• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα , προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • «Αν ένα παιδί…» της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

  • Μαθαίνεις

    Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

    Και μαθαίνεις πως αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

    Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

    Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα Με τη χάρη μιας γυναίκας και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

    Και μαθαίνεις να φτιάχνεις όλους τους δρόμους σου στο σήμερα, γιατί το έδαφος του αύριο είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…

    Και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής

    Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις… Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου μπορεί να σου κάνει κακό.

    Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ Αντί να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια

    Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

    Και μαθαίνεις… μαθαίνεις… με κάθε αντίο μαθαίνεις

    (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

  • Θυμούμαι μικρός κάθουμουν συχνά στο κατώφλι του σπιτιού μας, έλαμπε ο ήλιος, καίγουνταν ο αγέρας, σ' ένα μεγάλο σπίτι στη γειτονιά πατούσαν σταφύλια, μύριζε ο κόσμος μούστο, κι εγώ σφαλνούσα τα μάτια ευτυχισμένος, άπλωνα τις φούχτες και περίμενα, κι έρχουνταν ο Θεός, όσο ήμουν παιδί ποτέ δε με γέλασε, έρχουνταν, παιδί κι αυτός σαν και μένα, και μού 'βαζε στα χέρια τα παιχνιδάκια του τον ήλιο, το φεγγάρι, τον άνεμο. "Χάρισμά σου" μού 'λεγε "χάρισμά σου, παίξε μαζί τους, εγώ έχω κι άλλα." Άνοιγα τα μάτια, ο Θεός εξαφανίζουνταν μα απόμεναν στα χέρια μου τα παιχνιδάκια του.

    (Νίκος Καζαντζάκης, "Αναφορά στον Γκρέκο")

  • Ενώ εσύ μου φώναζες…

    Μου μάθαινες να σε φοβάμαι…

    Τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…

    Μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…

    Μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…

    Με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…

    Μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…

    Μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…

    Μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…

    Η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…

    Ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…

    Θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…

    Αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…

    Mου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…

    Ήμουν μόνος μου…

    Σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…

    Μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…

    Μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…

    Δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…   

  • Και τώρα είσαι

    και είμαι τώρα

    και είμαστε ένα μυστήριο

    που δε θα συμβεί ποτέ ξανά,

    ένα θαύμα που δεν έχει συμβεί

    ποτέ στο παρελθόν

    και λάμποντας αυτό το τώρα μας

    πρέπει να φτάσει στο τότε

    (E.E.Cummings)

Η μοναδική αναγνώριση που χρειαζόμαστε πραγματικά, βρίσκεται μέσα μας…

«Πώς αφήσαμε τις ζωές μας και χαθήκαν,

πασχίζοντας ανόητα να εξασφαλίσουμε μια θέση

στην αντίληψη των άλλων»,

ακούγεται η πικρή ποιητική διαπίστωση, η επώδυνη απορία από τον Γιάννη Ρίτσο… Από την άλλη πλευρά, έχουμε ακόμα χρόνο, αντιφωνίζει η ψυχή που ελπίζει και βλέπει μακριά, στο φως.

Να ανασυνταχθούμε, να ξαναδούμε τις ζωές μας από την αρχή, να βάλουμε τους άλλους εκεί που τους πρέπει: έξω από το σχήμα που με κόπο και πόνο μορφοποιούμε για να το πούμε αυτοεικόνα, αυτοσεβασμό και αυτοεκτίμηση…

1609591_699592566747470_1838360322_n

Συχνά εξαρτιόμαστε περισσότερο από τους άλλους παρά από τον ίδιο τον εαυτό μας, και αγωνιζόμαστε με παράλογο τρόπο για την αποδοχή τους, λες και η αξία μας μπορεί να θεμελιωθεί μόνο από άτομα τα οποία ίσα που μας γνωρίζουν.

Το να δίνουμε τέτοια εξουσία στον περίγυρό μας γεννάει ανασφάλεια και μας κάνει να δημιουργούμε αρρωστημένους δεσμούς – στην πλειονότητά τους δεσμούς εξάρτησης – με τους ανθρώπους. Η μοναδική αναγνώριση που χρειαζόμαστε πραγματικά βρίσκεται μέσα μας. Αν δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, αν δεν είμαστε σίγουροι γι’ αυτό που κάνουμε, πώς περιμένουμε να μας αναγνωρίσουν οι άλλοι;

Χρειάζεται να μάθει κανείς να αγαπάει τον εαυτό του, να τον παραδέχεται και να τον αποδέχεται με όλες τις ατέλειές του, οι οποίες, στην πραγματικότητα, είναι δρόμοι που περιμένουν να τους διανύσουμε. Μόνο έτσι θα πάψουμε να φοβόμαστε τους άλλους και δεν θα μας επηρεάζουν οι γνώμες τους.

Συχνά οι άλλοι ούτε που έχουν γνώμη για εμάς. Εμείς οι ίδιοι τυφλωνόμαστε από τη μανία να μάθουμε τι θα σκεφτούν…

Όπως μας θυμίζει ο Έρμαν Έσσε, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τον κήπο του και φιλοτεχνεί νοερά την ακουαρέλα αυτού που επιθυμεί να είναι. Όταν παύουμε να εξαρτιόμαστε από τους άλλους, ανακαλύπτουμε ξαφνικά ότι είμαστε κύριοι της ζωής μας.

Και, δίχως άλλο, φοβόμαστε κάποιον, γιατί του έχουμε παραχωρήσει εξουσία πάνω μας…

Πηγή: Allan Percy, Έρμαν Έσσε, 66 Μαθήματα Καθημερινής Σοφίας (εκδ. Πατάκη), απόσπασμα

 

 

Εικονοποίηση ενός υπέροχου ποιήματος για τις επιθυμίες της ζωής μας (Desiderata)

Ο Max Ehrmann (26η Σεπτεμβρίου 1872 – 9η Σεπτεμβρίου 1945), ήταν Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής και δικηγόρος από το Terre Haute, της Indiana. Έγινε ευρύτερα γνωστός το 1927 με το ποίημα «DESIDERATA«.

Desiderata σημαίνει «το επιθυμητόν» στα λατινικά. Το ποίημα αρχικά διανεμήθηκε στην κοινότητα του Terre Haute, της πατρίδας του ποιητή, δίχως την αναμενόμενη ανταπόκριση. Χρόνια μετά το θάνατό του Ehrmann, το 1962, συμπεριλήφθηκε από έναν πάστορα σε μια συλλογή αγαπημένων του ποιημάτων, εκδόθηκε, και διανεμήθηκε στους πιστούς του ναού του Αγίου Παύλου στη Βαλτιμόρη.

Σιγά-σιγά, μέσα στα χρόνια, αγαπήθηκε από τους αναγνώστες, ενώ το 1965, όταν μετά το θάνατο του πολιτικού Adlai Stevenson βρέθηκε στο προσκεφάλι του, το ποίημα γνώρισε μεγάλη δόξα. Τα επόμενα χρόνια αγκαλιάστηκε από ανθρώπους που βρήκαν στους στίχους του μια νέα, πιο εσωτερική και σοφή νοηματοδότηση της ζωής τους.

Διαβάστε το και υμνήστε μέσα από τις ποιητικές λέξεις την αέναη ομορφιά του κόσμου και την άμετρη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής.

desiderata1

desiderata2

filmsforaction.org

«Συγγνώμη που πνίγηκα»: Συγκινητικό video από τους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα»

Ένας Σύρος που επέζησε από το θαλάσσιο ταξίδι έγραψε ένα γράμμα για τον φίλο του που πνίγηκε. Τo ανθρώπινο δράμα της προσφυγικής κρίσης φαίνεται να μην έχει τέλος… Με αφορμή αυτό το σπαραχτικό, βαθιά ανθρώπινο γράμμα, οι «Γιατροί χωρίς Σύνορα» εικονοποιούν μια από τις μεγαλύτερες ντροπές της εποχής. «Συγγνώμη που πνίγηκα», ο τίτλος του video.

Το 2015, η ΕΕ κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για να προστατεύσει τα σύνορά της από τους ανθρώπους. Ελπίζουμε ότι το 2016 θα προσπαθήσει να προστατεύσει τους ανθρώπους στα σύνορά της.

 

Πηγή: facebook.com/msf.greece

«Η Μαλάκ και η Βάρκα: Το ταξίδι από τη Συρία»: animation ευαισθητοποίησης από τη Unicef

kar.org.gr

Η πραγματικότητα δεν είναι παραμυθένια για κάποια παιδιά – ποιός δεν το ξέρει… Μάς το θυμίζει μια συγκινητική νέα σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τη UNICEF. Στόχος, η ευαισθητοποίηση όλων μας για τα δεινά που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στη Συρία ιδίως στα μικρά παιδιά – στο μέλλον αυτού του κόσμου, σα να λέμε…

Η πρώτη ιστορία, «Η Μαλάκ και η Βάρκα: Το ταξίδι από τη Συρία», ακολουθεί τη Μαλάκ, ένα 7χρονο κορίτσι, στο ταξίδι που κάνει από την Συρία προς την Ευρώπη, μέσα σε μια βάρκα, διασχίζοντας τα νερά της Μεσογείου. Η σειρά κινουμένων σχεδίων με τίτλο «Unfairy Tales» είναι μέρος της ανθρωπιστικής εκστρατείας #NoLostGeneration για να σηματοδοτήσει τα 5 χρόνια εμφύλιου πολέμου στη Συρία.

Η επόμενη ταινία κινουμένων σχεδίων θα κυκλοφορήσει μέσα στον Μάρτιο με τίτλο «Η Ivine και το μαξιλάρι». Περισσότερα από 14 εκατομμύρια παιδιά σε όλη τη Συρία και το Ιράκ έχουν επηρεαστεί από την αιματηρή αυτή σύγκρουση που έχει στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 250.000 ανθρώπους, σύμφωνα με στοιχεία της UNICEF.

Δείτε τη μικρή ταινία με την καθαρότητα μιας παιδικής ματιάς και την ελπίδα μιας θαμμένης παιδικής γκριμάτσας που λαχταρά να ξαναβγεί στο φως.

Πηγή: kar.org.gr

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου: Ομιλία για την επικοινωνία στην οικογένεια στους Αγίους Δέκα

Ag.Deka.10.2.16

Αλήθεια… Ποιά γονεϊκή συμπεριφορά από τις παρακάτω αισθάνεστε ότι ταιριάζει με τη δική σας; Οι Αυταρχικοί Γονείς έχουν δείκτη υψηλού ελέγχου, αλλά χαμηλό δείκτη συναισθηματικής προσφοράς. Αυτού του τύπου οι γονείς είναι πολύ απαιτητικοί και δε συμβιβάζονται. Βάζουν σκληρούς κανόνες και περιμένουν απόλυτη υπακοή από τα παιδιά τους.

Οι Επιτρεπτικοί Γονείς έχουν δείκτη υψηλής συναισθηματικής προσφοράς, αλλά χαμηλό δείκτη ελέγχου. Αυτοί οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να είναι δημιουργικά και να εξερευνήσουν τον κόσμο, αλλά δε βάζουν όρια.

Οι Δημοκρατικοί Γονείς έχουν τον ίδιο δείκτη συναισθηματικής προσφοράς και ελέγχου. Θέτουν υψηλούς στόχους για τα παιδιά τους και δίνουν υψηλή συναισθηματική στήριξη. Βάζουν όρια στη συμπεριφορά των παιδιών τους, ενώ παράλληλα εξηγούν τους λόγους που το κάνουν.

Οι Απορριπτικοί Γονείς τέλος, έχουν χαμηλό δείκτη συναισθηματικής προσφοράς και ελέγχου. Αυτού του τύπου οι γονείς είναι αδιάφοροι και δεν τους απασχολούν τα θέματα των παιδιών τους. Δε βάζουν όρια και δεν προσφέρουν συναισθηματική στήριξη.

Ελάτε να συζητήσουμε για την αρμονική επικοινωνία στην οικογένεια (με εφήβους; Ω, ναι! Γίνεται) όπου το «ακούω» έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και ο δημοκρατικός γονιός την πιο σημαντική θέση.

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου στις 12 το μεσημέρι σας περιμένουμε με χαρά και τιμή στους Αγίους Δέκα σε μια συνάντηση όπου θα πορευτούμε «Δημιουργώντας σχέσεις καλής επικοινωνίας με εφήβους μέσα στην οικογένεια»!

Δύο νέοι κύκλοι Σχολών Γονέων από τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Ηρακλείου

 

ΣΣΝ.σχολές.γονέων.Feb.Mar2016

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν. Ηρακλείου, μετά την επιτυχημένη λειτουργία των Σχολών Γονέων τις τελευταίες τρεις χρονιές, ξεκινά και πάλι την υλοποίηση δύο νέων κύκλων σχολών γονέων για τους γονείς των μαθητών των Γυμνασίων και των Λυκείων. Οι Σχολές Γονέων θα λειτουργήσουν τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο 2016.

Βασικός στόχος της λειτουργίας των Σχολών Γονέων είναι η ενδυνάμωση των γονέων στο δύσκολο ρόλο τους με την επεξεργασία θεμάτων που θα δώσουν επιστημονικές απαντήσεις στους προβληματισμούς τους και διέξοδο στις ανησυχίες τους.

Η κατανόηση των σχέσεων μέσα στο οικογενειακό πλαίσιο και της επίδρασής τους στον ψυχισμό των εφήβων θα διευκολύνει τις σχέσεις μεταξύ σχολείου – οικογένειας και θα ενισχύσει τις θετικές συμπεριφορές.

Οι Σχολές Γονέων που έχουν το γενικό τίτλο «Έφηβος – Οικογένεια – Σχολείο» θα πραγματοποιηθούν στο χώρο του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων, Ρολέν 4, 2ος όροφος (τηλ. 2810246877, e-mail: symvstathmos@gmail.com) τις ημέρες και τις ώρες που αναφέρονται παρακάτω. Οι γονείς των μαθητών που επιθυμούν να δηλώσουν συμμετοχή, μπορούν να επικοινωνούν με τον Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων τηλεφωνικά, ή, μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας.

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 

«Έφηβος – Οικογένεια – Σχολείο»

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2016, 16.00-18.00

«Η επικοινωνία στην οικογένεια»

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2016, 16.00-18.00

«Κίνδυνοι & εξαρτήσεις στην εφηβική ηλικία»

Τρίτη 1 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Εφηβεία και Διαδίκτυο»

Τρίτη 8 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Αντιμετωπίζοντας το άγχος στο σχολείο»

Τρίτη 15 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Αδελφικές σχέσεις και αντιζηλία»

Τρίτη 22 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Η οριοθέτηση στις σχέσεις μας»

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΛΥΚΕΙΟΥ 

«Έφηβος – Οικογένεια – Σχολείο»

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2016, 16.00-18.00

«Επικοινωνία: Πώς ακούω τον έφηβο (Μέρος 1ο

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016, 16.00-18.00

«Επικοινωνία: Πώς ακούω τον έφηβο (Μέρος 2ο

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2016, 16.00-18.00

«Κατανοώντας το θυμό»

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Όρια στην οικογένεια (Μέρος 1ο

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Όρια στην οικογένεια (Μέρος 2ο

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Αυτοεκτίμηση: Πώς την ενισχύουμε»

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Πώς επηρεάζουν οι προσδοκίες μας τα παιδιά»

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2016, 16.00-18.00

«Οι αξίες μας και η διαχείριση των συγκρούσεων»

 

Επιστημονικός Τόμος, ψηφιακός, για την παραβατικότητα σε εποχή κρίσης

morfwsi1

 

Στις αρχές Απριλίου 2015 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τριήμερο Εγκληματολογικό Συνέδριο με θεματικό αντικείμενο την πολύμορφη κρίση που ταλανίζει τη χώρα μας, τις επιπτώσεις της σε διάφορες μορφές εγκληματικότητας ή παραβατικότητας και τους εφικτούς τρόπους αντιμετώπισης αυτών των επιπτώσεων.

Το Συνέδριο αυτό, στο οποίο έλαβαν μέρος με εισηγήσεις ή/και συντονισμό πάνω από ογδόντα διακεκριμένοι επιστήμονες, διοργανώθηκε προς τιμήν του Καθηγητή Νέστορα Κουράκη, για την επιστημονική και ανθρώπινη προσφορά του όλα αυτά τα 35 χρόνια της θητείας του, πρώτα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και τώρα στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.

 

Ο Τιμητικός Τόμος «Έγκλημα και Ποινική Καταστολή σε εποχή κρίσης. Τιμητικός Τόμος Καθηγητή Νέστορα Κουράκη» διατίθεται δωρεάν μέσω internet.

Μπορείτε να τον μεταφορτώσετε στον υπολογιστή σας κάνοντας κλικ σε

αυτόν τον σύνδεσμο.



Πρόκειται για τον πρώτο Τιμητικό Τόμο στη χώρα μας που έχει διαδικτυακή μορφή και που είναι εύκολα προσβάσιμος στον κάθε ερευνητή.  Φιλοξενεί 125 μελέτες και καθιστά εφικτή την πρόσβασης όλων στη γνώση από οποιοδήποτε σημείο, στην Ελλάδα ή το εξωτερικό. 

 

Στη σελίδα 2006 θα βρείτε το άρθρο «Σχολική Βία και Εκφοβισμός: Ο ρόλος της ενσυναίσθησης» της Υπεύθυνης του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Ηρακλείου & Συντονίστριας Κρήτης Δράσεων Πρόληψης & Αντιμετώπισης της Σχολικής Βίας και Εκφοβισμού Μαρίας Παναγιωτάκη.

 

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 61 ακόμα followers