• “Ο κόσμος δεν μάς προσφέρθηκε από τους γονείς μας, μάς τον δάνεισαν τα παιδιά μας“

    Αφρικάνικη Παροιμία

  • Μαζί προχωράμε!

  • Ονειρευόμαστε:

    ...μια νεολαία δυναμική, τολμηρή και πεισματάρα, η οποία οραματίζεται, αναζητά και δεν σταματά ποτέ να διεκδικεί... μια πόλη φιλόξενη, ζωντανή, δημιουργική, που δίνει ευκαιρίες στους ανθρώπους της για εξέλιξη και ανάπτυξη, μια πόλη με χαρακτήρα , προοπτική και όραμα... μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ελεύθερη, μια κοινωνία με ιδανικά, αξίες και ηθική... ανθρώπους ευτυχισμένους, χαρούμενους και αποφασιστικούς...με γνώση, λογική και συναισθήματα σε πλήρη αρμονία...
  • αντιδραστικότητα;

  • Θέλω (Jorge Bucay)

    Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

    Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές

    Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις

    Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα

    Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις

    Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα

    Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ

    Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις

    Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι

    Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα

    Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις

    Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις

    Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ internet ΕΞΑΡΤΗΣΗ

  • Ένα παιδί συμβουλεύει…

    Ένα παιδί δίνει 13 πολύτιμες συμβουλές στους γονείς του

    Ø Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.

    Ø Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε οτιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.

    Ø Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

    Ø Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

    Ø Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.

    Ø Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.

    Ø Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

    Ø Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

    Ø Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

    Ø Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.

    Ø Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.

    Ø Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

    Ø Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!

  • Παιδί ή Ενήλικος;

  • Αυτοεκτίμηση, αυτή η… Άγνωστη!

    10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του.

    vΕπικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.

    vΜάθετε να το ακούτε.

    vΣυμπεριλαμβάνε-τε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.

    vΠροσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.

    vΔώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.

    vΒάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.

    vΝα είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.

    vΒοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.

    vΝα θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.

    vΓίνετε θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος/η για τον εαυτό σας.

  • Μάς χρειάζονται!

  • “Αν ένα παιδί…” της Dorothy Law Nolte

    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
    Μαθαίνει να κατακρίνει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
    Μαθαίνει να καυγαδίζει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
    Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
    Μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
    Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
    Μαθαίνει να είναι δίκαιο
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην αποδοχή:
    Μαθαίνει να αγαπάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
    Μαθαίνει να έχει πίστη στον εαυτό του και στους άλλους
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
    Μαθαίνει να εκτιμάει
    ☼Αν ένα παιδί ζει μέσα στην φιλία:
    Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο
  • Όχι στις διακρίσεις!

  • “Πέτα μακριά το ραβδί σου!”

    Από το βιβλίο “Πέτα μακριά το ραβδί σου (Πειθαρχία χωρίς δάκρυα)” των Ρούντολφ Ντράικωρς & Περλ Κάσελ:

    “Το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση σαν το φυτό που χρειάζεται ήλιο και νερό”

    “Μπορούμε να αποδοκιμάζουμε τις πράξεις του παιδιού, χωρίς ν’ αποδοκιμάζουμε το ίδιο το παιδί”

    “Η ελευθερία βλασταίνει από το σπόρο της πειθαρχίας”

    “Μόνο σ’ ένα ήρεμο και συμφιλιωμένο περιβάλλον μπορεί το παιδί να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του και το δυναμικό του”

    “Η τιμωρία αφήνει να εννοηθεί οτι το παιδί από μόνο του δεν έχει αξία”

  • Νεολαία & Ευρώπη

    Νέα Γενιά σε Δράση Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων Eurodesk EVE
  • Στόχευε Ψηλά!

  • Εμείς οι Λίγοι

    Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης

    με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια

    Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι

    Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας

    κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου

    Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει

    Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας

    και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε

    Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές

    Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’αυτόν τον κόσμο

    Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο

    Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων...

    (Γιώργος Μακρής)

  • Αφήστε να πετάξει!

  • Η επόμενη μέρα

    Επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει

    πρέπει τώρα ν' αρχίσουμε να γράφουμε όλο και περισσότερα ποιήματα

    για να καθαρίσουμε το τοπίο από τον τρόμο, την απειλή και τον θάνατο

    πρέπει τώρα να εξορκίσουμε τους εφιάλτες που κρύβονται ακόμη μέσα στην ελευθερία

    έτοιμοι να μας πιουν όλο το αίμα

    κι επειδή όποιος σήμερα ξεχαστεί μέσα στον εαυτό του θα είναι αύριο λησμονιά και στάχτη

    πρέπει τώρα να μάθει τι θα πει εχθρός και αδικία

    διότι η πραγματικότητα δεν γίνεται κατανοητή χωρίς την κατανόηση της αθλιότητας και της απελπισίας

    κι επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει πρέπει από τώρα να πάμε στο σχολείο της φαντασίας

    για να σώσουμε ξανά τα όνειρα.

    (Γιώργος Βέης)

  • Γίνε Αστέρι!

    Αν δεν μπορείς να είσαι πεύκο στην κορυφή του λόφου, χαμόδεντρο να γίνεις στην κοιλάδα, μα να γίνεις το πιο όμορφο χαμόδεντρο στου ρυακιού την όχθη. Γίνε θάμνος, αν δεν μπορείς δέντρο να είσαι.

    Κι αν δεν μπορείς να είσαι θάμνος, γίνε χλόη κι ομόρφαινε τις παρυφές του δρόμου. Αν δεν μπορείς να είσαι δρυς, γίνε μικρή φιλύρα αλλά η ομορφότερη κοντά στη λίμνη.

    Να γίνουμε όλοι καπετάνιοι δεν μπορούμε, χρειάζεται και πλήρωμα, έχει δουλειά για όλους, άφθονες δουλειές, μεγάλες και μικρές και πρέπει ο καθένας μας ό,τι μπορεί να κάνει.

    Αν δεν μπορείς να είσαι ο ήλιος, γίνε αστέρι, από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις, να είσαι ο καλύτερος σ' αυτό που είσαι.

    (Douglas Malloch)

  • Αγαπάμε τα ζώα

  • Ένα παιδί μέσα μας

  • Χωρίς διακρίσεις

  • Ευτυχείτε!

Μια ιστορία για τα παιδιά που γλυτώνουν από το trafficking

Ένα καταπληκτικό πρόγραμμα διάσωσης και επανένταξης ανήλικων θυμάτων του  εφιάλτη που λέγεται trafficking δίνει ανάσες ελπίδας και σπίθες δύναμης…

Ναι, ένας κόσμος ανθρωπιάς και αλληλεγγύης είναι εφικτός!

Παρακολουθήστε το παρακάτω video, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον και ενδυναμώνει τις ελπίδες μας για προστασία της ανηλικότητας και θεμελίωση ισχυρών κοινωνικών δεσμών αλληλοϋποστήριξης.

Μόλις πατήσετε το κουμπί του play, περιμένετε λίγο, μέχρι να φορτώσει η ταινία. Τότε εμφανίζεται η ένδειξη cc, στο δεξιά τμήμα της οθόνης, που υποδεικνύει τη λειτουργία υποτίτλων. Κάντε κλικ για να ενεργοποιήσετε τους υπότιτλους της επιλογής σας: εδώ υπάρχουν στα Αγγλικά, αλλά νομίζω είναι δυνατή η παρακολούθηση του video και από όσους δεν γνωρίζουν καλά την αγγλική γλώσσα.

Μπορείτε να επιλέξετε μεγαλύτερη ή μικρότερη ανάλυση του video, ανάλογα με την ταχύτητα της σύνδεσής σας, κάνοντας κλικ στην επιλογή ανάλυσης (240p, 360p, 480p, 720p). 

 

«Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή…»

Ζώντας με τις λέξεις, ζώντας από τις λέξεις. Ακόμα και την ύστατη στιγμή, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έδωσε τη μάχη του γράφοντας, συνομιλώντας με τον εαυτό του και τους αναγνώστες. Το παρακάτω κείμενο είναι από τα έσχατα του μέγιστου «Γκάμπο» και λέγεται ότι το έγραψε όταν έμαθε από τους γιατρούς πως πρέπει να παλέψει σκληρά με τον θάνατο.

Άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι η επιστολή, μιμούμενη το ύφος του συγγραφέα, είναι πλαστή. Σύμφωνα με σχολιαστές o  συγγραφέας φέρεται να έχει δηλώσει… “αν είχα γράψει αυτό το γράμμα όντως θα πέθαινα… αλλά από ντροπή γιατί είναι πολύ γλυκερό”.

Ούτως ή άλλως έχει νόημα η ανάγνωση του κειμένου:

… «Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους…

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή… Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους…

Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’ αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’ αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’ αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.

Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’ έβλεπα, θα έλεγα “σ’ αγαπώ” και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ’ αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν’ το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.

Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις “συγνώμη”, “συγχώρεσέ με”, “σε παρακαλώ”, “ευχαριστώ” κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα».

 

Πηγή: iefimerida.gr, tvxs.gr

Αναστάσιμες Ευχές ν’ ανθίζουν!

ΣΣΝ.Ν.Ηρακλείου.ΠΑΣΧΑ2014

Αφηγήσεις μέσα από τον φωτογραφικό φακό

Φωτογραφικές στιγμές που αφηγούνται ιστορίες χαράς κι ανεμελιάς, πίκρας και εγκατάλειψης, μοναξιάς και συμπόρευσης…

Αφηγήσεις μέσα από το φακό που ξετυλίγουν ανθρώπινα συναισθήματα και δυνατά βιώματα.

1039r by Pixelrender

Baroque by LewiARTs
And the leaves fall by AStoKo
I'll Protect You | Burial At Sea by drawingfreak785
Entering ghost spa by logopics
1362 by adimymsg
The Office by stengchen
Monastery by Mafia--Hitman
Leave Your Hat On by Poromaa
Spider webs by walking-cripple
In the Dark of the Night by JRL5
 Dsc4837 2 by Batsceba
Patina Cadillac by Serafin-P
Path by Hinkz
Prairie Storms by slickwilly182

Πολυδιαβασμένος μεν, ακατάλληλος για τη ζωή δε!

Από τότε που ο άνθρωπος επινόησε τα γράμματα της αλφαβήτου, έμαθε να σκαρώνει με αυτά λέξεις και να γράφει βιβλία, δεν καταλαγιάζουν στον κόσμο οι συζητήσεις σχετικά με τα οφέλη ή τη βλάβη της ανάγνωσης.

Υπερασπιστές της ανάγνωσης υπήρχαν κάθε εποχή πολλοί: όλοι οι επιστήμονες, οι μοναχοί και άλλοι φορείς του φωτισμένου νου υποστήριζαν ομόφωνα την ανάγνωση, επιμένοντας στην ανάγκη για την εκπαίδευση ολοκληρωμένων πολιτών, που να είναι σε θέση να κυβερνήσουν και να υπηρετήσουν την πατρίδα με εντιμότητα και αφοσίωση. 
Οι πιο συντηρητικοί διαβεβαίωναν ότι, από κάποιον που δεν αγαπά και δεν θέλει να διαβάζει, δεν μπορεί να αναπτυχθεί ένας καλός άνθρωπος. Είναι όμως έτσι; Είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι που «διαβάζουν» αποτελούν το καλύτερο κομμάτι της κοινωνίας και κατά πόσον η ανάγνωση είναι ωφέλιμη ή επιβλαβής;
Για την υγεία, η υπερβολική ανάγνωση είναι σίγουρα επιβλαβής, λένε αυτοί που «μισούν» τα βιβλία. Πρώτ΄απ΄όλα, οι περισσότεροι από τους λάτρεις του βιβλίου έχουν προβλήματα όρασης, από το διάβασμα σε κακοφωτισμένους χώρους, στο κρεβάτι, στο μετρό, στο λεωφορείο και, δεύτερον, σε πολλούς παρατηρούνται προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, με συνέπειες πόνους στην πλάτη, αρθρίτιδα, σκολίωση και άλλα προβλήματα. 

Τρίτον, οι «βιβλιοφάγοι» κάνουν καθιστική ζωή και είναι, συνεπώς, συχνά υπέρβαροι. Επιπρόσθετα, μεταξύ των αναγνωστών είναι κοινά μερικά προβλήματα όπως πονοκέφαλοι, αγγειακή δυστονία, νευρικές διαταραχές. Ακόμα και η ανοσία ενός τέτοιου ανθρώπου είναι σημαντικά ασθενέστερη από του «εχθρού της ανάγνωσης» αφού ο μανιώδης αναγνώστης περνά τον περισσότερο χρόνο του σε εσωτερικούς χώρους και ελάχιστα περπατά στον καθαρό αέρα.

Τι σκέφτονται γι΄αυτό το ζήτημα οι επιστήμονες; Οι ειδικοί του Γαλλικού Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικών Ερευνών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ανάγνωση, ως σχετικά πρόσφατο φαινόμενο στη ζωή του ανθρώπου, επιβάλλει στον εγκέφαλο να προσαρμόζει στο διάβασμα περιοχές του που είναι υπεύθυνες και για άλλες δεξιότητες.

Για το πείραμα συγκέντρωσαν μια ομάδα αποτελούμενη από 63 Πορτογάλους και Βραζιλιάνους, 11 εκ των οποίων δεν ήταν σε θέση να διαβάσουν, 22 είχαν μάθει να διαβάζουν ως ενήλικες και οι υπόλοιποι κατά την παιδική ηλικία, όταν ήταν στο σχολείο. Μάλιστα, οι επιστήμονες σκοπίμως δεν συνεργάστηκαν με υψηλής κατάρτισης φοιτητές πανεπιστημίου, που είναι συνήθως εθελοντές σε παρόμοιες νευρολογικές έρευνες. Αποδείχθηκε ότι η ικανότητα ανάγνωσης αναπτύσσεται σε βάρος της ικανότητας των ατόμων να αντιλαμβάνονται τα ανθρώπινα πρόσωπα.

Μια άλλη ομάδα επιστημόνων αποκάλυψε ότι η νοημοσύνη, δηλαδή η γενική ικανότητα μάθησης και επίλυσης προβλημάτων, καθώς και ο αριθμός των βιβλίων που έχουν διαβαστεί δεν σχετίζονται καθόλου μεταξύ τους. Δηλαδή, μπορεί να διαβάζει κανείς πολύ, χωρίς να αυξάνεται η γνώση του. Κατά τη διάρκεια της ψυχαγωγικής ανάγνωσης, που δεν επιβαρύνεται με αναλυτική διερεύνηση του υλικού, η νόηση είναι αδρανής και ως εκ τούτου δεν αναπτύσσεται. Για τη διατήρηση του μυαλού σε εγρήγορση πρέπει όχι τόσο να διαβάζει κανείς, όσο να επιλύει προβλήματα αναλυτικού τύπου, μεταξύ τους και σπαζοκεφαλιές.Το συμπέρασμα είναι ότι μπορεί κάποιος να είναι «πολυδιαβασμένος», αλλά εντελώς ακατάλληλος για τη ζωή.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ανάγνωση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους συσσώρευσης πληροφοριών, αλλά το πώς θα χρησιμοποιηθούν αυτές εξαρτάται εξ ολοκλήρου από εμάς.

diavasma
Πηγή: briefingnews.gr

Θυμώνω αλλά μπορώ και ελέγχω τον εαυτό μου!

Βήματα προς τον αυτοέλεγχο και την ορθή διαχείριση του θυμού, άνοιγμα στα συναισθήματα και στις ισορροπημένες ανθρώπινες σχέσεις διότι… απλώς, το χρειαζόμαστε! Ρίξτε μια ματιά στις παρακάτω προτάσεις, γονείς και εκπαιδευτικοί και χρησιμοποιήστε τις στη σχέση με τα παιδιά δίνοντάς τους ιδέες για το τι μπορούν να κάνουν όταν θυμώνουν αλλά κυρίως, υιοθετήστε τις πρώτα εσείς, οι μεγάλοι!

Δεν είναι απλό, αλλά αξίζει να το προσπαθήσουμε.

Άλλωστε, όπως τονίζει ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια:

“Ο καθένας μπορεί να θυμώσει – αυτό είναι εύκολο.

Αλλά το να θυμώσει κανείς με το σωστό άτομο,

στο σωστό βαθμό και στη σωστή στιγμή,

για τη σωστή αιτία και με το σωστό τρόπο – αυτό δεν είναι εύκολο…”

Jeffrey Morris5διαχ.συγκρ.διαχ.συγκρ2

Ένα χαρακτηριστικό σχεδιάγραμμα για να διαχειριζόμαστε

στιγμές θυμωμένες και ανθρώπους που βγάζουν φωτιές,

προτείνουμε παρακάτω…

θυμός

Η ευτυχισμένη παιδική ηλικία στηρίζει την ενηλικίωση

σαπουνόφουσκα

Tο παιδί, για να μπορέσει να εξελιχθεί σε ευτυχισμένο και υγιή ενήλικα, χρειάζεται να έχει βιώσει μια υγιή και όσο το δυνατό ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Για να μπορέσουμε να τους προσφέρουμε ό,τι χρειάζονται πρέπει να ξέρουμε πώς σκέφτονται, πώς αισθάνονται και ποιες είναι οι ανάγκες και οι δυνατότητές τους σε κάθε ηλικία. Οι γονείς, για να ασκήσουν αποτελεσματικά το σημαντικό τους ρόλο, θα πρέπει να προσαρμόσουν τις αντιδράσεις, τις προσδοκίες και τις προσεγγίσεις τους στα στάδια ανάπτυξης του παιδιού τους και στις ψυχοκοινωνικές του ανάγκες.

Η γνώση των πιο κάτω βασικών αναγκών διευκολύνει το ρόλο των γονιών και επηρεάζει θετικά τη σχέση γονιού-παιδιού:

1. Η ανάγκη για αγάπη

Κάθε παιδί έχει απόλυτη ανάγκη την ανάπτυξη και διατήρηση μιας σχέσης με τους γονείς του. Μέσα από αυτή τη σχέση – αρχικά με τη μητέρα του, αργότερα με τον πατέρα και μετά και με τους άλλους – το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται τη δική του ταυτότητα και αξία. Το βασικό στοιχείο της σχέσης γονιού-παιδιού χρειάζεται να είναι η χωρίς όρους αποδοχή και αγάπη, ανεξάρτητα από το φύλο, τη φυσική εμφάνιση, τις ικανότητες και την προσωπικότητα του παιδιού. Έτσι, με μια χωρίς όρους αγάπη, το παιδί σταδιακά αποκτά την αίσθηση της ύπαρξής του και αναπτύσσει το ίδιο εκτίμηση και αποδοχή για τον εαυτό του.

Η χωρίς όρους αποδοχή και αγάπη αποτελούν προϋπόθεση για την υγιή και ομαλή ανάπτυξη του κάθε ατόμου. Είναι γνωστό στην εξελικτική ψυχολογία ότι η αποδοχή και η αγάπη στηρίζονται στην αμοιβαιότητα, έτσι ένα παιδί που δίνει πολλά σε μια οικογένεια συνήθως παίρνει πολλά, σε αντίθεση με ένα παιδί που υστερεί. Παρατηρείται έτσι το φαινόμενο το παιδί με ιδιαίτερες ικανότητες και ταλέντα να γίνεται ευκολότερα αποδεκτό και να αγαπιέται χωρίς όρους, σε αντίθεση με το παιδί που παρουσιάζει ειδικές δυσκολίες ή αναπηρίες. Χρειάζεται περισσότερος κόπος και προσπάθεια από τους γονείς και τους σημαντικούς άλλους στη ζωή ενός παιδιού με δυσκολίες να το αποδεκτούν και να του προσφέρουν αγάπη χωρίς όρια.

2. Η ανάγκη για ασφάλεια

Η αίσθηση της ασφάλειας ικανοποιείται όταν το παιδί ζει μέσα σε μια οικογένεια με σταθερές ενδοοικογενειακές σχέσεις όπου οι στάσεις και η συμπεριφορά των γονιών προς το παιδί χαρακτηρίζονται από συνέπεια. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το παιδί να γνωρίζει πώς θα αντιδράσουν οι γονείς του σε κάθε συμπεριφορά του. Η δυνατότητα του παιδιού να προβλέπει τις αντιδράσεις στο άμεσο περιβάλλον του του δημιουργεί συναισθήματα ασφάλειας και μειώνει τις αγωνίες και το άγχος του. Η καθημερινότητα κατά την προσχολική ηλικία χρειάζεται να είναι προβλέψιμη και σταθερή.

3. Η ανάγκη για νέες εμπειρίες

Βασική προϋπόθεση για τη νοητική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού είναι η απόκτηση νέων εμπειριών. Όπως η τροφή είναι απαραίτητη για τη σωματική ανάπτυξη, έτσι και οι νέες εμπειρίες που το παιδί αποκτά μέσω του παιχνιδιού και της επικοινωνίας με τους γονείς του και το άμεσο περιβάλλον είναι απαραίτητες για την ομαλή ψυχοκοινωνική του εξέλιξη. Η έλλειψη ικανότητας του παιδιού να παίξει είναι μερικές φορές ένδειξη ότι δεν εξελίσσεται φυσιολογικά. Το παιδί παίζει με τους ήχους, με τις λέξεις, με τα αντικείμενα. Το παιχνίδι του δίνει τη δυνατότητα να κατακτήσει νέες γνώσεις, να αναπτύξει τη φαντασία του, τις δεξιότητες, τις κινητικές του ικανότητες. Το παιχνίδι δίνει ακόμη στο παιδί τη δυνατότητα να εκφράσει τα συναισθήματα και τις αγωνίες του.

4. Η ανάγκη της αναγνώρισης και της αποδοχής

Για να μεγαλώσει ένα παιδί και ν’ αναπτυχθεί σε ένα υπεύθυνο ενήλικο άτομο, πρέπει σταδιακά να αποκτήσει γνώσεις και ικανότητες στο συναισθηματικό, νοητικό και κοινωνικό επίπεδο. Για να μπορέσει το παιδί να αποκτήσει όλη αυτή τη γνώση χρειάζεται ισχυρά κίνητρα. Οι γονείς συμβάλλουν σ’ αυτό το σημείο ουσιαστικά παροτρύνοντας το παιδί και δείχνοντάς του αναγνώριση και αποδοχή. Αυτή η ενθάρρυνση, η παρότρυνση και ένα λογικό επίπεδο προσδοκιών από τους γονείς – ανάλογα με την ηλικία του παιδιού – αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για να μπορέσει το παιδί να σχηματίσει μια ικανοποιητική εικόνα του εαυτού του. Η χωρίς όρους αποδοχή του παιδιού από τους γονείς και τους σημαντικούς ενήλικες στη ζωή του, δημιουργεί τη βάση για την ανάπτυξη μιας συγκροτημένης προσωπικότητας.

5. Η ανάγκη για υπευθυνότητα

Το παιδί βρίσκει ανταπόκριση σ’ αυτή του την ανάγκη όταν οι γονείς επιτρέπουν και παράλληλα ενισχύουν την προσπάθειά του για ανεξαρτητοποίηση, αρχικά μαθαίνοντάς το να φροντίζει τον εαυτό του σε πράγματα καθημερινής ρουτίνας, όπως το να τρώει και να ντύνεται μόνο του κ.τ.λ. Καθώς μεγαλώνει πρέπει να δίνεται στο παιδί μεγαλύτερη ανεξαρτησία, αλλά παράλληλα και η δυνατότητα να αναλαμβάνει τις ευθύνες των πράξεών του. Αυτό μπορεί να γίνει με την ενθάρρυνση αλλά και με την ικανότητα που θα αποκτήσει να μπορεί να μαθαίνει από τα λάθη και τις εμπειρίες του.

6. Η ανάγκη για έλεγχο των ενστικτωδών παρορμήσεων

Είναι πολύ σημαντικό το παιδί να αναπτύξει εσωτερική πειθαρχία και αυτοέλεγχο. Τα σημαντικά πρόσωπα στη ζωή του παιδιού, οι ενήλικες που κατά την παιδική ηλικία αποτελούν πρότυπα και θεωρούνται αλάνθαστοι, χρειάζεται να δρουν με αυτοέλεγχο και αυτοπειθαρχία. Η συμπεριφορά των σημαντικών ενηλίκων μπορεί είτε να διευκολύνει είτε να δυσχεραίνει την πορεία της συναισθηματικής εξέλιξης των παιδιών. Η σταθερότητα στη συμπεριφορά χρειάζεται να χαρακτηρίζει τις πράξεις των ενηλίκων και να ταυτίζεται με τα πιστεύω και τις αξίες που οι ίδιοι θέλουν να μεταφέρουν στα παιδιά τους.

Η ανάπτυξη εσωτερικών κινήτρων για πειθαρχία βοηθά τα παιδιά να αποδεχτούν τις αρχές της κοινωνικά παραδεχτής πραγματικότητας, γεγονός που τα διευκολύνει σε θέματα λειτουργικότητας και γενικότερα στην κοινωνική τους προσαρμογή. Η έλλειψη αυτοπειθαρχίας καταλήγει σε μια γενικότερη δυσλειτουργία και στο ατομικό επίπεδο του παιδιού αλλά και γενικότερα διαταράσσει την οικογενειακή ζωή.

Στενά συνδεδεμένη με την ανάγκη για αυτοπειθαρχία, είναι η ανάγκη του παιδιού για έλεγχο των ενστικτωδών παρορμήσεών του, γεγονός ιδιαίτερης σημασίας ενός ώριμου «Εγώ», που να λειτουργεί με βάση τις αρχές της πραγματικότητας. Ειδικότερα στην προσχολική ηλικία, είναι απαραίτητο να διευκολύνουμε το παιδί να αποδεχθεί τις επιθυμίες του από τη μια και από την άλλη να μάθει (ανάλογα με το επίπεδο της συναισθηματικής του ανάπτυξης) να αναβάλλει την άμεση ικανοποίησή τους και μετέπειτα να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του. Η ανάπτυξη του αυτοελέγχου αποτελεί προϋπόθεση επιτυχίας στην ενήλικη ζωή και ξεκινά από τα πρώτα παιδικά χρόνια.

7. Η ανάγκη για ομαδικότητα

Είναι αυτονόητη σχεδόν η ανάγκη του παιδιού να ανήκει σε μια ομάδα. Μέσα από τη συνύπαρξη με τους συνομηλίκους του μαθαίνει να δέχεται τους κανόνες, να μοιράζεται και να αλληλοϋποστηρίζεται, να αποκτά την αίσθηση των ορίων του εαυτού του, στοιχεία απαραίτητα για την κοινωνικοποίησή του. Οι διαδικασίες αυτές αρχίζουν ήδη από την πρώιμη παιδική ηλικία μέσα από τις σχέσεις με τους γονείς και τα αδέλφια.

8. Η ανάγκη για υποστήριξη

Το παιδί έχει μεγάλη ανάγκη να αισθάνεται ότι θα βρει υποστήριξη από τους γονείς και το γενικότερο κοινωνικό περίγυρο στη διαδικασία απόκτησης νέων γνώσεων και νέων εμπειριών, όταν δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να το καταφέρει μόνο του. Οι ενήλικες συνηθίζουν να επιβραβεύουν μόνο το αποτέλεσμα και όχι την προσπάθεια, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει άγχος στα παιδιά και να αναστείλει τις προσπάθειές τους για απόκτηση νέων γνώσεων, εμπειριών και δεξιοτήτων. Η ανάγκη για υποστήριξη είναι πιο έντονη σε παιδιά που για διάφορους λόγους έχουν άγχος, αισθάνονται ανασφάλεια και δεν εμπιστεύονται τον εαυτό τους.

stamoulis4

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.