε πιο οξυδερκείς σε μεγάλη ηλικία, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2013.

5. Είναι προτιμότερο να επιλέγουμε με την καρδιά

the little prince susana vera reuters

Η Μικρός Πρίγκιπας είναι ερωτευμένος με ένα τριαντάφυλλο από τον πλανήτη του, ένα που μοιάζει με όλα τα άλλα τριαντάφυλλα που έχει δει στη γη. Όμως το τριαντάφυλλό του είναι μοναδικό, γιατί το επέλεξε ο ίδιος. Είναι «μοναδικό στον κόσμο», λέει η αλεπού, γιατί ο πρίγκηπας αφιέρωσε χρόνο για να το φροντίζει.

«Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό μυστικό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις αληθινά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια».

Μάθημα ζωής: Ο Μικρός Πρίγκηπας αντιπροσωπεύει τον αυθορμητισμό. Αντίθετα με οποιονδήποτε άλλον, σκέφτεται, ενστικτωδώς, με την καρδιά του. Και σύμφωνα με την αλεπού, είναι ο μόνος τρόπος για να ανακαλύψεις τι πραγματικά αξίζει.

Τι λέει η επιστήμη: Σύμφωνα με μελέτη του 2012 που δημοσιεύθηκε στο Journal of Organizational Behavior and Human Decision Processes η λήψη αποφάσεων ενστικτωδώς, μπορεί να δώσει ίδια ή και καλύτερα αποτελέσματα από την αναλυτική προσέγγιση. Το ένστικτό μας βοηθά να εξισορροπήσουμε τις αποφάσεις μας – γεφυρώνει το κενό μεταξύ των ενστίκτων και της λογικής, σύμφωνα με τον Cholle Francis, συγγραφέα του The Intuitive Compass.

Προφανώς, ο Μικρός Πρίγκηπας περιέχει πολλά ανεκτίμητα μαθήματα ζωής. Αλλά για να μάθετε περισσότερα, ίσως θα πρέπει να τον ρωτήσετε. Όταν επισκεφτείτε τον πλανήτη του, αποκλείεται να μην τον βρείτε: Θα απολαμβάνει το ηλιοβασίλεμα μαζί με το λουλούδι που αγαπά.

—-

Πηγή: The Huffington Post

Μπορεί ένας σκύλος να δώσει ζωή σε έναν άνθρωπο; Ω, ναι!

2016-06-30

Μπορεί ένα πρώην εξαθλιωμένο σκυλί που έχει βρει σπίτι ανοιχτό και φροντίδα, να βοηθήσει έναν άνθρωπο να ξεπεράσει τα όριά του, να απαλλαχθεί από την κατάθλιψη, να κοινωνικοποιηθεί και να βελτιώσει την υγεία του; Ναι. Και πολλά άλλα.

Ένας άνδρας στα πρόθυρα θανάτου σώζει ένα σκυλί μόνο κι έρημο, χωρίς ελπίδα. Στη συνέχεια, το σκυλί σώζει τον ίδιο
Μια εξομολόγηση ψυχής σε ένα εξαιρετικό βίντεο.

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 66 ακόμα followers